Mateus 8
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Ogẹn Jesu gi hidan enu oke hụ, igunrun hi-ogbe nọ sọnmẹ ẹ.
1 Quando Jesus desceu do monte, grandes multidões o seguiram.
2 'Ya Okẹnnyẹ ohu wụ onyẹ-oti nọ bịa d'e kunrun ẹ, gbun'ẹ osekpu sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ọwụnị y'a chọghọ, i k'e ri-ẹka zụọ m, a rị m ọchan.”
2 E eis que um leproso aproximou-se e o adorou, dizendo: — Senhor, se quiser, pode me purificar.
3 Jesu nọ tịnpụ ẹka, mẹtụ a, sị, “A chọghọ m, dịnhịn n'ị rị ọchan.” Ozigbo, oti hụ nọ gha a ẹhụ pụ, ọ nọ rị ọchan.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, ele ficou limpo da sua lepra.
4 Jizọsị nọ sị a, “Hụn a n'o nwọnni onyẹ ị gwa ihiẹnni; ka we enwẹn i d'a ghọsị onyẹ nchụ-ẹjan, y'e ye oyiye hụ Mozizi ku imẹ Iwu—gi ghọsị wẹ nị y'a dịnhịngụọ.”
4 Então Jesus lhe disse:
5 Ogẹn Jizọsị gi banhan imẹ Kapanọm, onyẹ Romu ohu wụ ọkị-agha, hụn a kị ndị-agha ọgụn-isẹn nọ bịa d'e kunrun ẹ, rịọ a,
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, um centurião se aproximou dele, implorando:
6 sị, “Di-ọkpa, emu rị a kụ odibo m, o dinẹ edinẹ ụlọ—ọ ra sa ẹka mẹhunmẹ, ọ rị imẹ okẹn afụnfụn.”
6 — Senhor, o meu servo está na minha casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Jizọsị nọ sị a, “M sikọ d'a bịa d'a zụọ a.”
7 Jesus lhe disse:
8 Kanị onyẹni a kị ndị-agha ọgụn-isẹn nọ sị a, “Di-ọkpa, eruni m onyẹ i sikọ d'a banhan iwe ẹ, ka kuhụ oku sụọ, odibo m k'a dịnhịn.
8 Mas o centurião respondeu: — Senhor, não sou digno de recebê-lo em minha casa. Mas apenas mande com uma palavra, e o meu servo será curado.
9 Makẹni, mmẹ nwẹn rị okpuru ịhịan, nwọnzikwọ ndị-agha rị okpuru m. M'a sị onyẹ ohu, ‘Jẹn,’ o jẹn; m'a sị onyẹ ọzọ, ‘Bịa,’ ọ bịa; sịzị igbọn m, ‘Mẹ ihiẹnni,’ o mẹ ẹ.”
9 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
10 Ogẹn Jizọsị gi nụ ihiẹn o ku, ọ tụ a ẹnya; ọ nọ sị ndị rị e sọn n'ẹ, “M rị a gwa ọnụ ezioku, ahụntuni m onyẹ Izrẹlụ nwẹ okukwe nọ ẹnịna.
10 Ao ouvir isso, Jesus ficou admirado e disse aos que o acompanhavam:
11 M rị a gwa ụnụ, ndị bụ ọda sikọ d'a gha azụụn ile bịa, kẹ azụụn ọwụwa-ẹnya-anwụn kẹ azụụn ndịdan ẹnya-anwụn, bịa d'e sọn Ebraham lẹ Aziki lẹ Jekọpụ e ri oriri imẹ Alị-eze elu-igwee;
11 Digo a vocês que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugar à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no Reino dos Céus.
12 kanị ụmụ Alị-eze, sikọ d'a wụ ndị wẹ tụ ye ezi imẹ ishi, ebe wẹ jẹnkọ d'a nọ a kwan ẹkwan, a ta nkwẹnrẹn-eze.”
12 Mas os filhos do Reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Ọ nọ sị onyẹ hụ hụn a kị ndị-agha ọgụn-isẹn, “Jẹnmẹ; ya rịn'ị k'i dọn kweri.”
13 Então Jesus disse ao centurião: E, naquela mesma hora, o servo do centurião foi curado.
14 Ogẹn Jizọsị gi banye iwe Pita, ọ nọ hụn nị nnẹ nwunyẹ Pita dinẹ edinẹ—emu rị a kụ a, ẹhụ-ọkụn rị e nwun ẹ.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada, com febre.
15 Ọ nọ mẹtụ a ẹka, 'ya ẹhụ-ọkụn hụ nọ hapụ a. Ọ nọ lihi, lemẹ Jizọsị ọbịa.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Ogẹn ẹnyasị hụ, wẹ nọ wẹhẹ ni Jizọsị ndị bu ọda eje-mmọn rịsọnmẹ imẹ wẹ, ọ nọ gi oku-ọnụ chụpụsọnmẹ mmọn ndịnị wẹ, zụọzịkwọ ndị ile emu rị a kụ.
16 Ao cair da tarde, trouxeram a Jesus muitos endemoniados. E apenas com a palavra expulsou os espíritos e curou todos os que estavam doentes,
17 Ẹnịna k'o dọn mẹzu ihiẹn Chuku gi onyẹ-amụma wụ Azaya ku. Azaya sị,
17 para se cumprir o que foi dito por meio do profeta Isaías: “Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou as nossas doenças.”
