Marcos 8

Inga NT (INB_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chi puncha­kuna, iapa achka runa tanda­ris­ka­kuna kas­paka, ikuti mana iukar­ka­kuna ima mikun­gapa. Nigpi Jesuska, kati­ra­iag­kunata kaiaspa, nir­ka­kunata:
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou os discípulos e lhes disse:
2 —Kai tukui runa­kuna, ña kimsa punchami nuka­wa kaipi kan­kuna. Pai­kuna ñi ima mana mikun­gapa iukag­manda, nukata iapa­mi llaki­ri­wag­samú.
2 — Tenho compaixão desta gente, porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm o que comer.
3 Sug­kuna, karu­manda­mi kan­kuna. Pai­kunata mana mikui karas­pa­lla kikin­kuna­pag­ma nuka kachag­pika, ñambi ri­na­kuska­lla­pi­mi diiarkai samba­iaspa urmag­rin­ga­kuna.
3 Se eu os mandar para casa em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Kati­raiag­kuna ainir­ka­kuna: —Kai mai­kan runapas mana kaug­sa­nakus­kapi, pai­kunata, ¿ima­watak iarkai anchu­chi­sun­chi?
4 Mas os discípulos lhe responderam: — Como poderá alguém saciá-los de pão neste deserto?
5 Jesuska tapur­ka­kunata: —¿Maituku tandatak tia­pun­gi­chita? Chi­ura ainir­ka­kuna: —Kan­chis tandallami tia.
5 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sete.
6 Chasa uiaspa, Jesuska chipi kag­kunata nirka: —Alpapi tia­rii­chi—. Nis­paka, chi kan­chis tandata chari­rispa, “Pai Siñur” Taita Diusta nirka. Chi­ura­lla piti­chispa, kati­raiag­kunata kuaspa richirka. Pai­kunaka, tukui­kunata karaspa apar­ka­kuna.
6 Então mandou o povo assentar-se no chão. E, pegando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu aos seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Sug uchulla chalwa­kuna­pas­mi tia­pur­ka­kunata. Chi­kuna­ta­pas chasa­lla­ta makipi chari­rispa, “Pai Siñur” Taita Diusta nirka. Nis­paka, kati­raiag­kunata nirka: —Tukui­kunata karai­chi.
7 Tinham também alguns peixinhos. E, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Tukuikunami sagsagta mikur­ka­kuna. Nis­paka, kan­chis saparu junda piti piti­kuna tanda­chir­ka­kuna.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Mai chusku waranga runa­kuna­mi mikur­ka­kuna. Chi­ura­manda Jesús, chi runa­kuna­ta: “Kaia­kama” nispa, kachar­ka­kunata.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então Jesus os despediu.
10 Kachanga­lla­wa, kati­raiag­kuna­wa kanuapi iai­kur­ka­kuna. Chi­mandaka, Dalmanuta suti alpama rir­ka­kuna.
10 Logo a seguir, tendo entrado no barco juntamente com os seus discípulos, foi para a região de Dalmanuta.
11 Chi alpama chaiag­ri­uraka, fari­seo­kuna, kai­lla­iag­rispa, Jesus­wa kalla­rir­ka­kuna sin­chi rima­na­kun­gapa. Paita maña­na­kurka, mana ima­ura­pas kawas­ka­sina awa luar­manda kawa­chin­gapa; chasaka, pai­manda iachan­ga­pa, sutipa Taita Dius kacha­muska kagta.
11 Os fariseus chegaram e começaram a discutir com Jesus. E, tentando-o, pediram-lhe um sinal vindo do céu.
12 Jesuska, llaki­rispa, sin­chi samai kachaspa, nir­ka­kunata: —¿Imapatak kai puncha­kuna­manda runa­kuna maña­wa­na­kun­gi­chi: “Mana kawas­ka­sina kawa­chi­wai”? Kasa­mi nuka nii­ki­chita: ñi ima­pas mana kam­kuna munas­ka­sina kawan­gapa kan­gi­chi­chu.
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse:
13 Chasa nis­paka, pai­kunata sakispa, ikuti kanuapi kati­raiag­kuna­wan­ta iai­kuspa, llugsir­ka­kuna, kucha sug ladu chimba ialin­gapa.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Kati­raiag­kuna kunga­riska kar­ka­kuna, tanda apan­gapa. Kanua ukupi, sug tanda­lla­mi tia­pur­ka­kuna­ta.
