Romanos 14
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 A nabanhan nị onyẹ kweri ni Jesu hụn okukwe ẹ kelẹni ze, kanị, ẹlẹkwọ hụn ụnụ e gi e sọn ẹ hụ a dọ ihiẹn onyẹ kweri lẹ ihiẹn o kwerilẹni:
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 O nwẹ ndị kweri nị ịhịan furu n'o ri ihiẹn ile, kanị onyẹ hụn okukwe ẹ zelẹni e ri mkp'ẹhụhụọ sụọ.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 Onyẹ hụn e ri ihiẹn ile y'e lelịalẹ onyẹ ghalẹni e ri ihiẹn ile; onyẹ hụn a sọ nsọ ya amalẹ onyẹ hụn e ri ihiẹn ile ikpe, makẹni Osolobuẹ a nabanhangụọ a.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 Onyẹ k'ị wụ i gi a ma odibo onyẹ ọzọ ikpe? Nna a k'e ku k'o turughọ k'o turuni. Kanị o k'e turu, makẹni Di-nwọnni-ẹnyi k'a saẹka mẹ n'o turu.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Onyẹ ohu weri ẹ nị ụhụọhịn ohu ka nsọ a rị karị ụhụọhịn ndị ọzọ; kanị onyẹ ọzọ weri ẹ nị ụhụọhịn ile wụ ohu. Onyẹ-onyẹ ya kwọnkẹnmẹ hụn we ẹ ẹnya.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Onyẹ hụn weri ẹ nị ụhụọhịn ohu ka mkpa gi ifiri Di-nwọnni-ẹnyi e mẹ ẹrịra. Onyẹ hụn e ri ihiẹn ile gi ifiri Di-nwọnni-ẹnyi e ri, makẹni o ye Osolobuẹ ekele makẹ ihiẹn-oriri hụ. Onyẹ hụn a sọnị gi ifiri Di-nwọnni-ẹnyi a sọ—e ye Osolobuẹ ekele.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 O nwọnni onyẹ ọwụlẹ rị imẹ ẹnyi hụn rị nị enwẹn sụọ ndụn; o nwọnzikwọnị onyẹ ọwụlẹ hụn a nwụnnị enwẹn ẹ sụọ.
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Omẹni ẹnyi rị ndụn, ẹnyi rị nị Onyẹ-nwọnni-ẹnyi ndụn; omẹni ẹnyi a nwụnhụn, ẹnyi nwụnnị Onyẹ-nwọnni-ẹnyi. Ya wụ, ọsụọn'a nị ẹnyi rị ndụn mọbụ nị ẹnyi nwụn a nwụn, ẹnyi wụ nke Onyẹ-nwọnni-ẹnyi.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Ọnwan haịn Kraịstị gi nwụn, nwụngụụ, rịzị ndụn: kẹni ọ hụn ụzọ wụrụ Nna ndị rị ndụn lẹ ndị nwụnnị.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Ịyụ nwẹn, kị haịn nwan i gi a ma nwẹnẹ i imẹ Kraịstị ikpe? Kị haịn i gi e lelịa nwẹnẹ-i-imẹ-Kraịstị? Ẹnyi ile k'e turu ihun Osolobuẹ n'o kin ẹnyi ikpe.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Makẹni Ẹhụhụọ-nsọ sị,
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Ya wụ nwan nị, onyẹ ọwụlẹ imẹ ẹnyi sikọ d'a kọnị Osolobuẹ k'o dọn bi.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Ya wụ, nị ẹnyi mabehi ni nwan ibe ẹnyi ikpe. Kama, nị ẹnyi kwademẹ obi ẹnyi nị ẹnyi ebutọkọnị nwẹnẹ ẹnyi imẹ Kraịstị ọmụma kpọgburu mọbụ bu uke che n'ẹ.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Rịkẹ onyẹ nke Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu, o we m ẹnya ọhụnma-ọhụnma n'o nwọnni ihiẹn-oriri ọwụlẹ rịlẹni ọchan; kanị omẹni ịhịan e weri ihiẹn-oriri ọwụlẹ n'ọ rụ arụ, ya wụ nị ọ rụ arụ ebe onyẹ hụ rị.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 O mẹ nwan ni ihiẹn y'e ri rị e ye nwẹnẹ i nsọngbu, ya wụ nị y'a rịzị e gi ihiẹn-ọsụsụọ e bi. Egikwọlẹ ihiẹn-oriri y'e ri tikpọ onyẹ Kraịstị nwụnnị ọnwụn!
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Kpanchanpụkwọ ẹnya, amamgbe ịhịan a kpọ ihiẹn-ọma ị eje-ẹfan.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 Makẹni Alị-eze Osolobuẹ ẹlẹ ihiẹn-oriri lẹ ihiẹn-ọrịra, kanị obibi Chuku chọ, udọn lẹ ịghọghọ hụn Mmọn-nsọ e ye.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Onyẹ ọwụlẹ rị e gi ụzọnị e fe Kraịstị, ihiẹn onyẹ hụ a sụọ Osolobuẹ ụsụọ, ndị ọzọ e kuzi oku ẹ ọhụnma.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Nị ẹnyi lịlịma nwan e mẹsọnmẹ ihiẹn ndị hụn e wẹhẹ udọn lẹ hụn ẹnyi e gi e mẹ ibe ẹnyi a gha ihun imẹ okukwe.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 Egikwọlẹ ifiri ihiẹn-oriri tikpọ ọrụn Osolobuẹ. Ezioku-ezioku, o nwọnni ihiẹn-oriri rụnị, kanị eje-ihiẹn k'ọ wụ nị ịhịan e ri ihiẹn ọwụlẹ k'e mẹ onyẹ ọzọ dan.
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 Ọ ka mma nị y'e erini anụ mọbụ ra manya mọbụ mẹ ihiẹn ọzọ ọwụlẹ hụn k'e mẹ nwẹnẹ i imẹ Kraịstị dan.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Ya wụ, ihiẹn ọwụlẹ i kweri banyeni ihiẹn ndịnị, ya rị ẹgbata 'yụ lẹ Osolobuẹ. Ngọzi wụ nke ndị ahụn ghalẹni e gi ihiẹn wẹ kweri n'ọ hụghọ mma a ma enwẹn wẹ ikpe.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Kanị, omẹni ịhịan gi obi-ẹbụọ e ri ihiẹn ọ rị e ri, ikpe a magụọ a, makẹni ọ rịnị e gi okukwe e ri ẹ—makẹni ihiẹn ọwụlẹ ịhịan mẹ bụ ẹlẹ okukwe k'o gi mẹ ẹ wụ njọ.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.