Mateus 21
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Ogẹn wẹ gi nọkunmẹmẹ Jerusalẹm, e ru we Ugu Olivu hụn rị Bẹfeji, Jizọsị nọ zipụ ụmụ-azụụn a ẹbụọ,
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 sị wẹ, “Banye ni imẹ obodoni mẹ ẹkẹrẹ hụn rị ụnụ ihun, ọnụ jẹnkọ d'a hụn Jaki wẹ limẹ ebẹhụ lẹ nwa a nọdịye ni n'ẹ. Tọpụ nị wẹ wẹhẹ ni m.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Onyẹ sị ụnụ ihiẹn ọwụlẹ, sị n'a hụ, ‘Nna chọ wẹ’, o sikọ d'a sị ụnụ weri wẹ ozigbo.”
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Ọnwan mẹ kẹni wẹ mẹzu ihiẹn onyẹ-amụma ku, sị,
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 “Gwa ndị obodo Zayọnụ,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Ụmụ-azụụn a ẹbụọ hụ nọ jẹn, mẹ kẹ Jizọsị dọn zi wẹ,
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 e wẹhẹ wẹ Jaki hụ lẹ nwa-jaki hụ, gi ẹwuru w'e yiye elu ẹ gbama elu wẹ, Jizọsị nọ nyinrin wẹ.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Imẹrinmẹ ndị rị imẹ igunrun hụ nọ gi ẹwuru wẹ gbama ụzọ, ndị ọzọ a kpagiri agalaba osisi ndị rịsọnmẹ ebẹhụ, gbama wẹ ụzọ.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Igunrun hụ rị a ihun lẹ azụụn hụ e yi oro, a sị,
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Ogẹn o gi banye Jerusalẹm, ọ rịkẹ sị wẹ kpasu obodo hụ ile: Wẹ hụ a jụ, sị, “Onyẹ wụ ọnwan?”
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Igunrun ahụn nọ sị, “Hụnnị wụ onyẹ-amụma hụ w'a kpọ Jizọsị hụn gha Nazarẹtị rị Galili bịa.”
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Jizọsị nọ banye Ụlọ-nsọ, chụpụ ndị ile rị a zụ afịa imẹ Ụlọ-nsọ, hukpumẹ teburu ndị a gbahutọ ego lẹ oche ndị hụn e re oluikuku.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Ọ nọ sị wẹ,
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Ndị ẹnya-ishi lẹ ndị-ngụrọ nọ bịa d'e kunrun ẹ imẹ Ụlọ-nsọ, ọ nọ zụọ wẹ.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Kanị ogẹn ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu gi hụn ihiẹn ndị a tụ ẹnya ọ rị e mẹ, hụnzị kẹ ụmụ-ndu rị imẹ Ụlọ-nsọ rị e yi oro, a sị, “Hozana (ọjịja-mma) rị nị nwa Defidi!”, iwe nọ wemẹ wẹ.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Wẹ nọ sị a, “Ị hụ a nụ ihiẹn ụmụ-ndu ndịnị rị e ku?” Jizọsị nọ sị wẹ, “Ẹghẹẹ, m hụ a nụ. Ụnụ e ke gụntu ebẹhụ Ẹhụhụọ-nsọ nọ sị,
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Ọ nọ la wẹ tọ, gha imẹ obodo hụ pụ, si Bẹtanị, d'a nọdị uchinchin hụ.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Eki e fọn ụzọtụntụn, ebe o kinkọ azụụn Jerusalẹm, ẹgụn hụ a gụn a.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Ọ nọ hụn osisi figi ohu mkpẹnrẹn ụzọ, ọ nọ jẹn ebe ọ rị; kanị, ọ hụnnị ihiẹn ọwụlẹ enu ẹ, mmanị ẹhụhụọ sụọ. Ọ nọ sị a, “Amịzịlẹ mkpụrụ jẹnrin ejẹn.” Osisi hụ nọ kpọpụ-nkụn ozigbo.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Ogẹn ụmụ-azụụn gi hụn ihiẹnni, ọ tụkẹnmẹ wẹ ẹnya, wẹ nọ sị, “Nanị kẹ osisi hụ dọn kpọpụ-nkụn ozigbo?”
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Jizọsị nọ sị wẹ, “M rị a gwa ụnụ ezioku, ọwụnị ọnụ e nwọnghọ okukwe bụ ụnụ enwẹni obi-ẹbụọ, ụnụ jẹnkọ d'a saẹka mẹkarị ihiẹn wẹ mẹ osisi figi hụ; ẹlẹdẹ ọhụn sụọ, ọsụọn'a nị ọnụ sị uguni, ‘Jẹn d'a tụ enwẹn i ye imẹ ohimin,’ o jẹnkọ d'e mẹ.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Ihiẹn ụnụ gi okukwe mẹ ekpere rịọ, ọnụ jẹnkọ d'e nwọnhẹn ẹ.”
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Ogẹn o gi banye Ụlọ-nsọ, ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi nọ bịa d'e kunrun ẹ ebe ọ rị a kuzi, sị a, “Elee ikẹn k'i gi e mẹ ihiẹn ndịnị, onyẹ ye i ikẹnni?”
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Jizọsị nọ za wẹ, sị, “Mmẹ lẹ enwẹn m jẹnkọ d'a jụ ụnụ akpụ ọtaa ohu, ụnụ za m'a, a gwa m ọnụ ikẹn m gi e mẹ ihiẹn ndịnị.”
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 “Mirin-Chuku Jọnụ mẹ, elebe k'ọ gha bịa: ọ gha elu-igwee bịa ra ọ gha ẹka ịhịan bịa?”
