Lucas 16

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kasapasmi kati­raiag­kuna­ta iuiai apinga­sina iacha­chirka:
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Chi­ura patrunka, chi kawagta kaiaspa, nirkasi: “Kam­manda, ¿imasatak nukata willa­wa­nakú? Kam imasa trabaju­kuna ruras­kata kawa­chi­wai. Ña kuna­ura­manda, mana mas nuka ima iukas­ka­ta kawa­puag kan­ga­pa kangichu”.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 —Chi­ura, chi runataka iuia­rirka: “¿Imasa­mi rurani? Nuka­pa patrun, ñami llugsi­chi­wa­ku. Mana animu iuka­nichu, alpa pikan­ga­pa. Limusna mañaspa purin­ga­pa, nukata pingaimi iuia­chiwá.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Ñami iuia­ri­warka, ima nuka ruran­ga­pa kagta; nuka ñi pipa kawag­pas mana ka­ura, mai­kan­pas pai­kunapa wasima nukata kaia­wan­ga­pa”.
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 —Chasa iuia­ris­paka, paipa patrunta dibi­na­kus­kata sug sug­llasi kaiarka. Sug runata tapurka: “¿Masa­tak nuka­pa patrunta dibi­kungi?”.
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 —Chi­ura ainirka: “Patsa baril asitimi dibi­kuni”.
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 —Chasa­lla­ta, sug runata tapurka: “Kamka, ¿mai­tukutak dibi­kungi?”.
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 —Patrunka, paipa mana alli kawag ima ruras­kata iachas­paka, nirkasi: “Mana alli­lla ruraspa­pas, su­urapipaka alli­lla­mi rurarkangi”. Chasa­lla­ta, kai alpapi tias­ka­kuna­lla­wa iuia­rispa kag­kunaka, kikin­pura imasa chaiaska­sina rura­dur­mi kan­kuna, Taita Dius punchaia­chiska runa­kuna­manda­pas mas.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 —Kasami nii­ki­chita: kai mana alli alpa­manda iukas­ka­kuna­wa chita karaspa maskan­gi­chi, iacha­ridu runa­kuna iukan­ga­pa. Chi­wanka, kai alpapi ima iukaska tuku­ri­uraka, kam­kunata ñi ima­ura­pas mana tuku­ri­diru suma luarpi kaug­sanga­pa­mi kaian­ga­kuna.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 —Mai­kan­pas, asllita min­gas­ka­ta alli­lla rurag­pika, chasa­lla­ta­mi achka mingas­ka­ta­pas alli­lla ruranga. Ikuti mai­kan­pas, asllita min­gas­ka­ta mana alli­lla rurag­pika, chasa­lla­ta­mi achka mingas­ka­ta­pas mana alli­lla ruranga.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Kai mana alli alpa­manda kulki u ima­pas iu­kas­ka­ta kam­kuna mana alli­lla rurag­pika, ¿imasatak suma luar­manda sutipa iukai­kunata kam­kunata mingan­ga­kuna?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Chasa­lla­ta, sug­kuna mingas­kata mana alli­lla rurag­pika, ¿imasatak kam kikin­kunata chaia­kus­kata kuan­ga­kuna?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 —Ñi mai­kan­pas, iskai patrun­kunapa sug­lla­pi mana trabaja­pun­ga­pa pudin­ga­pa kan­kuna­chu. Sug patrunta mana munanga­chu; ikuti sugtaka kuiangami. Sug patrunta wabutingami; ikuti sugtaka sumag­lla­mi rimanga. Chasa­lla­ta, Taita Diusta i kai alpa­manda iukai­kunata mana pudinkan­gi­chi­chu, iskandima su­ura­lla iuia­kun­ga­pa.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Chasa uiaspa fari­seo­kunaka, iapa kulki iukan­ga­pa iuia­rii­lla­wa kaspa, Jesusta unz̈ar­ka­kuna.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Jesuska nir­ka­kunata:
