Romanos 11
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Nị m jụ nwan ajụjụ, “Osolobuẹ a jụgụọ ndị nke ẹ wụ ndị Izrẹlụ?” Mba, kaka! Makẹni, mmẹ lẹ enwẹn m wụzịkwọ onyẹ Izrẹlụ, nwa Ebraham, onyẹ ikpun-ụlọ Bẹnjamini.
1 Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Osolobuẹ ajụnị ndị nke ẹ, hụn ọ họtọ gha isi mbidọn lala!
2 Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:
3 “Di-nwọnni-ẹnyi, e gbuchanrịngụọ wẹ ndị-amụma ị, tikpọpụsọnmẹ ebe ndị w'a nọ a chụyen'i ẹjan. Mmẹ sụọ họdụ, bụ wẹ rị nwan a chọ nị wẹ gbu m!”
3 Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?
4 Kanị, kịnị kẹ Osolobuẹ za a? Osolobuẹ sị a, “E butọgụọ nị m enwẹn m madụ nnụ-uku ẹsa (madụ ọgụn-iri kwasị nnụ-mmẹsa) hụn gbutulẹni ni mmọn Baa osekpu.”
4 Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.
5 Ẹrịra k'ọ rịkwọ nwan; o nwọnghọzị ndị bulẹni ọda họdụnị hụn Osolobuẹ gi ẹfọma a họtọ.
5 É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.
6 O mẹ nwan nị ẹfọma k'o gi mẹ ẹ, ya wụ ẹlẹzi ifiri ọrụn ịhịan rụn—nkẹ o mẹ ni ẹfọma ẹlẹzi ẹfọma.
6 E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.
7 Kịnị mẹ nwan? Ndị Izrẹlụ ahụnnị ihiẹn wẹ rị a lụgbu enwẹn wẹ, a chọ; kanị ndị ahụn bulẹni ọda Osolobuẹ họrị sụọ wụ ndị hụnn'a—Osolobuẹ a kpọkin obi ndị họdụnị,
7 Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,
8 rịkẹ kẹ Ẹkụkwọ-nsọ dọn ku, sị,
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.
9 Defidi sị,
9 Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!
10 Ẹnya ya kpu wẹ ishi,
10 A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!
11 A jụ m nwan ajụjụ: kẹ ndị Ju kpọgburu, wẹ dangungwọn adangungwọn? Mba, kaka! Kama, makẹni wẹ mẹ njọ, nzụọfụha a bịagụọnị ndị alị ndị ọzọ, kẹni ẹnya fụma uwẹ wụ ndị Ju.
11 Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.
12 O mẹ nwan nị njọ ndị Ju, ndị Izrẹlụ, wẹhẹni ụwa ẹregede ihiẹn rị mma—nị ẹdan wẹ dan wẹhẹni ndị wụlẹni ndị Ju ẹregede ihiẹn rị mma, ihiẹn ka ọda apụhakọ ogẹn wẹ gi wekinhẹn wẹ, ogẹn nke wẹ e gi rịchanrịn mma?
12 Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!
13 M rị nwan a gwa ụnụ ndị wụlẹni ndị Ju. Ebe o mẹ ni m wụ onyẹ-ozi pụ-ichẹn Osolobuẹ ebe ndị wụlẹni ndị Ju rị, m'e mẹkẹnmẹ oku ọrụn m,
13 Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,
14 ikẹnkwọ nị m saẹka gi ụzọnị mẹ ẹnya fụkẹnmẹ ndị alị m, kẹni m s'ẹka zụọpụhadẹ ndị hụ imẹ wẹ.
14 com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.
15 Makẹni, omẹni ịjụ wẹ tọgbọ kẹ ụwa lẹ Osolobuẹ gi dọn, kịnị kẹ ịnabanhannị wẹ k'e wẹhẹ nwan? O mẹkọ ịgha ọnwụn rịzị ndụn?!
15 Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?
16 Omẹni hụn wẹ bu ụzọ beri ye Osolobuẹ hụghọ nsọ, ya wụ nị ogbe brẹdi wẹ gha beri ẹ rịzịkwọ nsọ; omẹni mkpọgụn osisi rị nsọ, agala ndị rịn'a hụzịkwọ nsọ.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.
17 Omẹni wẹ kwapụsọnmẹ agala olivu wẹ kụn akụn, we ụnụ wụ agala olivu-ọfịa cheni ndị họdụnị d'e sọn wẹ ri erere rị olivu hụ,
17 Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,
18 elenịakwọlẹ ni agala ndị hụ mọbụ nyanma nị wẹ isi. Kanị, ụnụ nyanma isi, nyanhankwọ nị nị ẹlẹ ụnụ bu mkpọgụn osisi ahụn, mkpọgụn ya bu ụnụ.
