Mateus 25

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Ogẹn hụ, ihiẹn jẹnkọ d'e mẹ imẹ Alị-eze elu-igwee jẹnkọ d'a nọ kẹ ebe ịgbagba iri nọ weri ukpẹ wẹ jẹnmẹ d'a nabanhan okẹnnyẹ jẹnkọ d'a gba ẹkụkwọ.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Mmadụ isẹn imẹ wẹ wụ ndị marịn ihiẹn, mmadụ isẹn wụ ndị nzuzu.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Makẹni, ogẹn ndị nzuzu hụ gi buru ukpẹ wẹ, ewerini wẹ mirin-ukpẹ che ni hụn rị imẹ ukpẹ wẹ,
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 kanị ndị hụ marịn ihiẹn gi ihiẹn weri mirin-ukpẹ che ni hụn rị imẹ ukpẹ.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Okẹnnyẹ hụ rị a gba ẹkụkwọ abịanị ẹgwa, ụran nọ tụma wẹ ile, wẹ nọ ranhịn.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Kanị, o ru imẹ abalị, oro nọ pụ, sị, ‘Lee n'ẹ-o, okẹnnyẹ jẹnkọ d'a gba ẹhụhụọ a bịagụọ-o! Bịa nị d'e kunrun ẹ!’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 'Ya ịgbagba ndị hụ ile nọ lihi, fisi ukpẹ wẹ elu.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ndị nzuzu hụ nọ sị ndị hụ marịn ihiẹn, ‘Yebeye ni ẹnyi mirin-ukpẹ ọnụ, nị ukpẹ ẹnyi rị e tinyụn.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Kanị, ndị hụ marịn ihiẹn nọ sị, ‘Mba! O zukọ ẹnyi lẹ ọnụ; ọ ka mma nị ụnụ jẹnburu ndị hụn e ren'ẹ d'e ṅọnrin nke ọnụ.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 Ogẹn wẹ gi jẹnmẹgụụ d'e ṅọnrin mirin-ukpẹ; okẹnnyẹ hụn jẹnkọ d'a gba ẹhụhụọ nọ banhan; ndị hụ kwademẹni nọ sọn ẹ banye imẹ ebẹhụ wẹ k'a nọ ri oriri agbamẹkụkwọ, wẹ nọ gụnma ụzọ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Omẹgụụ, ịgbagba ndị ọzọ hụ nọ bịazịkwọ, sị, ‘Di-ọkpa! Di-ọkpa! Kpọpụ ụzọ nị ẹnyi banhan!’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Kanị ọ nọ sị, ‘M rị a gwa ụnụ ezioku, a marịn m ndị ọnụ wụ.’ ”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Jizọsị a tagụụ iluni, ọ nọ sị wẹ, “Che ni nwan nche, makẹni ọnụ amarịn ụhụọhịn mọbụ ogẹn o sikọ d'a wụ.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 “Ihiẹn jẹnkọ d'e mẹ imẹ Alị-eze elu-igwee jẹnkọ d'a rị kẹ ebe okẹnnyẹ ohu nọ jẹnkọ alị-ịhịan, ọ nọ kpọ ndị idibo ẹ, we ihiẹn o nwọn che wẹ ẹka.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 O ye onyẹ ohu egho jun ẹkpa isẹn, ye hụn-ẹbọ egho jun ẹkpa ẹbụọ, ye hụn mẹ wẹ ẹtọ egho jun ẹkpa ohu—onyẹ-onyẹ kẹ ikẹn ẹ han. 'Ya ọ nọ jẹnmẹ.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Onyẹ o ye hụn jun ẹkpa isẹn nọ jẹnmẹ ozigbo, gi ẹ zụma afịa, ọ nọ nwọnhẹnzi egho jun ẹkpa isẹn che n'ẹ.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ẹrịra kẹ onyẹ o ye hụn jun ẹkpa ẹbụọ dọn gi ẹ nwọnhẹn ẹkpa ẹbụọ che n'ẹ.