Mateus 22

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jizọsị nọ tazị nị wẹ ilu, sị,
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Alị-eze elu-igwee rịkẹ ebe eze ohu nọ kpọ nị nwa a oriri-agbamẹhụhụọ.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ọ nọ zi ndị-idibo ẹ d'a kpọ ndị wẹ kpọ oriri-agbamẹkụkwọ hụ, kanị abịanị wẹ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ọ nọ zizi ndị idibo ọzọ, sị, ‘Gwa nị ndị hụ wẹ kpọ oriri, sị, “Lee n'ẹ, a kwademẹgụọ m oriri m; e gbuọlẹ m okẹn-efin m lẹ ụmụ-efin m zụntọ. A kwademẹgụọ m ihiẹn ile; bịa nị oriri-agbamẹhụhụọ hụ.” ’ ”
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 “Kanị egini w'ẹ dọn, onyẹ-onyẹ nọ jẹnmẹ ebe o jẹnkọ: onyẹ ohu e jẹnmẹ ugbo ẹ, onyẹ ọzọ e jẹnmẹ afịa a,
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 ndị ọzọ nọ nwụnrụn ndị idibo ẹ, gbe ifẹnrẹn ye wẹ ihun, gbu wẹ.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Eze hụ nọ bumẹ olulu; ọ nọ zijẹn ndị-agha a, wẹ nọ gbupụ ndị ogbu-ọchụ hụ, dụnchanrịn obodo wẹ ọkụn.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ọ nọ sị ndị idibo ẹ, ‘A kwademẹgụọ wẹ oriri-agbamẹkụkwọ hụ, kanị ndị wẹ kpọ d'e ri ẹ efuruni ndị wẹ sikọ d'a kpọ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Jẹnsọnmẹ ni nwan ọgbara-ogbe ichẹn-ichẹn d'a kpọ kẹ wẹ han ụnụ hụn; sị nị wẹ bịa oriri.’
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Ndị idibo hụ nọ jẹnsọnmẹ ọgbara-ogbe ichẹn-ichẹn d'e wẹhẹ ndị ile wẹ hụn, kẹ ndị-ọma kẹ ndị-ejẹ, nke wụ nị ndị-ọbịa e junchanrịn ebahụn wẹ rị e mẹ mmẹmmẹ.”
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Kanị, ogẹn eze hụ gi bịa n'ọ hụn ndị ọbịa, ọ nọ hụn onyẹ ohu yilẹni ẹwuru wẹ gi e jẹn agbamẹhụhụọ.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ọ nọ sị a, ‘Di-ẹnyi; nanị k'i dọn banhan ebeni bụ y'e yi ẹwuru wẹ gi e jẹn agbamẹhụhụọ?’ Ọ shịarịnị ihiẹn ọwụlẹ.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Eze nọ sị ndị hụ e jẹnn'ẹ ozi, ‘Kẹnmẹ n'ẹ ụkụ lẹ ẹka, tụ a ye ishi hụ rị ezi, ebe ịhịan jẹnkọ d'a nọ a kwan ẹkwan, a ta nkwẹnrẹn-eze.’
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Makẹni ndị wẹ kpọ bu ọda, kanị ndị wẹ họrị ebuni ọda.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ndị Itu-Farisi nọ jẹn d'a tụ iroro nị wẹ marịn kẹ wẹ a dọn gi ihiẹn wẹ lẹ Jizọsị k'e ku nwụndọn ẹ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Wẹ nọ zijẹn ụmụ-azụụn wẹ lẹ ndị itu Hẹrọdụ d'a jụ a ụtaanị: “Onyẹ-nkuzi, ẹnyi a marịnghọ n'ị wụ onyẹ ezioku, nị ị rị a kuzi ụzọ Osolobuẹ k'o furu, nị egun ịhịan ara tụ ị, y'a ra gbeyeni ịhịan.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Gwa ẹnyi nwan ihiẹn i ro: O furughọ nị ẹnyi kụ eze-kanị wụ Siza ụgwọ-isi ra o furuni?”
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Kanị Jizọsị a marịngụọ nị wẹ jụ ụtaanị makẹni izize ẹ rị e ze wẹ. Ọ nọ sị, “Kị haịn ụnụ gi a nwan m, ọnụ ndị ihunnaị.
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Ghọsịdẹle ni m egho wẹ gi a kụ ụgwọ-isi hụ.” Wẹ nọ wẹhẹn'ẹ akpụrụ ego dinarịọsị ohu.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jizọsị nọ sị wẹ, “Isi onyẹ lẹ ẹfan onyẹ wụ ndịnị?”
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Wẹ nọ sị, “Nke Siza rọ.” 'Ya ọ nọ sị wẹ, “We ni nwan ihiẹn Siza ye Siza, ụnụ e we nke Osolobuẹ ye Osolobuẹ.”
