Marcos 1
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Ẹnịna kẹ oziọma banyeni Jizọsị hụn wụ Kraịstị, Onyẹ ahụn Osolobuẹ tumẹ, hụn wụ Nwa Osolobuẹ dọn bidọn:
1 Princípio do evangelho de Jesus Cristo, Filho de Deus.
2 Nọkẹ kẹ wẹ dọn de ẹ imẹ ẹhụhụọ Azaya onyẹ-amụma,
2 Como está escrito na profecia de Isaías: “Eis que envio o meu mensageiro adiante de você, o qual preparará o seu caminho.
3 Olu onyẹ ohu rị a han imẹ atụ,
3 Voz do que clama no deserto: Preparem o caminho do Senhor, endireitem as suas veredas.”
4 Jọnụ hụn e mẹ mirin-Chuku nọ pụha, mama ọkwa imẹ atụ, a sị wẹ gha imẹ njọ wẹ rogharị, kẹni wẹ mẹ wẹ mirin-Chuku wẹ gi a ghọsị n'e rogharịgụọ wẹ, kẹni Osolobuẹ gbagharị wẹ njọ.
4 E foi assim que João Batista apareceu no deserto, pregando batismo de arrependimento para remissão de pecados.
5 Ndị ile rị ụmụ-alị ndị rịsọnmẹ Judia lẹ ndị Jerusalẹm ile hụ e jẹn d'e kunrun Jọnụ, wẹ hụ e kupụha njọ wẹ, ọ hụ e mẹ wẹ mirin-Chuku imẹ Iyi Jọdanị.
5 E toda a região da Judeia e todos os moradores de Jerusalém iam até ele. E, confessando os seus pecados, eram batizados por ele no rio Jordão.
6 Jọnụ yi ẹwuru wẹ gi ẹṅẹnrẹn anụ w'a kpọ kamẹlụ mẹmẹ; akpụkpọ-anụ k'o gi kẹnmẹ ukun ẹ. Ihiẹn-oriri ẹ wụ igurube lẹ mirin-ẹnwụn rị ọfịa.
6 A roupa de João era feita de pelos de camelo. Ele usava um cinto de couro e se alimentava de gafanhotos e mel silvestre.
7 Ọ hụ a sị wẹ, “Onyẹ kanị m lala m azụụn, erudẹni m onyẹ jẹnkọ d'e hulụa alị tọpụ eriri akpụkpọ-ụkụ a.
7 E João pregava, dizendo: — Depois de mim vem aquele que é mais poderoso do que eu, do qual não sou digno de, curvando-me, desamarrar as correias das suas sandálias.
8 M rị e gi mirin mmaka e mẹ ọnụ mirin-Chuku, kanị, 'ya nwẹn jẹnkọ d'e gi Mmọn-nsọ mẹ ụnụ mirin-Chuku.”
8 Eu batizei vocês com água; ele, porém, os batizará com o Espírito Santo.
9 Ogẹn hụ, Jesu nọ gha Nazarẹtị rị azụụn Galili bịa, 'ya kẹ Jọnụ nọ mẹ ẹ mirin-Chuku imẹ Iyi Jọdanị.
9 Naqueles dias, Jesus veio de Nazaré da Galileia e foi batizado por João no rio Jordão.
10 Hụn Jesu gihụ gha imẹ mirin pụha, ọ nọ hụn kẹ elu-igwere kpupụ, hụn kẹ Mmọn-nsọ gi ụdị nduru hidanla, bịa d'a nọkwasị a.
10 Logo ao sair da água, Jesus viu os céus se abrindo e o Espírito descendo como pomba sobre ele.
11 'Ya olu nọ gha elu-igwee sị, “Ịyụ wụ ezi Nwa m; ihiẹn i a sụọka m.”
11 Então veio uma voz dos céus, que dizia: — Você é o meu Filho amado; em você me agrado.
12 Ozigbo hụ, Mmọn-nsọ nọ nu ẹ shi imẹ atụ.
12 E logo o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Ọ nọ nọdị ebahụn akpụ-ụhụọhịn ọgụnnaị, ịya lẹ eje-anụ rị ichẹn-ichẹn. Ekwensụ hụ a nwan a; ndị mmọn-ozi hụ e yen'ẹ ẹka.
13 onde ficou durante quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Estava com as feras, e os anjos o serviam.
