Atos 16

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Derbe pui­bluta ialispa, Lis­tra pui­bluma chaiag­rir­ka­kuna. Chi­pika, Timoteo suti runa­wa tari­na­kurka. Chi runa, Jesus­wa tukuska karka. Paipa mama, judia­mi karka, Jesus­wa suma iuiag. Taitandika, mana judiu­mi karka.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Listra i Ikonio pui­blu­kunapi kaug­sag Jesus­wa tukus­ka­kuna, Timoteo­manda sumag­lla­mi rima­na­kurka.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Pabloka muna­kur­kami, Timoteoka nuka­wa purig­ri­chu. Tukui judiu­kuna chi suiu kaug­sag­kuna iachar­ka­kuna, chi runapa taita mana judíu kagta. Chi­manda Pabloka, judiu­kunapa marka Timoteota chura­chirka; chasaka, judiu­kuna sumag­lla alli­lla iuiai­wa kawa­na­kun­ga­pa.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Tukui pui­blu­kunapi iali­na­kuspa, Jesus­wa tukus­ka­kunata willar­ka­kuna, imasa Jesús kikin agllas­ka­kuna i iacha taita­kuna Jeru­sa­lenpi rimagta­kuna, mana judiu­kuna imasa kaug­san­ga­pa chaiagta.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Chasaka Jesus­wa tukus­ka­kuna, tukui puncha­kunami mas suma iuiai apar­ka­kuna. Chi­wa­mi mas miraspa miraspa rir­ka­kuna.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Santu Ispí­ritu mana Pablota sakirka, Asia alpa suiu Diuspa Rimai­ta willag­rin­ga­pa. Chi­manda, Fri­jia i Galasia suti alpa­kunapi ialir­ka­kuna.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Misia suti alpama chaiag­ris­paka, Bitinia suti alpama ialin­ga­pa muna­na­kurka. Chasa muna­na­kugpi­pas, Jesuspa Ispi­ri­tuka mana sakir­ka­kunata, chima iai­kun­ga­pa.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Chi­manda, Misia­pi ialispa, Troas suti lamar iaku patama chaiag­rir­ka­kuna.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Chi­pika sug tuta puñu­kuspa, Pabloka muskurka, Masedonia suti alpa­manda sug runa saia­kugta. Chi runaka, mañaspa, Pablota nirka:
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Pablo muskui ukupi chasa kawas­ka­waka iuia­rir­kan­chi: “Taita Dius, nukan­chita sutipa­mi kaia­ku, Masedonia­manda runa­kunata Alli Willaita willag­rin­ga­pa”. Chasa­manda alli­chi­rir­kan­chi, chima rin­ga­pa.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Barkupi iai­kus­paka, diri­chu­mi rir­kan­chi Samotrasia suti isla­ma. Kaiandika, Neápolis suti pata­ma chaiag­rir­kan­chi.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Chi­mandaka, chaki­wa rir­kan­chi Fili­pos suti pui­bluma. Chi pui­blu kan­mi Roma­manda­kuna mandadiru. Chi Filipos pui­blu, Masedonia alpa suiu­manda mas atun­mi ka. Mai­lla pun­cha­kuna­mi chipi chisiar­kan­chi.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Chi pui­blu­mandaka, sug warda puncha chaia­ura, iaku pata pata­mi purin­ga­pa rir­kan­chi, iuias­pa: judíu runa­kuna tanda­ri­diru­chu tarin­chi; chi­pika, Taita Dius­manda iuia­rin­ga­pa. Chi­pi­mi tia­rig­rir­kan­chi. Nis­paka, Alli Willai­ta war­mi­kuna tanda­ris­ka­kunata willai kalla­rir­kan­chi.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Sug pai­pura, Lidia suti, Tiatira suti pui­blu­manda chipi karka, suma puka tila katu­dur, Taita Diusta suma man­chai­wa iuia­rispa kaug­sa­dur. Pai warmi Pablota uia­ku­uraka, atun Taita Dius suma iuiaita kararka, imasa willa­kus­kata alli­lla chaskin­ga­pa.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Chasaka, tukui pai­pura­kuna chi wasi­manda baug­ti­sa­rir­ka­kuna. Nis­paka, nukan­chita mañaspa, nirka:
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Chi­ura­manda, kasa­mi pasa­rirka. Nukan­chi Taita Diusta rima­diruma ri­na­kus­kapi, sug lutrin­sina sipas­wa­mi tupa­na­kur­kan­chi. Chi sipas, kuku waira iai­kus­ka­mi karka. Chasaka, ima­pas mana iacha­ris­ka­ta­mi willa­dur karka. Chi willai­kuna­waka iapa achka kulkimi paipa mandag­kuna­manda rura­dur karka.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Chi sipaska, Pablota i nukan­chita kati­chi­raiarka, kasa kapa­rispa:
