Romanos 15

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 O furu nị ẹnyi ndị zeni imẹ okukwe e di ndị zelẹni ebe wẹ nọlẹni mẹ ọhụnma, ẹlẹ imẹ ihiẹn a sụọ nị ẹnyi.
1 Ora, nós que somos fortes devemos suportar as debilidades dos fracos e não agradar-nos a nós mesmos.
2 Nị ẹnyi e mẹ ni ihiẹn a sụọ ibe ẹnyi hụn k'a rịnị wẹ mma, kẹni ẹnyi hụn ụzọ ẹnyi e gi mẹ wẹ sue imẹ okukwe.
2 Portanto, cada um de nós agrade ao próximo no que é bom para edificação.
3 Makẹni Kraịstị emẹdẹni k'ọ sụọ ya lẹ enwẹn ẹ; kama, o mẹhụ kẹ Ẹkụkwọ-nsọ dọn ku, ebẹhụ wẹ de, sị,
3 Porque também Cristo não se agradou a si mesmo; antes, como está escrito: As injúrias dos que te ultrajavam caíram sobre mim.
4 Wẹ de ihiẹn ile wẹ deye imẹ Ẹhụhụọ-nsọ kẹni wẹ gi ẹ kuzi ẹnyi, kẹni ẹnyi hụn ụzọ gi umẹ hụn Ẹkụkwọ-nsọ a gba ẹnyi lẹzi idin-ndidi wụrụ ndị nwọn olile-ẹnya.
4 Pois tudo quanto, outrora, foi escrito para o nosso ensino foi escrito, a fim de que, pela paciência e pela consolação das Escrituras, tenhamos esperança.
5 Osolobuẹ hụn e ye ndidi lẹ nkasị-obi, ya yeni ọnụ ẹka e gi obi ohu e bi—k'o furu imẹ Kraịstị wụ Jizọsị,
5 Ora, o Deus da paciência e da consolação vos conceda o mesmo sentir de uns para com os outros, segundo Cristo Jesus,
6 kẹni ọnụ ile hụn ụzọ gi olu ohu e wẹhẹni Osolobuẹ hụn wụ Nẹdi Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọsị Kraịstị ọghọ.
6 para que concordemente e a uma voz glorifiqueis ao Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo.
7 A nabanhan nị nwan ibe ọnụ kẹ Kraịstị dọn nabanhan ụnụ, kẹni ụnụ hụn ụzọ e wẹhẹni Osolobuẹ ọghọ.
7 Portanto, acolhei-vos uns aos outros, como também Cristo nos acolheu para a glória de Deus.
8 Makẹni Kraịstị bịa d'a rụnnị ndị Ju kẹni ọ ghọsị nị Osolobuẹ wụ onyẹ ezioku, ghahanị imẹzu nkwa Osolobuẹ kwe ndị nẹdi wẹ kanị;
8 Digo, pois, que Cristo foi constituído ministro da circuncisão, em prol da verdade de Deus, para confirmar as promessas feitas aos nossos pais;
9 ọ bịazịkwọ kẹn'o mẹ ndị alị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju ja Osolobuẹ mma makẹ omikẹn Osolobuẹ. Ẹrịra kẹ wẹ dọn de ẹ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, sị,
9 e para que os gentios glorifiquem a Deus por causa da sua misericórdia, como está escrito: Por isso, eu te glorificarei entre os gentios e cantarei louvores ao teu nome.
10 Ọ sịzị, “Ndị alị ndị ọzọ hụn wụlẹni ndị Ju, sọn ni ndị nke Osolobuẹ ghọghọ.”
10 E também diz: Alegrai-vos, ó gentios, com o seu povo.
11 Ọ sịzị, “Anị ndị ọzọ ile wụlẹni ndị Ju, ja nị Di-nwọnni-ẹnyi mma; alị ile, bụnị n'a ẹbụ ịja-mma.”
11 E ainda: Louvai ao Senhor, vós todos os gentios, e todos os povos o louvem.
12 Osolobuẹ gizi Azaya sị, “Mkpọgụn Jese k'a pụha—Onyẹ ahụn hụn jẹnkọ d'e lihi, kịma ndị alị ile; ịya kẹ ndị wụlẹni ndị Ju k'e gi dọn ẹnya.”
