Lucas 16

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kasapasmi kati­raiag­kuna­ta iuiai apinga­sina iacha­chirka:
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Chi­ura patrunka, chi kawagta kaiaspa, nirkasi: “Kam­manda, ¿imasatak nukata willa­wa­nakú? Kam imasa trabaju­kuna ruras­kata kawa­chi­wai. Ña kuna­ura­manda, mana mas nuka ima iukas­ka­ta kawa­puag kan­ga­pa kangichu”.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 —Chi­ura, chi runataka iuia­rirka: “¿Imasa­mi rurani? Nuka­pa patrun, ñami llugsi­chi­wa­ku. Mana animu iuka­nichu, alpa pikan­ga­pa. Limusna mañaspa purin­ga­pa, nukata pingaimi iuia­chiwá.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ñami iuia­ri­warka, ima nuka ruran­ga­pa kagta; nuka ñi pipa kawag­pas mana ka­ura, mai­kan­pas pai­kunapa wasima nukata kaia­wan­ga­pa”.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 —Chasa iuia­ris­paka, paipa patrunta dibi­na­kus­kata sug sug­llasi kaiarka. Sug runata tapurka: “¿Masa­tak nuka­pa patrunta dibi­kungi?”.
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 —Chi­ura ainirka: “Patsa baril asitimi dibi­kuni”.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 —Chasa­lla­ta, sug runata tapurka: “Kamka, ¿mai­tukutak dibi­kungi?”.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 —Patrunka, paipa mana alli kawag ima ruras­kata iachas­paka, nirkasi: “Mana alli­lla ruraspa­pas, su­urapipaka alli­lla­mi rurarkangi”. Chasa­lla­ta, kai alpapi tias­ka­kuna­lla­wa iuia­rispa kag­kunaka, kikin­pura imasa chaiaska­sina rura­dur­mi kan­kuna, Taita Dius punchaia­chiska runa­kuna­manda­pas mas.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 —Kasami nii­ki­chita: kai mana alli alpa­manda iukas­ka­kuna­wa chita karaspa maskan­gi­chi, iacha­ridu runa­kuna iukan­ga­pa. Chi­wanka, kai alpapi ima iukaska tuku­ri­uraka, kam­kunata ñi ima­ura­pas mana tuku­ri­diru suma luarpi kaug­sanga­pa­mi kaian­ga­kuna.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 —Mai­kan­pas, asllita min­gas­ka­ta alli­lla rurag­pika, chasa­lla­ta­mi achka mingas­ka­ta­pas alli­lla ruranga. Ikuti mai­kan­pas, asllita min­gas­ka­ta mana alli­lla rurag­pika, chasa­lla­ta­mi achka mingas­ka­ta­pas mana alli­lla ruranga.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Kai mana alli alpa­manda kulki u ima­pas iu­kas­ka­ta kam­kuna mana alli­lla rurag­pika, ¿imasatak suma luar­manda sutipa iukai­kunata kam­kunata mingan­ga­kuna?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Chasa­lla­ta, sug­kuna mingas­kata mana alli­lla rurag­pika, ¿imasatak kam kikin­kunata chaia­kus­kata kuan­ga­kuna?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 —Ñi mai­kan­pas, iskai patrun­kunapa sug­lla­pi mana trabaja­pun­ga­pa pudin­ga­pa kan­kuna­chu. Sug patrunta mana munanga­chu; ikuti sugtaka kuiangami. Sug patrunta wabutingami; ikuti sugtaka sumag­lla­mi rimanga. Chasa­lla­ta, Taita Diusta i kai alpa­manda iukai­kunata mana pudinkan­gi­chi­chu, iskandima su­ura­lla iuia­kun­ga­pa.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Chasa uiaspa fari­seo­kunaka, iapa kulki iukan­ga­pa iuia­rii­lla­wa kaspa, Jesusta unz̈ar­ka­kuna.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Jesuska nir­ka­kunata:
