Atos 28

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chasa kispi­riska­ura­man­da, iachag­samur­kan­chi­mi chi alpa, Malta suti kagta.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Chi alpapi kaug­sag­kunaka, tukui nukan­chita iapa alli­lla­mi chas­kir­ka­kuna. Tamia­wa iapa chiri kag­manda, achka nina churaspa­mi nukan­chita kunun­ga­pa kaiar­ka­kuna.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pablo chamisa tanda­chispa, chi ninapi sita­ku­ura, sug kani­dur kuli­braka, nina rupa­kuska­nig­manda miti­ku­kuspa, paipa maki­pi­mi saltaspa wangu­rirka.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Makipi chasa wangu­ris­kata kawas­paka, chipi kaug­sa­na­kug kikin­pura nir­ka­kuna:
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Pabloka, chi kulibrata ninama chabsi­rispa sitarka. Ñi ima­pas mana paita tukurka.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Chipi kawa­na­kugka, iuiaspa suia­na­kurka: “Maki pungingami; diulpi­lla­mi wañuska urmanga”. Ña unai suia­na­kus­paka, kawar­ka­kuna ñi ima mana tukugta. Chi­ura, sug rigcha iuia­rispa, nir­ka­kuna:
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Mana iapa karu­lla­pi kaug­sa­kurka chi alpata mandag, Publio suti. Chi runapa wasipi kimsa pun­cha­mi iapa sumag­lla kar­kan­chi.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Chi mandagpa taita, iapa rupai­wa i iawar iali­chii­wa­mi siri­kurka. Chasa iachas­paka, Pabloka ungug­pag­ma rirka. Nis­paka, Taita Diusta maña­puspa, umapi maki churaspa, alia­chirka.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Chasa iacha­ri­ura, chi alpapi kaug­sa­na­kug, tukui ungug­kunata Pablo­pagma pusar­ka­kuna, “Ambi­puai” mañan­ga­pa.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Tukui ambi­rig­kunaka, nukan­chita sumag­lla­mi: “Pai Siñur” nir­ka­kuna. Nukan­chi ña chi alpa­manda llugsi­na­ku­ura, nukan­chita tukui ima minis­tiska­mi karar­ka­kuna.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Kimsa killa iali­uraka, nukan­chita chaiarkami, sug barku Kás­tor i Pólux suti dius­kunapa ima­jin tias­kapi iai­kun­ga­pa. Chi bar­ku, Ale­jan­dría pui­blu­manda chaiag­rispa, tamia puncha­kuna kag­manda, chi Malta alpa­lla­pita chi­siaska karka.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Chi barkupi llug­sis­paka, Sira­kusa suti patama chaiag­rir­kan­chi. Chi­pika, kimsa pun­cha­mi kar­kan­chi.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Chi­manda llugsis­paka, alpa pata pata ialispa, Rejio sutima chaiag­rir­kan­chi. Kaian­dika, alli maki­nig­manda suma waira chaiag­samurka. Chi waira­waka sug kaiandi Puteoli suti­ma­mi chaiag­rir­kan­chi.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Chi­pika, Jesus­wa tukus­ka­kuna­wa­mi kawa­na­kur­kan­chi. Pai­kunaka, nukan­chita mañar­ka­kuna:
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Romapi kaug­sag Jesus­wa tukus­ka­kunaka, nukan­chi chaia­na­kugta iachaspa, Foro de Apio i Kim­sa Tabirna suti­kunama llug­sir­ka­kuna, nukan­chita tupan­ga­pa. Chi runa­kunata kawaspa, Pabloka, Taita Diusta “Pai Siñur” nispa, alli iuia­chii­wa­mi tukug­samurka.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Nukan­chi ña Romama chaiag­ri­ura, kapitanka Pablota sakirka, sug wasipi sul­da­du kawa­kun­ga­pa.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Kimsa puncha iali­ura, Pa­blo­ka chipi judiu­kuna kaug­sa­na­kus­ka­pura taita­kuna­ta­mi kaiarka. Pai­kuna ña tanda­riska ka­uraka, nirka:
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Chi taita­kunaka, nukata tukui tapu­chi­waspa, mana tari­war­ka­kuna­chu nuka ima jiru ruraska kagta, wañu­chii tukun­ga­pa. Chi­manda­mi kacha­ri­wan­ga­pa muna­na­kurka.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 Judiu­kuna iapa jucha­chi­wa­na­kug­manda­mi iukarkani mañanga: “Kacha­wai, Romapi iaia mandagpa ñawipi tapu­chi­wa­chu­kuna”. Chasa mañas­pa­pas, nuka­pa waugki judiu­kuna­manda kuntra mana ima­pipas riman­ga­pa ka­ni­chu.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 Chi­manda­mi kaiarkai­ki­chita, kam­kuna­wa kawa­na­kuspa willan­ga­pa. Tukui Israel­manda runa­kuna­wa Taita Dius agllaska Cristota suia­kug­manda­mi nuka kaipi kasa kadina­wa chari­wa­nakú.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Chi­uraka ainir­ka­kuna:
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Ikuti kam­sina chi Jesus­wa iuia­rig­kuna­mandaka iacha­ri­kumi tukuipi kuntra­sinalla rima­na­kugta. Chi­manda­mi munan­chi, kam ima iuia­kugta iachan­ga­pa.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Chipika iuia­rir­ka­kuna, ima puncha tukui­kuna tanda­rispa rima­na­kun­ga­pa. Chi puncha chaia­uraka, achka judiu­kuna Pablo kaska­ma tanda­rig­rir­ka­kuna. Chi­ura paika, tutata­manda­ta kalla­rirka, chisiagta Taita Dius imasa sumag­lla manda­kuska­manda willan­ga­pa. Imasa Moisés niska­wa i Santu Ispi­ri­tu­wa ñugpa­manda rimag­kuna willaska­wa Jesus­manda iuia­chi­kurka.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Chipi uiag­pura sug­kunaka, Pablo ima rima­kus­kata suma uiag­samur­ka­kuna. Ikuti sug­kunaka mana munar­ka­kuna.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Chasaka, sug­lla­sina mana iuia­rispa­lla llug­sir­ka­kuna. Llugsi­na­ku­ura, Pabloka kasa­mi nirka:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 kasa nispa:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 Kai runa­kunapa iuiai,
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 —Chi­manda, kasa iachai­chi: Taita Dius, mana judíu kag­kuna­pag­ma­mi kacharka, pai imasa kispi­chin­ga­pa kaska­manda willan­ga­pa. Pai­kunami alli­lla uian­ga­pa kan­kuna.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Pablo chasa ni­ura, judiu­kunaka, kikin­pura iapa rima­rispa aini­chi­ri­na­kuspa, llugsir­ka­kuna.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Pabloka, iskai intiru wata­mi pai paga­kuska wasipi chisiarka. Tukui pai­pagma chaiag­ris­ka­kunata suma­mi chaski­kurka.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 Taita Dius imasa sumag­lla manda­kuska­manda willaspa, Iaia Jesu­cristo­manda iacha­chispa karka, mana man­chas­pa­lla. Pai ima iacha­chi­kus­kata, ñi pi mana pudir­ka­kuna­chu nin­ga­pa:
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.