12 Também Isaías diz: Haverá a raiz de Jessé, aquele que se levanta para governar os gentios; nele os gentios esperarão.
13 Osolobuẹ, onyẹ hụn olile-ẹnya gha ẹka a abịa, ya gi ịghọghọ lẹ udọn ile gbajun ụnụ kẹ ụnụ dọn rị e gi ẹ e dọn ẹnya. Y'a mẹ ẹ, kẹni ụnụ nwẹ olile-ẹnya, nwẹ ẹ ọda-ọda, ghahanị ikẹn Mmọn-nsọ.
13 E o Deus da esperança vos encha de todo o gozo e paz no vosso crer, para que sejais ricos de esperança no poder do Espírito Santo.
14 Umunẹ m, o wegụọ m ẹnya nị mma-mma jun imẹ ụnụ, nị amamihiẹn jun imẹ ụnụ, ni ụnụ k'a sazịkwọ ẹka kuzi ibe ụnụ.
14 E certo estou, meus irmãos, sim, eu mesmo, a vosso respeito, de que estais possuídos de bondade, cheios de todo o conhecimento, aptos para vos admoestardes uns aos outros.
15 Kanị, o nwẹghọ ihiẹn ndị m ku ndụn-ndụn imẹ ẹhụhụọ-ozini, kẹni m nyanhanzịnị ụnụ wẹ. M'e kushi ikẹn makẹ ẹka Osolobuẹ hụn rị imẹ ndụn m,
15 Entretanto, vos escrevi em parte mais ousadamente, como para vos trazer isto de novo à memória, por causa da graça que me foi outorgada por Deus,
16 hụn o gi tumẹ m onyẹ a rụnnị Kraịst' wụ Jizọsị imẹ igunrun ndị alị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju. M rị nwan a rụn kẹ onyẹ nchụ-ẹjan ghahanị izisọnmẹ oziọma Osolobuẹ. M rị a rụn kẹni ndị anị ndị ọzọ hụn ụzọ wụrụ ihien wẹ ye Osolobuẹ hụn Osolobuẹ a nabanhan, oyiye Mmọn-nsọ dọn nsọ.
16 para que eu seja ministro de Cristo Jesus entre os gentios, no sagrado encargo de anunciar o evangelho de Deus, de modo que a oferta deles seja aceitável, uma vez santificada pelo Espírito Santo.
17 Ya wụ, o furu nwan nị m'a nyan isi banyeni ihiẹn Jizọs' Kraịstị gi m rụn imẹ ihiẹn Osolobuẹ.
17 Tenho, pois, motivo de gloriar-me em Cristo Jesus nas coisas concernentes a Deus.
18 Ekukọdẹ m ihiẹn ọwụlẹ karị ihiẹn Kraịstị gi m rụn imẹ igunrun ndị alị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju, hụn o gi mẹ wẹ wụrụ ndị e humẹ ni Osolobuẹ isi. O gi oku-ọnụ m lẹ ihiẹn m rụn mẹ ẹ,
18 Porque não ousarei discorrer sobre coisa alguma, senão sobre aquelas que Cristo fez por meu intermédio, para conduzir os gentios à obediência, por palavra e por obras,
19 lẹ ikẹn o gi ihiẹn-ahịma lẹ ọrụn-atụmẹnya kpa, lẹzi ghahanị ikẹn Mmọn nke Osolobuẹ—nke wụ nị e zichanrịngụọ m oziọma Kraịstị ghakwọrị Jerusalẹm d'e ru Ilaịrịkọm.
19 por força de sinais e prodígios, pelo poder do Espírito Santo; de maneira que, desde Jerusalém e circunvizinhanças até ao Ilírico, tenho divulgado o evangelho de Cristo,
20 Ihiẹn m'a chọkẹnmẹ wụ nị m'e zi oziọma ebe wẹ kelẹni nụtu ẹfan Kraịstị, amamgbe m'a tụnyezi ebe onyẹ ọzọ tụnmagụụ.
20 esforçando-me, deste modo, por pregar o evangelho, não onde Cristo já fora anunciado, para não edificar sobre fundamento alheio;
21 Kama, m rị e mẹ n'ọ rị kẹ Ẹhụhụọ-nsọ dọn kụ, nị,
21 antes, como está escrito: Hão de vê-lo aqueles que não tiveram notícia dele, e compreendê-lo os que nada tinham ouvido a seu respeito.