14 Ora, os discípulos se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Ña kuchapi ri­na­ku­ura, Jesus­ka nir­ka­kunata: —Suma iuia­rispa uia­wai­chi. Fari­seo­kunapa i Herodespa liba­du­ra­sina iuiaita, ¡ujala­lla­pas iuia­na­kun­gi­chi!
15 Jesus os preveniu, dizendo:
16 Chasa uias­paka, kikin­pura rima­ri­na­kurka, iuiaspa: “Tanda mana apa­mus­ka­manda­mi chasa nukan­chita ni­ku”.
16 E eles começaram a discutir entre si, dizendo: — Ele diz isso porque não temos pão.
17 Chi rimari­na­kus­kata uiaspa, Jesuska nir­ka­kunata: —¿Imapatak ni­na­kun­gi­chi: “Tanda mana apa­mus­ka­manda­mi chasa nukan­chita ni­ku”? ¿Ima­wan­tak, uia­waspa­pas, kam­kunapa uma­pika manara iaikú? Kam­kuna­pa iuiaika, ¿charachu amsapi­sina kan­gi­chi?
17 Jesus percebeu isso e perguntou:
18 Ñawi iukaspa­pas, ¿chara­chu mana kawag­sina kan­gi­chi? Chasa­lla­ta, rinri iukaspa­pas, ¿chara­chu mana uiag­sina kan­gi­chi?
18 Tendo olhos, não veem? E, tendo ouvidos, não ouvem? Não se lembram
19 ¿Mana­chu iuia­rin­gi­chi, nuka pichka tandata piti­chi­uraka, pichka waranga runa­kuna mikugta­kuna? Chi puchus­ka­kunataka, ¿mai­tuku saparu jundatak tanda­chir­kan­gi­chi? Paikunaka ainir­ka­kuna: —Chunga iskai saparu.
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze!
20 Jesuska tapurka: —Chasa­llata, nuka kan­chis tanda­ta piti­chi­uraka, chusku waranga runa­kuna mikur­ka­kuna; chi puchus­ka­kunataka, ¿mai­tuku saparu jundatak tanda­chir­kan­gi­chi? Ainir­ka­kuna: —Kan­chis saparu.
20 — E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Responderam: — Sete!
21 Chasa aini­ura, Jesuska nir­ka­kunata: —Chasa kagpi­pas, ¿manarachu kam­kunapa iuiaipi iaikú?
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Chi­ura­mandaka, Betsaida pui­bluma ikuti chaiag­rir­ka­kuna. Chi­pika, sug runa mana ñawi kawagta Jesus­pagma pusaspa, mañar­ka­kuna, kasa nispa: —Kamba maki­wa kai runata llam­ka­puai, ambi­rin­gapa.
22 Então chegaram a Betsaida. E lhe trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Chi­ura Jesuska, chi mana ñawi kawagta maki­manda apispa, chi pui­blu­manda sug­sinama pusarka. Chaia­chig­ris­paka, paipa tuka makipi churaspa, ñawipi llam­karka. Nis­paka, paita maki churaspa, tapurka: —¿Ñachu ima­pas kawangi?
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia. Então cuspiu nos olhos do homem e, impondo-lhe as mãos, perguntou:
24 Chi­ura ainirka: —Runa­kunaka, sacha­kuna­sina puri­na­kug­ta­mi kawa­kuni.
24 O homem, recuperando a visão, respondeu: — Vejo pessoas, mas elas parecem árvores que andam.
25 Ikuti Jesús, ñawipi maki churarka. Chasa chura­ura, mas alli­lla tukug­samurka. Chasaka, tukui alli­lla ñawi­wa kawai kalla­rirka.
25 Então Jesus novamente pôs as mãos sobre os olhos dele. E o homem, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e distinguia tudo de modo perfeito.
26 Chi­ura Jesuska, wasima paita kacharka, kasa nispa: —¡Ujala­lla­pas pui­blupi kuti­kungi!
26 E Jesus o mandou para casa, recomendando-lhe:
27 Chi­mandaka, Filipopa Sesarea suti suiu paita kati­raiag­kuna­wan­ta puri­na­kurka. Ñambi ri­na­kus­ka­pika, Jesús tapur­ka­kunata: —Mai­kan­kuna nuka­manda, ¿pitak kagta nin­kuna?
