Marcos 1

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ẹnịna kẹ oziọma banyeni Jizọsị hụn wụ Kraịstị, Onyẹ ahụn Osolobuẹ tumẹ, hụn wụ Nwa Osolobuẹ dọn bidọn:
1 A boa notícia que fala a respeito de Jesus Cristo, Filho de Deus, começou a ser dada
2 Nọkẹ kẹ wẹ dọn de ẹ imẹ ẹhụhụọ Azaya onyẹ-amụma,
2 como o profeta Isaías tinha escrito. Ele escreveu o seguinte: “Deus disse: Eu enviarei o meu mensageiro adiante de você para preparar o seu caminho.”
3 Olu onyẹ ohu rị a han imẹ atụ,
3 E o profeta escreveu também: “Alguém está gritando no deserto: Preparem o caminho para o Senhor passar! Abram estradas retas para ele!”
4 Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku nọ pụha, mama ọkwa imẹ atụ, a sị wẹ gha imẹ njọ wẹ rogharị, kẹni wẹ mẹ wẹ mirin-Chuku wẹ gi a ghọsị n'e rogharịgụọ wẹ, kẹni Osolobuẹ gbagharị wẹ njọ.
4 E foi assim que João Batista apareceu no deserto, batizando o povo e anunciando esta mensagem: — Arrependam-se dos seus pecados e sejam batizados, que Deus perdoará vocês.
5 Ndị ile rị ụmụ-alị ndị rịsọnmẹ Judia lẹ ndị Jerusalẹm ile hụ e jẹn d'e kunrun Jọnụ, wẹ hụ e kupụha njọ wẹ, ọ hụ e mẹ wẹ mirin-Chuku imẹ Iyi Jọdanị.
5 Muitos moradores da região da Judeia e da cidade de Jerusalém iam ouvir João. Eles confessavam os seus pecados, e João os batizava no rio Jordão.
6 Jọnụ yi ẹwuru wẹ gi ẹṅẹnrẹn anụ w'a kpọ kamẹlụ mẹmẹ; akpụkpọ-anụ k'o gi kẹnmẹ ukun ẹ. Ihiẹn-oriri ẹ wụ igurube lẹ mirin-ẹnwụn rị ọfịa.
6 Ele usava uma roupa feita de pelos de camelo e um cinto de couro e comia gafanhotos e mel do mato.
7 Ọ hụ a sị wẹ, “Onyẹ kanị m lala m azụụn, erudẹni m onyẹ jẹnkọ d'e hulụa alị tọpụ eriri akpụkpọ-ụkụ a.
7 Ele dizia ao povo: — Depois de mim vem alguém que é mais importante do que eu, e eu não mereço a honra de me abaixar e desamarrar as correias das sandálias dele.
8 M rị e gi mirin mmaka e mẹ ọnụ mirin-Chuku, kanị, 'ya nwẹn jẹnkọ d'e gi Mmọn-nsọ mẹ ụnụ mirin-Chuku.”
8 Eu batizo vocês com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo.
9 Ogẹn hụ, Jesu nọ gha Nazarẹtị rị azụụn Galili bịa, 'ya kẹ Jọnụ nọ mẹ ẹ mirin-Chuku imẹ Iyi Jọdanị.
9 Nessa ocasião Jesus veio de Nazaré, uma pequena cidade da região da Galileia, e foi batizado por João Batista no rio Jordão.
10 Hụn Jesu gihụ gha imẹ mirin pụha, ọ nọ hụn kẹ elu-igwere kpupụ, hụn kẹ Mmọn-nsọ gi ụdị nduru hidanla, bịa d'a nọkwasị a.
10 No momento em que estava saindo da água, Jesus viu o céu se abrir e o Espírito de Deus descer como uma pomba sobre ele.
11 'Ya olu nọ gha elu-igwee sị, “Ịyụ wụ ezi Nwa m; ihiẹn i a sụọka m.”
11 E do céu veio uma voz, que disse: — Tu és o meu Filho querido e me dás muita alegria.
12 Ozigbo hụ, Mmọn-nsọ nọ nu ẹ shi imẹ atụ.
12 Logo depois o Espírito Santo fez com que Jesus fosse para o deserto.
13 Ọ nọ nọdị ebahụn akpụ-ụhụọhịn ọgụnnaị, ịya lẹ eje-anụ rị ichẹn-ichẹn. Ekwensụ hụ a nwan a; ndị mmọn-ozi hụ e yen'ẹ ẹka.
13 Jesus ficou lá durante quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Ali havia animais selvagens, e os anjos cuidavam de Jesus.
14 Ogẹn wẹ gi kpọkingụụ Jọnụ ye imẹ ụlọ-ngan, Jesu nọ bịa Galili d'e zimẹ oziọma Osolobuẹ.
14 Depois que João foi preso, Jesus seguiu para a região da Galileia e ali anunciava a boa notícia que vem de Deus.
15 Ọ hụ a sị, “Ogẹn e zugụọ, Alị-eze Osolobuẹ a rịgụọ nsue! Rogharị nị, ụnụ e kweri oziọma!”