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Achka puncha­kunami chasa­lla­ta kapa­rispa kapa­rispa kati­chi­raiarka. Chi­manda Pabloka, rabia­rispa, tigra­rispa, kuku wairata nirka:
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Chi sipasta mandag­kunaka, chasa kawaspa, nir­ka­kuna:
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Justi­sia­kunapa ñawipi saia­chis­paka, nir­ka­kuna:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Sug rigcha iuiai­kuna­ta­mi iacha­chi­nakú. Nukan­chita mana chaia­kunchu, Roma­manda kaspa, pai­kuna iacha­chis­kata iachai­kuspa ruran­ga­pa.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Chi­ura tukui chipi kag­kuna, Pablota i Silasta piñaspa kamispa apar­ka­kuna. Justi­sia­kuna­pas nir­ka­kuna:
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Achka asutis­paka, kar­silpi wich­kar­ka­kuna. Kar­silpi kawag­taka nir­ka­kuna— Pai­kunata alli­lla kawangi—.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Chasa uiaspa, chi kawag­ka mas ukuma pai­kunata wich­kag­rirka. Chi­pika, pai­kunapa chaki­kunata kabildu­sina kaspi utkupi churaspa, wataspa sakirka.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Chaugpi tutaka Pablo i Silas, Taita Diusta suma kantaspa iuia­ri­na­kurka. Sug­kuna kar­sil­lla­pita kag­kuna­pas, kanta­na­kus­kata uia­na­kurka.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Diulpillakar, alpa iapa sin­chi kuiu­rig­samurka. Kar­sil saia­kuska rumi­kuna­pas, chug­chu­rig­ta­mi kuiu­rig­samurka. Chasa ka­ura, tukui pungu paska­rir­ka­kuna. Kadi­na­kunapas, tukui kar­silpi kag­kunapa maki­kuna­manda urmar­ka­kunata.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Karsilta kawag, rigcha­rispa, tukui pungu­kuna paska­raias­kata kawas­paka, iuia­rirka: “Kar­silpi kag­kuna, tukui­kuna­char miti­ku­war­ka­kuna”. Chasa iuia­ris­paka, dimanchai ispada aisarka, wañu­chi­rin­ga­pa.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Pabloka, sin­chi kapa­rirka, kasa nispa:
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Chi­ura karsilta kawag, pun­cha­ia­chi­diru mañaspa, Pablo i Silas­pagma kalpalla chaiag­rirka. Di­man­chai chugchuspa, pai­kunata kungu­rig­rirka.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Kanchama llugsi­chis­paka, tapurka:
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Chi­ura, pai­kunaka ainir­ka­kuna:
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Chi­ura, paita i wasipi tukui kag­kunata Iaia Jesus­manda Alli Willaita willag­rir­ka­kuna.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Chi­ura­lla­tata, chara tuta kag­lla­pi, chi kar­silta kawagka, Pablo i Silaspa asutii tukuska nana­na­kus­kata mai­llaspa ambirka. Chi wasi­lla­pita tukui kaug­sag­kuna baug­ti­sa­rir­ka­kuna.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Nis­paka, atun ukuma pusaspa, mikui karar­ka­kunata. Pai i wasipi tukui kag­kuna, Taita Dius­wa suma iuia­rispa, iapa kun­tin­tu­lla tukur­ka­kuna.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Tutata justi­sia­kuna, alwasil­kunata kachar­ka­kuna, kar­silta kawagta nin­ga­pa:
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Chi­ura chi kawag, Pablota nirka:
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Pabloka, alwasil­kunata nirka:
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Imasa uias­ka­sina alwasil­kuna, justi­sia­kunata willag­rir­ka­kuna. Pai­kunaka, Roma­manda runa­kuna kagta uias­paka, iapasi mancha­rir­ka­kuna.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Kikin justi­sia­kuna, kar­silpi chaiag­ris­paka, Pablo i Silas­ta: —Pasin­sia­wai— nig­rir­ka­kuna. Pai­kunata llugsi­chis­paka, sumag­lla mañar­ka­kuna— Kai pui­blu­manda llugsi­puai­chi.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Karsil­manda llugsispa, Pablo i Silaska Lidiapa wasima rir­ka­kuna. Chi­pika, Jesus­wa tukus­ka­kunata kawaspa, nir­ka­kunata:
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.