Romanos 5
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Ebe o mẹ nwan nị Osolobuẹ e gigụọ ifiri okukwe ẹnyi kuni ẹnyi ọhụnma, ya wụ nị ẹnyi lẹ Osolobuẹ e dọngụọ ghahanị Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi—
1 Portanto, uma vez que pela fé fomos declarados justos, temos paz com Deus por causa daquilo que Jesus Cristo, nosso Senhor, fez por nós.
2 onyẹ hụn Osolobuẹ gha ẹka a gi ifiri okukwe ẹnyi webanhan ẹnyi imẹ ọnọdịnị o mẹ ẹfọma ye ẹnyi, ẹfọmanị hụn ẹnyi wuzo nwan imẹ ẹ.
2 Foi por meio da fé que Cristo nos concedeu esta graça que agora desfrutamos com segurança e alegria, pois temos a esperança de participar da glória de Deus.
3 Ẹnyi a ṅanzịkwọ a ṅan imẹ nsọngbu ndị hụn a bịasọnmẹni ẹnyi, makẹni ẹnyi a marịnghọ nị nsọngbu e wẹhẹ ndidi;
3 Também nos alegramos ao enfrentar dificuldades e provações, pois sabemos que contribuem para desenvolvermos perseverança,
4 nị idisọnmẹ ndidi e mẹ ịhịan a gụnsọnmẹ agụngụn rị mma; nị ịgụnsọnmẹ agụngụn rị mma e buhẹ olil'ẹnya—
4 e a perseverança produz caráter aprovado, e o caráter aprovado fortalece nossa esperança,
5 bụ olil'ẹnyanị ekpuyekọ ẹnyi, makẹni Osolobuẹ nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ jẹnni ẹnyi ọda-ọda—o hugụọ ihiẹn-ọsụsụọ o nwẹ ebe ẹnyi rị ye imẹ obi ẹnyi ghahanị Mmọn-nsọ a o ye ẹnyi.
5 e essa esperança não nos decepcionará, pois sabemos quanto Deus nos ama, uma vez que ele nos deu o Espírito Santo para nos encher o coração com seu amor.
6 Makẹni, ogẹn o gi rịchanrịn mkpa, ogẹn hụ ndụn gilẹni rị ẹnyi, Kraịstị nọ nwụn nị ẹnyi ndị njọ ọnwụn.
6 Quando estávamos completamente desamparados, Cristo veio na hora certa e morreu por nós, pecadores.
7 Ọ fụka ọrụn nị ịhịan k'e gidẹ ifiri onyẹ rị mma nwụn ọnwụn—ọ sụọkwọ n'a nị, ikẹnkwọ, ịhịan k'e ri-ẹka rikin obi, gi ifiri onyẹ rịkẹnmẹ mma nwụn ọnwụn.
7 É pouco provável que alguém morresse por um justo, embora talvez alguém se dispusesse a morrer por uma pessoa boa.
8 Kanị Osolobuẹ a ghọsịgụọ ẹnyi kẹ o nwẹhan ihiẹn-ọsụsụọ ẹnyi. Nanị k'o dọn mẹ ẹ? Ebe ẹnyi rịkwọ imẹ njọ, ya kẹ Kraịstị nọ nwụnnị ẹnyi ọnwụn!
8 Mas Deus nos prova seu grande amor ao enviar Cristo para morrer por nós quando ainda éramos pecadores.
9 Ebe o mẹ nwan nị Osolobuẹ e gigụọ ifiri ọnwụn Jesu nwụn, ya wụ, ifiri ẹdeke ẹ, kuni ẹnyi ọhụnma, ẹnyi jẹnkọ nwan d'a wanahịnchanrịn iwe-lẹ-ọnụma Osolobuẹ ghahanị 'ya wụ Jesu.
9 E, uma vez que fomos declarados justos por seu sangue, certamente seremos salvos da ira de Deus por meio dele.
10 Makẹni, omẹni ogẹn ẹnyi gi wụ ndị-iṅẹnrẹn Osolobuẹ, o gi ọnwụn Nwa a dọnzi ẹgbata ẹnyi lẹ ya, ya wụ nị, hụnnị ẹnyi lẹ ịya dọngụụ, o k'e gi ndụn Nwa a mẹ ẹnyi wanahịnchanrịn!
10 Pois, se quando ainda éramos inimigos de Deus nosso relacionamento com ele foi restaurado pela morte de seu Filho, agora que já estamos reconciliados certamente seremos salvos por sua vida.
11 Ẹlẹdẹ ọhụn sụọ, kanị, ẹnyi hụzị a ṅan imẹ Osolobuẹ ghahanị Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị, onyẹ hụn Osolobuẹ ghagụụ nwan ẹka a dọnzi ẹgbata ẹnyi lẹ Osolobuẹ.
11 Agora, portanto, podemos nos alegrar em Deus, com quem fomos reconciliados por meio de nosso Senhor Jesus Cristo.
12 Ya wụ, kẹ njọ dọn gha ẹka okẹnnyẹ ohu wụ Adam' banhan imẹ ụwa, njọ nọ wẹhẹ ọnwụn, ẹrịrazị kẹ ọnwụn dọn ru ịhịan ile ẹka makẹni ịhịan ile mẹ njọ.
12 Quando Adão pecou, o pecado entrou no mundo, e com ele a morte, que se estendeu a todos, porque todos pecaram.
13 Ẹghẹẹ, njọ rị imẹ ụwa nị wẹ d'e ye Iwu Mozizi; kanị, ebe iwu rịlẹni, w'a ra sị ịhịan “Lee njọ i mẹ.”
