Lucas 8

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Chi­ura­manda Jesuska, Dius­pa suma mandai­manda Alli Willaita willaspa, atun i uchulla pui­blu­kunapi puri­kurka. Chunga iskai pai agllaska runa­kunapas, pai­wa sug­lla­pi puri­na­kurka.
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 Sug warmi­kuna, kuku waira i ungui iukaspa alia­chis­ka­kuna, paita kati­ra­iar­ka­kuna. Chi warmi­pura kar­ka­kuna: sugka, María, Magdalena suti (chi warmita, kan­chis kuku waira­kuna­ta Jesús llugsi­chiska karka);
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 sug­ka, atun mandag Hero­despa wasita kawag Kuza suti runapa warmi, Juana suti; chi­manda, Su­sa­na suti i achka sug warmi­kuna­pas. Tukui chi warmi­kuna, ima iukas­ka­kuna­wa Jesusta aida­na­kurka.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Iapa achka runa­kuna, tukui pui­blu­kuna­manda Jesus­pagma tanda­rig­rir­ka­kuna. Chi­ura Jesus­ka, pai­kunata iuiai apinga­sina suma parlarka, kasa nispa:
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 —Sug runasi llugsirka, similla­kunata sitaspa tarpun­ga­pa. Tar­pu­ku­ura, sug similla­kunaka, ñambipi urmaspa, sarui tukur­ka­kuna. Chi similla­kunataka, pisku­kunasi mikur­ka­kuna.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 —Sug similla­kunaka, rumilla tias­kapisi urmar­ka­kuna. Tusta alpapi urmaspa, mailla wiña­rispa­lla, lim chaki­rir­ka­kuna.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 —Sug similla­kunaka, ispina sacha­kuna tias­kapisi urmar­ka­kuna. Nig­pika, ispina sacha wiñarka, similla­kunata kilpagta.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 —Ikuti sug similla­kunakar, suma alpapisi urmar­ka­kuna. Chasaka, suma wiñaspa, alli­lla palla­rir­ka­kuna. Sug similla­manda­lla, patsa patsasi palla­rirka.
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Chi­ura­mandaka kati­raiag­kuna, paita tapur­ka­kuna:
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Chi­ura Jesuska, kasa ainirka:
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 —Chi parlu nuka rimas­kaka, kasa­mi ni­raiá. Similla­kuna, Dius­pa Rimaimi ni­raiá.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Similla ñambipi urmagka, sug runa Dius­pa Rimaita uiag­sina­mi ni­raiá. Chi uias­kata, iaia kukuka tukuimi kichug­samú; chasaka, mana suma iuiaspa, kispi­rin­ga­pa.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 —Similla rumilla tias­kapi urmagka, sug runa Dius­pa Rimaita uiag­sina­mi ni­raiá. Chi uianga­lla­waka, alli iuia­chii­wa­mi chaskin­kuna. Nis­paka, imasa­mi chi mana achka angu­iug similla­kuna tukú: chasa­lla­ta sug ratu­lla­mi Taita Dius­wa iuia­rispa kan­kuna. Ima­ura unz̈agpi­kunaka, chi­ura­manda mana mas Taita Dius­wa iuia­rin­ga­pa munan­kuna­chu.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 —Similla ispina sacha­kuna tias­kapi urmagka, sug runa Dius­pa Rimaita uiag­sina­mi ni­raiá. Uias­pa­pas, kai alpa­manda­kuna­lla­wa sumag­lla kaug­san­ga­pa iuia­rispa, mas achka iukag tukun­ga­pa iapa munaspa i sumag­lla kai alpapi kaspa, Dius­pa Rimaita tukuimi kunga­rin­kuna. Chasaka, ñi ima mana pallan­ga­pa tia­ringa­sina­mi tukun­kuna.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 —Similla suma alpapi urmag­kar, sug runa Dius­pa Rimaita uiag­sina­mi ni­raiá. Sumag­lla uias­kata suma umapi waka­chi­rispa, mana kunga­rispa­lla­mi kan­kuna. Chi­wanka pai­kuna, Taita Dius­manda alli­lla ruras­ka­kuna­wa mana sakispa­lla, achka palla­rig­sina­mi tukun­kuna.
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 —Ñi pipas, ima sindi sindi­chis­paka, manga ukupi u kawitu ukuma mana churan­ga­pa chaian­chu. Awa kawitu­pi­mi churan­ga­pa chaiá, mai­kan iaikug­kunata punchaia­chin­ga­pa.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Chasa­lla­ta, ima pakalla kaskapas ima­ura­pas­mi iacharí. Ima pakalla waka­chiska­pas­mi ima­ura­pas kawa­rig­samú.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Chi­manda, nuka ima rimas­kata suma iuiai­wa uia­wan­gi­chi. Mai­kan achka iukagta mas­mi karan­ga­pa ka. Ikuti mai­kan “Mai­lla­mi iukani” iuia­kus­kataka kichunga­pa­mi ka.