27 Então Jesus e os seus discípulos foram para as aldeias de Cesareia de Filipe. No caminho, perguntou-lhes:
28 Pai­kunaka ainir­ka­kuna: —Sug­kuna ninkunami: kam kangi­si Juan Bautista. Sug­kunaka: kam ñugpa­manda rimag Elías; ikuti sug­kunaka, mai­kan ñugpa­manda Santu Ispi­ri­tu­wa rimagsi kangi.
28 Os discípulos responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que é um dos profetas.
29 Chi­ura, Jesús tapur­ka­kunata: —Kam­kunaka nuka­manda, ¿pi kagtatak ni­wan­gi­chi? Chasa tapu­ura, Pedroka ainirka: —Taita Dius agllaska Cristo­mi kangi.
29 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro lhe disse: — O senhor é o Cristo.
30 Pedro chasa ni­ura, Jesuska pai­kunata nirka: —Mana pi­ta­pas nuka­manda chasa willa­na­kun­gi­chi.
30 Então Jesus os advertiu de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Nis­paka iacha­chii kalla­rir­ka­kunata, kasa nispa: —Kai Runa Tukus­kataka iapa llakii i nanai iukanga­pa­mi chaia­wa­ku. Iaia sasir­duti­kuna, Moisés ima nis­kata iacha­chig taita­kuna i sug taita­kuna­pas wabuti­wanga­pa­mi kan­kuna. Nukata wañu­chi­wanga­pa­mi kan­kuna. Chasa wañuska kaspa­pas, kimsa puncha­pika ikutimi kaugsa­rin­gapa kani—.
31 Então Jesus começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Chasa ni­kurka, kati­raiag­kuna alli­lla iachan­gapa. Chasa uiaspa Pedroka, Jesús sapa­lla­ta mana uia­na­kuska­ma pusaspa, piñai­mi kalla­rirka.
32 E isto ele expunha claramente. Então Pedro, chamando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Chi­ura Jesuska, tigra­rispa, kati­raiag­kunata kawaspa, Pedrotaka piñarka, kasa nispa: —Nuka­pa ladu­manda, iaia kuku, anchu­rii. Kam mana iuia­kungi­chu Taita Dius imasa iuia­kus­ka­sina. Runa­kunapa iuiai­lla­wa­mi chasa iuia­kungi.
33 Mas Jesus, voltando-se e vendo os seus discípulos, repreendeu Pedro e disse:
34 Chasa nis­paka, achka runa­kunata paita kati­raiag­kuna­wan­ta kaiaspa, nir­ka­kunata: —Mai­kan nukata kati­raia­wan­ga­pa munagka, kikin­manda kunga­richu. Paipa krusta marka­rig­sina ruras­pa­mi iuká kati­raia­wanga.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, Jesus lhes disse:
35 Mai­kan kikinpa kaug­saita kispi­chinga­pag­lla iuia­kug­pika, kikinmi puchu­ka­rin­gapa ka. Ikuti mai­kan­pas nuka­manda i Alli Willai­manda wañu­chii tukug­pika, mana mas wañui kaug­sai­ta­mi tarin­gapa ka.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa e por causa do evangelho, esse a salvará.
36 —Sug runa tukui kai alpapi ima munaska iukagpi­pas, paipa alma­ta mana kispi­chig­pika, chi iukas­ka­kuna ñi imapa mana bali­pun­gapa kanchu.
36 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Chi runaka, pai­pa almata chinga­chis­paka, ¿ima­wa­tak pudin­gapa ka, ikuti tarin­ga­pa? Ñi ima­wa­pas mani­ma.
37 Que daria uma pessoa em troca de sua alma?
38 —Taita Diusta ñi imapa mana iuia­rispa, mana alli­lla ruraspa puri­na­kug runa­kuna­wa­mi kam­kuna kaug­sa­nakun­gi­chi. Chi runa­kunapa ñawi­pi mai­kan­pas nuka­manda i nuka­pa rimai­kuna­manda unz̈aspa, “Mana rigsi­nichu” nig­kunata, nuka­pas­mi chasa­lla­ta rurasa. Kai Runa Tukuska samu­ura, nuka­pa Taita suma atun­ia­chis­ka­wa­mi tukuipi alli anjil­kuna­wa samun­gapa ka. Chi­ura samus­pa­mi, mai­kan nuka­manda wabutispa, “Mana rigsi­nichu” nig­kunata, chasa­lla­ta nuka­pas nin­gapa kani.
38 Pois quem, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória do seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.