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Kanị onyẹ o ye hụn jun ẹkpa ohu nọ jẹnmẹ, gu alị, zuemẹ egho nna a ye ẹ.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 O tebe, nna wẹ nọ lụa; ọ nọ bịa nị wẹ gbakọ.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Onyẹ hụ o ye hụn jun ẹkpa isẹn nọ bịa, wẹhẹzi egho jun ẹkpa isẹn chen'ẹ. Ọ nọ sị, ‘Nna-ẹnyi, egho jun ẹkpa isẹn k'i ye m; lee ẹ, e nwọnhẹngụọzị m egho jun ẹkpa isẹn che n'ẹ.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Nna a nọ sị, ‘Y'e mẹyekẹ, odibo ọma, hụn wẹ gi e d'ẹnya! Y'a ghọsịghọ n'i furu nị wẹ gi i d'ẹnya imẹ ihiẹn mẹ ntịn, m jẹnkọ d'e tumẹ i n'i lepụ ihiẹn bu ọda ẹnya. Bịa d'e sọn m ghọghọ.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Onyẹ hụ o ye egho jun ẹkpa ẹbụọ nọ bịazịkwọ, sị, ‘Nna-ẹnyi, egho jun ẹkpa ẹbụọ k'i ye m, lee ẹ, e nwọnhẹnọlẹ m egho jun ẹkpa ẹbụọ che n'ẹ.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Nna a nọ sị a, ‘Y'e mẹyekẹ, odibo ọma we gi e d'ẹnya; y'a ghọsịghọ n'i furu ni wẹ gi i dọn ẹnya ebe ihiẹn mẹ ẹkẹrẹ rị, m jẹnkọ d'e ye i ihiẹn bu ọda n'i lepụ ẹnya. Bịa d'e sọn m ghọghọ.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 Onyẹ hụ o ye ẹkpa egho ohu nọ bịazịkwọ, sị, ‘Nna-ẹnyi, a marịnghọ m nị obi i e zekẹ, n'ị y'a ghọrị ihiẹn i kụnlẹni, e ri ihiẹn ị rụnlẹni.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Egun rị a tụ m, ya m nọ jẹn d'e zuemẹ egho i ye imẹ alị; lee ẹ, weri ihiẹn i.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Kanị nna a nọ shịarị a, sị, ‘Eje-odibo! Odibo lagbu enwẹn ẹ nzụnzụn! Y'a marịnghọ nị m'a ghọrị ihiẹn m kụnlẹni, e kpọnrin ihiẹn m ghọtọlẹni, ẹlẹ ịya?
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Nkẹ y'e bu nwan egho m cheni m imẹ ụlọ-egho, m lụa, kẹni m weri hụn wụ nke m lẹ ọmụnịnwa rị n'a.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Napụ n'a nwan egho hụ jun ẹkpa ohu, w'ẹ ye onyẹ hụ nwọn hụn jun ẹkpa iri.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Makẹni onyẹ gi ihiẹn hụ wẹ ye ẹ rụn ọrụn, e yeche ni w'ẹ kẹni o nwọncheni. Kanị onyẹ gilẹni ihiẹn wẹ ye ẹ rụn ọrụn, a napụ w'a kẹ ẹkẹrẹ hụn o nwọn.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Tụ nị nwan odibo ẹti hụ ye ishi rị ezi, ebe ịhịan jẹnkọ d'a nọ a kwan ẹkwan, a ta nkwẹnrẹn-eze.’ ”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “Ogẹn Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'e gi gi ọghọ a bịa rịkẹ eze, 'ya lẹ ndị mmọn-ozi ile, o sikọ d'a nọdị alị ukpo ẹ nwẹ ọghọ.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Wẹ sikọ d'e wẹhẹ ndị alị ile rị ichẹn-ichẹn ebe ọ rị; o jẹnkọ d'a họpụha wẹ ohu-ohu ebe ibe wẹ rị, ẹrịra onyẹ e du anụ dọn a họpụha atụnrụn ebe ewu rị.