Lucas 16
Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs ACF
1 Kasapasmi katiraiagkunata iuiai apingasina iachachirka:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Chiura patrunka, chi kawagta kaiaspa, nirkasi: “Kammanda, ¿imasatak nukata willawanakú? Kam imasa trabajukuna ruraskata kawachiwai. Ña kunauramanda, mana mas nuka ima iukaskata kawapuag kangapa kangichu”.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 —Chiura, chi runataka iuiarirka: “¿Imasami rurani? Nukapa patrun, ñami llugsichiwaku. Mana animu iukanichu, alpa pikangapa. Limusna mañaspa puringapa, nukata pingaimi iuiachiwá.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ñami iuiariwarka, ima nuka rurangapa kagta; nuka ñi pipa kawagpas mana kaura, maikanpas paikunapa wasima nukata kaiawangapa”.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 —Chasa iuiarispaka, paipa patrunta dibinakuskata sug sugllasi kaiarka. Sug runata tapurka: “¿Masatak nukapa patrunta dibikungi?”.
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 —Chiura ainirka: “Patsa baril asitimi dibikuni”.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 —Chasallata, sug runata tapurka: “Kamka, ¿maitukutak dibikungi?”.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 —Patrunka, paipa mana alli kawag ima ruraskata iachaspaka, nirkasi: “Mana allilla ruraspapas, suurapipaka allillami rurarkangi”. Chasallata, kai alpapi tiaskakunallawa iuiarispa kagkunaka, kikinpura imasa chaiaskasina ruradurmi kankuna, Taita Dius punchaiachiska runakunamandapas mas.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 —Kasami niikichita: kai mana alli alpamanda iukaskakunawa chita karaspa maskangichi, iacharidu runakuna iukangapa. Chiwanka, kai alpapi ima iukaska tukuriuraka, kamkunata ñi imaurapas mana tukuridiru suma luarpi kaugsangapami kaiangakuna.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 —Maikanpas, asllita mingaskata allilla ruragpika, chasallatami achka mingaskatapas allilla ruranga. Ikuti maikanpas, asllita mingaskata mana allilla ruragpika, chasallatami achka mingaskatapas mana allilla ruranga.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Kai mana alli alpamanda kulki u imapas iukaskata kamkuna mana allilla ruragpika, ¿imasatak suma luarmanda sutipa iukaikunata kamkunata mingangakuna?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Chasallata, sugkuna mingaskata mana allilla ruragpika, ¿imasatak kam kikinkunata chaiakuskata kuangakuna?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 —Ñi maikanpas, iskai patrunkunapa sugllapi mana trabajapungapa pudingapa kankunachu. Sug patrunta mana munangachu; ikuti sugtaka kuiangami. Sug patrunta wabutingami; ikuti sugtaka sumagllami rimanga. Chasallata, Taita Diusta i kai alpamanda iukaikunata mana pudinkangichichu, iskandima suuralla iuiakungapa.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Chasa uiaspa fariseokunaka, iapa kulki iukangapa iuiariillawa kaspa, Jesusta unz̈arkakuna.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Jesuska nirkakunata:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 —Moisés i Santu Ispirituwa rimagkuna ima willaraiaska, Juan Bautista kaugsankamallami chaiamurka. Chiuramandaka, Diuspa suma mandaimanda Alli Willaillawami willai tiangapa ka. Tukuikunami munanakú, imasapipas chima iaikungapa.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 —Sug luar i kai alpa luar tukurigsina kagpipas, chi ñugpamanda ima willaraiaskaka ñi mailla mana ialingapa kanchu.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 —Kasapasmi niikichita: maikanpas, kikinpa warmita sitaspa, sug warmiwa kasaragpika, atun pandariimi rurá. Chasallata, maikanpas kusa sitaska warmiwa kasaragpika, atun pandariimi rurá.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 —Sug iapa iukag runasi tiarka. Paika, iapa suma katanga churarispa, atun punchasina iapa alli mikuillawa kuntintulla iuiachirispasi tukui punchakuna ialichikurka.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ikuti Lázaro suti ñi ima mana iukag runasi tiarka. Chi runa, aicha ismui ungui iukarka. Paika, chi iapa iukagpa wasi pungupi sitaska sirikuspa,
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 munakurka, mikui mikunakuskamanda urmaskawa wigsa jundachiringapa. Alkukunalla, kaillaiaspa, paipa aicha ismuskakunata llakuanakurka.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 —Chasa kaugsaspaka, chi mana iukag runa wañurkasi. Paitaka, anjilkuna sug luarma aparkakuna, ñugpamanda taita Abraham kaskama. Chi iapa iukagpas wañurka. Paitaka sumaglla pambarkakuna.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Chiura paika, mana wañudiru ninapi rupakuspa, iapa llakiiwa kaspa, chimanda wichai kawaspaka, karupi Abrahamta i Lázaro paipa migllapi charikuskata kawarka.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Abrahamta kaparispa, nirkasi: “Taita, nukamanda llakiriwai. Lazarota kachamuwai, maki didu puntallatapas iakupi jukuchispa, nukapa kalluta chiriachiwagsamuchu. Kai nina sindikuskapi iapami rupakuni. Tukui nanaimi iukani”.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 —Chiura, Abrahamka ainirka: “Wambra, iuiarii: kam kaugsankama, kamba iukaiwa iapa sumagllami kaugsarkangi. Ikuti Lazaroka, tukui llakiikunami kaugsankama iukarka. Kunauraka, kaipi pai alli iuiachiiwami kuntintulla ka. Kamka iukangimi, tukui llakiiwa nanaiwa kanga.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Kasapas. Nukanchiwa kamkunawa tuparingapa, iapa atun waikusinami tia. Chimanda maikanpas kaimanda kamkunapagma ialingapa munaspapas, mana alli kanchu. Chasallata, kamkunapagmanda kaima ialimungapa munaspapas, mana alli kanchu”.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 —Chiura, chi iukag runa nirkasi: “Nukapa taita, mañaikimi: Lazarota kachapuai nuka taitapa wasima.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Pichka waugkindikunami chipi iukani. Paikunata nukamanda willagrigpi, uiaspaka, mana kai iapa llakii kadiruma samungapa chaiangakunatachu”.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 —Abrahamka nirkasi: “Moisés i Santu Ispirituwa rimagkuna imasa kaugsangapa willaraiaskakunata iukankunami. Chikunata allilla iuiarispa uiachukuna”.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 —Chi iukag runa, Abrahamta ainirka: “Mana, taita. Sug wañuska kaugsarispa, paikunapagma chaiagrigpika, allilla ruraikunamami tigraspa, suma kaugsai kallarintrakuna”.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 —Chasa ainiura, Abrahamka nirkasi: “Moisés i Santu Ispirituwa rimagkuna ima willaraiaskata mana uiai munaspaka, mana uiangakunachu, ñi sug wañuska kaugsarigpipas”.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.