Tiago 5
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI
1 Ụnụ ndị-ịdafịn, gọn ni ntịn: kwanmakwọ nị ẹkwan; e gokwọ nị—makẹ nsọngbu hụn lala nị nị ọnụ!
1 Ouçam agora vocês, ricos! Chorem e lamentem-se, tendo em vista a miséria que lhes sobrevirá.
2 Akụ-lẹ-ụba ọnụ e wiwigụọ! Ẹkịka e ripụgụọ ẹkwa ụnụ!
2 A riqueza de vocês apodreceu, e as traças corroeram as suas roupas.
3 Goru ụnụ lẹ ọla ọnụ a gbagụọ nchara! Ncharanị wẹ gba k'a shịagbu ụnụ ẹri; o jẹnkọ d'e ripụ uru rị ụnụ ẹhụ kẹ ọkụn dọn e ri ihiẹn. Ụnụ a kpatọgụọ akụ-lẹ-ụba imẹ ụwanị rugụụ njẹndemẹ.
3 O ouro e a prata de vocês enferrujaram, e a ferrugem deles testemunhará contra vocês e como fogo lhes devorará a carne. Vocês acumularam bens nestes últimos dias.
4 Gọn ni ntịn! Egho-ọrụn ndị sụn nị ụnụ ọfịa, hụn ọnụ gi mmẹgbu jụ nị ọnụ akụkọ ụgwọ rị nwan a kwan! Ẹkwan ndị ghọnị ụnụ ihiẹn-ugbo e rugụọzị Nna nwọn ikẹn ile ntịn!
4 Vejam, o salário dos trabalhadores que ceifaram os seus campos, e que por vocês foi retido com fraude, está clamando contra vocês. O lamento dos ceifeiros chegou aos ouvidos do Senhor dos Exércitos.
5 Ụnụ e bigụọ obibi ẹhụ-ufu lẹ iri-ụwa elu ụwanị. Ụnụ a zụngụọ akp'obi ụnụ tọnị ụhụọhịn ogbugbu.
5 Vocês viveram luxuosamente na terra, desfrutando prazeres, e fartaram-se de comida em dia de abate.
6 Ụnụ a magụọ ndị nwọnlẹni ihiẹn wẹ mẹ ikpe, gbu wẹ—bụ o nwọnni ihiẹn wẹ jụ ụnụ!
6 Vocês têm condenado e matado o justo, sem que ele ofereça resistência.
7 Umunẹ m, e nwọn ni nwan ndidi d'e ru ni Di-nwọnni-ẹnyi a bịa. Lee ni kẹ onyẹ-ugbo e che mkpụrụ ihiẹn ọ kụnye alị hụn rịkẹnmẹ ẹ mkpa, e din ndidi ni mirin ibuzọ lẹ mirin ikpazụụn zueyegụụ a ọhụnma-ọhụnma.
7 Portanto, irmãos, sejam pacientes até a vinda do Senhor. Vejam como o agricultor aguarda que a terra produza a preciosa colheita e como espera com paciência até virem as chuvas do outono e da primavera.
8 Ụnụ nwẹn k'e nwọnzịkwọ ndidi ẹrịra, kwọnkẹnmẹ obi ụnụ—makẹni ọbịbịa Di-nwọnni-ẹnyi a rịgụọ nsue.
8 Sejam também pacientes e fortaleçam o coração, pois a vinda do Senhor está próxima.
9 Umunẹ m, edẹnwịnnwịnkwọlẹnị ni ibe ọnụ, makẹ Osolobuẹ gha a ma ọnụ ikpe—makẹni Ọka-ikpe e rugụọ ọnụmụzọ, o d'a banhan!
9 Irmãos, não se queixem uns dos outros, para que não sejam julgados. O Juiz já está às portas!
10 Umunẹ m, leri ni agụngụn ndị-amụma hụn gi ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi ku oku ogẹn mbụ, kẹni ụnụ gi ẹ marịn kẹ ụnụ a dọn dingbu afụnfụn.
10 Irmãos, tenham os profetas que falaram em nome do Senhor como exemplo de paciência diante do sofrimento.
11 Eziẹ, ẹnyi a ja ndị din ndidi mma. Ụnụ a nụghọ kẹ Jobu dọn din ndidi; ụnụ a hụnghọzị ụdị obi Di-nwọnni-ẹnyi nwẹ, nị Di-nwọnni-ẹnyi e mẹkẹ onyẹ-ẹfọma lẹ onyẹ-ebere.
