Mateus 8

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ogẹn Jesu gi hidan enu oke hụ, igunrun hi-ogbe nọ sọnmẹ ẹ.
1 Ora, descendo ele do monte, grandes multidões o seguiram.
2 'Ya Okẹnnyẹ ohu wụ onyẹ-oti nọ bịa d'e kunrun ẹ, gbun'ẹ osekpu sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ọwụnị y'a chọghọ, i k'e ri-ẹka zụọ m, a rị m ọchan.”
2 E eis que um leproso, tendo-se aproximado, adorou-o, dizendo: Senhor, se quiseres, podes purificar-me.
3 Jesu nọ tịnpụ ẹka, mẹtụ a, sị, “A chọghọ m, dịnhịn n'ị rị ọchan.” Ozigbo, oti hụ nọ gha a ẹhụ pụ, ọ nọ rị ọchan.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, fica limpo! E imediatamente ele ficou limpo da sua lepra.
4 Jizọsị nọ sị a, “Hụn a n'o nwọnni onyẹ ị gwa ihiẹnni; ka we enwẹn i d'a ghọsị onyẹ nchụ-ẹjan, y'e ye oyiye hụ Mozizi ku imẹ Iwu—gi ghọsị wẹ nị y'a dịnhịngụọ.”
4 Disse-lhe, então, Jesus: Olha, não o digas a ninguém, mas vai mostrar-te ao sacerdote e fazer a oferta que Moisés ordenou, para servir de testemunho ao povo.
5 Ogẹn Jizọsị gi banhan imẹ Kapanọm, onyẹ Romu ohu wụ ọkị-agha, hụn a kị ndị-agha ọgụn-isẹn nọ bịa d'e kunrun ẹ, rịọ a,
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, apresentou-se-lhe um centurião, implorando:
6 sị, “Di-ọkpa, emu rị a kụ odibo m, o dinẹ edinẹ ụlọ—ọ ra sa ẹka mẹhunmẹ, ọ rị imẹ okẹn afụnfụn.”
6 Senhor, o meu criado jaz em casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Jizọsị nọ sị a, “M sikọ d'a bịa d'a zụọ a.”
7 Jesus lhe disse: Eu irei curá-lo.
8 Kanị onyẹni a kị ndị-agha ọgụn-isẹn nọ sị a, “Di-ọkpa, eruni m onyẹ i sikọ d'a banhan iwe ẹ, ka kuhụ oku sụọ, odibo m k'a dịnhịn.
8 Mas o centurião respondeu: Senhor, não sou digno de que entres em minha casa; mas apenas manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
9 Makẹni, mmẹ nwẹn rị okpuru ịhịan, nwọnzikwọ ndị-agha rị okpuru m. M'a sị onyẹ ohu, ‘Jẹn,’ o jẹn; m'a sị onyẹ ọzọ, ‘Bịa,’ ọ bịa; sịzị igbọn m, ‘Mẹ ihiẹnni,’ o mẹ ẹ.”
9 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
10 Ogẹn Jizọsị gi nụ ihiẹn o ku, ọ tụ a ẹnya; ọ nọ sị ndị rị e sọn n'ẹ, “M rị a gwa ọnụ ezioku, ahụntuni m onyẹ Izrẹlụ nwẹ okukwe nọ ẹnịna.
10 Ouvindo isto, admirou-se Jesus e disse aos que o seguiam: Em verdade vos afirmo que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
11 M rị a gwa ụnụ, ndị bụ ọda sikọ d'a gha azụụn ile bịa, kẹ azụụn ọwụwa-ẹnya-anwụn kẹ azụụn ndịdan ẹnya-anwụn, bịa d'e sọn Ebraham lẹ Aziki lẹ Jekọpụ e ri oriri imẹ Alị-eze elu-igwee;
11 Digo-vos que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugares à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no reino dos céus.
12 kanị ụmụ Alị-eze, sikọ d'a wụ ndị wẹ tụ ye ezi imẹ ishi, ebe wẹ jẹnkọ d'a nọ a kwan ẹkwan, a ta nkwẹnrẹn-eze.”
12 Ao passo que os filhos do reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Ọ nọ sị onyẹ hụ hụn a kị ndị-agha ọgụn-isẹn, “Jẹnmẹ; ya rịn'ị k'i dọn kweri.”
13 Então, disse Jesus ao centurião: Vai-te, e seja feito conforme a tua fé. E, naquela mesma hora, o servo foi curado.
14 Ogẹn Jizọsị gi banye iwe Pita, ọ nọ hụn nị nnẹ nwunyẹ Pita dinẹ edinẹ—emu rị a kụ a, ẹhụ-ọkụn rị e nwun ẹ.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada e ardendo em febre.
15 Ọ nọ mẹtụ a ẹka, 'ya ẹhụ-ọkụn hụ nọ hapụ a. Ọ nọ lihi, lemẹ Jizọsị ọbịa.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Ogẹn ẹnyasị hụ, wẹ nọ wẹhẹ ni Jizọsị ndị bu ọda eje-mmọn rịsọnmẹ imẹ wẹ, ọ nọ gi oku-ọnụ chụpụsọnmẹ mmọn ndịnị wẹ, zụọzịkwọ ndị ile emu rị a kụ.
16 Chegada a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados; e ele meramente com a palavra expeliu os espíritos e curou todos os que estavam doentes;
17 Ẹnịna k'o dọn mẹzu ihiẹn Chuku gi onyẹ-amụma wụ Azaya ku. Azaya sị,
17 para que se cumprisse o que fora dito por intermédio do profeta Isaías: Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou com as nossas doenças.
