Romanos 5
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH
1 Ebe o mẹ nwan nị Osolobuẹ e gigụọ ifiri okukwe ẹnyi kuni ẹnyi ọhụnma, ya wụ nị ẹnyi lẹ Osolobuẹ e dọngụọ ghahanị Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi—
1 Agora que fomos aceitos por Deus pela nossa fé nele, temos paz com ele por meio do nosso Senhor Jesus Cristo.
2 onyẹ hụn Osolobuẹ gha ẹka a gi ifiri okukwe ẹnyi webanhan ẹnyi imẹ ọnọdịnị o mẹ ẹfọma ye ẹnyi, ẹfọmanị hụn ẹnyi wuzo nwan imẹ ẹ.
2 Foi Cristo quem nos deu, por meio da nossa fé, esta vida na graça de Deus. E agora continuamos firmes nessa graça e nos alegramos na esperança de participar da glória de Deus.
3 Ẹnyi a ṅanzịkwọ a ṅan imẹ nsọngbu ndị hụn a bịasọnmẹni ẹnyi, makẹni ẹnyi a marịnghọ nị nsọngbu e wẹhẹ ndidi;
3 E também nos alegramos nos sofrimentos, pois sabemos que os sofrimentos produzem a paciência,
4 nị idisọnmẹ ndidi e mẹ ịhịan a gụnsọnmẹ agụngụn rị mma; nị ịgụnsọnmẹ agụngụn rị mma e buhẹ olil'ẹnya—
4 a paciência traz a aprovação de Deus, e essa aprovação cria a esperança.
5 bụ olil'ẹnyanị ekpuyekọ ẹnyi, makẹni Osolobuẹ nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ jẹnni ẹnyi ọda-ọda—o hugụọ ihiẹn-ọsụsụọ o nwẹ ebe ẹnyi rị ye imẹ obi ẹnyi ghahanị Mmọn-nsọ a o ye ẹnyi.
5 Essa esperança não nos deixa decepcionados, pois Deus derramou o seu amor no nosso coração, por meio do Espírito Santo, que ele nos deu.
6 Makẹni, ogẹn o gi rịchanrịn mkpa, ogẹn hụ ndụn gilẹni rị ẹnyi, Kraịstị nọ nwụn nị ẹnyi ndị njọ ọnwụn.
6 De fato, quando não tínhamos força espiritual, Cristo morreu pelos maus, no tempo escolhido por Deus.
7 Ọ fụka ọrụn nị ịhịan k'e gidẹ ifiri onyẹ rị mma nwụn ọnwụn—ọ sụọkwọ n'a nị, ikẹnkwọ, ịhịan k'e ri-ẹka rikin obi, gi ifiri onyẹ rịkẹnmẹ mma nwụn ọnwụn.
7 Dificilmente alguém aceitaria morrer por uma pessoa que obedece às leis . Pode ser que alguém tenha coragem para morrer por uma pessoa boa.
8 Kanị Osolobuẹ a ghọsịgụọ ẹnyi kẹ o nwẹhan ihiẹn-ọsụsụọ ẹnyi. Nanị k'o dọn mẹ ẹ? Ebe ẹnyi rịkwọ imẹ njọ, ya kẹ Kraịstị nọ nwụnnị ẹnyi ọnwụn!
8 Mas Deus nos mostrou o quanto nos ama: Cristo morreu por nós quando ainda vivíamos no pecado.
9 Ebe o mẹ nwan nị Osolobuẹ e gigụọ ifiri ọnwụn Jesu nwụn, ya wụ, ifiri ẹdeke ẹ, kuni ẹnyi ọhụnma, ẹnyi jẹnkọ nwan d'a wanahịnchanrịn iwe-lẹ-ọnụma Osolobuẹ ghahanị 'ya wụ Jesu.
9 E, agora que fomos aceitos por Deus por meio da morte de Cristo na cruz, é mais certo ainda que ficaremos livres, por meio dele, do castigo de Deus.
10 Makẹni, omẹni ogẹn ẹnyi gi wụ ndị-iṅẹnrẹn Osolobuẹ, o gi ọnwụn Nwa a dọnzi ẹgbata ẹnyi lẹ ya, ya wụ nị, hụnnị ẹnyi lẹ ịya dọngụụ, o k'e gi ndụn Nwa a mẹ ẹnyi wanahịnchanrịn!
10 Nós éramos inimigos de Deus, mas ele nos tornou seus amigos por meio da morte do seu Filho. E, agora que somos amigos de Deus, é mais certo ainda que seremos salvos pela vida de Cristo.
11 Ẹlẹdẹ ọhụn sụọ, kanị, ẹnyi hụzị a ṅan imẹ Osolobuẹ ghahanị Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị, onyẹ hụn Osolobuẹ ghagụụ nwan ẹka a dọnzi ẹgbata ẹnyi lẹ Osolobuẹ.
11 E não somente isso, mas também nós nos alegramos por causa daquilo que Deus fez por meio do nosso Senhor Jesus Cristo, que agora nos tornou amigos de Deus.
12 Ya wụ, kẹ njọ dọn gha ẹka okẹnnyẹ ohu wụ Adam' banhan imẹ ụwa, njọ nọ wẹhẹ ọnwụn, ẹrịrazị kẹ ọnwụn dọn ru ịhịan ile ẹka makẹni ịhịan ile mẹ njọ.
12 O pecado entrou no mundo por meio de um só homem, e o seu pecado trouxe consigo a morte. Como resultado, a morte se espalhou por toda a raça humana porque todos pecaram.
13 Ẹghẹẹ, njọ rị imẹ ụwa nị wẹ d'e ye Iwu Mozizi; kanị, ebe iwu rịlẹni, w'a ra sị ịhịan “Lee njọ i mẹ.”