15 Ele dizia:
16 Ebe Jizọsị ghakọ mkpẹnrẹn “Ohimin” Galili, ọ nọ hụn Saịmọnụ lẹ Andụrụ nwẹnẹ ẹ ebe wẹ rị a tụ ọga e ye imẹ mirin ahụn, makẹni azụn kẹ w'a kụn.
16 Jesus estava andando pela beira do lago da Galileia quando viu dois pescadores. Eram Simão e o seu irmão André, que estavam no lago, pescando com redes.
17 Jizọsị nọ sị wẹ, “Sọnmẹ ni m, m sikọ d'e mẹ ọnụ wụrụ ndị a kụha ịhịan rịkẹ azụn.”
17 Jesus lhes disse:
18 Wẹ nọ la ọga wẹ tọ ozigbo, sọnmẹ ẹ.
18 Então eles largaram logo as redes e foram com Jesus.
19 O jẹnshi ihun ẹkẹrẹ, ọ nọ hụn Jemisi lẹ Jọnụ, ụmụ Zẹbẹdi ebe wẹ rị imẹ ụgbọ-mirin wẹ e dọnzi ọga wẹ.
19 Um pouco mais adiante Jesus viu outros dois irmãos. Eram Tiago e João, filhos de Zebedeu, que estavam no barco deles, consertando as redes.
20 Ọ nọ kpọ wẹ ozigbo; wẹ nọ na nẹdi wẹ lẹ ndị wẹ we ọrụn tọ imẹ ụgbọ, sọnmẹ ẹ.
20 Jesus chamou os dois, e eles deixaram Zebedeu, o seu pai, e os empregados no barco e foram com ele.
21 Wẹ nọ shi obodo Kapanọm; o ru Ụhụọhịn Izu-ikẹn, ọ nọ banye ụlọ-ofufe rị ebẹhụ d'a kuzi.
21 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, e, no sábado, ele foi ensinar na sinagoga .
22 Nkuzi ẹ nọ tụ wẹ ẹnya, makẹlẹ ọ kuzi nọkẹ onyẹ oku rị ẹka ẹlẹ nọkẹ ndị-nkuzi Iwu.
22 As pessoas que o escutavam ficaram muito admiradas com a sua maneira de ensinar. É que Jesus ensinava com a autoridade dele mesmo e não como os mestres da Lei.
23 Ogẹn hụ daị, o nwọn okẹnnyẹ ohu eje-mmọn rị imẹ ẹ, hụn rị imẹ ụlọ-ofufe wẹ. Okẹnnyẹ hụ nọ yi oro, sị,
23 Então chegou ali um homem que estava dominado por um espírito mau. O homem gritou:
24 “Hapụ ẹnyi ye, k'i gi ẹnyi e mẹ, Jesu onyẹ Nazarẹtị? Ị bịa d'e tikpọ ẹnyi? A marịnghọ m onyẹ ị wụ, yụ wụ Onyẹ-nsọ Osolobuẹ.”
24 — O que quer de nós, Jesus de Nazaré? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
25 Kanị, Jizọsị nọ jụgbọ eje-mmọn hụ, sị a, “Kpumẹ ọnụ; gha imẹ ẹ pụha!”
25 Então Jesus ordenou ao espírito mau:
26 Eje-mmọn hụ nọ se okẹnnyẹ hụ, gi okẹn olu yi oro, gha imẹ ẹ pụ.
26 Aí o espírito sacudiu o homem com violência e, dando um grito, saiu dele.
27 Ọ nọ tụ wẹ ile ẹnya, wẹ hụ a jụ ibe wẹ, sị, “Kị wụ hụnnị? Ọnwan wụ nkuzi ọhụn—hụn ikẹn rị! Ọ gwadẹ eje-mmọn oku, wẹ hụ a gbaye ẹ!”
27 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que quer dizer isso? É um novo ensinamento dado com autoridade. Ele manda até nos espíritos maus, e eles obedecem.
28 Ozigbo, otiti ẹ nọ kpọgbarị ẹgbẹrẹ Galili ile.
28 E a fama de Jesus se espalhou depressa por toda a região da Galileia.
29 Hụn Jesu gihụ gha imẹ ụlọ-ofufe ahụn pụ, ịya lẹ Jemisi lẹ Jọnụ nọ banye iwe Saịmọnụ lẹ Andụrụ.
29 Logo depois, Jesus, Simão, André, Tiago e João saíram da sinagoga e foram até a casa de Simão e de André.
30 Emu rị a kụ nnẹ nwunyẹ Saịmọnụ, o dinẹ edinẹ, ẹhụ ọkụn rị e nwun ẹ. Ozigbo, wẹ nọ gwa Jesu nị emu rị a kụ a.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Assim que Jesus chegou, contaram a ele que ela estava doente.