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Jesús kaska­ma, paipa mama i waugkindi­kuna chaiag­rir­ka­kuna. Iapa achka runa­kuna chi ukupi kag­manda, manima kailla­ian­ga­pa pudir­ka­kuna.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Chi­ura sug runa, paita nig­rirka:
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Paika ainirka:
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Sug puncha­kuna Jesús, kanua­pi iai­kurka, paita kati­raiag­kuna­wan­ta. Nis­paka, pai­kunata nirka:
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Ña iaku chimba­na­kus­kapi, Jesús puñu­rig­samurka. Chi­ura iapa sin­chi waira, chi kuchapi ata­rii kalla­rirka. Chi­wanka, kanua ukuma iaku ña iaiku­kurka.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Jesusta kati­raiag­kuna, paita rigcha­chir­ka­kuna, kasa nispa:
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Chi­ura Jesuska, kati­raiag­kunata nirka:
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Kucha ialis­paka, Gali­lea sug ladu chimba chaiag­rir­ka­kuna Je­ra­sa suti alpama.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Jesús ña kanua­manda alpama urai­ku­ku­uraka, chi pui­blu­manda sug runa kuku waira­kuna iai­kuska, paita tupag­rirka. Chi runa, ña unai ñi ima katanga mana chura­riska karka. Ñi ima wasipi mana kaug­sa­kurka. Wañus­ka­kuna pamba­raias­ka­pi­mi karka.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Chi runaka, Jesusta kawas­paka, kapa­rispa, paipa ñugpa ladu kungu­rig­rirka. Sin­chi rimai­wa nirka:
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Jesús, chi kuku wairata ñami niska karka: “Chi runa­manda llugsii”. Chi­manda­mi chasa nirka. (Chi runata, kuku waira­kuna achka biajisi apiska kar­ka­kuna. Chi­manda, paita makipi i chakipi sin­chi kadina­kuna­wa wataspa, alli­lla chari­dur kar­ka­kuna. Chasa chari­na­kugpi­pas, kuku waira­kuna, kadina­kunata piti­chispa, chusa sitaska alpama paita apa­dur kar­ka­kuna.)
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Chi­ura Jesuska, chi runata tapurka:
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Chi­ura chi runapa kag kuku waira­kunaka, Jesusta mañai kalla­rir­ka­kuna:
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Chi ladira ladu­lla­pi, iapa achka kuchi­kuna mikuspa puri­na­kurka. Nig­pika, chi runapi kag kuku waira­kunaka Jesusta mañar­ka­kuna, kasa nispa:
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Chasaka chi kuku waira­kunaka, ña runa­manda llugsispa, kuchi­kunapa ukuma iaikug­rir­ka­kuna. Chi­wanka tukui kuchi­kuna, iapa saia patata kalpaspa, kucha iaku ukuma sita­rig­rir­ka­kuna. Chipi chuka­rispa, tukui puchuka­rir­ka­kuna.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Kuchi­kunata kawag­kuna, imasa pasa­ris­kata kawas­paka, miti­kuspa, pui­blu­nigta i ñambi­nigta suiu parlaspa purig­rir­ka­kuna.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Chasa uiag­kunaka rir­ka­kuna, imasa pasa­ris­kata kawan­ga­pa. Jesus­pagma chaiag­ris­paka, chi kuku waira­kunata llugsi­chii tukuska runata tarig­rir­ka­kuna. Paipa iuiai ña alli­lla, suma katanga chura­riska, Jesuspa chaki ladu tia­kus­kata tarig­rir­ka­kuna. Chasa kawas­paka, iapa mancha­rir­ka­kuna.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Chi kuku waira­kuna iukaska runata imasa alia­chiska kas­kata kawag­kuna­pas willar­ka­kunata imasa pasa­rigta.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Chi­ura chi alpa­nig­manda tukui uiag­kunaka, asku­rinti manchai­wa kaspa, Jesus­pagma kailla­iaspa, nir­ka­kuna:
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Manara rig­lla­pi, chi kuku waira­kuna llugsi­chii tukuska runa, paita mañai kalla­rirka:
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 —Kamba wasima rii. Willag­rii, kamta imasa Taita Dius alli­lla ruraspa sakigta.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Jesús kutispa chaiag­ri­uraka, tukui paita suia­na­kug sumag­lla chaskir­ka­kuna.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 — ausente —
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 — ausente —
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Kati­chi­na­kug­pura sug warmimi sug­lla­pi ri­kurka. Chi warmi, chunga iskai wata iawar sitai­wa ungug karka. Tukui ima iukas­kata tuku­chigpi­pas, ñi mai­kan ambig­kuna­pas manima ambir­ka­kuna­chu.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Chi warmika, Jesusta kati kati kailla­iaspa, paipa katanga puntapi llamkarka. Llamkag­lla­pi, chi ungui ambi­rirka.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Chi­ura, Jesuska tapurka:
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Jesuska nirka:
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Chi­ura chi ambi­rig warmika, Jesús imasa iachas­kata uias­paka, chugchuspa kailla­iaspa, Jesusta kungu­rispa, tukui­kunapa ñawipi willa­rirka, imapa Jesusta llam­kagta i imasa llamkag­lla­pi ungui ña ambi­rig­samugta.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Chi­ura, Jesus­ka nirka:
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Jesús chara rima­kug­lla­pi, sug runa, chi taitapa wasi­manda chaiag­rispa, nirka:
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Jesuska, chasa uiaspa, chi taitata nirka:
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Wasima chaiag­ris­paka, Jesús mana tukui­kunata sakirka iaikun­ga­pa. Pedro, Juan, Santiago i wam­brapa taita i mamandilla, pai­kuna pai­lla­wa iai­kur­ka­kuna.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Tukui chipi kag­kuna, wañuska kag­manda iuia­rispa, waka­na­kurka. Jesuska nirka:
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Uiag­kuna, tim wañuska kagta alli­lla iachas­paka, paita asir­ka­kuna.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Jesuska, chi wañus­kata maki­manda apispa, sin­chi kapa­rispa, nirka:
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Chasa nig­lla­pi, alma ikuti samuspa, kaugsa­rig­samurka. Nis­paka ata­rirka. Chi­ura, Jesuska nirka:
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Chasa kawas­paka, wam­brapa atun­kuna iapa ujna­rir­ka­kuna. Jesuska nir­ka­kunata:
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.