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 —Moisés i Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kuna ima willa­raiaska, Juan Bau­tista kaug­san­kama­lla­mi chaia­murka. Chi­ura­mandaka, Dius­pa suma mandai­manda Alli Willai­lla­wa­mi willai tian­ga­pa ka. Tukui­kuna­mi muna­nakú, imasa­pipas chima iaikun­ga­pa.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 —Sug luar i kai alpa luar tuku­rig­sina kagpi­pas, chi ñugpa­manda ima willa­raias­kaka ñi mailla mana ialin­ga­pa kan­chu.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 —Kasapasmi nii­ki­chita: mai­kan­pas, kikinpa warmita sitaspa, sug warmi­wa kasarag­pika, atun panda­riimi rurá. Chasa­lla­ta, mai­kan­pas kusa sitaska warmi­wa kasarag­pika, atun panda­riimi rurá.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 —Sug iapa iukag runasi tiarka. Paika, iapa suma katanga chu­ra­rispa, atun puncha­sina iapa alli mikui­lla­wa kuntintulla iuia­chi­rispasi tukui puncha­kuna iali­chi­kurka.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Ikuti Lázaro suti ñi ima mana iukag runasi tiarka. Chi runa, aicha ismui ungui iukarka. Paika, chi iapa iukagpa wasi pungupi sitaska siri­kuspa,
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 muna­kurka, mikui miku­nakus­ka­manda urmas­ka­wa wigsa junda­chi­rin­ga­pa. Alku­kunalla, kailla­iaspa, paipa aicha ismus­ka­kunata llakua­na­kurka.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 —Chasa kaug­sas­paka, chi mana iukag runa wañurkasi. Pai­taka, anjil­kuna sug luarma apar­ka­kuna, ñugpa­manda taita Abra­ham kaska­ma. Chi iapa iukag­pas wañurka. Paitaka sumag­lla pam­bar­ka­kuna.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Chi­ura paika, mana wañu­diru ninapi rupa­kuspa, iapa llakii­wa kaspa, chi­manda wichai kawas­paka, karupi Abra­hamta i Lázaro paipa mig­lla­pi chari­kus­kata kawarka.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Abra­hamta kapa­rispa, nirkasi: “Taita, nuka­manda llaki­ri­wai. Lazarota kacha­mu­wai, maki didu punta­lla­ta­pas iakupi juku­chispa, nuka­pa kalluta chiria­chi­wag­samuchu. Kai nina sindi­kus­kapi iapa­mi rupa­kuni. Tukui nanaimi iukani”.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 —Chi­ura, Abra­hamka ainirka: “Wam­bra, iuia­rii: kam kaug­san­kama, kamba iukai­wa iapa sumag­lla­mi kaug­sarkangi. Ikuti Lazaroka, tukui llakii­kuna­mi kaug­san­kama iukarka. Kuna­uraka, kaipi pai alli iuia­chii­wa­mi kuntintulla ka. Kamka iukangimi, tukui llakii­wa nanai­wa kanga.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Kasapas. Nukan­chi­wa kam­kuna­wa tupa­rin­ga­pa, iapa atun waiku­sina­mi tia. Chi­manda mai­kan­pas kai­manda kam­kuna­pagma ialin­ga­pa munaspa­pas, mana alli kan­chu. Chasa­lla­ta, kam­kuna­pag­manda kaima iali­mun­ga­pa munas­pa­pas, mana alli kan­chu”.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 —Chi­ura, chi iukag runa nir­kasi: “Nuka­pa taita, mañaikimi: Lazarota kacha­puai nuka taitapa wasi­ma.
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Pichka waugkindi­kuna­mi chipi iukani. Pai­kunata nuka­manda willag­rigpi, uias­paka, mana kai iapa llakii ka­diruma samun­ga­pa chaian­ga­kunatachu”.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 —Abra­hamka nirkasi: “Moi­sés i Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kuna imasa kaug­san­ga­pa willa­raias­ka­kunata iukan­kuna­mi. Chi­kunata alli­lla iuia­rispa uia­chu­kuna”.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 —Chi iukag runa, Abra­hamta ainirka: “Mana, taita. Sug wañuska kaugsa­rispa, pai­kuna­pagma chaiag­rig­pika, alli­lla rurai­kuna­ma­mi tigraspa, suma kaug­sai kalla­rin­tra­kuna”.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 —Chasa aini­ura, Abra­hamka nirkasi: “Moisés i Santu Ispi­ri­tu­wa rimag­kuna ima willa­raias­kata mana uiai munas­paka, mana uian­ga­kuna­chu, ñi sug wañuska kaugsa­rigpi­pas”.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.