14 Ogẹn wẹ gi kpọkingụụ Jọnụ ye imẹ ụlọ-ngan, Jesu nọ bịa Galili d'e zimẹ oziọma Osolobuẹ.
14 Depois de João ter sido preso, Jesus foi para a Galileia, pregando o evangelho de Deus.
15 Ọ hụ a sị, “Ogẹn e zugụọ, Alị-eze Osolobuẹ a rịgụọ nsue! Rogharị nị, ụnụ e kweri oziọma!”
15 Ele dizia:
16 Ebe Jizọsị ghakọ mkpẹnrẹn “Ohimin” Galili, ọ nọ hụn Saịmọnụ lẹ Andụrụ nwẹnẹ ẹ ebe wẹ rị a tụ ọga e ye imẹ mirin ahụn, makẹni azụn kẹ w'a kụn.
16 Caminhando junto ao mar da Galileia, Jesus viu os irmãos Simão e André, que lançavam a rede ao mar, porque eram pescadores.
17 Jizọsị nọ sị wẹ, “Sọnmẹ ni m, m sikọ d'e mẹ ọnụ wụrụ ndị a kụha ịhịan rịkẹ azụn.”
17 Jesus lhes disse:
18 Wẹ nọ la ọga wẹ tọ ozigbo, sọnmẹ ẹ.
18 Então eles deixaram imediatamente as redes e o seguiram.
19 O jẹnshi ihun ẹkẹrẹ, ọ nọ hụn Jemisi lẹ Jọnụ, ụmụ Zẹbẹdi ebe wẹ rị imẹ ụgbọ-mirin wẹ e dọnzi ọga wẹ.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que estavam no barco consertando as redes,
20 Ọ nọ kpọ wẹ ozigbo; wẹ nọ na nẹdi wẹ lẹ ndị wẹ we ọrụn tọ imẹ ụgbọ, sọnmẹ ẹ.
20 e logo os chamou. E eles seguiram Jesus, deixando o seu pai Zebedeu no barco com os empregados.
21 Wẹ nọ shi obodo Kapanọm; o ru Ụhụọhịn Izu-ikẹn, ọ nọ banye ụlọ-ofufe rị ebẹhụ d'a kuzi.
21 Depois, entraram em Cafarnaum, e, logo no sábado, Jesus foi ensinar na sinagoga.
22 Nkuzi ẹ nọ tụ wẹ ẹnya, makẹlẹ ọ kuzi nọkẹ onyẹ oku rị ẹka ẹlẹ nọkẹ ndị-nkuzi Iwu.
22 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque os ensinava como alguém que tem autoridade e não como os escribas.
23 Ogẹn hụ daị, o nwọn okẹnnyẹ ohu eje-mmọn rị imẹ ẹ, hụn rị imẹ ụlọ-ofufe wẹ. Okẹnnyẹ hụ nọ yi oro, sị,
23 E logo apareceu na sinagoga um homem possuído de espírito imundo, o qual gritou:
24 “Hapụ ẹnyi ye, k'i gi ẹnyi e mẹ, Jesu onyẹ Nazarẹtị? Ị bịa d'e tikpọ ẹnyi? A marịnghọ m onyẹ ị wụ, yụ wụ Onyẹ-nsọ Osolobuẹ.”
24 — O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
25 Kanị, Jizọsị nọ jụgbọ eje-mmọn hụ, sị a, “Kpumẹ ọnụ; gha imẹ ẹ pụha!”
25 Mas Jesus o repreendeu, dizendo:
26 Eje-mmọn hụ nọ se okẹnnyẹ hụ, gi okẹn olu yi oro, gha imẹ ẹ pụ.
26 Então o espírito imundo, agitando-o violentamente e gritando em alta voz, saiu dele.
27 Ọ nọ tụ wẹ ile ẹnya, wẹ hụ a jụ ibe wẹ, sị, “Kị wụ hụnnị? Ọnwan wụ nkuzi ọhụn—hụn ikẹn rị! Ọ gwadẹ eje-mmọn oku, wẹ hụ a gbaye ẹ!”
27 Todos se admiraram, a ponto de perguntarem entre si: — Que é isto? Uma nova doutrina! Com autoridade ele ordena aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem!
