Lucas 8

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chi­ura­manda Jesuska, Dius­pa suma mandai­manda Alli Willaita willaspa, atun i uchulla pui­blu­kunapi puri­kurka. Chunga iskai pai agllaska runa­kunapas, pai­wa sug­lla­pi puri­na­kurka.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Sug warmi­kuna, kuku waira i ungui iukaspa alia­chis­ka­kuna, paita kati­ra­iar­ka­kuna. Chi warmi­pura kar­ka­kuna: sugka, María, Magdalena suti (chi warmita, kan­chis kuku waira­kuna­ta Jesús llugsi­chiska karka);
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 sug­ka, atun mandag Hero­despa wasita kawag Kuza suti runapa warmi, Juana suti; chi­manda, Su­sa­na suti i achka sug warmi­kuna­pas. Tukui chi warmi­kuna, ima iukas­ka­kuna­wa Jesusta aida­na­kurka.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Iapa achka runa­kuna, tukui pui­blu­kuna­manda Jesus­pagma tanda­rig­rir­ka­kuna. Chi­ura Jesus­ka, pai­kunata iuiai apinga­sina suma parlarka, kasa nispa:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 —Sug runasi llugsirka, similla­kunata sitaspa tarpun­ga­pa. Tar­pu­ku­ura, sug similla­kunaka, ñambipi urmaspa, sarui tukur­ka­kuna. Chi similla­kunataka, pisku­kunasi mikur­ka­kuna.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 —Sug similla­kunaka, rumilla tias­kapisi urmar­ka­kuna. Tusta alpapi urmaspa, mailla wiña­rispa­lla, lim chaki­rir­ka­kuna.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 —Sug similla­kunaka, ispina sacha­kuna tias­kapisi urmar­ka­kuna. Nig­pika, ispina sacha wiñarka, similla­kunata kilpagta.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 —Ikuti sug similla­kunakar, suma alpapisi urmar­ka­kuna. Chasaka, suma wiñaspa, alli­lla palla­rir­ka­kuna. Sug similla­manda­lla, patsa patsasi palla­rirka.
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Chi­ura­mandaka kati­raiag­kuna, paita tapur­ka­kuna:
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Chi­ura Jesuska, kasa ainirka:
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 —Chi parlu nuka rimas­kaka, kasa­mi ni­raiá. Similla­kuna, Dius­pa Rimaimi ni­raiá.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Similla ñambipi urmagka, sug runa Dius­pa Rimaita uiag­sina­mi ni­raiá. Chi uias­kata, iaia kukuka tukuimi kichug­samú; chasaka, mana suma iuiaspa, kispi­rin­ga­pa.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 —Similla rumilla tias­kapi urmagka, sug runa Dius­pa Rimaita uiag­sina­mi ni­raiá. Chi uianga­lla­waka, alli iuia­chii­wa­mi chaskin­kuna. Nis­paka, imasa­mi chi mana achka angu­iug similla­kuna tukú: chasa­lla­ta sug ratu­lla­mi Taita Dius­wa iuia­rispa kan­kuna. Ima­ura unz̈agpi­kunaka, chi­ura­manda mana mas Taita Dius­wa iuia­rin­ga­pa munan­kuna­chu.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 —Similla ispina sacha­kuna tias­kapi urmagka, sug runa Dius­pa Rimaita uiag­sina­mi ni­raiá. Uias­pa­pas, kai alpa­manda­kuna­lla­wa sumag­lla kaug­san­ga­pa iuia­rispa, mas achka iukag tukun­ga­pa iapa munaspa i sumag­lla kai alpapi kaspa, Dius­pa Rimaita tukuimi kunga­rin­kuna. Chasaka, ñi ima mana pallan­ga­pa tia­ringa­sina­mi tukun­kuna.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 —Similla suma alpapi urmag­kar, sug runa Dius­pa Rimaita uiag­sina­mi ni­raiá. Sumag­lla uias­kata suma umapi waka­chi­rispa, mana kunga­rispa­lla­mi kan­kuna. Chi­wanka pai­kuna, Taita Dius­manda alli­lla ruras­ka­kuna­wa mana sakispa­lla, achka palla­rig­sina­mi tukun­kuna.
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 —Ñi pipas, ima sindi sindi­chis­paka, manga ukupi u kawitu ukuma mana churan­ga­pa chaian­chu. Awa kawitu­pi­mi churan­ga­pa chaiá, mai­kan iaikug­kunata punchaia­chin­ga­pa.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Chasa­lla­ta, ima pakalla kaskapas ima­ura­pas­mi iacharí. Ima pakalla waka­chiska­pas­mi ima­ura­pas kawa­rig­samú.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Chi­manda, nuka ima rimas­kata suma iuiai­wa uia­wan­gi­chi. Mai­kan achka iukagta mas­mi karan­ga­pa ka. Ikuti mai­kan “Mai­lla­mi iukani” iuia­kus­kataka kichunga­pa­mi ka.
