Atos 4
Anumaya Koti'a Saufa Lami'nea Ke (INO) vs NAA
1 — ausente —
1 Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 — ausente —
2 ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.
3 Apaipa afi'a haviya hunatete'a une'aleka anatafa hute'a “Eka'a kake hunatekaune.” hute'a nofi nopi anate'nae.
3 Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.
4 Anate'naya'maki lusi vaya'moki ana'kaeya ke afi'a apaipafi male'nae. Lakesa afiketa atalemo akufa vayana faefu tauseni vaya'moki Yisasi'a lakaeyatefe fali'nea yafe afi'a apaipafi male'nae.
4 Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.
5 — ausente —
5 No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém
6 — ausente —
6 com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Ali'a atalu hute'a folaka'apifi ani ve'kalana anavale'a hetinatete'a inake hu'a anafine'kae “Nala lo'kiyaleti ani kava hu'na'ae? Nala akileti mani akufa kava hu'na'ae?” hu'a anafine'kae.
7 E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Anafine'kakeno Fate Akufa Avamu'amo'a Pita aipafi havaite'neno aya hikeno Pita'a inake hu'ne “Kava vaya'mokitapa'ae ala ala vaya'ae afeo.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,
9 ‘Na'yateti mani aiya haviya hu'nea ve'ka alitana kanale hute'na'ae?’ hutapaefe lapa'kaeya kake hu nela'atetapa la'afi ne'kafe?
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,
10 Inaki lapa'kaeya afikefena mi'ko'amokitapa'ae mi'ko Isaleli vaya'ae afitapa alakepa hutapa afeo. Yisasi Kalaisi Nasaleti ve'kamo akileti mani lapaulakale hetino mai'nea ve'ka alino kanale hute'ne. Ani Yisasina lapa'kaeyatapi yofo yosale nili aitetapa asaikeno fali'nea'maki Anumaya Koti'a fali'neapati ako alino hetite'ne. Ani ve'kamo akileti mani lapaulakale hetino mai'nea ve'ka alino kanale hute'ne.
10 saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.
11 Anumaya Koti autamafi inake hu'ne
11 Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.
12 Ani ve'kamo'a akai'ake laku lame alino katike. Mi'ko ma mopale vayapati mako ve'kamo akileti laku lame alino o'katikea'maki Yisasi'a akai aki'aleti'ke laku lame alino katike.” hu'ne.
12 E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Pita'ae Yoni'ae koli ohu'ana lo'kiya ke ha'ake'a ne'afi'a inake nehae “Vae ani ve'kalana avo nopi o'u'na'a ve'kala mai'na'a'maki hana'ya hu'ana kanale ke neha'ae?” nehu'a apa'kesa lapa ne'aiye. Lapa ne'ai'a “Vae ani ve'kalana Yisasi'ae lo'ka'a mai'na'a ve'kalane.” hu'nae.
13 Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.
14 Hu'naya'maki alino kanale hute'nea ve'kamo'a ana'kaeya'ae hetino mai'nike'a ne'ake'a mako ke anafi o'ke'nae.
14 Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.
15 “Kanisole vaya'ai nopati ataletana ma'aileka lavi'ao.” hu'a hunatake'ana ma'aileka lavita'ake'a apa'kai'api ke huke afike hu'nae.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,
16 Inake hu'a nehae “Mani aole ve'kalana hana kava hunatesune? Mani o'ake'naya avame kava hu lo'kiya yana ako hu'na'ake'a mi'ko Yelusalemu mai'naya vaya'moki ako ake'naya'maki hana'ya huta fala'kisune?
16 dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.
17 Haviku mani kemo'a mi'ko koteka uneno hu'yafenaki lusiya huta lo'kiya ke anama'kisunake'ana mako'ae ani aki'a alitata nehu'ana hu'ana fole o'aisa'ae huta ka a'kaninatesune.” hu'a hu'nae.
17 Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.