18 não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Kanị ị k'a sị, “Ẹghẹẹ, ifiri m kẹ wẹ gi kwapụ agala ndị ahụn nụ, kẹni o beyeni m ụzọ.”
19 Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.
20 Ezioku rọ. Kanị, wẹ kwapụ wẹ makẹni ekwerini wẹ, bụ ụnụ nwẹn wẹ buche ebuche rị ebẹhụ makẹni ụnụ kweri ekweri. Ka egikwọlẹ n'ẹ pachemẹ, kama, gikwọ nị egun e bi!
20 Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.
21 Makẹni, omẹni Osolobuẹ ahatuni ndị Ju hụn wụ ezigbo agala osisi hụ, ọ hatukọkwọ ụnụ-o!
21 Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.
22 Ebeni kẹ ẹnyi nọ hụn ẹfọma Osolobuẹ lẹ ẹka-ikẹn ẹ: o gi ẹka-ikẹn e sọn ndị hụn danpụnị; kanị, o gi ẹfọma e sọn ụnụ ndị kwerini—kasị a mẹ ni ụnụ nọdịhụkwọ imẹ ẹfọma a. Kanị, omẹni ụnụ anọdịsọnmẹni, o sikọ d'a kwapụzịkwọ ụnụ nwẹn.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.
23 Nke ndị Ju hụ wẹ kwapụ makẹni ekwerini wẹ, wẹ kweri, Osolobuẹ k'e we wẹ che osisi hụ—makẹni ọ k'e ri-ẹka mẹ ẹ.
23 E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.
24 Omẹni Osolobuẹ gha osisi olivu-ọfịa kwarị ụnụ, mẹ ihiẹn wẹ ghalẹni e mẹ, we ụnụ che olivu wẹ kụn akụn, ya wụ n'o k'a kadẹ Osolobuẹ nfe iwekinzi agalaba ndị wẹ kwapụ che osisi hụn wẹ gha kwafụ wẹ.
24 Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!
25 Umunẹ m, m chọ nị ụnụ marịn eziokuni mini, ghọta a ọhụnma—amamgbe ụnụ gha e ro ni ụnụ a rịka mma, pachemẹ. Ndị hụ imẹ ndị Izrẹlụ a wụrụgụọ nwan ndị isi-akwanran; kanị Izrẹlụ agbasọnmẹkọ isi-akwanran jẹnrin ejẹn—o k'a tọruhụ ogẹn ndị wụlẹni ndị Ju hụn k'a bịa d'e kunrun Osolobuẹ k'e gi zu ọnụ.
25 Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.
26 Ẹrịrazịkwọ, ndị Izrẹlụ ile jẹnkọ nwan d'e nwọn nzụọpụha, nọkẹ kẹ Ẹhụhụọ-nsọ dọn ku, sị,
26 Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.
27 “Ọnwan wụ nkwerigbama hụn k'a rị ẹgbata mmẹ lẹ wẹ,
27 E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.
28 Ebe oziọma rị, ndị Ju wụ ndị iṅẹnrẹn Osolobuẹ makẹ ụnụ. Kanị, o mẹ nke ọhọrị, ndị ihiẹn wẹ a sụọ Osolobuẹ kẹ wẹ wụ—makẹ ndị nẹdi wẹ kanị hụn ọ họrị.
28 Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.
29 Makẹni Osolobuẹ ara gbehutọ obi ẹ banyeni oyiye o ye lẹ oku ọ kpọ.
29 Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
30 K'o dọn mẹ ni ụnụ ndị hụn te wụ ndị nnupụ-isi okpuru Osolobuẹ e nwọnhẹngụọ nwan omikẹn ẹka Osolobuẹ makẹni ndị Ju nupụ isi,
30 Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,
31 ẹrịra k'o dọnzi mẹ ni wẹ nwẹn a wụrụgụọ nwan ndị nnupụ-isi, kẹni omikẹn Osolobuẹ mẹ ni ụnụ wụrụ ụzọ wẹ e gi nwọnhẹnzikwọ omikẹn ẹka Osolobuẹ.
31 assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.
32 Makẹni, Osolobuẹ a gụngụọ ịhịan ile ye ndị nnupụ-isi, kẹni ọ hụn ụzọ mẹ ni ịhịan ile omikẹn.
32 Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.
33 Euu! Osolobuẹ e mẹkẹnmẹkẹ ọdafịn!
33 Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!
34 Makẹni Ẹhụhụọ-nsọ sị,
34 Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?
35 Onyẹ yetu ẹ ihiẹn ọwụlẹ,
35 Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?
36 Ẹghẹẹ! Makẹni, ihiẹn ile gha ẹka a bịa; ihiẹn ile a rị ghahan'a; ihiẹn ile a rịzịkwọ n'a.
36 Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.