Romanos 11

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nị m jụ nwan ajụjụ, “Osolobuẹ a jụgụọ ndị nke ẹ wụ ndị Izrẹlụ?” Mba, kaka! Makẹni, mmẹ lẹ enwẹn m wụzịkwọ onyẹ Izrẹlụ, nwa Ebraham, onyẹ ikpun-ụlọ Bẹnjamini.
1 Então, eu digo: Rejeitou Deus o seu povo? De forma alguma! Porque eu também sou israelita, da semente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Osolobuẹ ajụnị ndị nke ẹ, hụn ọ họtọ gha isi mbidọn lala!
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a escritura diz de Elias, como ele intercede a Deus contra Israel, dizendo:
3 “Di-nwọnni-ẹnyi, e gbuchanrịngụọ wẹ ndị-amụma ị, tikpọpụsọnmẹ ebe ndị w'a nọ a chụyen'i ẹjan. Mmẹ sụọ họdụ, bụ wẹ rị nwan a chọ nị wẹ gbu m!”
3 Senhor, eles mataram os teus profetas e derrubaram os teus altares; e eu fiquei sozinho, e eles buscam a minha vida.
4 Kanị, kịnị kẹ Osolobuẹ za a? Osolobuẹ sị a, “E butọgụọ nị m enwẹn m madụ nnụ-uku ẹsa (madụ ọgụn-iri kwasị nnụ-mmẹsa) hụn gbutulẹni ni mmọn Baa osekpu.”
4 Mas o que lhe diz a resposta de Deus? Eu reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante da imagem de Baal.
5 Ẹrịra k'ọ rịkwọ nwan; o nwọnghọzị ndị bulẹni ọda họdụnị hụn Osolobuẹ gi ẹfọma a họtọ.
5 Assim, então, também no tempo presente há um remanescente, de acordo com a eleição da graça.
6 O mẹ nwan nị ẹfọma k'o gi mẹ ẹ, ya wụ ẹlẹzi ifiri ọrụn ịhịan rụn—nkẹ o mẹ ni ẹfọma ẹlẹzi ẹfọma.
6 E se é por graça, então não é mais por obras; caso contrário, a graça não é mais graça. Mas se for por obras, então não é mais por graça, do contrário a obra não é mais obra.
7 Kịnị mẹ nwan? Ndị Izrẹlụ ahụnnị ihiẹn wẹ rị a lụgbu enwẹn wẹ, a chọ; kanị ndị ahụn bulẹni ọda Osolobuẹ họrị sụọ wụ ndị hụnn'a—Osolobuẹ a kpọkin obi ndị họdụnị,
7 O que então? Israel não conseguiu o que buscava; mas os eleitos conseguiram, e os demais ficaram cegos.
8 rịkẹ kẹ Ẹkụkwọ-nsọ dọn ku, sị,
8 (De acordo como está escrito: Deus lhes deu um espírito de sonolência, olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem), até este dia.
9 Defidi sị,
9 E Davi diz: Que a sua mesa se torne em laço, e em armadilha, e em pedra de tropeço, e em recompensa para eles;
10 Ẹnya ya kpu wẹ ishi,
10 sejam escurecidos os seus olhos, para que eles não vejam, e para que encurvem continuamente as costas.
11 A jụ m nwan ajụjụ: kẹ ndị Ju kpọgburu, wẹ dangungwọn adangungwọn? Mba, kaka! Kama, makẹni wẹ mẹ njọ, nzụọfụha a bịagụọnị ndị alị ndị ọzọ, kẹni ẹnya fụma uwẹ wụ ndị Ju.
11 Então, eu digo: Eles tropeçaram para que caíssem? De forma alguma! Mas, antes, pela sua queda, a salvação veio aos gentios, para provocar-lhes ciúme.
12 O mẹ nwan nị njọ ndị Ju, ndị Izrẹlụ, wẹhẹni ụwa ẹregede ihiẹn rị mma—nị ẹdan wẹ dan wẹhẹni ndị wụlẹni ndị Ju ẹregede ihiẹn rị mma, ihiẹn ka ọda apụhakọ ogẹn wẹ gi wekinhẹn wẹ, ogẹn nke wẹ e gi rịchanrịn mma?