11 Como vocês sabem, nós consideramos felizes aqueles que mostraram perseverança. Vocês ouviram falar sobre a paciência de Jó e viram o fim que o Senhor lhe proporcionou. O Senhor é cheio de compaixão e misericórdia.
12 Hụn ka mkpa umunẹ m, ekunlẹ ni ihiẹn ọwụlẹ, kaka! Kẹ elu-igwee kẹ enu-ụwa kẹ ihiẹn ọzọ ọwụlẹ—ekunlẹ ni hụn ọwụlẹ. Kama, omẹni ẹghẹẹ rọ, sị nị hụ “ẹghẹẹ;” omẹni mba rọ, sị nị hụ “mba” amamgbe ikpe-ọmụma a rịnị ụnụ.
12 Sobretudo, meus irmãos, não jurem nem pelo céu, nem pela terra, nem por qualquer outra coisa. Seja o sim de vocês, sim, e o não, não, para que não caiam em condenação.
13 O nwẹ onyẹ nwẹ nsọngbu imẹ ụnụ? Ya mẹ ekpere. O nwẹghọ onyẹ rị a ghọghọnị? Ya bụ ẹbụ ịja-mma.
13 Entre vocês há alguém que está sofrendo? Que ele ore. Há alguém que se sente feliz? Que ele cante louvores.
14 O nwẹ onyẹ emu rị a kụ imẹ ụnụ? Ya kpọ ndị-isi ụka nị wẹ mẹn'ẹ ekpere, gi ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi hu udẹn kpu ẹ.
14 Entre vocês há alguém que está doente? Que ele mande chamar os presbíteros da igreja, para que estes orem sobre ele e o unjam com óleo, em nome do Senhor.
15 Ekpere wẹ gi okukwe mẹ k'a zụọ onyẹ emu hụ, Di-nwọnni-ẹnyi e weli ẹ; omẹni onyẹ hụ mẹ njọ, o gbagharị a ya.
15 E a oração feita com fé curará o doente; o Senhor o levantará. E se houver cometido pecados, ele será perdoado.
16 A gwa nị nwan ibe ọnụ njọ ọnụ mẹ, e mẹni ni ibe ụnụ ekpere—kẹni ụnụ hụn ụzọ dịnhịn. Ekpere onyẹ rị e bi kẹ Chuku chọ gi akpakalị obi ẹ mẹ nwọn ikẹn, ọ rụnkẹnmẹ ọrụn.
16 Portanto, confessem os seus pecados uns aos outros e orem uns pelos outros para serem curados. A oração de um justo é poderosa e eficaz.
17 Ẹlaịja wụ ịhịan hụn nọ kẹ ẹnyi. Kanị, ọsụọn'a n'ọ wụ ịhịan, ogẹn o gi mẹkẹnmẹ ekpere amamgbe mirin gha e zue—mirin ezueni ọrọgbọ ahụa ẹtọ lẹ ifọn isin, alị ahụnnị mirin!
17 Elias era humano como nós. Ele orou fervorosamente para que não chovesse, e não choveu sobre a terra durante três anos e meio.
18 Ọ nọ mẹzi ekpere, elu-igwere nọ ye mirin, alị nọ mị mkpụrụ a.
18 Orou outra vez, e o céu enviou chuva, e a terra produziu os seus frutos.
19 Umunẹ m, omẹni o nwọn onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ gha imẹ ezioku kpahu, nị onyẹ ọzọ e wekinhẹn ẹ azụụn;
19 Meus irmãos, se algum de vocês se desviar da verdade e alguém o trouxer de volta,
20 hụn wekinhẹn ẹ azụụn ya marịn nị onyẹ hụ wekinhẹn onyẹ-njọ rị e huni azụụn k'a zụọpụha umẹ-ndụn onyẹ njọ hụ ẹka ọnwụn, kpumẹ njọ bu ọda.
20 lembrem-se disso: Quem converte um pecador do erro do seu caminho, salvará a vida dessa pessoa e fará que muitíssimos pecados sejam perdoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.