Romanos 4
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Imẹ oku okukweni, kị ẹnyi k'e ku banyeni Ebraham wụ nẹdi ẹnyi nke anụ-ẹhụ? Nanị k'o jẹn?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Omẹni ihiẹn hụn Ebraham rụn kẹ Osolobuẹ gi kun'ẹ ọhụnma, nkẹ o nwọn ihiẹn o gi nyan isi, kanị ẹlẹ ebe Osolobuẹ rị k'o k'a nọ nyan ya wụ isi.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Kị Ẹhụhụọ-nsọ ku? Ọ sị, “Ebraham' kweyeni Osolobuẹ, Osolobuẹ nọ gi ifiri ẹ gụn a yen'ẹ, kpọ a onyẹ rị ụchan.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Lee ẹ nwan: onyẹ rụn ọrụn, a kụ w'a ụgwọ-ọrụn a. W'a ra sị nị wẹ “ye” ẹ ihiẹn-ọfẹ, kama, w'a sị nị ihiẹn ọ rụn rọ, nị wẹ kụ a ụgwọ-ọrụn.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Kanị nke ndị hụn gichanrịn okukwe dọn ẹnya, ẹlẹ ọrụn, e kweyeni wẹ Osolobuẹ hụn a sị onyẹ njọ n'ọ rịgụọ nwan ọchan, okweyeni wẹ kweyeni Osolobuẹ k'o gi e kuni wẹ ọhụnma, a kpọ wẹ ndị rị ọchan.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ọnwan wụ ihiẹn Defidi rị e ku ogẹn o gi ku oku ịghọghọ hụn rịnị onyẹ hụn Osolobuẹ weri ẹ n'ọ wụ onyẹ rị ọchan—bụ o nwọnni ọrụn ọma ọwụlẹ ọ rụn: ọ sị,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Ngọzi arịkakwọ nị
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 ngọzi arịkakwọ nị
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Onyẹ nwẹdẹ nwan ngọzi hụ Defidi ku oku ẹ? Ndị hụn kwa ugun sụọ ra kẹ ndị kwalẹni ugun?
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Elee ọnọdị kẹ Osolobuẹ nọdẹ gụn ihiẹnni yen'ẹ? Ebe ọ kwagụụ ugun ra ebe o kẹlẹni kwa ugun? Ẹlẹ k'ọ kwagụụ ugun, kanị k'o kelẹni kwa.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Osolobuẹ nọ gi ịkwa ugun ye ẹ ahịma, gi ghọsị n'ọ rị-ọchan, ya wụ n'ọ rịgụọlẹ ọchan ghahanị okukwe k'o kelẹni kwa ugun—kẹni Ebraham wụrụ nẹdi ndị ile kwerini kwalẹni ugun; kẹni Osolobuẹ gi ifiri okukwe wẹ kpọzịkwọ wẹ ndị rị ọchan.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ẹbraham wụzịkwọ nẹdi ndị hụn kwa ugun, ndị hụn o mẹ ni ẹlẹ ni wẹ kwa ugun sụọ, kama, wẹ nwọnzikwọ ụdị okukwe ohu hụ Ebraham nẹdi-ẹnyi nwọn n'o d'a kwa ugun.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ogẹn Osolobuẹ gi kwe Ebraham' lẹ ụmụ a nkwa nị ụwa k'a wụ nke wẹ, o kuni ni idọnmẹ Iwu kẹ Ebraham mọbụ ụmụ a e gi nwẹhẹn ẹ, kama, nị igi okukwe hẹnrin ndị rị ọchan kẹ w'e gi nwẹhẹn ẹ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Makẹni, omẹni ndị hụn e dọnmẹ Iwu kẹ Osolobuẹ e ye ihiẹn o kwe nkwa a, ya wụ o nwọnni ihiẹn okukwe wụ—nkwa Osolobuẹ enwọn ihiẹn ọ wụzị;
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 makẹni iwe-lẹ-ọnụma Osolobuẹ kẹ Iwu e wẹhẹ wẹ dan a; kanị ebe Iwu rịlẹni, w'a ra dan iwu.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ya wụ, okukwe kẹ wẹ gha e nwẹhẹn ihiẹn ahụn Osolobuẹ kwe nkwa a, kẹni nkwa hụ hụn ụzọ wụrụ ihiẹn-ọfẹ hụn Osolobuẹ e ye ndị ile wụ ụmụ Ebraham'—ẹlẹ ndị wẹ ye Iwu sụọ, kanị kẹ wẹ han nwẹ okukwe kẹ Ebraham' dọn nwẹ.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 (nọkẹ kẹ Ẹhụhụọ-nsọ dọn ku ẹ, sị, “E mẹgụọ m'ị wụrụ nẹdi ndị anị rị ichẹn-ichẹn bụ ọda.”) Ọ wụ nẹdi ẹnyi ihun Osolobuẹ, onyẹ hụn o gi dọn ẹnya; Osolobuẹ hụ hụn e mẹ onyẹ nwụnnị a rịzị ndụn, hụn e gi oku-ọnụ a e mẹ ihiẹn rịtulẹni n'ọ rị.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ebraham' nọ kweri, kwerikẹnmẹ, a tụ ẹnya nị nkwa Osolobuẹ jẹnkọ d'e mẹ—ọsụọn'a n'o nwọnni ihiẹn ọzọ o kwọndọn ẹka. Ya k'o gi hẹnrin “Nẹdi ndị alị ichẹn-ichẹn bu-ọda,” nọkẹ kẹ Osolobuẹ dọn gwa a mbụ n'o k'a rị, sị a, “Ẹrịra kẹ ụmụ ị k'e buhan ọda.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Okukwe Ebraham ebelụanị, ọsụọn'a n'ọ nyanhanghọ nị ẹhụ a anwụnhụngụọlẹ (makẹni ọ wụ ihiẹn nọkẹ nwa ahụa ọgụn-isẹn ogẹn hụ), ọsụọn'a n'ọ nyanhanghọzị nị Sara nwunyẹ ẹ wụ agan;
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 ọ nịnị obi-ẹbụọ nu ẹ d'a rụ nkwa Osolobuẹ ụka; kama o zekẹnmẹdẹ imẹ okukwe ẹ, a ja Osolobuẹ mma.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 O kwerikẹnmẹ nị Osolobuẹ k'a s'ẹka mẹ ihiẹn Osolobuẹ kwe nkwa a.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Ya haịn Osolobuẹ gi “gụn a yen'ẹ, kpọ a onyẹ rị ọchan.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ẹlẹ Ebraham sụọ kẹ wẹ de ni oku hụ, nị, “Wẹ nọ gụn a yen'ẹ.”
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Kanị, wẹ dezikwọ nị ẹnyi nwẹn ya; makẹni wẹ jẹnkọ d'a gụn a yeni ẹnyi nị ẹnyi a rịgụọ ọchan—ẹnyi ndị hụn kwerini Osolobuẹ, Onyẹ ahụn gha ọnwụn weli Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Osolobuẹ gi ifiri njọ ẹnyi we Jesu ye n'ọ nwụn, gizi ifiri ẹnyi gha ọnwụn weli ẹ—kẹni Osolobuẹ hụn ụzọ kuni ẹnyi ọhụnma.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.