12 Ora, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude?
13 M rị nwan a gwa ụnụ ndị wụlẹni ndị Ju. Ebe o mẹ ni m wụ onyẹ-ozi pụ-ichẹn Osolobuẹ ebe ndị wụlẹni ndị Ju rị, m'e mẹkẹnmẹ oku ọrụn m,
13 Porque eu falo a vós, gentios; na medida em que eu sou apóstolo dos gentios, eu magnifico o meu ofício;
14 ikẹnkwọ nị m saẹka gi ụzọnị mẹ ẹnya fụkẹnmẹ ndị alị m, kẹni m s'ẹka zụọpụhadẹ ndị hụ imẹ wẹ.
14 para ver se de alguma maneira eu posso provocar ciúmes aos que são da minha carne e salvar alguns deles.
15 Makẹni, omẹni ịjụ wẹ tọgbọ kẹ ụwa lẹ Osolobuẹ gi dọn, kịnị kẹ ịnabanhannị wẹ k'e wẹhẹ nwan? O mẹkọ ịgha ọnwụn rịzị ndụn?!
15 Porque se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua aceitação, senão a vida dentre os mortos?
16 Omẹni hụn wẹ bu ụzọ beri ye Osolobuẹ hụghọ nsọ, ya wụ nị ogbe brẹdi wẹ gha beri ẹ rịzịkwọ nsọ; omẹni mkpọgụn osisi rị nsọ, agala ndị rịn'a hụzịkwọ nsọ.
16 E, se os primeiros frutos são santos, a massa também é santa; e se a raiz for santa, assim serão os ramos.
17 Omẹni wẹ kwapụsọnmẹ agala olivu wẹ kụn akụn, we ụnụ wụ agala olivu-ọfịa cheni ndị họdụnị d'e sọn wẹ ri erere rị olivu hụ,
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo uma oliveira silvestre, foste enxertado entre eles, e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 elenịakwọlẹ ni agala ndị hụ mọbụ nyanma nị wẹ isi. Kanị, ụnụ nyanma isi, nyanhankwọ nị nị ẹlẹ ụnụ bu mkpọgụn osisi ahụn, mkpọgụn ya bu ụnụ.
18 não te glories contra os ramos; mas se te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Kanị ị k'a sị, “Ẹghẹẹ, ifiri m kẹ wẹ gi kwapụ agala ndị ahụn nụ, kẹni o beyeni m ụzọ.”
19 Tu então dirias: Os ramos foram quebrados para que eu pudesse ser enxertado.
20 Ezioku rọ. Kanị, wẹ kwapụ wẹ makẹni ekwerini wẹ, bụ ụnụ nwẹn wẹ buche ebuche rị ebẹhụ makẹni ụnụ kweri ekweri. Ka egikwọlẹ n'ẹ pachemẹ, kama, gikwọ nị egun e bi!
20 Bem, por sua incredulidade eles foram quebrados, e tu estás em pé pela fé. Não sejas arrogante, mas teme.
21 Makẹni, omẹni Osolobuẹ ahatuni ndị Ju hụn wụ ezigbo agala osisi hụ, ọ hatukọkwọ ụnụ-o!
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, cuida para que ele não poupe a ti também.
22 Ebeni kẹ ẹnyi nọ hụn ẹfọma Osolobuẹ lẹ ẹka-ikẹn ẹ: o gi ẹka-ikẹn e sọn ndị hụn danpụnị; kanị, o gi ẹfọma e sọn ụnụ ndị kwerini—kasị a mẹ ni ụnụ nọdịhụkwọ imẹ ẹfọma a. Kanị, omẹni ụnụ anọdịsọnmẹni, o sikọ d'a kwapụzịkwọ ụnụ nwẹn.
22 Vê, pois, a bondade e a severidade de Deus; para com os que caíram, severidade, mas para contigo, a bondade, se permaneceres na sua bondade, do contrário, tu também serás cortado.
