Mateus 27
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 O ru ogẹn ụtụntụn, ndị-isi nchụ-ẹjan ile lẹ ndị-isi nọ tụgbamẹ iroro kẹ w'a dọn gbu Jizọsị.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Wẹ nọ kẹn ẹ ẹgbụn, we ẹ jẹnni Paịleti, onyẹ Rom hụn wụ Gọvanọ rị a kịnị wẹ.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Ogẹn Judasị hụn re ẹ ye wẹ gi hụn a nị a magụọ wẹ Jizọsị ikpe-ọnwụn, ọ nọ kwan mmanị, wekin ni ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi akpụrụ egho ọla iri-kwasị-ọgụn hụ,
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 sị, “E mẹọlẹ m njọ m gi re onyẹ nwọnlẹni ihiẹn o mẹ.” Kanị, wẹ nọ sị a, “Ọ gbashịarịnị ẹnyi; ọhụn wụ mkpa ị!”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Ọ nọ tụ akpụrụ-egho ọla ndị hụ ye alị imẹ Ụlọ-nsọ, pụ d'e hogbu enwẹn ẹ.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Ndị-isi nchụ-ẹjan nọ tụtụrụ akpụrụ-egho ọla ndị hụ; wẹ nọ sị, “O furuni nị ẹnyi bu wẹ che ebe w'e dọnmẹ ihiẹn imẹ Ụlọ-nsọ, makẹni egho ẹdeke rọ (egho-mmẹ).”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 'Ya wẹ nọ tụ iroro, gi ẹ ṅọnrin ogige onyẹ a kpụ-ite, gi ẹ mẹmẹ ikpẹkpẹ itumunyẹ.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 'Ya haịn wẹ gi a kpọ ogige hụ “Ogige Ẹdeke” d'e rukwọ tannị.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 'Ya ihiẹn Osolobuẹ gi onyẹ-amụma wụ Jẹrimaya ku nọ mẹzu, nị,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 gi ẹ ṅọnrin ogige Ọkpụ-ite
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Ogẹn ihiẹnni gi rị e mẹ, Jizọsị turu ihun Paịleti wụ Gọvanọ rị a kịdọn ni ndị Rom. Paịleti nọ sị, “Ịyụ wụ eze ndị Ju?” Jizọsị nọ sị a, “Ịyụ ku.”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Kanị, ogẹn ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi gi rị e kusọnmẹ ihiẹn ndị wẹ sị nị 'ya k'o mẹ, ọ gba nkịntịn!
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Paịleti nọ sị a, “Y'a rị a nụ ihiẹn ole wẹ rị e ku nị 'ya k'i mẹ?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Kanị, ọ shịarịnị ihiẹn ọwụlẹ, kẹ akpụ ohu—nke wụ n'ọ tụkẹnmẹ Paịleti wụ Gọvanọ ẹnya.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Ogẹn Mmẹmmẹ-Nghafe ọwụlẹ, Gọvanọ a hapụ nị wẹ onyẹ-ngan ọwụlẹ wẹ chọ.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Ogẹn hụ, eje-ịhịan ohu ịhịan ile marịn rị imẹ ụlọ-ngan, ẹfan a wụ [Jizọsị] Barabasị.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Ogẹn wẹ gi gbakikomẹgụụ, Paịleti nọ sị wẹ, “Onyẹ kẹ ọnụ chọ nị m hapụ nị ọnụ [Jizọsị wụ] Barabasị ra Jizọsị hụn w'a kpọ Kraịstị?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 (Paịleti ku ihiẹnni makẹni ọ marịnghọ nị iwe kẹ wẹ gi we Jizọsị wụ Kraịstị ye ẹ.)
