Mateus 17

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ogẹn akpụ-ụhụọhịn isin gi ghafegụụ, Jizọsị nọ weri Pita lẹ Jemisi lẹ Jọnụ nwẹnẹ Jemisi, kịrị wẹ si elu-ugu jẹn elu ọda-ọda; 'ya lẹ wẹ sụọ wị.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Jesu nọ nọ id'ẹnya wẹ nwọnhutọ: ihun ẹ nọ nwunmẹ rịkẹ ẹnya-anwụn, ẹwo o yi nọ hẹnrin nke ọchan, nwunmẹ kẹ ukpẹ.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Idumuzi Mozizi lẹ Ẹlaịja nọ fopụha ebe wẹ rị, wẹ lẹ Jizọsị nọ kumẹ oku.
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Pita nọ sị Jizọsị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ọ hụghọ mma nị ẹnyi rị ebeni. Omẹni y'a chọghọ, m jẹnkọ d'e mẹmẹ ọdụ ẹtọ ebeni: ohu wụ nke i, ohu wụ nke Mozizi, ohu wụ nke Ẹlaịja.”
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Ebe ọ rị e ku ihiẹnni, idumuzi, orukpu nwunchannị nọ kpumẹ wẹ. Olu nọ gha imẹ orukpu ahụn sị, “Ọnwan wụ ezi Nwa m; ihiẹn ẹ a sụọka m; gọn n'ẹ ntịn!”
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 Ogẹn ụmụ-azụụn Jesu ndị hụ gi nụ ihiẹnni, okẹn egun nọ tụma wẹ, wẹ nọ dan alị, we ihun kpumẹ alị.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 Kanị Jizọsị nọ bịa ebe wẹ rị, mẹtụ wẹ ẹka, sị, “Lihi ni, atụlẹ ni egun.”
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Ogẹn wẹ gi wesi ẹnya elu, o nwọnzini onyẹ wẹ hụn karị Jizọsị.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Ogẹn wẹ gi gha elu-ugu hụ hidanla, Jizọsị nọ dọ wẹ ẹka-ntịn, sị, “Agwakwọlẹ ni onyẹ ọwụlẹ ihiẹnni ọnụ hụn d'e ru ogẹn Osolobuẹ e gi ghagụụ ọnwụn weli mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan.”
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Ụmụ-azụụn nọ jụ a, sị, “Kị haịn nwan ndị-nkuzi Iwu gi a sị nị Ẹlaịja jẹnkọ d'e burịrị ụzọ bịagụụ?”
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Ọ nọ za wẹ, sị, “Eziẹ rọ nị Ẹlaịja jẹnkọ d'e bu'zọ bịagụụ d'a kwademẹchanrịngụụ ihiẹn ile.
11 Ele respondeu:
12 Kanị m rị a gwa ụnụ nị Ẹlaịja a bịagụọ bụ amarịnnị w'a, e mẹ w'ẹ ihiẹn sụọ nị wẹ. Ẹrịra kẹ mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ nwan d'e gi ta afụnfụn ẹka wẹ.”
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Ya ụmụ-azụụn a nọ ghọta nị Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku k'ọ rị e ku.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 Ogẹn wẹ gi ru ebe igunrun hụ rị, okẹnnyẹ ohu nọ bịa d'e kunrun Jizọsị, sekpu n'ẹ alị, sị,
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 “Di-ọkpa, mẹ omikẹn nwa-m-okẹnnyẹ! Ibobo rị a kụ a. Ọ rị a ta okẹn afụnfụn; ọ danyesọnmẹ imẹ ọkụn lẹ imẹ mirin.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 M wẹhẹ ni ụmụ-azụụn ị 'ya, kanị asanị wẹ ẹka zụọ a.”
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Jesu nọ sị, “Euu, agbọ nwọnlẹni okukwe! Agbọ zinlẹni?! Elee ogẹn kẹ m k'e sọnru ụnụ nọdị? Elee ogẹn k'e m k'e dinruni ọnụ?! Wẹhẹ ni ni m'ẹ.”
17 Jesus respondeu:
18 Ya k'ọ nọ jụgbọ eje-mmọn hụ, ọ nọ gha imẹ nwata hụ pụha, nwata hụ nọ dịnhịn ozigbo.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Ya ụmụ-azụụn a nọ bịa d'e kunrun ẹ ebe 'ya sụọ rị, jụ a, sị, “Kị haịn ẹnyi gilẹni saẹka chụpụ a?”
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 Ọ nọ za wẹ, sị, “Makẹni okukwe ụnụ ehini. M rị a gwa ụnụ ezioku, omẹni ọnụ nwọn okukwe hụn handẹ kẹ mkpụrụ mọstadị, ụnụ jẹnkọ d'a s'ẹka sị uguni, ‘Gha ebeni pụ si ebahụn!’ O jẹnmẹ. O nwọnni ihiẹn jẹnkọ d'a karị ụnụ ẹka! [
20 Jesus respondeu:
21 Kanị ụdịnị a ra pụ wezụka nị wẹ bu-ọnụ mẹ ekpere.”]
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Ogẹn Jizọsị lẹ ụmụ-azụụn a gi zu imẹ Galili, Jizọsị nọ sị wẹ, “Wẹ jẹnkọ d'e we mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan che ẹka ịhịan,
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 wẹ jẹnkọ d'e gbu m; hụn m'ẹ akp'ọhịn ẹtọ, Osolobuẹ e weli m.” Ọnwan nọ fụkẹnmẹ wẹ.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Ogẹn wẹ gi ru Kapanọm, ndị a na ụgwọ-isi Ụlọ-nsọ nọ jẹnburu Pita, sị a, “Onyẹ-nkuzi ọnụ ara kụdẹ ụgwọ-isi Ụlọ-nsọ ra?”
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Pita nọ sị, “Ọ kụ a kụ.” Ogẹn o gi lụa, Jizọsị nọ bu ẹ ụzọ kupụha a, sị a, “Saịmọnụ-o, k'i ro? Onyẹ kẹ ndị-nze ụwanị a na ụtụ ichẹn-ichẹn w'a na? Ụmụ wẹ ra ndị ọzọ?”
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Ogẹn o gi sị, “Ndị ọzọ.”
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Kanị, amamgbe ẹnyi e mẹ ihiẹn e se oku, shi mirin hụ; y'a tụye ukpo i; y'e weri azụn ibuzọ i sikọ d'e gbu—shịapụ a ọnụ, ị sikọ d'a hụn akpụrụ egho shẹkẹlụ ohu. Weri ẹ n'i gi ẹ kụ ụgwọ-isi mmẹ lẹ 'yụ.”
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.