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 —Moisés i Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kuna ima willa­raiaska, Juan Bau­tista kaug­san­kama­lla­mi chaia­murka. Chi­ura­mandaka, Dius­pa suma mandai­manda Alli Willai­lla­wa­mi willai tian­ga­pa ka. Tukui­kuna­mi muna­nakú, imasa­pipas chima iaikun­ga­pa.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 —Sug luar i kai alpa luar tuku­rig­sina kagpi­pas, chi ñugpa­manda ima willa­raias­kaka ñi mailla mana ialin­ga­pa kan­chu.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 —Kasapasmi nii­ki­chita: mai­kan­pas, kikinpa warmita sitaspa, sug warmi­wa kasarag­pika, atun panda­riimi rurá. Chasa­lla­ta, mai­kan­pas kusa sitaska warmi­wa kasarag­pika, atun panda­riimi rurá.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 —Sug iapa iukag runasi tiarka. Paika, iapa suma katanga chu­ra­rispa, atun puncha­sina iapa alli mikui­lla­wa kuntintulla iuia­chi­rispasi tukui puncha­kuna iali­chi­kurka.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Ikuti Lázaro suti ñi ima mana iukag runasi tiarka. Chi runa, aicha ismui ungui iukarka. Paika, chi iapa iukagpa wasi pungupi sitaska siri­kuspa,
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 muna­kurka, mikui miku­nakus­ka­manda urmas­ka­wa wigsa junda­chi­rin­ga­pa. Alku­kunalla, kailla­iaspa, paipa aicha ismus­ka­kunata llakua­na­kurka.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 —Chasa kaug­sas­paka, chi mana iukag runa wañurkasi. Pai­taka, anjil­kuna sug luarma apar­ka­kuna, ñugpa­manda taita Abra­ham kaska­ma. Chi iapa iukag­pas wañurka. Paitaka sumag­lla pam­bar­ka­kuna.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Chi­ura paika, mana wañu­diru ninapi rupa­kuspa, iapa llakii­wa kaspa, chi­manda wichai kawas­paka, karupi Abra­hamta i Lázaro paipa mig­lla­pi chari­kus­kata kawarka.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Abra­hamta kapa­rispa, nirkasi: “Taita, nuka­manda llaki­ri­wai. Lazarota kacha­mu­wai, maki didu punta­lla­ta­pas iakupi juku­chispa, nuka­pa kalluta chiria­chi­wag­samuchu. Kai nina sindi­kus­kapi iapa­mi rupa­kuni. Tukui nanaimi iukani”.
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 —Chi­ura, Abra­hamka ainirka: “Wam­bra, iuia­rii: kam kaug­san­kama, kamba iukai­wa iapa sumag­lla­mi kaug­sarkangi. Ikuti Lazaroka, tukui llakii­kuna­mi kaug­san­kama iukarka. Kuna­uraka, kaipi pai alli iuia­chii­wa­mi kuntintulla ka. Kamka iukangimi, tukui llakii­wa nanai­wa kanga.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Kasapas. Nukan­chi­wa kam­kuna­wa tupa­rin­ga­pa, iapa atun waiku­sina­mi tia. Chi­manda mai­kan­pas kai­manda kam­kuna­pagma ialin­ga­pa munaspa­pas, mana alli kan­chu. Chasa­lla­ta, kam­kuna­pag­manda kaima iali­mun­ga­pa munas­pa­pas, mana alli kan­chu”.
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 —Chi­ura, chi iukag runa nir­kasi: “Nuka­pa taita, mañaikimi: Lazarota kacha­puai nuka taitapa wasi­ma.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Pichka waugkindi­kuna­mi chipi iukani. Pai­kunata nuka­manda willag­rigpi, uias­paka, mana kai iapa llakii ka­diruma samun­ga­pa chaian­ga­kunatachu”.
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 —Abra­hamka nirkasi: “Moi­sés i Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kuna imasa kaug­san­ga­pa willa­raias­ka­kunata iukan­kuna­mi. Chi­kunata alli­lla iuia­rispa uia­chu­kuna”.
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 —Chi iukag runa, Abra­hamta ainirka: “Mana, taita. Sug wañuska kaugsa­rispa, pai­kuna­pagma chaiag­rig­pika, alli­lla rurai­kuna­ma­mi tigraspa, suma kaug­sai kalla­rin­tra­kuna”.
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 —Chasa aini­ura, Abra­hamka nirkasi: “Moisés i Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kuna ima willa­raias­kata mana uiai munas­paka, mana uian­ga­kuna­chu, ñi sug wañuska kaugsa­rigpi­pas”.
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.