31 Jizọsị nọ jẹn d'e kunrun ẹ, kwọndọn ẹ ẹka, weli ẹ enu, ẹhịụ ọkụn hụ nọ hapụ a; ọ nọ lemẹ wẹ ọbịa.
31 Ele chegou perto dela, segurou a mão dela e ajudou-a a se levantar. A febre saiu da mulher, e ela começou a cuidar deles.
32 O ru ogẹn ẹnyasị, ogẹn anwụn gi rọgụụ, wẹ nọ wẹhẹn'ẹ ndị emu ile lẹ ndị eje-mmọn rị imẹ wẹ.
32 À tarde, depois do pôr do sol , levaram até Jesus todos os doentes e as pessoas que estavam dominadas por demônios.
33 Ndị obodo hụ ile e jun ọnụmụzọ;
33 Todo o povo da cidade se reuniu em frente da casa.
34 Jesu nọ zụọ ndị bu ọda emu ichẹn-ichẹn rị a kụ, chụpụsọnmẹ eje-mmọn bu ọda, ọ nịnị eje-mmọn ndị hụ ku oku makẹni a marịngụọ wẹ onyẹ ọ wụ.
34 Jesus curou muitas pessoas de todo tipo de doenças e expulsou muitos demônios. Ele não deixava que os demônios falassem, pois eles sabiam quem Jesus era.
35 O ru ụzọ-ụtụntụn, ebe eki kelẹni fọnchanpụ, ọ nọ zọpụ ẹgwa, jẹnmẹ ebe ịhịan rịlẹni, ọ nọ nọ ebẹhụ mẹmẹ ekpere.
35 De manhã bem cedo, quando ainda estava escuro, Jesus se levantou, saiu da cidade, foi para um lugar deserto e ficou ali orando.
36 Saịmọnụ lẹ ndị 'ya lẹ wẹ wị nọ chọma a.
36 Simão e os seus companheiros procuraram Jesus por toda parte.
37 Ogẹn wẹ gi hụn a, wẹ nọ sị a, “Ịhịan ile rị a chọ ị.”
37 Quando o encontraram, disseram: — Todos estão procurando o senhor.
38 Ọ nọ sị wẹ, “Nị ẹnyi shizi ni obodo ndị ọzọ rị ẹhụ ebeni, kẹni m zizikwọ oziọma imẹ wẹ. Makẹni 'ya wụ ihiẹn m bịa d'e mẹ.”
38 Jesus respondeu:
39 Ọ nọ ghagbarị azụụn Galili ile, e zisọnmẹ oziọma imẹ ụlọ-ofufe wẹ rị ichẹn-ichẹn, a chụpụsọnmẹ eje-mmọn.
39 Jesus andava por toda a Galileia, anunciando o evangelho nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Okẹnnyẹ ohu emu oti rị a kụ nọ bịa d'e kunrun Jesu, gbu osekpu, rịọma a, sị a, “Omẹni y'a chọghọ, nibe ị saẹka zụọ m, a rị m ọchan.”
40 Um leproso chegou perto de Jesus, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
41 Omikẹn ẹ nọ mẹ Jizọsị, ọ nọ tịnpụ ẹka mẹtụ a, sị a, “A chọghọ m! Dịnhịn, n'ị rị ọchan!”
41 Jesus ficou com muita pena dele, tocou nele e disse:
42 Ozigbo, oti hụ nọ gha ẹhụ a pụ, ọ nọ rị ọchan!
42 No mesmo instante a lepra desapareceu, e ele ficou curado. Então Jesus o mandou embora.
43 Jizọsị nọ zi okẹnnyẹ hụ lama ozigbo, ogẹn o gi dọkẹnmẹgụụ a ẹka ntịn,
43 — ausente —
44 sị a, “A gwakwọlẹ onyẹ ọwụlẹ ihiẹnni; ka, jẹn d'e we enwẹn i ghọsị onyẹ nchụ-ẹjan n'o lele i, y'e weri ihiẹn ndị hụ Mozizi ku imẹ Iwu gi chụ-ẹjan, n'i gi ghọsị wẹ nị y'a rịgụọ ọchan.” Ọ nọ sị a lama.
44 — ausente —
45 Kanị, okẹnnyẹni a ghagụụ ebahụn pụ, ọ nọ kusọnmẹdẹ ihiẹnni ebe ile. O kukẹnmẹ ihiẹnni, nke wụ nị Jesu asazịnị ẹka pụha imẹ obodo ebe ịhịan a nọ hụn a, kama, ọ ghasọnmẹ azụụn ịhịan bilẹni, kanị wẹ hụzịkwọ a gha ebe ile a bịa ebahụn d'e kunrun ẹ.
45 Mas o homem começou a falar muito e espalhou a notícia. Por isso Jesus não podia mais entrar abertamente em qualquer cidade, mas ficava fora, em lugares desertos. E gente de toda parte vinha procurá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.