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Ogẹn o gi nọdị alị elu Ocho-okink'ikpe, nwunyẹ ẹ nọ zi ozi jẹnn'ẹ, sị a, “Wepụkwọ ẹka oku onyẹ ezi-omumẹ hụ, makẹni e gigụọ m ufiri ẹ ta afụnfụn ọda-ọda imẹ nrọ tannị.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi Izrẹlụ nọ nwan gwa igunrun hụ wẹ sị Paịleti hapụnị wẹ Barabasị, gbu Jizọsị.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Paịleti nọ sịzị wẹ, “Onyẹ imẹ wẹ ẹbụọ kẹ ụnụ chọ nị m hapụ nị ụnụ?” Wẹ nọ sị, “Barabasị.”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Paịleti nọ sị, “Kị m'e gi nwan Jizọsị hụn w'a kpọ Kraịstị mẹ?” Wẹ ile nọ sị, “Kpọgbu ẹ enu obe.”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Ọ nọ sị, “Kị haịn? Elee eje-ihiẹn k'o mẹ?” Kanị wẹ ile e yikẹnmẹdẹ, sị, “Kpọgbu ẹ elu obe.”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Ogẹn Paịleti gi hụn nị ihiẹn ọ rị e ku e nwọnni isi ebe wẹ rị, hụnzị nị isusu chọkọ n'o bidọn, ọ nọ weri mirin kwọpụ ẹka id'ẹnya igunrun hụ, sị, “Ẹdeke onyẹni arị m ẹka; ẹka ọnụ k'ọ rịzị!”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Igunrun hụ ile nọ sị, “Ẹdeke ẹ 'ya rị ẹnyi lẹ ụmụ ẹnyi isi!”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 'Ya ọ nọ hapụnị wẹ Barabasị, ọ fịangụụ Jizọsị mkpịnsịn, ọ nọ w'ẹ ye wẹ kpọgbu.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 'Ya ndị-agha Paịleti nọ weri Jizọsị si imẹ ọgwa Paịleti, kpọgbama itu-agha hụ ile; ya wẹ nọ fihunmẹ ẹ.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Wẹ nọ yipụ a ẹwuru ẹ, yimẹ ẹ ẹwuru ṅanrannị e nwun ufie-rọnị, ufie-rọnị.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 Wẹ nọ weri agalaba osisi-ogun, gi ẹ kpa okpu-eze, bu ẹ che ẹ isi, bu ọkpọ che ẹ ẹka-ihiẹn; e gbu n'ẹ osekpu, a kpa a e ye ẹmụ, a sị a, “Agụ!! Eze ndị Ju!!”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Wẹ nọ jụ a ẹsọn, napụ a ọkpọ hụ wẹ te buche ẹ ẹka, fịanma a ya isi.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Ogẹn wẹ gi kpagụụ a ye ẹmụ, wẹ nọ yipụ a ẹwo ufie hụ, yimẹzi ẹ ẹwuru ẹ. Wẹ nọ duru ẹ d'a kpọgbu elu obe.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Ebe wẹ jẹnkọ, wẹ nọ kunrun onyẹ Saịrini ohu w'a kpọ Saịmọnụ, wẹ nọ w'a y'ẹ olu buru obe Jizọsị.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Ogẹn wẹ gi ru ebe w'a kpọ Gọgọta ('ya wụ Ebe-Okpokom'isi),
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 wẹ nọ ye Jesu manya wẹ buche olulu-anụ ra, kanị, ogẹn o gi danmịn a, ọ nọ jụ n'ọ rakọ a.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Ogẹn wẹ gi kpọmagụụ a elu obe, 'ya wẹ nọ tụ nkpọ, gi ẹ keri ẹwuru ndị o yi. [Ọnwan mẹ kẹni ihiẹn onyẹ-amụma ku hụn ụzọ mẹzu—makẹni onyẹ-amụma sị,
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Wẹ nọ nọdị alị, e che ẹ nche.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Wẹ de ihiẹn wẹ gi m'a ikpe ye enu obe hụ. Ihiẹn wẹ de wụ, “Ọnwan wụ Jizọsị, Eze ndị Ju.”
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Wẹ kpọmazị ndị ohin ẹbụọ che n'ẹ, onyẹ ohu elu obe rị ẹka-nni ẹ, onyẹ ohu elu obe rị ẹka-ekpẹn ẹ.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ndị hụn ghafekọnị hụ a kpa a e ye ẹmụ, e finfin isi,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 a sị, “Ịyụ hụn jẹnkọ d'e tikpọ Ụlọ-nsọ, gi akpụ-ụhụọhịn ẹtọ tụndọnzi ẹ, zụọpụha nwan enwẹn i! Omẹni ị wụ Nwa Osolobuẹ, gha elu enu obe hidan.”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Ẹrịra kẹ ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị-isi dọnzịkwọ kpa a ye ẹmụ, a sị,