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Jesús kaska­ma, paipa mama i waugkindi­kuna chaiag­rir­ka­kuna. Iapa achka runa­kuna chi ukupi kag­manda, manima kailla­ian­ga­pa pudir­ka­kuna.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Chi­ura sug runa, paita nig­rirka:
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Paika ainirka:
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Sug puncha­kuna Jesús, kanua­pi iai­kurka, paita kati­raiag­kuna­wan­ta. Nis­paka, pai­kunata nirka:
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Ña iaku chimba­na­kus­kapi, Jesús puñu­rig­samurka. Chi­ura iapa sin­chi waira, chi kuchapi ata­rii kalla­rirka. Chi­wanka, kanua ukuma iaku ña iaiku­kurka.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Jesusta kati­raiag­kuna, paita rigcha­chir­ka­kuna, kasa nispa:
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Chi­ura Jesuska, kati­raiag­kunata nirka:
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Kucha ialis­paka, Gali­lea sug ladu chimba chaiag­rir­ka­kuna Je­ra­sa suti alpama.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Jesús ña kanua­manda alpama urai­ku­ku­uraka, chi pui­blu­manda sug runa kuku waira­kuna iai­kuska, paita tupag­rirka. Chi runa, ña unai ñi ima katanga mana chura­riska karka. Ñi ima wasipi mana kaug­sa­kurka. Wañus­ka­kuna pamba­raias­ka­pi­mi karka.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Chi runaka, Jesusta kawas­paka, kapa­rispa, paipa ñugpa ladu kungu­rig­rirka. Sin­chi rimai­wa nirka:
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Jesús, chi kuku wairata ñami niska karka: “Chi runa­manda llugsii”. Chi­manda­mi chasa nirka. (Chi runata, kuku waira­kuna achka biajisi apiska kar­ka­kuna. Chi­manda, paita makipi i chakipi sin­chi kadina­kuna­wa wataspa, alli­lla chari­dur kar­ka­kuna. Chasa chari­na­kugpi­pas, kuku waira­kuna, kadina­kunata piti­chispa, chusa sitaska alpama paita apa­dur kar­ka­kuna.)
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Chi­ura Jesuska, chi runata tapurka:
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Chi­ura chi runapa kag kuku waira­kunaka, Jesusta mañai kalla­rir­ka­kuna:
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Chi ladira ladu­lla­pi, iapa achka kuchi­kuna mikuspa puri­na­kurka. Nig­pika, chi runapi kag kuku waira­kunaka Jesusta mañar­ka­kuna, kasa nispa:
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Chasaka chi kuku waira­kunaka, ña runa­manda llugsispa, kuchi­kunapa ukuma iaikug­rir­ka­kuna. Chi­wanka tukui kuchi­kuna, iapa saia patata kalpaspa, kucha iaku ukuma sita­rig­rir­ka­kuna. Chipi chuka­rispa, tukui puchuka­rir­ka­kuna.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Kuchi­kunata kawag­kuna, imasa pasa­ris­kata kawas­paka, miti­kuspa, pui­blu­nigta i ñambi­nigta suiu parlaspa purig­rir­ka­kuna.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Chasa uiag­kunaka rir­ka­kuna, imasa pasa­ris­kata kawan­ga­pa. Jesus­pagma chaiag­ris­paka, chi kuku waira­kunata llugsi­chii tukuska runata tarig­rir­ka­kuna. Paipa iuiai ña alli­lla, suma katanga chura­riska, Jesuspa chaki ladu tia­kus­kata tarig­rir­ka­kuna. Chasa kawas­paka, iapa mancha­rir­ka­kuna.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Chi kuku waira­kuna iukaska runata imasa alia­chiska kas­kata kawag­kuna­pas willar­ka­kunata imasa pasa­rigta.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Chi­ura chi alpa­nig­manda tukui uiag­kunaka, asku­rinti manchai­wa kaspa, Jesus­pagma kailla­iaspa, nir­ka­kuna:
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Manara rig­lla­pi, chi kuku waira­kuna llugsi­chii tukuska runa, paita mañai kalla­rirka:
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 —Kamba wasima rii. Willag­rii, kamta imasa Taita Dius alli­lla ruraspa sakigta.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Jesús kutispa chaiag­ri­uraka, tukui paita suia­na­kug sumag­lla chaskir­ka­kuna.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 — ausente —
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Kati­chi­na­kug­pura sug warmimi sug­lla­pi ri­kurka. Chi warmi, chunga iskai wata iawar sitai­wa ungug karka. Tukui ima iukas­kata tuku­chigpi­pas, ñi mai­kan ambig­kuna­pas manima ambir­ka­kuna­chu.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Chi warmika, Jesusta kati kati kailla­iaspa, paipa katanga puntapi llamkarka. Llamkag­lla­pi, chi ungui ambi­rirka.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Chi­ura, Jesuska tapurka:
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Jesuska nirka:
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Chi­ura chi ambi­rig warmika, Jesús imasa iachas­kata uias­paka, chugchuspa kailla­iaspa, Jesusta kungu­rispa, tukui­kunapa ñawipi willa­rirka, imapa Jesusta llam­kagta i imasa llamkag­lla­pi ungui ña ambi­rig­samugta.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Chi­ura, Jesus­ka nirka:
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Jesús chara rima­kug­lla­pi, sug runa, chi taitapa wasi­manda chaiag­rispa, nirka:
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Jesuska, chasa uiaspa, chi taitata nirka:
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Wasima chaiag­ris­paka, Jesús mana tukui­kunata sakirka iaikun­ga­pa. Pedro, Juan, Santiago i wam­brapa taita i mamandilla, pai­kuna pai­lla­wa iai­kur­ka­kuna.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Tukui chipi kag­kuna, wañuska kag­manda iuia­rispa, waka­na­kurka. Jesuska nirka:
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Uiag­kuna, tim wañuska kagta alli­lla iachas­paka, paita asir­ka­kuna.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Jesuska, chi wañus­kata maki­manda apispa, sin­chi kapa­rispa, nirka:
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Chasa nig­lla­pi, alma ikuti samuspa, kaugsa­rig­samurka. Nis­paka ata­rirka. Chi­ura, Jesuska nirka:
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Chasa kawas­paka, wam­brapa atun­kuna iapa ujna­rir­ka­kuna. Jesuska nir­ka­kunata:
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.