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Kanị egun igunrunni anịkọ ẹnyi sị, ‘Ọ gha ẹka ịhịan bịa,’ makẹni ịhịan ile weri ẹ nị Jọnụ wụ onyẹ-amụma.”
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 'Ya wẹ nọ za Jizọsị, sị, “Ẹnyi amarịn.” Ọ nọ sị wẹ, “Mmẹ nwẹn a gwakọ ụnụ ikẹn m gi e mẹ ihiẹn ndịnị.”
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 “Kịnị kẹ ọnụ ro nwan? Okẹnnyẹ ohu mụ ikẹnnyẹ ẹbụọ; o jẹn d'e kunrun nke ibuzọ, sị a, ‘Nwa m, jẹn d'a rụn ọrụn imẹ ugbo vaịnị tannị.’
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Ọ nọ sị, ‘Ejẹnkọ m.’ Kanị, omẹgụụ, ọ nọ gbehutọ obi ẹ, jẹnmẹ.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 'Ya nẹdi ẹ nọ jẹn d'e kunrun hụn-ẹbọ, gwazị a ihiẹn ohu ahụn. Ọ nọ sị, ‘Baba, m sikọ d'e jẹn.’ Kanị o jẹnni.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Onyẹ imẹ wẹ mẹ ihiẹn nẹdi ẹ chọ?” Wẹ nọ sị, “Nke ibuzọ.” Jizọsị nọ sị wẹ, “M rị a gwa ụnụ ezioku, ndị a na Ụgwọ-isi wẹ gi njọ wẹ marịn lẹ ndị ịgbaraja hụ e buni ụnụ ụzọ a banye Alị-eze Osolobuẹ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Makẹni Jọnụ bịa d'e kunrun ọnụ, a ghọsị ụnụ ezigbo ụzọ ahụn Osolobuẹ chọ, kanị, ụnụ egini oku ẹ dọn. Kanị ndị a na ụgwọ-isi wẹ gi njọ wẹ marịn lẹ ndị ịgbaraja gi ẹ dọn; ogẹn ọnụ gidẹ hụn ihiẹn rị e mẹni ụnụ egidẹn'ẹ chegharị, kweri ihiẹn o ku.”
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 “Nụ nị ilu ọzọ: O nwọn onyẹ ohu nwọn alị, ọ nọ kụn a vaịnị, kẹnhunmẹ ẹ ụgba, gu olu ebe w'a nọ a pịnpụha manya-vaịnị ye imẹ ugbo hụ, tụnzịkwọ ụlọ-nche ye ẹ, bu ẹ che ẹka ndị sikọ d'a gha a rụn a e-gbu-e-ke. Ọ nọ si alị ọzọ.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Ogẹn vaịnị e rumẹ, ọ nọ zi ndị idibo ẹ jẹnni ndị hụ rị a rụn ugbo hụ d'a nahan wẹ ihiẹn vaịnị a mị.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Ndị hụ rị a rụnn'a nọ kwọndọn ndị-idibo ẹ, gbu onyẹ ohu ili, gbu onyẹ ohu ozun, mazị onyẹ ohu ọmụma.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 'Ya ọ nọ zijẹnzi ndị-idibo ẹ ọzọ bu ọda karị ndị ibuzọ. E mẹ wẹ wẹ ihiẹn wẹ mẹ ndị ibuzọ.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 Omẹgụụ, ọ nọ zijẹn nwa a, sị, ‘Wẹ sikọ d'a gbaye nwa m.’
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Kanị, ogẹn ndị hụ rị a rụn ugbo-vaịnị hụ gi hụn nwa a, wẹ nọ sị ibe wẹ, ‘Onyẹni wụ hụn jẹnkọ d'e nwọnrin ebeni omẹgụụ; nị ẹnyi gbupụn'a nwan weri ihiẹn ẹ!’
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 'Ya wẹ nọ weri ẹ, chụpụ a imẹ ugbo-vaịnị hụ, gbu ẹ.”
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 “Onyẹ nwọn ugbo-vaịnị hụ bịa nwan, k'o sikọ d'e mẹ ndị hụ rị a rụn ugbo hụ?”
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Wẹ nọ za, sị, “O jẹnkọ d'e gbu ndị-ẹti hụ, gbu wẹ la iwi, we ugbo-vaịnị hụ ye ndị ọzọ hụn jẹnkọ d'a rụnn'a, e yesọnmẹ ẹ ihiẹn-ugbo ẹ ogẹn ihiẹn-ugbo.”
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ọnụ e ke gụntu ihiẹn Ẹkụkwọ-nsọ ku? Ẹkụkwọ-nsọ sị,
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 'Ya wụ, m rị nwan a gwa ụnụ nị wẹ jẹnkọ d'a narịn ọnụ Alị-eze Osolobuẹ, we ẹ ye ndị alị hụ hụn jẹnkọ d'a mị mkpụrụ a.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Onyẹ ọwụlẹ danye elu ọmụmanị jẹnkọ d'e tikpọchanrịn, kanị o jẹnkọ d'e gwerinriẹn onyẹ ọwụlẹ ọ dankwasị!”
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Ogẹn ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị Itu-Farisi gi nụ ilu ndịnị, wẹ nọ marịn nị uwẹ k'ọ rị e ku.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Wẹ te chọ nị wẹ nwụnrụn a, kalẹ egun igunrun rị ebahụn a nịnị wẹ, makẹni wẹ weri ẹ nọkẹ onyẹ-amụma.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.