Tiago 3
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Umunẹ m, emẹlẹ ni ndị-nkuzi, ndị-nkuzi, makẹni ọnụ a marịnghọ nị ẹka wẹ k'e gi kin ẹnyi ndị-nkuzi ikpe k'a ka e ze.
1 Meus irmãos, não sejam, muitos de vocês, mestres, sabendo que seremos julgados com mais rigor.
2 Ọ rụnahịnsọnmẹ ẹnyi ile arụnahịn. Onyẹ ọwụlẹ oku-ọnụ ghalẹni arụnahịn e zugụọ oke, ọ k'a sazịkwọ ẹka kwọndọnchanrịn ẹhụ a ile.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é um indivíduo perfeito, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Ẹnyi kẹnmẹ ẹshin ọnụ kẹni o humẹ ni ẹnyi isi, ẹnyi k'a saẹka kị ẹhụ a ile. Ẹnyi kẹnmẹ ẹshin ọnụ…ẹnyi k'a saẹka kị a. |src="lb00035b.jpg" size="col" loc="JAM 3" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="3.3"
3 Ora, se colocamos um freio na boca dos cavalos, para que nos obedeçam, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Lezidẹ ụgbọ-mirin: ọsụọn'a nị e hikẹ wẹ ogbe, ọsụọn'a nị okẹn ufere sụọ nwọn e bu wẹ—stẹrịn mẹhụ ẹkẹrẹ kẹ onyẹ a nyan n'a gi a fị a e shi ebe ọwụlẹ ọ chọ.
4 Observem, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e impelidos por fortes ventos, são dirigidos por um pequeníssimo leme, e levados para onde o piloto quer.
5 Ẹrịra kẹ ire rịzịkwọ—mkpamkpa-ẹhụ mẹ ntịn rọ, kanị o kukarị enwẹn ẹ!
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vejam como uma fagulha incendeia uma grande floresta!
6 Ire wụ ọkụn nke-esi. Ire nọhụ kẹ ebe wẹ nọ bu njọ han kẹ ụwa ile che ẹnyi ẹhụ! O ruchanrịn ẹhụ ile unyin! O bu ndụn ị ile e che imẹ ọkụn! Ọkụn ire gi a dụn gha ọkụn-mmọn a bịa.
6 Ora, a língua é um fogo; é um mundo de maldade. A língua está situada entre os membros do nosso corpo e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também ela mesma é posta em chamas pelo inferno.
7 O nwọnni ụdị anụ ọwụlẹ hụn a kpa anị, hụn a rị arị, hụn rị imẹ ohimin mọbụ nnụnụ hụn ịhịan kelẹni zụn mọbụ hụn o mẹ ni ịhịan asakọ ẹka zụn a.
7 Pois toda espécie de animais, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano,
8 Kanị, o nwọnni onyẹ ọwụlẹ wụ ịhịan hụn k'a sa ẹka zụn ire. Eje-ihiẹn ghalẹni e zu ikẹn k'ọ wụ. Eje-nshi hụn e gbu ịhịan ya jun imẹ ẹ.
8 mas a língua ninguém é capaz de domar; é mal incontido, cheio de veneno mortal.
9 Ya kẹ ẹnyi gi a ja Onyẹ-nwọnni-ẹnyi lẹ Nẹdi ẹnyi mma; ịya kẹ ẹnyi gizikwọ a bụ ịhịan wẹ ke ụdị Osolobuẹ ọnụ!
9 Com ela, bendizemos o Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos as pessoas, criadas à semelhança de Deus.
10 Ọnụ ohu hụ ọjịja-mma gha a pụha kẹ ịbụ-ọnụ ghazị a pụha! Umunẹ m, o furuni n'ọ rị ẹnịna.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, isso não deveria ser assim.
11 Nị isi-mirin ohu gha ọnụ ohu a gbapụha mirin rị mma hụn a sụọ ụsụọ lẹ hụn e lu ilu?
11 Por acaso pode a fonte jorrar do mesmo lugar água doce e água amarga?
12 Umunẹ m, nị osisi figi mị mkpụrụ olivu? Nị osisi grepu mị mkpụrụ figi? Mba! Ya wụ nị mirin hụn a sụọ nnu-nnu a s'ẹka wefụha hụn a sụọ ọhụnma.
12 Meus irmãos, será que a figueira pode produzir azeitonas ou a videira, figos? Assim, também, uma fonte de água salgada não pode dar água doce.
13 Onyẹ marịn ihiẹn nke-esi imẹ igunrun ọnụ? Onyẹ nwẹ nghọta? Ya gi obibi rị mma ọ rị e bi lẹ k'o dọn e welụa enwẹn ẹ alị ghọsị nị ihiẹn ọ rị e mẹ gha ezigbo amamihiẹn a bịa.
13 Quem entre vocês é sábio e inteligente? Mostre as suas obras em mansidão de sabedoria, mediante a sua boa conduta.
14 Kanị, omẹni eje ẹnya-ụfụ lẹ ịchọ nke-i nke-i rị ị obi, ezuemẹkwọlẹ ezioku rịn'a, a nyan isi nị y'a marịngụọ ihiẹn, makẹni ntụ k'ị rị a tụ.
14 Se, pelo contrário, vocês têm em seu coração inveja amargurada e sentimento de rivalidade, não se gloriem disso, nem mintam contra a verdade.
15 Ẹlẹkwọ enu-igwee kẹ ụdị amamihiẹn hụ gha bịa! Nke ụwa rọ; nke ịhịan-mmaka rọ, ẹka Mmọn-nsọ arịa; nke Ekwensụ rọ.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; pelo contrário, é terrena, animal e demoníaca.
16 Makẹni ebe ọwụlẹ ẹnya-ụfụ lẹ ịchọ nke-i nke-i rị, ebẹhụ kẹ wẹ nọ a hụnzị isusu lẹ ụdị eje-ihiẹn ile rị ichẹn-ichẹn.
16 Pois, onde há inveja e rivalidade, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Kanị, nke amamihiẹn ahụn gha elu-igwee bịa—nke ibuzọ wụ nị o nwọnni kaka eje-ihiẹn ọwụlẹ rịn'a; udọn k'ọ chọ, a ra mẹ ikẹn-ikẹn; o lee k'ọ rị ndị ọzọ; ebere lẹ mkpụrụ rị mma jun imẹ ẹ; a ra gbeye ni ịhịan; ihunnaị arị a.
17 Mas a sabedoria lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, gentil, amigável, cheia de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Ndị-udọn marịn kẹ wẹ dọn e gi udọn a kụn mkpụrụ, ọ mịpụha ezi-omumẹ.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.