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 “Ọ zụọfụha ndị ọzọ, kanị ọ sanị ẹka zụọpụha enwẹn ẹ. Ịya wụ eze Izrẹlụ nụ! 'Ya gha nwan elu obe hidan, kẹni ẹnyi kweri n'ẹ.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Ọ tụkwasị Osolobuẹ obi; Osolobuẹ 'ya zụọpụha a nwan ọwụnị ọ sụọghọ a. Makẹni, ọ sị, ‘Mmẹ wụ Nwa Osolobuẹ.’ ”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Ẹrịra kẹ ndị ohin ndị hụ wẹ kpọgbu 'ya lẹ wẹ dọnzikwọ kpari ẹ.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Efinnaị hụ, gha ọkụlọkụ mmẹbụọ, ogẹn hụ ẹnya anwụn gi a rị isi, d'e ru ọkụlọkụ ẹtọ, ọkịkị nọ gba alị hụ ile.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Ihiẹn rịkẹ ọkụlọkụ ẹtọ, Jizọsị nọ gi okẹn olu yi oro, sị, “Ẹlaị, Ẹlaị, lama Sabakitani?” 'Ya wụ, “Osolobuẹ m, Osolobuẹ m, kị haịn i gi la m tọ?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Kanị, ogẹn ndị hụ imẹ ndị turu ebahụn gi nụ a, wẹ nọ sị, “Ọ rị a hị Ẹlaịja!”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Ozigbo, onyẹ ohu imẹ wẹ nọ gba ọsọ, weri ẹru bịanye imẹ manya rụ-ụka, fa a ye mkpịnsịn, y'ẹ 'ya n'ọ ra.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Kanị, ndị ọzọ sị, “Cheri ni, nị ẹnyi lee omẹni Ẹlaịja jẹnkọ d'a bịa d'a zụọpụha a.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Jizọsị nọ gi okẹn olu yizi oro, kwọnbepụ, nwụnhụn.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Ozigbo hụ, ẹkwa wẹ gi gbọnbepụ Ebẹhụ kachanrịn-nsọ imẹ Ụlọ-nsọ nọ bawapụ ẹbụọ, gha elu d'e ru alị. Alị nọ mahihie, ọmụma hụ e tiwa;
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 ili ndị nwụnnị nọ kpupụ, ndị nsọ bu ọda nwụnnị nọ lihi. ẹkwa…gbọnbepụ Ebẹhụ kachanrịn-nsọ imẹ Ụlọ-nsọ nọ bawapụ ẹbụọ|src="lb00265b.jpg" size="span" loc="MAT 27" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="27.51-52"
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Ogẹn Jizọsị gi ghagụụ ọnwụn lihi, wẹ nọ pụha, si obodo nsọ hụ wụ Jerusalẹm, ndị bu ọda nọ hụn wẹ ebẹhụ.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Ogẹn ọkị-agha hụ lẹ ndị-agha 'ya nị wẹ rị e che Jizọsị nche gi hụn alị-ọmahihie lẹ ihiẹn ndị hụ mẹni, egun nọ bịa wẹ, wẹ nọ sị, “Ezioku, onyẹni wụ Nwa Osolobuẹ!”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Ikpoho bu ọda gha Galili sọnhẹn Jizọsị e yen'ẹ ẹka rịzị ebahụn, wẹ rị a gha ebe teni e lee ihiẹn rị e mẹni.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Ndị hụ imẹ wẹ wụ Meri onyẹ obodo Mag'dala, Meri nnẹ Jemisi lẹ Josẹfụ lẹ nnẹ ụmụ Zẹbẹdi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 O ru ogẹn ẹnyasị, ọdafịn ohu w'a kpọ Josẹfụ, onyẹ obodo Arịmatịa, nọ bịa. Okẹnnyẹni wụzịkwọ onyẹ e sọn ụzọ Jizọsị.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Ọ nọ jẹn d'e kunrun Paịleti, sị a buye ẹ ẹhụ Jizọsị. 'Ya Paịleti nọ sị wẹ buye ẹ ya.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Josẹfụ nọ buru ẹhịụ hụ; gi ẹkwa linẹ nwunni fụma a,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 bu ẹ che imẹ ili ọhụn ọ kwademẹni enwẹn ẹ, hụn wẹ gu nọkẹ okporo ye imẹ ọmụma. Ọ nọ gi ọmụma hi-ogbe nukin ọnụ ili hụ, pụ.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Meri onyẹ obodo Mag'dala lẹ Meri hụn-ẹbọ nọdị alị bu ihun zinmẹ ili hụ.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Ogẹn ụhụọhịn Nkwademẹ gi ghafegụụ, o ru ẹnyasị, ogẹn Ụhụọhịn Izu-ikẹn gi bidọn, ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị Itu-Farisi nọ zugbama d'e kunrun Paịleti,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 sị a, “Di-ọkpa, ẹnyi a nyanhanghọ nị ogẹn onyẹ-ntụnị gi rị ndụn, ọ sị, ‘Akpụ-ụhụọhịn ẹtọ ghafegụụ, m jẹnkọ d'e lihi.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Sị wẹ nwan d'e gbọnkinkẹnmẹ ili hụ ọhụnma-ọhụnma d'e ru akpụ-ụhụọhịn ẹtọ hụ, amamgbe ụmụ-azụụn a abịa d'e zunrun ẹhụ a, gwama ịhịan ile nị, ‘Ọ ghagụọ ọnwụn lihi’; ogẹn hụ ndufie ịkpazụụn hụ a karị nke ibuzọ njọ.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Paịleti nọ sị wẹ, “Weri ni nwan ndị-agha; jẹn ni d'e chedọn ẹ kẹ ụnụ sikọ d'a saẹka.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 'Ya wẹ nọ jẹnmẹ, kpukinkẹnmẹ ili hụ, bu ndị-nche tọ ebẹhụ.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.