Mateus 14

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ogẹn hụ, Hẹrọdụ hụn rị a kị Galili nọ nụ ihiẹn Jizọsị rị e mẹ,
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 ọ nọ sị ndị idibo ẹ, “Onyẹni wụ Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku. Ọ ghagụọ ọnwụn lihi, 'ya haịn o gi nwọn ikẹn o gi e mẹ ihiẹn ndịnị.”
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 Hẹrọdụ ku ẹrịra makẹni Hẹrọdụ nwụnrụn Jọnụ, kẹn ẹ ẹgbụn, bu ẹ che imẹ ụlọ-ngan makẹ ufiri Hẹrọdịasị nwunyẹ nwẹnẹ ẹ wụ Filipu,
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 makẹlẹ o tegụọ Jọnụ gwama a, sị, “Iwu ekwerikwọnị n'i sikọ d'a lụ a.”
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 O te chọ n'o gbu Jọnụ, kalẹ egun ihiẹn ndị alị k'e mẹ anịn'a makẹni wẹ weri Jọnụ rịkẹ onyẹ-amụma.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 Kanị, o ru ụhụọhịn hụ wẹ gi a nyanhan ọmụmụ Hẹrọdụ, nwa-okpoho Hẹrọdịasị mụ nọ tẹnni wẹ egu, ẹfọ nọ sụọ Hẹrọdụ ụsụọ,
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 hụn wụ nị Hẹrọdụ nọ kwe ẹ nkwa, kun iyi, n'o sikọ d'e y'ẹ ihiẹn ọwụlẹ ọ chọ.
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Nnẹ ẹ nọ dụnye ẹ, ọ nọ sị Hẹrọdụ, “Gi afẹrẹni ye m isi Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku.”
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 Ọ nọ fụ eze, kanị ọ nọ gi ifiri iyi o kun lẹ ndị ọbịa a sị wẹ ye nwata-okpoho hụ 'ya.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Ọ nọ zi wẹ, wẹ nọ jẹn d'e bepụ Jọnụ isi imẹ ụlọ-ngan.
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 Wẹ nọ gi ẹfẹrẹ buhẹ ẹ, we ẹ ye nwata-okpoho hụ, ọ nọ w'ẹ jẹnni nnẹ ẹ.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 Ụmụ-azụụn Jọnụ nọ bịa, buru ẹhụ a li, jẹn d'a gwa Jizọsị.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 Ogẹn Jizọsị gi nụ ọnwan, ya sụọ nọ gi ụgbọ-mirin gha ebẹhụ pụ, si ebe ịhịan rịlẹni. Kanị ogẹn ndị rị ebahụn gi nụ n'ọ pụgụọ, wẹ nọ gi ụkụ gha imẹ obodo ndị hụ sọnmẹ ẹ.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Ogẹn o gi ru mkpẹnrẹn mirin, ọ nọ hụn igunrun hi-ogbe. Ọ nọ mẹ omikẹn wẹ, zụọ ndị emu rị a kụ.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 O ru ogẹn ẹnyasị, ụmụ-azụụn a nọ bịa d'e kunrun ẹ, sị, “O nwọnni onyẹ bi ebeni, bụ eki e gigụọ. Sị igunrunni la, nị wẹ jẹn imẹ obodo ndị mẹ ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ rịsọnmẹ ebeni d'e ṅọnrinsọnmẹ ihiẹn-oriri.”
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 Jizọsị nọ sị, “Ẹlẹ hụn w'e gi lama; ye ni wẹ ihiẹn-oriri.”
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 Wẹ nọ sị a, “Ogbe brẹdi isẹn lẹ azụn ẹbụọ sụọ kẹ ẹnyi nwọn ebeni.”
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Ọ nọ sị wẹ, “Wẹhẹ ni ni m wẹ.”
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 'Ya ọ nọ sị igunrun hụ nọdị alị enu irurue rị ebahụn. Ọ nọ weri ogbe brẹdi isẹn hụ lẹ azụn ẹbụọ hụ, lee ẹnya elu-igwee, ye ekele, bebe brẹdi ndị hụ ye ụmụ-azụụn, wẹ nọ ye igunrun hụ.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Wẹ ile nọ rijunchanrịn ẹfọ. 'Ya wẹ nọ tụtụkomẹ ifunfun ẹ họdụnị, o jun ụkpalị mmẹbụọ.
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Ndị hụn ri brẹdini wụ ihiẹn nọkẹ ikẹnnyẹ ọgụn-iri kwasị nnụ-mmẹbụọ, wezụka ikpoho lẹ ụmụẹka.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 'Ya Jizọsị nọ sị ụmụ-azụụn a banye imẹ ụgbọ-mirin buru n'ẹ ụzọ jẹnmẹ azụụn hụn-ẹbọ. 'Ya lẹ enwẹn ẹ nọ nọdị gbashịa igunrun hụ.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 Ọ gbashịagụụ wẹ, 'ya sụọ nọ nyinrin ugu d'e mẹ ekpere. O ru ogẹn ẹnyasị, 'ya sụọ hụ ebẹhụ.
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 Kanị, ụgbọ-mirin hụ e jẹntegụọ ogẹn hụ, ebiri-mirin hụ e ti ụgbọ hụ, e tikin ẹ azụụn—makẹni ufere rị a gha ihun e fehẹ.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 O ru ụzọ-ụtụntụn biribiri, Jesu nọ jẹnhẹn ijẹn elu mirin Galili hụ d'e kunrun wẹ.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Ogẹn ụmụ-azụụn a gi hụn a k'o jẹnla ijẹn elu mirin hụ, 'ya egun nọ tụma wẹ. Wẹ nọ sị, “Onyẹ-mmọn rọ!” Wẹ nọ gi egun yi oro.
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Kanị, ọ nọ kuyeni wẹ oku ozigbo, sị, “Kwọndọn ni obi ụnụ, mmẹ rọ, atụlẹ ni egun.”
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, ọwụlẹ ịyụ rọ, sị m bịa d'e kunrun i elu mirin.”
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Jesu nọ sị a, “Bịa.” 'Ya Pita nọ gha imẹ ụgbọ-mirin hụ pụha, jẹnmẹ ijẹn elu mirin, burukọ Jizọsị.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Ogẹn o gi hụn okẹn ufere hụ, egun nọ bịa a, ọ nọ rubanma imẹ mirin. Ya ọ nọ yi oro, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, zụọpụha m!”
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Jizọsị nọ tịnpụ ẹka ozigbo kwọndọn ẹ, sị, “Onyẹ okukwe-nta! Kị haịn i gi nwọn obi-ẹbụọ?”
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Ogẹn wẹ gi banye imẹ ụgbọ-mirin hụ, okẹn ufere hụ nọ kụsị.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Ndị hụn rị imẹ ụgbọ-mirin hụ nọ gbu n'ẹ osekpu, sị, “Ezioku-ezioku, ịyụ wụ Nwa Osolobuẹ.”
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Ogẹn wẹ gi fetugụụ mirin, wẹ nọ pụha obodo Gẹnẹsarẹtị.
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 Ogẹn ndị obodo hụ gi marịn nị Jesu rọ, wẹ nọ zi ozi ghagbarị ẹgbẹrẹ hụ ile, wẹhẹsọnmẹn'ẹ kẹ wẹ han emu rị a kụ.
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 Wẹ nọ rịọ a nị wẹ mẹtụdẹ ntịn ẹwuru ẹ ẹka; kẹ wẹ han mẹtụn'a nọ dịnhịn.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.