18 Ogẹn Jizọsị gi hụn igunrun hi-ogbe nọhunmẹ n'ẹ, ọ nọ sị ụmụ-azụụn a fetu mirin hụ.
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 'Ya onyẹ-nkuzi Iwu nọ bịa d'e kunrun ẹ, sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, m jẹnkọ d'e sọn i ebe ọwụlẹ i jẹnkọ.”
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse a Jesus: — Mestre, vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
20 Jizọsị nọ sị, “Ufu nwọn okporo; nnụnụ e fe elu nwọn ẹkụụ; kanị mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan e nwọn ebe m'e buche isi m.” ufu|src="bk00051c.jpg" size="col" loc="MAT 8" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="8.20"
20 Mas Jesus lhe respondeu:
21 Onyẹ ọzọ imẹ ụmụ-azụụn a nọ sị a, “Di-ọkpa, nị m jẹngụụ d'e li nẹdi m.”
21 E outro dos discípulos lhe disse: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
22 Kanị Jizọsị nọ sị a, “Sọnmẹ m, hapụ ndị nwụnnị nị wẹ li ndị nke wẹ nwụnnị.”
22 Mas Jesus respondeu:
23 Ogẹn o gi banyegụụ imẹ ụgbọ-mirin, ụmụ-azụụn a nọ sọn ẹ banye.
23 Jesus entrou no barco e os seus discípulos o seguiram.
24 Idẹnmizi, ẹbi nọ kpọma, hụn wụ nị ebiri-mirin nọ kpọnbanma imẹ ụgbọ hụ; kalẹ Jizọsị rị ụran.
24 E eis que levantou-se no mar uma grande tempestade, de modo que as ondas cobriam o barco. Jesus, porém, estava dormindo.
25 'Ya wẹ nọ jẹn d'a kpọtiẹn ẹ, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, zụọpụha ẹnyi! Ẹnyi e d'a la iwi!”
25 Mas os discípulos foram acordá-lo, dizendo: — Senhor, salve-nos! Estamos perecendo!
26 Ọ nọ sị wẹ, “Kị haịn ọnụ gi a tụ egun? Ụnụ ndị okukwe nta!” 'Ya ọ nọ lihi ọtọ, jụgbọ ẹbi hụ lẹ ebiri-mirin hụ. Ebe ọwụlẹ nọ mẹchanrịn rajụụ. ọ jụgbọ ebiri-mirin ahụn|src="WA03847b.jpg" size="col" loc="MAT 8" copy="Graham Wade; United Bible Societies" ref="8.26"
26 Então Jesus perguntou: E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e tudo ficou bem calmo.
27 Ọ tụkẹnmẹ wẹ ẹnya. Wẹ nọ sị, “Elee ụdị ịhịan wụ ọnwan? Hụn wụ nị ufere lẹ ebiri-mirin e humẹ n'ẹ isi!”
27 E aqueles homens ficaram admirados, dizendo: — Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Ogẹn o gi ru azụụn hụn-ẹbọ—hụn wụ alị ndị Gadara, ikẹnnyẹ ẹbụọ eje-mmọn rị imẹ wẹ nọ gha ikpẹkpẹ bịa d'e kunrun ẹ. Wẹ tumẹ ẹnya, e gbogbo, nke wụ nị o nwọnni onyẹ a saẹka a ghafe azụụn hụ.
28 Quando Jesus chegou à outra margem, à terra dos gadarenos, dois endemoniados foram ao seu encontro, saindo dentre os túmulos. Eles eram tão furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Idumuzi wẹ nọ yi oro, sị, “K'i gi ẹnyi e mẹ Nwa Osolobuẹ? Ị bịa d'e ye ẹnyi afụnfụn bụ ogẹn e ke ru?”
29 E eis que gritaram: — O que você quer conosco, Filho de Deus? Você veio aqui nos atormentar antes do tempo?
30 Igunrun ezin rị ẹhụ ebẹhụ a kpa nni.
30 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando não longe deles.
31 Eje-mmọn ndị hụ nọ rịọ Jesu, sị, “Omẹlẹ y'a chụpụ ẹnyi, dodo zi ẹnyi ye imẹ igunrun ezin hụ.”
31 Então os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se você vai nos expulsar, mande-nos para a manada de porcos.
32 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Jẹnmẹ ni!” 'Ya wẹ nọ pụha, banyesọnmẹ imẹ ezin ndị hụ. Igunrun ezin hụ ile nọ kpọtu, zụnban imẹ mirin hụ, ragbu enwẹn wẹ.
32 Jesus disse: E eles, saindo, entraram nos porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e morreram nas águas.
33 Ndị rị e du ezin ndị hụ nọ gbasi imẹ obodo d'a gwa wẹ ihiẹn ile mẹni lẹ ihiẹn mẹ ikẹnnyẹ ndị hụ eje-mmọn te rị imẹ wẹ.
33 Os que tratavam dos porcos fugiram e, chegando à cidade, anunciaram todas estas coisas e o que tinha acontecido com os endemoniados.
34 'Ya ndị obodo hụ nọ pụha d'e kunrun Jizọsị; ogẹn wẹ gi hụn a, wẹ nọ rịọ a n'ọ gha ẹgbẹrẹ wẹ pụ.
34 Então a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus. E, ao vê-lo, pediram-lhe com insistência que se retirasse da terra deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.