Romanos 15

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 O furu nị ẹnyi ndị zeni imẹ okukwe e di ndị zelẹni ebe wẹ nọlẹni mẹ ọhụnma, ẹlẹ imẹ ihiẹn a sụọ nị ẹnyi.
1 Ora, nós que somos fortes na fé temos de suportar as debilidades dos fracos e não agradar a nós mesmos.
2 Nị ẹnyi e mẹ ni ihiẹn a sụọ ibe ẹnyi hụn k'a rịnị wẹ mma, kẹni ẹnyi hụn ụzọ ẹnyi e gi mẹ wẹ sue imẹ okukwe.
2 Portanto, cada um de nós agrade ao próximo no que é bom para edificação.
3 Makẹni Kraịstị emẹdẹni k'ọ sụọ ya lẹ enwẹn ẹ; kama, o mẹhụ kẹ Ẹkụkwọ-nsọ dọn ku, ebẹhụ wẹ de, sị,
3 Porque também Cristo não agradou a si mesmo; pelo contrário, como está escrito: “Os insultos dos que te insultavam caíram sobre mim.”
4 Wẹ de ihiẹn ile wẹ deye imẹ Ẹhụhụọ-nsọ kẹni wẹ gi ẹ kuzi ẹnyi, kẹni ẹnyi hụn ụzọ gi umẹ hụn Ẹkụkwọ-nsọ a gba ẹnyi lẹzi idin-ndidi wụrụ ndị nwọn olile-ẹnya.
4 Pois tudo o que no passado foi escrito, para o nosso ensino foi escrito, a fim de que, pela paciência e pela consolação das Escrituras, tenhamos esperança.
5 Osolobuẹ hụn e ye ndidi lẹ nkasị-obi, ya yeni ọnụ ẹka e gi obi ohu e bi—k'o furu imẹ Kraịstị wụ Jizọsị,
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação lhes conceda o mesmo modo de pensar de uns para com os outros, segundo Cristo Jesus,
6 kẹni ọnụ ile hụn ụzọ gi olu ohu e wẹhẹni Osolobuẹ hụn wụ Nẹdi Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọsị Kraịstị ọghọ.
6 para que vocês, unânimes e a uma só voz, glorifiquem o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 A nabanhan nị nwan ibe ọnụ kẹ Kraịstị dọn nabanhan ụnụ, kẹni ụnụ hụn ụzọ e wẹhẹni Osolobuẹ ọghọ.
7 Portanto, acolham uns aos outros, como também Cristo acolheu vocês para a glória de Deus.
8 Makẹni Kraịstị bịa d'a rụnnị ndị Ju kẹni ọ ghọsị nị Osolobuẹ wụ onyẹ ezioku, ghahanị imẹzu nkwa Osolobuẹ kwe ndị nẹdi wẹ kanị;
8 Pois digo que Cristo foi constituído ministro da circuncisão, em prol da verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos nossos pais
9 ọ bịazịkwọ kẹn'o mẹ ndị alị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju ja Osolobuẹ mma makẹ omikẹn Osolobuẹ. Ẹrịra kẹ wẹ dọn de ẹ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, sị,
9 e para que os gentios glorifiquem a Deus por causa da sua misericórdia, como está escrito: “Por isso, eu te glorificarei entre os gentios e cantarei louvores ao teu nome.”
10 Ọ sịzị, “Ndị alị ndị ọzọ hụn wụlẹni ndị Ju, sọn ni ndị nke Osolobuẹ ghọghọ.”
10 E também diz: “Alegrem-se, ó gentios, com o povo de Deus.”
11 Ọ sịzị, “Anị ndị ọzọ ile wụlẹni ndị Ju, ja nị Di-nwọnni-ẹnyi mma; alị ile, bụnị n'a ẹbụ ịja-mma.”
11 E ainda: “Louvem o Senhor, todos vocês, gentios, e todos os povos o louvem.”
12 Osolobuẹ gizi Azaya sị, “Mkpọgụn Jese k'a pụha—Onyẹ ahụn hụn jẹnkọ d'e lihi, kịma ndị alị ile; ịya kẹ ndị wụlẹni ndị Ju k'e gi dọn ẹnya.”