23 Nke ndị Ju hụ wẹ kwapụ makẹni ekwerini wẹ, wẹ kweri, Osolobuẹ k'e we wẹ che osisi hụ—makẹni ọ k'e ri-ẹka mẹ ẹ.
23 E eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é capaz de enxertá-los novamente.
24 Omẹni Osolobuẹ gha osisi olivu-ọfịa kwarị ụnụ, mẹ ihiẹn wẹ ghalẹni e mẹ, we ụnụ che olivu wẹ kụn akụn, ya wụ n'o k'a kadẹ Osolobuẹ nfe iwekinzi agalaba ndị wẹ kwapụ che osisi hụn wẹ gha kwafụ wẹ.
24 Porque, se tu foste cortado da oliveira, que é silvestre por natureza, e contra a natureza foste enxertado na oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira?
25 Umunẹ m, m chọ nị ụnụ marịn eziokuni mini, ghọta a ọhụnma—amamgbe ụnụ gha e ro ni ụnụ a rịka mma, pachemẹ. Ndị hụ imẹ ndị Izrẹlụ a wụrụgụọ nwan ndị isi-akwanran; kanị Izrẹlụ agbasọnmẹkọ isi-akwanran jẹnrin ejẹn—o k'a tọruhụ ogẹn ndị wụlẹni ndị Ju hụn k'a bịa d'e kunrun Osolobuẹ k'e gi zu ọnụ.
25 Porque eu não quero irmãos, que ignoreis este mistério, para que não sejais sábios em seus próprios conceitos, que a cegueira aconteceu em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 Ẹrịrazịkwọ, ndị Izrẹlụ ile jẹnkọ nwan d'e nwọn nzụọpụha, nọkẹ kẹ Ẹhụhụọ-nsọ dọn ku, sị,
26 E assim todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 “Ọnwan wụ nkwerigbama hụn k'a rị ẹgbata mmẹ lẹ wẹ,
27 E este será o meu pacto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Ebe oziọma rị, ndị Ju wụ ndị iṅẹnrẹn Osolobuẹ makẹ ụnụ. Kanị, o mẹ nke ọhọrị, ndị ihiẹn wẹ a sụọ Osolobuẹ kẹ wẹ wụ—makẹ ndị nẹdi wẹ kanị hụn ọ họrị.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vós; mas quanto à eleição, eles são amados por causa dos pais.
29 Makẹni Osolobuẹ ara gbehutọ obi ẹ banyeni oyiye o ye lẹ oku ọ kpọ.
29 Porque os dons e o chamado de Deus são sem arrependimento.
30 K'o dọn mẹ ni ụnụ ndị hụn te wụ ndị nnupụ-isi okpuru Osolobuẹ e nwọnhẹngụọ nwan omikẹn ẹka Osolobuẹ makẹni ndị Ju nupụ isi,
30 Porque assim como vós também em tempos passados não críeis em Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 ẹrịra k'o dọnzi mẹ ni wẹ nwẹn a wụrụgụọ nwan ndị nnupụ-isi, kẹni omikẹn Osolobuẹ mẹ ni ụnụ wụrụ ụzọ wẹ e gi nwọnhẹnzikwọ omikẹn ẹka Osolobuẹ.
31 assim também estes agora não creram, para que através da sua misericórdia eles também pudessem alcançar misericórdia.
32 Makẹni, Osolobuẹ a gụngụọ ịhịan ile ye ndị nnupụ-isi, kẹni ọ hụn ụzọ mẹ ni ịhịan ile omikẹn.
32 Porque Deus encerrou a todos na incredulidade, para que ele pudesse ter misericórdia sobre todos.
33 Euu! Osolobuẹ e mẹkẹnmẹkẹ ọdafịn!
33 Ó profundidade das riquezas, da sabedoria e do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 Makẹni Ẹhụhụọ-nsọ sị,
34 Pois, quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 Onyẹ yetu ẹ ihiẹn ọwụlẹ,
35 Ou quem lhe deu primeiro, para que lhe seja recompensado?
36 Ẹghẹẹ! Makẹni, ihiẹn ile gha ẹka a bịa; ihiẹn ile a rị ghahan'a; ihiẹn ile a rịzịkwọ n'a.
36 Porque dele, e por ele, e para ele, são todas as coisas; a ele seja a glória para sempre! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.