Lucas 1
Tẹsitamenti Ikne n'Ọnu Ikwere (IKWNT) vs NAA
1 Tiofilọsi, agịda ele badnụ yisiri aka be n'ọgba ọkwukwo gbasịri nhne be mernu n'esilawụru aị,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 lele kpa be nyernu aị n'aka a bịta. Ele nyernu aị bụ ele hiri n'ọpanizo gweru anya be whnụ be, bụru ele izi ikwu-ọnu Chiokike.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Ọ bụru ọma hne me snornu kpakara nhne nkarị hite nụ mbọm, me gbanụ ị ọkwukwo nụ ekere nụ ekere, Tiofilọsi zị igwugwu,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 mee ma ị mahịa nụ kpakara nhne be jiri ikwu-ọnu ọnu zni ị bụ nhne kwesiri ọkwnata mkpọma.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 N'ige Erọdu bụ eze Judiya, otu nye ọkwa arịohna zị, be kwu Zakaraya, ke hi n'ọro Abija, nnwerne a bụ Ẹlizabeti nye hi n'ẹbnurnu Erọni.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Be lawụru bụ ele ọma nụ ruwhnu Chiokike, be naabịta kpakara nhne Nyenwe aị nyernu n'iwu, be nwée ọru.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Kọvu nụ be nwée nnwọ, kwnornu nụ Ẹlizabeti bụ nyerinya rẹkpa nnwọ a mesnirni emesni. Be lawụru menem okno badnụ.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Otu ọbochi, ige ele otu Zakaraya nọornu ẹrnu, Zakaraya zị nọornu ẹrnu nye arịohna nụ ruwhnu Chiokike,
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 lele kpa ẹrnu arịohna jiri zị, ọ dnabnarnụ nụ ọ bụ ya jọokporne isensi n'Ọro Nsọ Nyenwe aị.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Kpakara ele Ju neekpe okpukpe n'ederezi ige ọ nọokporne isensi.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Enine izi Nyenwe aị mernu Zakaraya whnụ a anya hne o gwuzo n'akarikwnunga ojo arịohna hne be nọokporne isensi.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Nga Zakaraya whnụrnu a, mkpọma larụ a mini, ogwnu tụmako a.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Enine izi wam kanụ a, “Ogwnu tụ́ko ị, Zakaraya, Chiokike nụna m okpukpe i. Ẹlizabeti nnwerne i jọomunu ị nnwọ rukna, ị jookwu rẹwhna a Jọni.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Ị jọonwudna, mkpọma jọoso masị ị n'ọnu, agịda ele badnụ jeenwe snarnịma kwnornu ọmumu a.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Ọ jọobu nye kwu n'anya Nyenwe aị. Ọ jọ́onwo manya mọbu nhne ọbula ke bna n'anya rịa rịa. Enine Nsọ Chiokike jeejihịa nụ rime a, hite nụ rime rụwho nne a.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 O jeeme agịda ele Izirẹli hiehnakwnusi Nyenwe aị Chiokike be.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 O jeezne nụ ruwhnu Nyenwe aị n'enine nụ rikne Ẹlaija. O jeeme ele nda tụhnasna mkpọma hne rụmu be zị, ma ele zá noobno nsnị bna n'apna akọniche ele ọma, o jiknernu Nyenwe aị ele kwesiri a.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Zakaraya sịkwa enine izi wam, “Ndaa nhne me jeeji mahịa ka? Le, me nụ nnwerne m menem okno badnụ k'agịda.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Enine izi wam sarụ a, “Mawa bụ Geburẹli, nye noogwuzo nụ ruwhnu Chiokike. Chiokike ziyaru m me kanụ ị ọka ka nụ o zni i izi ọma ka.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Le, ị jaadna mgbu, i jéenwe rikne kwu ọka tem dụ ọbochi kpakara nhne ka jeeme, kwnornu nụ i kwéle ikwu-ọnu m ke jeemezu n'ige a.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Ele badnụ wam zị neese Zakaraya n'ederezi, be naarị nhne kpayarụ o gburu ọkwnu n'Ọro Nsọ Chiokike.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Nga ọ whụyaru, o nwée rikne o kwunu be ọka. Be mahịa nụ ọ whnụrnu ọwhnurninya n'Ọro Nsọ Chiokike, o neewhenu be aka, kọvu o nwée rikne kwunu be ọka.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Nga ige ẹrnu a zuru n'Ọro Nsọ Chiokike, Zakaraya lahna ọro a.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Nga nhne ka mekworu, Ẹlizabeti nnwerne a tụru rime, o tugwa ẹhni a ẹnwa isne nụ rime ọro.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Ọ kaa, “Ka bụ nhne Nyenwe aị mennu m, o gesilem ruwhnu ọma a, ma o kwnosnama iwhnerne m n'esilawụru ele badnụ.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 N'ẹnwa isunu a, Chiokike ziznernu enine izi Geburẹli zne n'ẹli Nazarẹti ke zị nụ Galili,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 znekwnusi otu nnwọ oknornokno máa nyerukna be kwu Meri, nye Josefu ke hi n'ẹbnurnu Devidi kweru ọ lụ.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Enine izi wam zne hne ọ zị, kaa, “M bekwulem o, jị nye Nyenwe aị dagwụnu, ị bụ nye ọwa ọma.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Mkpọma larụ Meri mini nga ọ nụrnu ikwu-ọnu a, ọ naagbadi nụ mkpọma a ọkpa ibekwu ke nụ kpa.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Kọvu enine izi wam kanụ a, “Meri, ogwnu tụ́ko ị, Chiokike menu i oru k'agịda.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Ị jọotu rime, mụhia nnwọ rukna, ị jookwu a Jizọsi.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Ọ jọobu nye kwu, be jookwu a Nnwọ Nye Kakwo Nhne Dum Olu. Nyenwe aị Chiokike jeenye a ngadna eze nda a, Devidi.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Ọ jaachị ọro Jekọpu tim tọm, ẹli-eze a jóokwo okwo.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Meri sarụ enine izi wam, “Ndaa kpa be jeeme nhne ka, hne me máa nyerukna?