Mateus 14
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Ogẹn hụ, Hẹrọdụ hụn rị a kị Galili nọ nụ ihiẹn Jizọsị rị e mẹ,
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 ọ nọ sị ndị idibo ẹ, “Onyẹni wụ Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku. Ọ ghagụọ ọnwụn lihi, 'ya haịn o gi nwọn ikẹn o gi e mẹ ihiẹn ndịnị.”
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 Hẹrọdụ ku ẹrịra makẹni Hẹrọdụ nwụnrụn Jọnụ, kẹn ẹ ẹgbụn, bu ẹ che imẹ ụlọ-ngan makẹ ufiri Hẹrọdịasị nwunyẹ nwẹnẹ ẹ wụ Filipu,
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 makẹlẹ o tegụọ Jọnụ gwama a, sị, “Iwu ekwerikwọnị n'i sikọ d'a lụ a.”
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 O te chọ n'o gbu Jọnụ, kalẹ egun ihiẹn ndị alị k'e mẹ anịn'a makẹni wẹ weri Jọnụ rịkẹ onyẹ-amụma.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 Kanị, o ru ụhụọhịn hụ wẹ gi a nyanhan ọmụmụ Hẹrọdụ, nwa-okpoho Hẹrọdịasị mụ nọ tẹnni wẹ egu, ẹfọ nọ sụọ Hẹrọdụ ụsụọ,
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 hụn wụ nị Hẹrọdụ nọ kwe ẹ nkwa, kun iyi, n'o sikọ d'e y'ẹ ihiẹn ọwụlẹ ọ chọ.
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 Nnẹ ẹ nọ dụnye ẹ, ọ nọ sị Hẹrọdụ, “Gi afẹrẹni ye m isi Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku.”
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 Ọ nọ fụ eze, kanị ọ nọ gi ifiri iyi o kun lẹ ndị ọbịa a sị wẹ ye nwata-okpoho hụ 'ya.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Ọ nọ zi wẹ, wẹ nọ jẹn d'e bepụ Jọnụ isi imẹ ụlọ-ngan.
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 Wẹ nọ gi ẹfẹrẹ buhẹ ẹ, we ẹ ye nwata-okpoho hụ, ọ nọ w'ẹ jẹnni nnẹ ẹ.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Ụmụ-azụụn Jọnụ nọ bịa, buru ẹhụ a li, jẹn d'a gwa Jizọsị.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 Ogẹn Jizọsị gi nụ ọnwan, ya sụọ nọ gi ụgbọ-mirin gha ebẹhụ pụ, si ebe ịhịan rịlẹni. Kanị ogẹn ndị rị ebahụn gi nụ n'ọ pụgụọ, wẹ nọ gi ụkụ gha imẹ obodo ndị hụ sọnmẹ ẹ.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Ogẹn o gi ru mkpẹnrẹn mirin, ọ nọ hụn igunrun hi-ogbe. Ọ nọ mẹ omikẹn wẹ, zụọ ndị emu rị a kụ.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 O ru ogẹn ẹnyasị, ụmụ-azụụn a nọ bịa d'e kunrun ẹ, sị, “O nwọnni onyẹ bi ebeni, bụ eki e gigụọ. Sị igunrunni la, nị wẹ jẹn imẹ obodo ndị mẹ ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ rịsọnmẹ ebeni d'e ṅọnrinsọnmẹ ihiẹn-oriri.”
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Jizọsị nọ sị, “Ẹlẹ hụn w'e gi lama; ye ni wẹ ihiẹn-oriri.”
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Wẹ nọ sị a, “Ogbe brẹdi isẹn lẹ azụn ẹbụọ sụọ kẹ ẹnyi nwọn ebeni.”
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Ọ nọ sị wẹ, “Wẹhẹ ni ni m wẹ.”
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 'Ya ọ nọ sị igunrun hụ nọdị alị enu irurue rị ebahụn. Ọ nọ weri ogbe brẹdi isẹn hụ lẹ azụn ẹbụọ hụ, lee ẹnya elu-igwee, ye ekele, bebe brẹdi ndị hụ ye ụmụ-azụụn, wẹ nọ ye igunrun hụ.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Wẹ ile nọ rijunchanrịn ẹfọ. 'Ya wẹ nọ tụtụkomẹ ifunfun ẹ họdụnị, o jun ụkpalị mmẹbụọ.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 Ndị hụn ri brẹdini wụ ihiẹn nọkẹ ikẹnnyẹ ọgụn-iri kwasị nnụ-mmẹbụọ, wezụka ikpoho lẹ ụmụẹka.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 'Ya Jizọsị nọ sị ụmụ-azụụn a banye imẹ ụgbọ-mirin buru n'ẹ ụzọ jẹnmẹ azụụn hụn-ẹbọ. 'Ya lẹ enwẹn ẹ nọ nọdị gbashịa igunrun hụ.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Ọ gbashịagụụ wẹ, 'ya sụọ nọ nyinrin ugu d'e mẹ ekpere. O ru ogẹn ẹnyasị, 'ya sụọ hụ ebẹhụ.
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 Kanị, ụgbọ-mirin hụ e jẹntegụọ ogẹn hụ, ebiri-mirin hụ e ti ụgbọ hụ, e tikin ẹ azụụn—makẹni ufere rị a gha ihun e fehẹ.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 O ru ụzọ-ụtụntụn biribiri, Jesu nọ jẹnhẹn ijẹn elu mirin Galili hụ d'e kunrun wẹ.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 Ogẹn ụmụ-azụụn a gi hụn a k'o jẹnla ijẹn elu mirin hụ, 'ya egun nọ tụma wẹ. Wẹ nọ sị, “Onyẹ-mmọn rọ!” Wẹ nọ gi egun yi oro.
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Kanị, ọ nọ kuyeni wẹ oku ozigbo, sị, “Kwọndọn ni obi ụnụ, mmẹ rọ, atụlẹ ni egun.”
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, ọwụlẹ ịyụ rọ, sị m bịa d'e kunrun i elu mirin.”
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Jesu nọ sị a, “Bịa.” 'Ya Pita nọ gha imẹ ụgbọ-mirin hụ pụha, jẹnmẹ ijẹn elu mirin, burukọ Jizọsị.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Ogẹn o gi hụn okẹn ufere hụ, egun nọ bịa a, ọ nọ rubanma imẹ mirin. Ya ọ nọ yi oro, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, zụọpụha m!”
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Jizọsị nọ tịnpụ ẹka ozigbo kwọndọn ẹ, sị, “Onyẹ okukwe-nta! Kị haịn i gi nwọn obi-ẹbụọ?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Ogẹn wẹ gi banye imẹ ụgbọ-mirin hụ, okẹn ufere hụ nọ kụsị.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 Ndị hụn rị imẹ ụgbọ-mirin hụ nọ gbu n'ẹ osekpu, sị, “Ezioku-ezioku, ịyụ wụ Nwa Osolobuẹ.”
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Ogẹn wẹ gi fetugụụ mirin, wẹ nọ pụha obodo Gẹnẹsarẹtị.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 Ogẹn ndị obodo hụ gi marịn nị Jesu rọ, wẹ nọ zi ozi ghagbarị ẹgbẹrẹ hụ ile, wẹhẹsọnmẹn'ẹ kẹ wẹ han emu rị a kụ.
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 Wẹ nọ rịọ a nị wẹ mẹtụdẹ ntịn ẹwuru ẹ ẹka; kẹ wẹ han mẹtụn'a nọ dịnhịn.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.