Mateus 17
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Ogẹn akpụ-ụhụọhịn isin gi ghafegụụ, Jizọsị nọ weri Pita lẹ Jemisi lẹ Jọnụ nwẹnẹ Jemisi, kịrị wẹ si elu-ugu jẹn elu ọda-ọda; 'ya lẹ wẹ sụọ wị.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Jesu nọ nọ id'ẹnya wẹ nwọnhutọ: ihun ẹ nọ nwunmẹ rịkẹ ẹnya-anwụn, ẹwo o yi nọ hẹnrin nke ọchan, nwunmẹ kẹ ukpẹ.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Idumuzi Mozizi lẹ Ẹlaịja nọ fopụha ebe wẹ rị, wẹ lẹ Jizọsị nọ kumẹ oku.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Pita nọ sị Jizọsị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ọ hụghọ mma nị ẹnyi rị ebeni. Omẹni y'a chọghọ, m jẹnkọ d'e mẹmẹ ọdụ ẹtọ ebeni: ohu wụ nke i, ohu wụ nke Mozizi, ohu wụ nke Ẹlaịja.”
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Ebe ọ rị e ku ihiẹnni, idumuzi, orukpu nwunchannị nọ kpumẹ wẹ. Olu nọ gha imẹ orukpu ahụn sị, “Ọnwan wụ ezi Nwa m; ihiẹn ẹ a sụọka m; gọn n'ẹ ntịn!”
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Ogẹn ụmụ-azụụn Jesu ndị hụ gi nụ ihiẹnni, okẹn egun nọ tụma wẹ, wẹ nọ dan alị, we ihun kpumẹ alị.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Kanị Jizọsị nọ bịa ebe wẹ rị, mẹtụ wẹ ẹka, sị, “Lihi ni, atụlẹ ni egun.”
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Ogẹn wẹ gi wesi ẹnya elu, o nwọnzini onyẹ wẹ hụn karị Jizọsị.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Ogẹn wẹ gi gha elu-ugu hụ hidanla, Jizọsị nọ dọ wẹ ẹka-ntịn, sị, “Agwakwọlẹ ni onyẹ ọwụlẹ ihiẹnni ọnụ hụn d'e ru ogẹn Osolobuẹ e gi ghagụụ ọnwụn weli mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan.”
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Ụmụ-azụụn nọ jụ a, sị, “Kị haịn nwan ndị-nkuzi Iwu gi a sị nị Ẹlaịja jẹnkọ d'e burịrị ụzọ bịagụụ?”
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Ọ nọ za wẹ, sị, “Eziẹ rọ nị Ẹlaịja jẹnkọ d'e bu'zọ bịagụụ d'a kwademẹchanrịngụụ ihiẹn ile.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Kanị m rị a gwa ụnụ nị Ẹlaịja a bịagụọ bụ amarịnnị w'a, e mẹ w'ẹ ihiẹn sụọ nị wẹ. Ẹrịra kẹ mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ nwan d'e gi ta afụnfụn ẹka wẹ.”
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Ya ụmụ-azụụn a nọ ghọta nị Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku k'ọ rị e ku.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Ogẹn wẹ gi ru ebe igunrun hụ rị, okẹnnyẹ ohu nọ bịa d'e kunrun Jizọsị, sekpu n'ẹ alị, sị,
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 “Di-ọkpa, mẹ omikẹn nwa-m-okẹnnyẹ! Ibobo rị a kụ a. Ọ rị a ta okẹn afụnfụn; ọ danyesọnmẹ imẹ ọkụn lẹ imẹ mirin.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 M wẹhẹ ni ụmụ-azụụn ị 'ya, kanị asanị wẹ ẹka zụọ a.”
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Jesu nọ sị, “Euu, agbọ nwọnlẹni okukwe! Agbọ zinlẹni?! Elee ogẹn kẹ m k'e sọnru ụnụ nọdị? Elee ogẹn k'e m k'e dinruni ọnụ?! Wẹhẹ ni ni m'ẹ.”
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Ya k'ọ nọ jụgbọ eje-mmọn hụ, ọ nọ gha imẹ nwata hụ pụha, nwata hụ nọ dịnhịn ozigbo.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Ya ụmụ-azụụn a nọ bịa d'e kunrun ẹ ebe 'ya sụọ rị, jụ a, sị, “Kị haịn ẹnyi gilẹni saẹka chụpụ a?”
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Ọ nọ za wẹ, sị, “Makẹni okukwe ụnụ ehini. M rị a gwa ụnụ ezioku, omẹni ọnụ nwọn okukwe hụn handẹ kẹ mkpụrụ mọstadị, ụnụ jẹnkọ d'a s'ẹka sị uguni, ‘Gha ebeni pụ si ebahụn!’ O jẹnmẹ. O nwọnni ihiẹn jẹnkọ d'a karị ụnụ ẹka! [
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 Kanị ụdịnị a ra pụ wezụka nị wẹ bu-ọnụ mẹ ekpere.”]
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Ogẹn Jizọsị lẹ ụmụ-azụụn a gi zu imẹ Galili, Jizọsị nọ sị wẹ, “Wẹ jẹnkọ d'e we mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan che ẹka ịhịan,
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 wẹ jẹnkọ d'e gbu m; hụn m'ẹ akp'ọhịn ẹtọ, Osolobuẹ e weli m.” Ọnwan nọ fụkẹnmẹ wẹ.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Ogẹn wẹ gi ru Kapanọm, ndị a na ụgwọ-isi Ụlọ-nsọ nọ jẹnburu Pita, sị a, “Onyẹ-nkuzi ọnụ ara kụdẹ ụgwọ-isi Ụlọ-nsọ ra?”
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Pita nọ sị, “Ọ kụ a kụ.” Ogẹn o gi lụa, Jizọsị nọ bu ẹ ụzọ kupụha a, sị a, “Saịmọnụ-o, k'i ro? Onyẹ kẹ ndị-nze ụwanị a na ụtụ ichẹn-ichẹn w'a na? Ụmụ wẹ ra ndị ọzọ?”
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Ogẹn o gi sị, “Ndị ọzọ.”
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Kanị, amamgbe ẹnyi e mẹ ihiẹn e se oku, shi mirin hụ; y'a tụye ukpo i; y'e weri azụn ibuzọ i sikọ d'e gbu—shịapụ a ọnụ, ị sikọ d'a hụn akpụrụ egho shẹkẹlụ ohu. Weri ẹ n'i gi ẹ kụ ụgwọ-isi mmẹ lẹ 'yụ.”
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.