Marcos 1
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NVT
1 Ọpanizo izi ọma Jizọsi Karaịsi, Nnwọ Chiokike.
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Lele kpa Azaya nye ọwhnurninya gbarụ a n'ọkwukwo, Chiokike karụ,
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Akpịri otu badnụ nọokpo okwo n'ẹli-ịkpa, naakaa,
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Jọni Nye Wụ Mini bụ nye wam whụyaru iwhne n'ẹli-ịkpa nọokpo okwo naakaa ele badnụ tụhnasna mkpọma ma be wụ be mini, ma Chiokike gbarụnu be mmehie.
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Kpakara ele zị nụ mgbu Judiya nụ ẹli Jerusẹlem whọkwnusiri a. Ọ wụ be mini n'Osimini Jọdani, be nookwuhịa mmehie be.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Jọni wogwu iwo rịjni akpụkpo anọhia be kwu kamẹli. Ajnị ọ snụ n'ikwnu bụ akpụkpo anọhia. Wiri a bụ igwurube nụ mọno ebeka ọhia.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Ọ nọokpo okwo naakaa, “Nye kakwo m rikne vawa n'aznụ m, nye me kwésile o whudnahie ẹli tọma eriri okoro-ọchi a lawụru.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 M ji m mini wụ anụ mini, kọvu nụ nye wam jeeji Enine Nsọ nọowu anụ mini.”
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 N'ige wam, Jizọsi hiri nụ Nazarẹti ke zị n'ẹli Galili va, Jọni wụ a mini nụ rime Osimini Jọdani.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Ngangam Jizọsi hiri nụ mini nọowhuya, ọ whnụrnu oligwe hne o kpumernu, ọ whnụ Enine Nsọ hne o neewhekwasi a lele nduru.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Otu akpịri hiri n'oligwe kaa, “Jị bụ Nnwọ m me whnụrnu n'anya, nhne ị masịri m.”
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Ngangam Enine Nsọ wam duru a bna ẹli-ịkpa.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Ọ zị n'ẹli-ịkpa nri ọbochi ẹno. Ekwensu naarna a ọrnurna, ya nụ rụmu anọhia zị. Kọvu nụ ele enine izi neeznenu a izi.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Nga be yisiri Jọni n'ikelu, Jizọsi znernu Galili neezni izi ọma Chiokike gweyarụ.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 Ọ naakaa, “Ige zulem, ẹli-eze Chiokike zị ndụndu, anụ tụhnasna mkpọma kweru izi ọma.”
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Nga o znernu nụ ngeri Osimini Galili, ọ whnụ Saịmoni nụ Anduru nwene a rukna hne be zị nọowu ịgbo nụ rime osimini, kwnornu nụ be bụ ele noogbu aznụ.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Jizọsi kanụ be, “Anụ va sno m n'aznụ, m jeeme anụ bụru ele jọokwnuhia ele badnụ lele kpa anụ noogbu aznụ.”
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Ngangam be sịgbasi ịgbo be, sno a.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 O zne nụ ruwhnu matị, ọ whnụ Jemisi nnwọ Zebidi nụ Jọni nwene a rukna zị n'ọgbo berere, neemekwata ịgbo be.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 O sukwu be, ngangam be gharụ Zebidi nda be n'ọgbo, ya nụ ele be gnornu ẹrnu, snornu a.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Be nụ Jizọsi zne n'ẹli-ọhna Kapanọm bna n'ọro ọgbako ele Ju n'Ọbochi Ozukwa Inwe neezni nhne.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Nhne o neezni duru be ẹhni, kwnornu nụ o znirni nhne lele nye nwernu rikne, ọ bụ́o lele ele zni iwu ele Ju.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Otu nwerukna rẹnwu ọjo nwụgwu bnanyarnụ nụ rime ọro ọgbako be, siwama,
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 “Kịni bụ nhne aị nụ jị nwekọgwu, Jizọsi nye Nazarẹti? Ị varụ ma i gbumekwo aị? M maam nye ị bụ, ị bụ nye nsọ ke Chiokike.”
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Jizọsi bigbọru a, kaa, “Kpusnime ọnu ị, hi nụ rime a whụya.”
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Rẹnwu ọjo wam dọsiri a rikne. O gweru okne nkọli si okokoba, hi nụ rime a whụya.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 O duru kpakara be ẹhni ke mernu be bete nẹesikwarita ẹhni be, “Ka bụ kịni? Ọ bụ o zni nhne ikne sa? O nwernu rikne ke o ji nọotunu rẹnwu ọjo ọka, be bnotenu a nsnị.”
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Be tnụsi ọtnutnu a nụ kpakara ẹli Galili.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Nga Jizọsi hiri n'ọro ọgbako ele Ju wam whụya, ya nụ Jemisi nụ Jọni, be bna n'ọro Saịmoni nụ Anduru.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Ige wam nne nnwerne Saịmoni dnanyị naarịa ẹhni orne bẹkwnu, ngangam be kanụ Jizọsi nhne gbasịri nwerinya wam.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 O znekwnusi a, jiri a n'aka, dọlizo a olu. Ngangam ẹhni orne bẹkwnu wam sịgbasi a, o bete neeznenu be izi.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 N'ogbednachi, nga ẹhnam dnarnụ, be kwuyanụ Jizọsi kpakara ele nrịria, nụ ele rẹnwu ọjo nwụgwu.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Kpakara ele zị n'ẹli wam gbakọru n'ọnu-mgbo neelekiri.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Ọ gwọru agịda ele nrịria zị ọdo n'ọdo, ọ chịmarnu agịda rẹnwu ọjo. O kwéle rẹnwu ọjo kwu ọka, kwnornu nụ be magwụ nye ọ bụ.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 N'ọnu ọsisi, nga chi yọ́obochnage, o lizọ zne hne kọru owu, neekpe okpukpe.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Saịmoni nụ ele ya nụ be zị noopio a.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 Nga be piohịaru a, be kanụ a, “Kpakara ele badnụ noopio ị.”
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Kọvu Jizọsi kanụ be, “A jeezne n'ẹli ele ke berere ma m zni m be izi ọma, kwnornu ka bụ nhne me kwnornu va.”
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 O zne nụ rime kpakara ọro ọgbako ele Ju zị nụ kpakara Galili neezni izi ọma, chịhala masị rẹnwu ọjo.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Otu nye naarịa nchnịchna vakwnusiri a, rịasno a, gbunu a mpnerne ọchi, kaa, “Ọ bụru nụ i pioru, i nwernu rikne mee m zịri rịchna.”
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Jizọsi dọnu a obirizi, dọsnima aka a, kpatụ a, kaa, “M pioru m, zịri rịchna.”
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Ngangam be gwọru a nchnịchna wam, ọ zịri rịchna.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Jizọsi dọru a aka nụ nsnị k'agịda chịhala a.
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 Ọ kanụ a, “Ọ zá nye ọbula ị kanụ, kọvu la, gweru ẹhni ị gesi nye ọkwa arịohna, gweru masị nhne Mozizi nyernu n'iwu kwa arịohna ma ọ bụru nhne akebne nyee be nụ ị zị rịchna.”
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Kọvu ọ whọgaru bete nọotnunu ele badnụ, neewheke ọka wam, ke kpahịaru nụ Jizọsi nwéma rikne berere ọ bna nụ rime ẹli-ọhna hne ele badnụ jọowhnu a, kọvu o znernu hne kọru owu, ele badnụ neehi penupe ọbula naavakwnusi a.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.