22 Ifiri ẹ kẹ m gilẹni sa ẹka bịa d'a hụn ụnụ ogẹn ile m gi chọ nị m bịa.
22 Essa foi a razão por que também, muitas vezes, me senti impedido de visitar-vos.
23 Kanị, hụnnị o mẹ nwan n'o nwẹzini ebe họdụnị m k'a nọ rụn ọrụn azụụnnị ile bụ o mẹpụgụọ ahụa ole-lẹ-ole m chọma nị m bịa d'a hụn ụnụ,
23 Mas, agora, não tendo já campo de atividade nestas regiões e desejando há muito visitar-vos,
24 a kwademẹgụọ m nị m k'a bịa m jẹnkọnị Speni. M bu ẹ obi nị m k'a banhan d'a hụn ụnụ m jẹnkọnị, kẹni ụnụ ye ni m ẹka m jẹnkọnị ebẹhụ—mmẹ lẹ ụnụ nọgụụ ẹkẹrẹ.
24 penso em fazê-lo quando em viagem para a Espanha, pois espero que, de passagem, estarei convosco e que para lá seja por vós encaminhado, depois de haver primeiro desfrutado um pouco a vossa companhia.
25 Kanị, m jẹnkọ nwan Jerusalẹm kikẹnni d'e yeni ndị nke Osolobuẹ rị ebẹhụ ẹka.
25 Mas, agora, estou de partida para Jerusalém, a serviço dos santos.
26 Makẹni ndị kwerini rịsọnmẹ Azụụn Masẹdonia lẹ Akaya e wepụhagụọ obi, shịapụ ẹfọ tụnị ndị igbẹnnyẹ rị imẹ ndị nke Osolobuẹ rị Jerusalẹm ihiẹn.
26 Porque aprouve à Macedônia e à Acaia levantar uma coleta em benefício dos pobres dentre os santos que vivem em Jerusalém.
27 Uwẹ gi uche wẹ mẹ ihiẹnni. Ezioku-ezioku, o furughọ, makẹni wẹ gi ndị kwerini rị Jerusalẹm ụgwọ. Makẹni, omẹni ndị wụlẹni ndị Ju e sọngụọ uwẹ wụ ndị Ju keri ngọzi imẹ-mmọn wẹ, o furu nị ndị wụlẹni ndị Ju gizi ihiẹn ụwanị wẹ nwẹ yeni wẹ ẹka.
27 Isto lhes pareceu bem, e mesmo lhes são devedores; porque, se os gentios têm sido participantes dos valores espirituais dos judeus, devem também servi-los com bens materiais.
28 M rụngụụ ogboni, wegụụ ihiẹn ile wẹ tụ ye wẹ, m k'e jẹn Speni; m jẹnkọnị a banhan m d'a hụn ụnụ.
28 Tendo, pois, concluído isto e havendo-lhes consignado este fruto, passando por vós, irei à Espanha.
29 Ogẹn m'e gi bịa d'a hụn ụnụ, a marịnghọ m nị m k'e gichanrịn ngọzi Kraịstị bịa.
29 E bem sei que, ao visitar-vos, irei na plenitude da bênção de Cristo.
30 Umunẹ m, m rị e gi ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọs' Kraịstị le ifiri ihiẹn-ọsụsụọ gha ẹka Mmọn-nsọ bịa hụn ẹnyi nwẹ jẹnni ibe ẹnyi a rịọ ụnụ nị ụnụ sọn m mẹkẹnmẹ ekpere, ụnụ a rịọkẹnmẹ ni m Osolobuẹ.
30 Rogo-vos, pois, irmãos, por nosso Senhor Jesus Cristo e também pelo amor do Espírito, que luteis juntamente comigo nas orações a Deus a meu favor,
31 A rịọ n'a n'ọ gbapụha m ẹka ndị kwerilẹni hụn rị imẹ alị Judia; a rịọzịn'a nị ndị nke Osolobuẹ rị imẹ obodo Jerusalẹm nabanhan ihiẹn m jẹnkọ ebẹhụ d'e mẹni wẹ,
31 para que eu me veja livre dos rebeldes que vivem na Judeia, e que este meu serviço em Jerusalém seja bem-aceito pelos santos;
32 kẹni m gi ịghọghọ bịa d'e kunrun ụnụ, omẹni Osolobuẹ a chọghọ, e sọn m ụnụ nọdịgụụ—gi ẹ zu ikẹn, ndụn a banzị m.
32 a fim de que, ao visitar-vos, pela vontade de Deus, chegue à vossa presença com alegria e possa recrear-me convosco.
33 Osolobuẹ, onyẹ hụn e ye udọn, ya nọyeni ụnụ ile. Isẹẹ.
33 E o Deus da paz seja com todos vós. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.