13 Antes de a lei ser dada, já existia o pecado no mundo; porém, quando não existe lei, Deus não leva em conta o pecado.
14 Kanị, ọ sụọkwọ n'a nị ọ rị ẹrịra, ọnwụn hụkwọ a kịchanrịn ịhịan ile, gha ogẹn Adam d'e ru ogẹn Mozizi—kẹ ndị hụn danlẹni iwu ọwụlẹ Osolobuẹ kpọ ẹfan kẹ Adam dọn dan iwu Osolobuẹ kpọ ẹfan.
14 Mas, desde o tempo de Adão até Moisés, a morte dominou todos os seres humanos, mesmo os que não pecaram como Adão, quando ele desobedeceu à ordem de Deus. Adão era a figura daquele que havia de vir,
15 Kanị, wẹ ẹbụọ ẹlẹ ohu. Ihiẹn Osolobuẹ ye ọfẹ anọnị kẹ njọ Adam. Ọnwụn kẹ njọ okẹnnyẹ ohu hụ wụ Adam' buhẹni ndị bu ọda. Kanị, Osolobuẹ gha ẹfọma okẹnnyẹ ohu hụ wụ Jesu Kristi mẹ mẹni ndị bu ọda ọhụnma, ye wẹ ihiẹn-ọfẹ—ẹlẹ ọnwụn.
15 mas existe uma diferença entre o pecado de Adão e o presente que Deus nos dá. De fato, muitos morreram por causa do pecado de um só homem; mas a graça de Deus é muito maior, e ele dá a salvação gratuitamente a muitos, por meio da graça de um só homem, que é Jesus Cristo.
16 Ọzọzị, ihiẹn Osolobuẹ ye ọfẹ anọnị kẹ ikpe-ọmụma hụn njọ okẹnnyẹ ohu hụ wụ Adam' buhẹ. Makẹni, okinkin-ikpe kẹ wẹ gi sọn akpụ njọ ohu, wẹ nọ ma ịhịan ikpe. Kanị Osolobuẹ gi ihiẹn-ọfẹ sọn njọ bu ọda ịhịan mẹsọnmẹ, kun'ẹ ọhụnma.
16 E existe uma diferença entre aquilo que Deus dá e o pecado de um só homem. Porque, no caso do pecado, a condenação veio por causa de um só pecado. Porém, no caso da salvação, Deus perdoa os que têm cometido muitos pecados, embora não mereçam esse perdão.
17 Omẹni ifiri njọ okẹnnyẹ ohu ahụn wụ Adam' mẹ kẹ ọnwụn gi ghaha ẹka a kịma, kịnị k'e mẹ ndị nabanhan okẹn-ẹfọma Osolobuẹ lẹ ihiẹn-ọfẹ o ye hụn wụ ịrị-ọchan? Ya wụ nị wẹ k'e nwọn ndụn, ẹlẹzi ọnwụn—wẹ k'a rị ndụn, kị hụn wẹ kpọ ọkịkị—ghahanị okẹnnyẹ ohu hụ wụ Jesu Kristi.
17 É verdade que, por causa de um só homem e por meio do seu pecado, a morte começou a dominar a raça humana. Mas o resultado do que foi feito por um só homem, Jesus Cristo, é muito maior! E todos aqueles que Deus aceita e que recebem como presente a sua imensa graça reinarão na nova vida, por meio de Cristo.
18 Ya wụ, kẹ akpụ njọ ohu hụ Adam mẹ dọn buhẹni ịhịan ile ikpe-ọmụma, ẹrịra kẹ akpụ ihiẹn rị mma ohu Kraịstị mẹ dọn nwan e mẹ Osolobuẹ e kuni ịhịan ọhụnma, e we ndụn e ye ẹ.
18 Portanto, assim como um só pecado condenou todos os seres humanos, assim também um só ato de salvação liberta todos e lhes dá vida.
19 Makẹni, ẹka ohu hụ ndị bu ọda gi hẹnrin ndị njọ makẹni okẹnnyẹ ohu hụ wụ Adam nupụ isi, ya kẹ Osolobuẹ sikọ nwan d'e gi mẹ ndị bu ọda wụrụ ndị rị ọchan ebe Osolobuẹ rị makẹni okẹnnyẹ ohu hụ wụ Jizọsị humẹ isi.
19 E assim como muitos seres humanos se tornaram pecadores por causa da desobediência de um só homem, assim também muitos serão aceitos por Deus por causa da obediência de um só homem.
20 Iwu Mozizi rụbanhan d'e mẹ ni ịhịan danwaye iwu, gi ẹ marịnwaye kẹ wẹ mẹhan ndị-njọ. Kanị ebe imẹ-njọ nọ ba ụba, ebẹhụ kẹ ẹfọma Osolobuẹ nọ bakarịdẹ ụba—
20 A lei veio para aumentar o mal. Mas, onde aumentou o pecado, a graça de Deus aumentou muito mais ainda.
21 kẹni ọ hụn ụzọ mẹ ni ẹrịra njọ dọn gi ọnwụn kị kẹ ẹfọma Osolobuẹ k'a dọn nwan gi ikuni ịhịan ọhụnma lẹ ịkpọ wẹ ndị rị k'ọ chọ kị—gi ẹrịra mẹ ịhịan nwẹhẹn ndụn-itẹbitẹ ghahanị Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị.
21 E isso aconteceu a fim de que, assim como o pecado dominou e trouxe a morte, assim também a graça de Deus, que o leva a aceitar as pessoas, dominasse e trouxesse a vida eterna. Essa vida é nossa por meio do nosso Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.