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Ogẹn wẹ gi nụ a, ọ tụkẹnmẹ wẹ ẹnya, wẹ nọ na a tọ, pụ.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Ụhụọhịn ohu hụzịkwọ, ndị hụ imẹ ndị Itu-Sadusi nọ bịa d'e kunrun Jesu. Ndị Itu-Sadusi kweri nị ndị nwụnnị a ra lihi: wẹ nọ jụ a ụtaa,
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 sị, “Onyẹ-nkuzi, Mozizi sị nị ‘Omẹni okẹnnyẹ nwụnhụn bụ ọ mụnị nwa, nwẹnẹ ẹ 'ya lụma okpoho hụ di ẹ nwụn, kẹni ọ mụdọn ni nwẹnẹ ẹ nwụnnị nwa.’
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Ikẹnnyẹ ẹsa wụ umunẹ te rị imẹ ẹnyi; nke ibuzọ a lụgụụ nwunyẹ, o mẹgụụ, ọ nọ nwụnhụn bụ ọ mụnị nwa, ọ nọ la nwunyẹ ẹ tọ, nwẹnẹ ẹ hụn e sọnn'ẹ nọ lụma a.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ẹrịrazịkwọ kẹ nke ẹbụọ ahụn mẹ, lẹ nke ẹtọ, d'e ru hụn mẹ wẹ ẹsa, wẹ ile a nwụnhụnchanrịn.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Omẹgụụ, okpoho hụ nọ nwụnhụn.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 'Ya wụ, ogẹn ndị nwụnnị e gi nwan lihi, nwunyẹ onyẹ k'o jẹnkọ nwan d'a wụ imẹ mmadụ ẹsa hụ, ebe o mẹ ni wẹ ile lụgbarị a?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Kanị Jizọsị nọ za wẹ, sị, “Ụnụ e fiegụọ ụzọ makẹni ụnụ a marịn Ẹhụhụọ-nsọ, ọnụ amarịn kẹ ikẹn Osolobuẹ han.
29 Jesus respondeu:
30 Ogẹn ndị nwụnnị sikọ d'e gi gha ọnwụn lihi, alụkọ wẹ di lẹ nwunyẹ, eyekọ wẹ wẹ lụrụ, wẹ jẹnkọ d'a nọ kẹ ndị mmọn-ozi.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 O mẹ nke iweli ndị nwụnnị, ụnụ e ke gụntu ihiẹn Osolobuẹ gwa ọnụ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Ọ sị, ‘Mmẹ wụ Osolobuẹ Ebraham, Osolobuẹ Aziki lẹ Osolobuẹ Jekọpụ.’ Osolobuẹ ẹlẹ Osolobuẹ ndị nwụnnị, kanị nke ndị rị ndụn.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Ogẹn igunrun hụ gi nụ nkuzi ẹ, ọ tụkẹnmẹ wẹ ẹnya.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ogẹn ndị Itu-Farisi gi nụ nị Jesu e kpukingụọ ndị Itu-Sadusi ọnụ, wẹ nọ zu, buru ẹ,
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 onyẹ ohu imẹ wẹ wụ ọkaa-Iwu nọ gi ọtaa shin'ẹ ọnyan, sị
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Onyẹ-nkuzi, elee iwu kachanrịn imẹ Iwu Mozizi?”
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ọ nọ sị a, “ ‘Gi obi i ile, enwẹn i ile lẹ uche i ile nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ i.’
37 Jesus respondeu:
38 Ọnwan wụ iwu kachanrịnnị lẹ nke ibuzọ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Nke ẹbụọ nọzị kẹ nke ibuzọnị, ọ sị, ‘Ihiẹn ibe i sikọ d'a sụọrịrị ị kẹ ihiẹn enwẹn i dọn a sụọ ị.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Iwu ẹbụọnị gi Iwu Mozizi ile lẹ ihiẹn ile ndị-amụma ku.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Ogẹn ndị hụ imẹ ndị Itu-Farisi gi nọgbamẹ, Jizọsị nọ jụ wẹ ụtaa,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 sị, “Kịnị kẹ ụnụ ro banyeni Kraịstị? Nwa onyẹ k'ọ wụ?” Wẹ nọ sị a, “Nwa Defidi.”
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ọ nọ sị wẹ, “Nanị kẹ Mmọn-nsọ dọn nwan mẹ Defidi kpọ a ‘Di-nwọnni-m’ ebẹhụ Ẹhụhụọ-nsọ nọ sị,
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Di-nwọnni-ẹnyi sị Di-nwọnni-m;
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 “O mẹ nwan nị Defidi kpọ a ‘Di-nwọnni-m’, ẹghanị k'o dọn wụrụ nwa Defidi?”
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 O nwọnni onyẹ saẹka za ihiẹn ọwụlẹ. O nwọnzini onyẹ egun nị jụ a ụtaa ọzọ gha ụhụọhịn hụ jẹnmẹ.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.