12 Também Isaías diz: “Virá a raiz de Jessé, aquele que se levanta para governar os gentios; nele os gentios esperarão.”
13 Osolobuẹ, onyẹ hụn olile-ẹnya gha ẹka a abịa, ya gi ịghọghọ lẹ udọn ile gbajun ụnụ kẹ ụnụ dọn rị e gi ẹ e dọn ẹnya. Y'a mẹ ẹ, kẹni ụnụ nwẹ olile-ẹnya, nwẹ ẹ ọda-ọda, ghahanị ikẹn Mmọn-nsọ.
13 E o Deus da esperança encha vocês de toda alegria e paz na fé que vocês têm, para que sejam ricos de esperança no poder do Espírito Santo.
14 Umunẹ m, o wegụọ m ẹnya nị mma-mma jun imẹ ụnụ, nị amamihiẹn jun imẹ ụnụ, ni ụnụ k'a sazịkwọ ẹka kuzi ibe ụnụ.
14 E eu mesmo, meus irmãos, estou certo de que vocês estão cheios de bondade, têm todo o conhecimento e são aptos para admoestar uns aos outros.
15 Kanị, o nwẹghọ ihiẹn ndị m ku ndụn-ndụn imẹ ẹhụhụọ-ozini, kẹni m nyanhanzịnị ụnụ wẹ. M'e kushi ikẹn makẹ ẹka Osolobuẹ hụn rị imẹ ndụn m,
15 Entretanto, eu lhes escrevi, em parte mais ousadamente, como para fazer com que vocês se lembrem disso outra vez, por causa da graça que me foi dada por Deus,
16 hụn o gi tumẹ m onyẹ a rụnnị Kraịst' wụ Jizọsị imẹ igunrun ndị alị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju. M rị nwan a rụn kẹ onyẹ nchụ-ẹjan ghahanị izisọnmẹ oziọma Osolobuẹ. M rị a rụn kẹni ndị anị ndị ọzọ hụn ụzọ wụrụ ihien wẹ ye Osolobuẹ hụn Osolobuẹ a nabanhan, oyiye Mmọn-nsọ dọn nsọ.
16 para que eu seja ministro de Cristo Jesus entre os gentios, no sagrado encargo de anunciar o evangelho de Deus, de modo que a oferta deles seja aceitável, uma vez santificada pelo Espírito Santo.
17 Ya wụ, o furu nwan nị m'a nyan isi banyeni ihiẹn Jizọs' Kraịstị gi m rụn imẹ ihiẹn Osolobuẹ.
17 Tenho, pois, motivo de gloriar-me em Cristo Jesus nas coisas concernentes a Deus.
18 Ekukọdẹ m ihiẹn ọwụlẹ karị ihiẹn Kraịstị gi m rụn imẹ igunrun ndị alị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju, hụn o gi mẹ wẹ wụrụ ndị e humẹ ni Osolobuẹ isi. O gi oku-ọnụ m lẹ ihiẹn m rụn mẹ ẹ,
18 Porque não ousarei falar sobre coisa alguma, a não ser sobre aquelas que Cristo fez por meio de mim, para conduzir os gentios à obediência, por palavra e por obras,
19 lẹ ikẹn o gi ihiẹn-ahịma lẹ ọrụn-atụmẹnya kpa, lẹzi ghahanị ikẹn Mmọn nke Osolobuẹ—nke wụ nị e zichanrịngụọ m oziọma Kraịstị ghakwọrị Jerusalẹm d'e ru Ilaịrịkọm.
19 por força de sinais e prodígios, pelo poder do Espírito de Deus. Assim, desde Jerusalém e arredores até o Ilírico, tenho divulgado o evangelho de Cristo,
20 Ihiẹn m'a chọkẹnmẹ wụ nị m'e zi oziọma ebe wẹ kelẹni nụtu ẹfan Kraịstị, amamgbe m'a tụnyezi ebe onyẹ ọzọ tụnmagụụ.
20 esforçando-me, deste modo, por pregar o evangelho, não onde Cristo já foi anunciado, para não edificar sobre alicerce alheio.
21 Kama, m rị e mẹ n'ọ rị kẹ Ẹhụhụọ-nsọ dọn kụ, nị,
21 Pelo contrário, como está escrito: “Aqueles que não tiveram notícia dele o verão, e os que nada tinham ouvido a respeito dele o entenderão.”