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Enine izi wam sarụ a, “Enine Nsọ jaadnakwasị ị, iknernema ke Nye Kakwo Nhne Dum Olu jookpusni i. Be jookwu nnwọ wam zị nsọ ke ị jọomu Nnwọ Chiokike.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Le, Ẹlizabeti nwene i rinya zị rime ọmumu n'okno badnụ a, ọ bụ nye be nookwu nnwerne nwée nnwọ, ka bụ ẹnwa isunu a.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Ọ zá nhne nyịrni Chiokike.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Meri sarụ, “Le, m bụ m nnwọ izi ke Nyenwe aị, o menu m lele kpa i kwuru.” Enine izi wam gharụ a la.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Ige wam, Meri jiknernu wara wara zne n'otu ẹli rugwu ke zị nụ Judiya.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Ọ bna n'ọro Zakaraya bekwusi Ẹlizabeti.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Nga Ẹlizabeti nụrnu ibekwu Meri, nnwọ zị a nụ rụwho wụlizoru olu. Enine Nsọ jipịyaru Ẹlizabeti.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 O gweru okne nkọli kwu ọka kaa, “Ị bụ nye ọwa ọma n'esilawụru ele rinya, nnwọ ke i jọomu bụ masị nye ọwa ọma.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 M bụ m nye ruwhnu ọma nụ nne ke Nyenwe m jaava lekasi m.
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Kwnornu nụ kpa me nụrnu ibekwu i, nnwọ zị m nụ rụwho wụlizoru olu nụ snarnịma.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Ị bụ nye ọwa ọma kwnornu nụ i kweru nhne Nyenwe aị kwuru nụ o jeemezu a.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Meri kaa,
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 ovu m nọonwudna ọnwudna kwnornu nụ Chiokike Nye Ọznohia m,
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 kwnornu nụ o chenwanyarnụ
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 kwnornu nụ Chiokike Nye bụ Dikne mennu m nhne hna ezi,
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Chiokike nọodonu ele nọotu ogwnu a obirizi,
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 O ji aka dikne a mee nhne hna ezi,
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 O gwednarnụ ele eze nụ ngadna eze be,
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 O nyejilem ele wiri nọogwnu rụwho,
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 O yinu nye izi a Izirẹli aka,
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 ke o kweru Ebereham nụ ẹbnurnu a mkwna tim tọm,
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Meri dazịri n'ọro Ẹlizabeti ẹnwa ẹto, lahna ọro a.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Ige ọmumu nnwọ Ẹlizabeti dụru, ọ mụhia nnwọ rukna.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ele agbatibi a nụ rụmu nwene a nụrnu nụ Nyenwe aị dọnnu a obirizi k'agịda, be snornu a nwụdna.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Ọ dụ n'ọbochi ẹsato, be varụ ọ kpa nnwọ wam nka. Be noopio ọ jịta a rẹwhna Zakaraya ma ọ bụru ogbo nda a,
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 kọvu nne a karụ, “Ọ́za, rẹwhna a bụ Jọni.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Be kanụ a, “Ọ zá nye naaza rẹwhna ka n'esilawụru ele ke i.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Be whenu nda a aka, jịkwa a rẹwhna be jookwu nnwọ wam.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ọ kaa be nyee a nhne ọgba ọkwukwo, ọ gbagwojuru be anya nga ọ gbasịri, “Rẹwhna a bụ Jọni.”
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Ngangam, ọnu a kpumernu, riro a tọma, o bete nookwu ọka, naaznarnị Chiokike.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Ogwnu tụru kpakara ele agbatibi be, be wheke ọtnutnu ka kpakara ẹli rugwu Judiya.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Nye ọbula ke nụrnu a zị nẹechenwu, be nẹesikwa, “Ọkpa badnụ kịni bụ nhne nnwọ ka jọobu?” Kwnornu nụ be whnụrnu nụ aka Nyenwe aị zị n'ẹhni a.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Enine Nsọ jipịyaru Zakaraya nda Jọni, ọ whnụ ọwhnurninya, kaa,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Ọjija zịnu Nyenwe aị, Chiokike ke Izirẹli,
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 O gweyarụ nye dikne jọoznohia aị
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 lele kpa o kwuru hite n'ọnu ele ọwhnurninya a zị nsọ agịda ige wheru ewhe.
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Ọ jọoznohia aị hite n'aka kpakara ele sno aị irno.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Ọ dọnnu ele nda aị obirizi,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 O kwesiri Ebereham nda aị mkwna rikne,
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 ọ dọhia aị n'aka ele irno aị,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 ma a zịri nsọ nụ ele mee mma nụ ruwhnu a kpakara bụdnu aị.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Jị, nnwọ m matị, be jookwu i nye ọwhnurninya ke Nye Kakwo Nhne Dum Olu,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 I jeeme ele ke a mahịa ọznohia,
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Hite n'obirizi nụ ovu ọma ke Chiokike aị,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 iwhne jọomukwasi ele zị n'ọchichiri
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Nnwọ wam nooso oso, gbasị rikne nụ enine, o wu n'ẹli-ịkpa tem dụ nga be gesiri a ele Izirẹli.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.