Romanos 4
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Imẹ oku okukweni, kị ẹnyi k'e ku banyeni Ebraham wụ nẹdi ẹnyi nke anụ-ẹhụ? Nanị k'o jẹn?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Omẹni ihiẹn hụn Ebraham rụn kẹ Osolobuẹ gi kun'ẹ ọhụnma, nkẹ o nwọn ihiẹn o gi nyan isi, kanị ẹlẹ ebe Osolobuẹ rị k'o k'a nọ nyan ya wụ isi.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Kị Ẹhụhụọ-nsọ ku? Ọ sị, “Ebraham' kweyeni Osolobuẹ, Osolobuẹ nọ gi ifiri ẹ gụn a yen'ẹ, kpọ a onyẹ rị ụchan.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Lee ẹ nwan: onyẹ rụn ọrụn, a kụ w'a ụgwọ-ọrụn a. W'a ra sị nị wẹ “ye” ẹ ihiẹn-ọfẹ, kama, w'a sị nị ihiẹn ọ rụn rọ, nị wẹ kụ a ụgwọ-ọrụn.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Kanị nke ndị hụn gichanrịn okukwe dọn ẹnya, ẹlẹ ọrụn, e kweyeni wẹ Osolobuẹ hụn a sị onyẹ njọ n'ọ rịgụọ nwan ọchan, okweyeni wẹ kweyeni Osolobuẹ k'o gi e kuni wẹ ọhụnma, a kpọ wẹ ndị rị ọchan.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ọnwan wụ ihiẹn Defidi rị e ku ogẹn o gi ku oku ịghọghọ hụn rịnị onyẹ hụn Osolobuẹ weri ẹ n'ọ wụ onyẹ rị ọchan—bụ o nwọnni ọrụn ọma ọwụlẹ ọ rụn: ọ sị,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Ngọzi arịkakwọ nị
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 ngọzi arịkakwọ nị
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Onyẹ nwẹdẹ nwan ngọzi hụ Defidi ku oku ẹ? Ndị hụn kwa ugun sụọ ra kẹ ndị kwalẹni ugun?
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Elee ọnọdị kẹ Osolobuẹ nọdẹ gụn ihiẹnni yen'ẹ? Ebe ọ kwagụụ ugun ra ebe o kẹlẹni kwa ugun? Ẹlẹ k'ọ kwagụụ ugun, kanị k'o kelẹni kwa.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Osolobuẹ nọ gi ịkwa ugun ye ẹ ahịma, gi ghọsị n'ọ rị-ọchan, ya wụ n'ọ rịgụọlẹ ọchan ghahanị okukwe k'o kelẹni kwa ugun—kẹni Ebraham wụrụ nẹdi ndị ile kwerini kwalẹni ugun; kẹni Osolobuẹ gi ifiri okukwe wẹ kpọzịkwọ wẹ ndị rị ọchan.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ẹbraham wụzịkwọ nẹdi ndị hụn kwa ugun, ndị hụn o mẹ ni ẹlẹ ni wẹ kwa ugun sụọ, kama, wẹ nwọnzikwọ ụdị okukwe ohu hụ Ebraham nẹdi-ẹnyi nwọn n'o d'a kwa ugun.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ogẹn Osolobuẹ gi kwe Ebraham' lẹ ụmụ a nkwa nị ụwa k'a wụ nke wẹ, o kuni ni idọnmẹ Iwu kẹ Ebraham mọbụ ụmụ a e gi nwẹhẹn ẹ, kama, nị igi okukwe hẹnrin ndị rị ọchan kẹ w'e gi nwẹhẹn ẹ.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Makẹni, omẹni ndị hụn e dọnmẹ Iwu kẹ Osolobuẹ e ye ihiẹn o kwe nkwa a, ya wụ o nwọnni ihiẹn okukwe wụ—nkwa Osolobuẹ enwọn ihiẹn ọ wụzị;
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 makẹni iwe-lẹ-ọnụma Osolobuẹ kẹ Iwu e wẹhẹ wẹ dan a; kanị ebe Iwu rịlẹni, w'a ra dan iwu.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ya wụ, okukwe kẹ wẹ gha e nwẹhẹn ihiẹn ahụn Osolobuẹ kwe nkwa a, kẹni nkwa hụ hụn ụzọ wụrụ ihiẹn-ọfẹ hụn Osolobuẹ e ye ndị ile wụ ụmụ Ebraham'—ẹlẹ ndị wẹ ye Iwu sụọ, kanị kẹ wẹ han nwẹ okukwe kẹ Ebraham' dọn nwẹ.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 (nọkẹ kẹ Ẹhụhụọ-nsọ dọn ku ẹ, sị, “E mẹgụọ m'ị wụrụ nẹdi ndị anị rị ichẹn-ichẹn bụ ọda.”) Ọ wụ nẹdi ẹnyi ihun Osolobuẹ, onyẹ hụn o gi dọn ẹnya; Osolobuẹ hụ hụn e mẹ onyẹ nwụnnị a rịzị ndụn, hụn e gi oku-ọnụ a e mẹ ihiẹn rịtulẹni n'ọ rị.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ebraham' nọ kweri, kwerikẹnmẹ, a tụ ẹnya nị nkwa Osolobuẹ jẹnkọ d'e mẹ—ọsụọn'a n'o nwọnni ihiẹn ọzọ o kwọndọn ẹka. Ya k'o gi hẹnrin “Nẹdi ndị alị ichẹn-ichẹn bu-ọda,” nọkẹ kẹ Osolobuẹ dọn gwa a mbụ n'o k'a rị, sị a, “Ẹrịra kẹ ụmụ ị k'e buhan ọda.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Okukwe Ebraham ebelụanị, ọsụọn'a n'ọ nyanhanghọ nị ẹhụ a anwụnhụngụọlẹ (makẹni ọ wụ ihiẹn nọkẹ nwa ahụa ọgụn-isẹn ogẹn hụ), ọsụọn'a n'ọ nyanhanghọzị nị Sara nwunyẹ ẹ wụ agan;
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 ọ nịnị obi-ẹbụọ nu ẹ d'a rụ nkwa Osolobuẹ ụka; kama o zekẹnmẹdẹ imẹ okukwe ẹ, a ja Osolobuẹ mma.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 O kwerikẹnmẹ nị Osolobuẹ k'a s'ẹka mẹ ihiẹn Osolobuẹ kwe nkwa a.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ya haịn Osolobuẹ gi “gụn a yen'ẹ, kpọ a onyẹ rị ọchan.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ẹlẹ Ebraham sụọ kẹ wẹ de ni oku hụ, nị, “Wẹ nọ gụn a yen'ẹ.”
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Kanị, wẹ dezikwọ nị ẹnyi nwẹn ya; makẹni wẹ jẹnkọ d'a gụn a yeni ẹnyi nị ẹnyi a rịgụọ ọchan—ẹnyi ndị hụn kwerini Osolobuẹ, Onyẹ ahụn gha ọnwụn weli Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Osolobuẹ gi ifiri njọ ẹnyi we Jesu ye n'ọ nwụn, gizi ifiri ẹnyi gha ọnwụn weli ẹ—kẹni Osolobuẹ hụn ụzọ kuni ẹnyi ọhụnma.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.