22 Ifiri ẹ kẹ m gilẹni sa ẹka bịa d'a hụn ụnụ ogẹn ile m gi chọ nị m bịa.
22 Essa foi a razão por que também, muitas vezes, fui impedido de visitá-los.
23 Kanị, hụnnị o mẹ nwan n'o nwẹzini ebe họdụnị m k'a nọ rụn ọrụn azụụnnị ile bụ o mẹpụgụọ ahụa ole-lẹ-ole m chọma nị m bịa d'a hụn ụnụ,
23 Mas, agora, não tendo mais campo de atividade nestas regiões e desejando há muitos anos visitá-los,
24 a kwademẹgụọ m nị m k'a bịa m jẹnkọnị Speni. M bu ẹ obi nị m k'a banhan d'a hụn ụnụ m jẹnkọnị, kẹni ụnụ ye ni m ẹka m jẹnkọnị ebẹhụ—mmẹ lẹ ụnụ nọgụụ ẹkẹrẹ.
24 penso em fazê-lo quando em viagem para a Espanha. Pois espero que, de passagem, eu possa vê-los e que vocês me encaminhem para lá, depois de haver primeiro desfrutado um pouco a companhia de vocês.
25 Kanị, m jẹnkọ nwan Jerusalẹm kikẹnni d'e yeni ndị nke Osolobuẹ rị ebẹhụ ẹka.
25 Mas agora estou de partida para Jerusalém, a serviço dos santos.
26 Makẹni ndị kwerini rịsọnmẹ Azụụn Masẹdonia lẹ Akaya e wepụhagụọ obi, shịapụ ẹfọ tụnị ndị igbẹnnyẹ rị imẹ ndị nke Osolobuẹ rị Jerusalẹm ihiẹn.
26 Porque a Macedônia e a Acaia resolveram levantar uma coleta em benefício dos pobres dentre os santos que vivem em Jerusalém.
27 Uwẹ gi uche wẹ mẹ ihiẹnni. Ezioku-ezioku, o furughọ, makẹni wẹ gi ndị kwerini rị Jerusalẹm ụgwọ. Makẹni, omẹni ndị wụlẹni ndị Ju e sọngụọ uwẹ wụ ndị Ju keri ngọzi imẹ-mmọn wẹ, o furu nị ndị wụlẹni ndị Ju gizi ihiẹn ụwanị wẹ nwẹ yeni wẹ ẹka.
27 Isto lhes pareceu bem, e de fato lhes são devedores. Porque, se os gentios têm sido participantes dos valores espirituais dos judeus, devem também servi-los com bens materiais.
28 M rụngụụ ogboni, wegụụ ihiẹn ile wẹ tụ ye wẹ, m k'e jẹn Speni; m jẹnkọnị a banhan m d'a hụn ụnụ.
28 Tendo, pois, concluído isto e havendo-lhes consignado este fruto, irei à Espanha, passando por aí.
29 Ogẹn m'e gi bịa d'a hụn ụnụ, a marịnghọ m nị m k'e gichanrịn ngọzi Kraịstị bịa.
29 E bem sei que, ao visitá-los, irei na plenitude da bênção de Cristo.
30 Umunẹ m, m rị e gi ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị le ifiri ihiẹn-ọsụsụọ gha ẹka Mmọn-nsọ bịa hụn ẹnyi nwẹ jẹnni ibe ẹnyi a rịọ ụnụ nị ụnụ sọn m mẹkẹnmẹ ekpere, ụnụ a rịọkẹnmẹ ni m Osolobuẹ.
30 Irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e também pelo amor do Espírito, peço que lutem juntamente comigo nas orações a Deus a meu favor,
31 A rịọ n'a n'ọ gbapụha m ẹka ndị kwerilẹni hụn rị imẹ alị Judia; a rịọzịn'a nị ndị nke Osolobuẹ rị imẹ obodo Jerusalẹm nabanhan ihiẹn m jẹnkọ ebẹhụ d'e mẹni wẹ,
31 para que eu me veja livre dos rebeldes que vivem na Judeia, e que este meu serviço em Jerusalém seja bem-aceito pelos santos.
32 kẹni m gi ịghọghọ bịa d'e kunrun ụnụ, omẹni Osolobuẹ a chọghọ, e sọn m ụnụ nọdịgụụ—gi ẹ zu ikẹn, ndụn a banzị m.
32 Isto para que, pela vontade de Deus, eu chegue à presença de vocês com alegria e possa ter algum descanso na companhia de vocês.
33 Osolobuẹ, onyẹ hụn e ye udọn, ya nọyeni ụnụ ile. Isẹẹ.
33 E o Deus da paz esteja com todos vocês. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.