13 É fato que as pessoas pecaram antes que a lei fosse concedida, mas, porque ela não existia, seus pecados não foram levados em conta.
14 Kanị, ọ sụọkwọ n'a nị ọ rị ẹrịra, ọnwụn hụkwọ a kịchanrịn ịhịan ile, gha ogẹn Adam d'e ru ogẹn Mozizi—kẹ ndị hụn danlẹni iwu ọwụlẹ Osolobuẹ kpọ ẹfan kẹ Adam dọn dan iwu Osolobuẹ kpọ ẹfan.
14 Mesmo assim, do tempo de Adão até o de Moisés, todos morreram, incluindo os que não desobedeceram a uma ordem explícita de Deus, como Adão desobedeceu. Na verdade, Adão é um símbolo, uma representação daquele que ainda haveria de vir.
15 Kanị, wẹ ẹbụọ ẹlẹ ohu. Ihiẹn Osolobuẹ ye ọfẹ anọnị kẹ njọ Adam. Ọnwụn kẹ njọ okẹnnyẹ ohu hụ wụ Adam' buhẹni ndị bu ọda. Kanị, Osolobuẹ gha ẹfọma okẹnnyẹ ohu hụ wụ Jesu Kristi mẹ mẹni ndị bu ọda ọhụnma, ye wẹ ihiẹn-ọfẹ—ẹlẹ ọnwụn.
15 Mas há uma grande diferença entre o pecado de Adão e a dádiva de Deus. Pois o pecado de um único homem trouxe morte para muitos. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva que veio sobre muitos por meio de um único homem, Jesus Cristo.
16 Ọzọzị, ihiẹn Osolobuẹ ye ọfẹ anọnị kẹ ikpe-ọmụma hụn njọ okẹnnyẹ ohu hụ wụ Adam' buhẹ. Makẹni, okinkin-ikpe kẹ wẹ gi sọn akpụ njọ ohu, wẹ nọ ma ịhịan ikpe. Kanị Osolobuẹ gi ihiẹn-ọfẹ sọn njọ bu ọda ịhịan mẹsọnmẹ, kun'ẹ ọhụnma.
16 E o resultado da dádiva de Deus é bem diferente do resultado do pecado de um único homem, pois enquanto o pecado de Adão levou à condenação, a dádiva de Deus nos possibilita ser declarados justos diante dele, apesar de nossos muitos pecados.
17 Omẹni ifiri njọ okẹnnyẹ ohu ahụn wụ Adam' mẹ kẹ ọnwụn gi ghaha ẹka a kịma, kịnị k'e mẹ ndị nabanhan okẹn-ẹfọma Osolobuẹ lẹ ihiẹn-ọfẹ o ye hụn wụ ịrị-ọchan? Ya wụ nị wẹ k'e nwọn ndụn, ẹlẹzi ọnwụn—wẹ k'a rị ndụn, kị hụn wẹ kpọ ọkịkị—ghahanị okẹnnyẹ ohu hụ wụ Jesu Kristi.
17 A morte reinou sobre muitos por meio do pecado de um único homem. Ainda maior, porém, é a graça de Deus e sua dádiva de justiça, e todos que a recebem reinarão em vida por meio de um único homem, Jesus Cristo.
18 Ya wụ, kẹ akpụ njọ ohu hụ Adam mẹ dọn buhẹni ịhịan ile ikpe-ọmụma, ẹrịra kẹ akpụ ihiẹn rị mma ohu Kraịstị mẹ dọn nwan e mẹ Osolobuẹ e kuni ịhịan ọhụnma, e we ndụn e ye ẹ.
18 É verdade que um só pecado de Adão trouxe condenação a todos, mas um só ato de justiça de Cristo removeu a culpa e trouxe vida a todos.
19 Makẹni, ẹka ohu hụ ndị bu ọda gi hẹnrin ndị njọ makẹni okẹnnyẹ ohu hụ wụ Adam nupụ isi, ya kẹ Osolobuẹ sikọ nwan d'e gi mẹ ndị bu ọda wụrụ ndị rị ọchan ebe Osolobuẹ rị makẹni okẹnnyẹ ohu hụ wụ Jizọsị humẹ isi.
19 Por causa da desobediência a Deus de uma só pessoa, muitos se tornaram pecadores. Mas, por causa da obediência de uma só pessoa a Deus, muitos serão declarados justos.
20 Iwu Mozizi rụbanhan d'e mẹ ni ịhịan danwaye iwu, gi ẹ marịnwaye kẹ wẹ mẹhan ndị-njọ. Kanị ebe imẹ-njọ nọ ba ụba, ebẹhụ kẹ ẹfọma Osolobuẹ nọ bakarịdẹ ụba—
20 A lei foi concedida para que todos percebessem a gravidade do pecado. Mas, à medida que o pecado aumentou, a graça se tornou ainda maior.
21 kẹni ọ hụn ụzọ mẹ ni ẹrịra njọ dọn gi ọnwụn kị kẹ ẹfọma Osolobuẹ k'a dọn nwan gi ikuni ịhịan ọhụnma lẹ ịkpọ wẹ ndị rị k'ọ chọ kị—gi ẹrịra mẹ ịhịan nwẹhẹn ndụn-itẹbitẹ ghahanị Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị.
21 Portanto, assim como o pecado reinou sobre todos e os levou à morte, agora reina a graça, que nos declara justos diante de Deus e resulta na vida eterna por meio de Jesus Cristo, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.