18 Ogẹn Jizọsị gi hụn igunrun hi-ogbe nọhunmẹ n'ẹ, ọ nọ sị ụmụ-azụụn a fetu mirin hụ.
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 'Ya onyẹ-nkuzi Iwu nọ bịa d'e kunrun ẹ, sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, m jẹnkọ d'e sọn i ebe ọwụlẹ i jẹnkọ.”
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Jizọsị nọ sị, “Ufu nwọn okporo; nnụnụ e fe elu nwọn ẹkụụ; kanị mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan e nwọn ebe m'e buche isi m.” ufu|src="bk00051c.jpg" size="col" loc="MAT 8" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="8.20"
20 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
21 Onyẹ ọzọ imẹ ụmụ-azụụn a nọ sị a, “Di-ọkpa, nị m jẹngụụ d'e li nẹdi m.”
21 E outro dos discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Kanị Jizọsị nọ sị a, “Sọnmẹ m, hapụ ndị nwụnnị nị wẹ li ndị nke wẹ nwụnnị.”
22 Replicou-lhe, porém, Jesus: Segue-me, e deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos.
23 Ogẹn o gi banyegụụ imẹ ụgbọ-mirin, ụmụ-azụụn a nọ sọn ẹ banye.
23 Então, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 Idẹnmizi, ẹbi nọ kpọma, hụn wụ nị ebiri-mirin nọ kpọnbanma imẹ ụgbọ hụ; kalẹ Jizọsị rị ụran.
24 E eis que sobreveio no mar uma grande tempestade, de sorte que o barco era varrido pelas ondas. Entretanto, Jesus dormia.
25 'Ya wẹ nọ jẹn d'a kpọtiẹn ẹ, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, zụọpụha ẹnyi! Ẹnyi e d'a la iwi!”
25 Mas os discípulos vieram acordá-lo, clamando: Senhor, salva-nos! Perecemos!
26 Ọ nọ sị wẹ, “Kị haịn ọnụ gi a tụ egun? Ụnụ ndị okukwe nta!” 'Ya ọ nọ lihi ọtọ, jụgbọ ẹbi hụ lẹ ebiri-mirin hụ. Ebe ọwụlẹ nọ mẹchanrịn rajụụ. ọ jụgbọ ebiri-mirin ahụn|src="WA03847b.jpg" size="col" loc="MAT 8" copy="Graham Wade; United Bible Societies" ref="8.26"
26 Perguntou-lhes, então, Jesus: Por que sois tímidos, homens de pequena fé? E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e fez-se grande bonança.
27 Ọ tụkẹnmẹ wẹ ẹnya. Wẹ nọ sị, “Elee ụdị ịhịan wụ ọnwan? Hụn wụ nị ufere lẹ ebiri-mirin e humẹ n'ẹ isi!”
27 E maravilharam-se os homens, dizendo: Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Ogẹn o gi ru azụụn hụn-ẹbọ—hụn wụ alị ndị Gadara, ikẹnnyẹ ẹbụọ eje-mmọn rị imẹ wẹ nọ gha ikpẹkpẹ bịa d'e kunrun ẹ. Wẹ tumẹ ẹnya, e gbogbo, nke wụ nị o nwọnni onyẹ a saẹka a ghafe azụụn hụ.
28 Tendo ele chegado à outra margem, à terra dos gadarenos, vieram-lhe ao encontro dois endemoninhados, saindo dentre os sepulcros, e a tal ponto furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Idumuzi wẹ nọ yi oro, sị, “K'i gi ẹnyi e mẹ Nwa Osolobuẹ? Ị bịa d'e ye ẹnyi afụnfụn bụ ogẹn e ke ru?”
29 E eis que gritaram: Que temos nós contigo, ó Filho de Deus! Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Igunrun ezin rị ẹhụ ebẹhụ a kpa nni.
30 Ora, andava pastando, não longe deles, uma grande manada de porcos.
31 Eje-mmọn ndị hụ nọ rịọ Jesu, sị, “Omẹlẹ y'a chụpụ ẹnyi, dodo zi ẹnyi ye imẹ igunrun ezin hụ.”
31 Então, os demônios lhe rogavam: Se nos expeles, manda-nos para a manada de porcos.
32 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Jẹnmẹ ni!” 'Ya wẹ nọ pụha, banyesọnmẹ imẹ ezin ndị hụ. Igunrun ezin hụ ile nọ kpọtu, zụnban imẹ mirin hụ, ragbu enwẹn wẹ.
32 Pois ide, ordenou-lhes Jesus. E eles, saindo, passaram para os porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e nas águas pereceram.
33 Ndị rị e du ezin ndị hụ nọ gbasi imẹ obodo d'a gwa wẹ ihiẹn ile mẹni lẹ ihiẹn mẹ ikẹnnyẹ ndị hụ eje-mmọn te rị imẹ wẹ.
33 Fugiram os porqueiros e, chegando à cidade, contaram todas estas coisas e o que acontecera aos endemoninhados.
34 'Ya ndị obodo hụ nọ pụha d'e kunrun Jizọsị; ogẹn wẹ gi hụn a, wẹ nọ rịọ a n'ọ gha ẹgbẹrẹ wẹ pụ.
34 Então, a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus; e, vendo-o, lhe rogaram que se retirasse da terra deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.