18 Hute'a ana'kaeyafe ke hake'ana a'ake'a inake hu'a ana'kesa ali'nae “Yisasi akimo avake'a mako'ae hulitata hutana mako vaya'aiteka hapa'nepaitana alitana apaya ohi'ao.” hu'a ana'kesa ali'nae.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.
19 Hake'ana Pita'ae Yoni'ae ke anona'apile inake hu'ana ha'ae “Hana lapa'kesa ne'afe Anumaya Koti aulakale mai'neta'a nala ke a'kame malesu'ae? Lapa'kaeya kefi Anumaya Koti ke? Inani yafe lapa'kaeyatapike na lapa'kesa ne'afe?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;
20 La'akaeya mi'ko Yisasi'a hu'nea yana aketeta'a afi'no'a yana huta'a fala o'kiku'anaketa'a afa'a huta'a fole aisu'ae.” hu'ana neha'ae.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 — ausente —
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 — ausente —
22 Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.
23 Anatalake'ana anaka'animoki mai'nayateka va'a ya'mokani mi'ko ala mono nopi ala kava vaya'ae ala ala vaya'ae hanapai'naya ke hapapai'na'ae.
23 Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.
24 Hapapai'ake'a afite'a mako'ke apa'kesa afi'ne'a Anumayamoteka ke hu'a inake hu'a afike'nae “Kava yakai Anumayatimoka mopa'ae ko'ku'na'ae hake li'ae mi'ko anifi hane'nea ya'yaka'ae alo humale'nana ve'ka mai'nane.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!
25 — ausente —
25 Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”
27 Mani ke lamake. Heloti'ae Potiasi Pailati'ae Isaleli nofi o'mai'naya vaya'ae Isaleli vaya'ae mani kumapi ali'a atalu nehu'a Kakaeya fate akufa mafa'ne'ka lakufa alino katisea yafe hute'nana ve'ka kame hutesaya yafe ali'a atalu hu'a mai'nae.
27 — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,
28 Mai'nake'ka Kakaeya a'ke'ainaka afi'ka ‘Ina kava ma kava hukae.’ hute'ka kakesa afi'ka ako haya male'nana kava hisaya yafe ali'a atalu hu'nae.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.
29 Meni Anumayatimoka mani lakaeyafe apaipa afi'a haviya nehu'a ke nelama'kea ke afi'ka alakepa hu'ka laya ho. Lakaeya Kakaeya ali'ya vaya mai'nonanaki laya hisanaketa koli ohuta lo'kiya vaita Kakaeya ke hapapaisune huta kafine'kone.
29 Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,
30 Kayana aya hu'ka kali vayana ali'ka kanale hune'apate'ka kakai'ka fate akufa mafa'ne'kamo aki'a ne'aona yafe o'ake'naya avame lo'kiya ya hisuna lo'kiya'ka lameo.” hu'a Anumayamoteka ke hu'a afine'kae.
30 enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Afine'kakeno Anumaya Koti'a apa'kaeya mai'naya nona alino kanake kanake nehikeno Fate Akufa Avamu'amo'a eno apaipafi havaiteke'a koli ohu'a lo'kiya vai'a Anumaya Koti ke hu'a fole ai'a hapa'nepaiye.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.
32 Mi'ko Yisasi ke afite'a apaipa ami'naya vaya'moki mako'ke apaipa apa'kesale mai'ne'a mako ve'kamo'a akai'a yafe aketeno “Nakai'ni yanaki ataleo.” huno ohu'nea'maki mi'ko ya'aena “Lakaiti ya'akene.” hu'a nehae.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Anumaya Koti'a Yisasi ke ne'afikeno hupate'nea vaya (Aposolo vaya) lusi lo'kiya'a apamike'a “Yisasi'a fali'neapati ako heti'ne.” ke hu'a hapa'nepaikeno Anumaya Koti'a vaya alino kayone hu ya'a apamiteno apaya nehe.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 — ausente —
34 Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 — ausente —
35 e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.
36 — ausente —
36 Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,
37 — ausente —
37 vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.