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 O jẹnkọ d'e dọnmẹ atụnrụn ndị hụ ẹka-ihiẹn ẹ, dọnmẹ ewu ndị hụ ẹka-ekpẹn ẹ.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Ogẹn hụ, eze jẹnkọ d'a sị ndị hụ rị a ẹka-nni, ‘Bịa nị, ndị Nẹdi m gọzi, weri ni Alị-eze hụ wẹ kwademẹ ni ụnụ kete w'a tụnlẹ iyetọ ụwa.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Makẹni, ogẹn ẹgụn gi rị a gụn m, ọnụ ye m ihiẹn-oriri, ẹgụn-mirin a gụn m, ụnụ e ye m ihiẹn-ọrịra, a wụ m otumunyẹ, ụnụ a nabanhan m,
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 a gba m ọtọ, ụnụ e ye m ẹkwa, emu a kụ m, ụnụ a bịa d'e lee m, ogẹn m gi rị imẹ ụlọ-ngan, ọnụ a bịa d'a hụn m.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Ogẹn hụ, ndị ezi-omumẹ ahụn jẹnkọ d'a za a, sị, ‘Di-nwọnni-ẹnyi, elee ogẹn kẹ ẹnyi gi hụn ị kẹ ẹgụn rị a gụn ị, ẹnyi nọ ye i ihiẹn-oriri mọbụ kẹ ẹgụn-mirin rị a gụn ị, ẹnyi nọ ye i ihiẹn-ọrịra?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Elee ogẹn kẹ ẹnyi gi hụn ị n'ị wụ otumunyẹ, ẹnyi nọ nabanhan ị mọbụ n'ị gba ọtọ, ẹnyi nọ yimẹ i ẹkwa?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Elee ogẹn kẹ ẹnyi gizi hụn ị nị emu rị a kụ ị mọbụ n'ị rị ụlọ-ngan, ẹnyi nọ bịa d'a hụn ị?!’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Eze sikọ d'a za wẹ, sị, ‘M rị a gwa ọnụ ezioku, ebe ụnụ nọ mẹ ni onyẹ ohu imẹ ndịnị rịkẹ sị arịnị wẹ mkpa imẹ umunẹ m ndịnị ịya, mmẹ kẹ ụnụ mẹn'ẹ!’ ”
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Ogẹn hụ, o sikọ d'a sị ndị hụ rị ẹka-ekpẹn ẹ, ‘Pụ nị nị m ebeni, ọnụ ndị wẹ bụ-ọnụ! Shi ni ọkụn itẹbitẹ hụ wẹ kwademẹ ni Ekwensụ lẹ ndị mmọn-ozi ẹ!
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Makẹni ogẹn ẹgụn gi gụn m, ụnụ eyeni m ihiẹn-oriri, ẹgụn-mirin a gụn m, ụnụ eyeni m ihiẹn-ọrịra;
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 a wụ m otumunyẹ, ụnụ anabanhannị m; a gba m ọtọ, ọnụ eyimẹni m ẹkwa; emu a kụ m, a nọdịzịkwọ m imẹ ụlọ-ngan, kanị ọnụ abịanị d'a hụn m.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Wẹ k'a zazịkwọ a, sị, ‘Di-nwọnni-ẹnyi, elee ogẹn kẹ ẹnyi gi hụn ị kẹ ẹgụn rị a gụn ị mọbụ kẹ ẹgụn-mirin rị a gụn ị mọbụ k'ị wụ otumunyẹ mọbụ k'ị gba ọtọ mọbụ kẹ emu rị a kụ ị mọbụ k'ị rị ụlọ-ngan bụ ẹnyi eyeni n'i ẹka?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 O jẹnkọ d'a za wẹ, sị, ‘Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, ebe o mẹni ụnụ emẹni ni onyẹ ohu imẹ ndịnị nọkẹ sị arịnị wẹ mkpa imẹ umunẹ m ndịnị ịya, ụnụ emẹni ni m'ẹ.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Wẹ jẹnkọ d'e zi wẹ si imẹ afụnfụn itẹbitẹ, kanị ndị ezi-omumẹ sikọ d'e shi ndụn itẹbitẹ.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.