28 Ozigbo, otiti ẹ nọ kpọgbarị ẹgbẹrẹ Galili ile.
28 E a fama de Jesus se espalhou depressa em todas as direções, por toda a região da Galileia.
29 Hụn Jesu gihụ gha imẹ ụlọ-ofufe ahụn pụ, ịya lẹ Jemisi lẹ Jọnụ nọ banye iwe Saịmọnụ lẹ Andụrụ.
29 E, saindo da sinagoga, foram, com Tiago e João, para a casa de Simão e André.
30 Emu rị a kụ nnẹ nwunyẹ Saịmọnụ, o dinẹ edinẹ, ẹhụ ọkụn rị e nwun ẹ. Ozigbo, wẹ nọ gwa Jesu nị emu rị a kụ a.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre; e logo deram essa notícia a Jesus.
31 Jizọsị nọ jẹn d'e kunrun ẹ, kwọndọn ẹ ẹka, weli ẹ enu, ẹhịụ ọkụn hụ nọ hapụ a; ọ nọ lemẹ wẹ ọbịa.
31 Então, aproximando-se, Jesus pegou na mão dela e fez com que ela se levantasse. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 O ru ogẹn ẹnyasị, ogẹn anwụn gi rọgụụ, wẹ nọ wẹhẹn'ẹ ndị emu ile lẹ ndị eje-mmọn rị imẹ wẹ.
32 À tarde, depois do pôr do sol, trouxeram a Jesus todos os enfermos e endemoniados.
33 Ndị obodo hụ ile e jun ọnụmụzọ;
33 Toda a cidade estava reunida à porta da casa.
34 Jesu nọ zụọ ndị bu ọda emu ichẹn-ichẹn rị a kụ, chụpụsọnmẹ eje-mmọn bu ọda, ọ nịnị eje-mmọn ndị hụ ku oku makẹni a marịngụọ wẹ onyẹ ọ wụ.
34 E ele curou muitos que se achavam doentes de todo tipo de enfermidades. Também expulsou muitos demônios, não lhes permitindo que falassem, porque sabiam quem ele era.
35 O ru ụzọ-ụtụntụn, ebe eki kelẹni fọnchanpụ, ọ nọ zọpụ ẹgwa, jẹnmẹ ebe ịhịan rịlẹni, ọ nọ nọ ebẹhụ mẹmẹ ekpere.
35 Tendo-se levantado de madrugada, quando ainda estava escuro, Jesus saiu e foi para um lugar deserto, e ali orava.
36 Saịmọnụ lẹ ndị 'ya lẹ wẹ wị nọ chọma a.
36 Simão e os que estavam com ele procuraram Jesus por toda parte.
37 Ogẹn wẹ gi hụn a, wẹ nọ sị a, “Ịhịan ile rị a chọ ị.”
37 Quando o encontraram, lhe disseram: — Todos estão à sua procura.
38 Ọ nọ sị wẹ, “Nị ẹnyi shizi ni obodo ndị ọzọ rị ẹhụ ebeni, kẹni m zizikwọ oziọma imẹ wẹ. Makẹni 'ya wụ ihiẹn m bịa d'e mẹ.”
38 Jesus, porém, lhes disse:
39 Ọ nọ ghagbarị azụụn Galili ile, e zisọnmẹ oziọma imẹ ụlọ-ofufe wẹ rị ichẹn-ichẹn, a chụpụsọnmẹ eje-mmọn.
39 Então ele foi por toda a Galileia, pregando nas sinagogas deles e expulsando os demônios.
40 Okẹnnyẹ ohu emu oti rị a kụ nọ bịa d'e kunrun Jesu, gbu osekpu, rịọma a, sị a, “Omẹni y'a chọghọ, nibe ị saẹka zụọ m, a rị m ọchan.”
40 Um leproso se aproximou de Jesus e lhe pediu, de joelhos: — Se o senhor quiser, pode me purificar.
41 Omikẹn ẹ nọ mẹ Jizọsị, ọ nọ tịnpụ ẹka mẹtụ a, sị a, “A chọghọ m! Dịnhịn, n'ị rị ọchan!”
41 E Jesus, profundamente compadecido, estendeu a mão, tocou nele e disse:
42 Ozigbo, oti hụ nọ gha ẹhụ a pụ, ọ nọ rị ọchan!
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu dele, e ele ficou limpo.
43 Jizọsị nọ zi okẹnnyẹ hụ lama ozigbo, ogẹn o gi dọkẹnmẹgụụ a ẹka ntịn,
43 E, advertindo-o severamente, logo o despediu.
44 sị a, “A gwakwọlẹ onyẹ ọwụlẹ ihiẹnni; ka, jẹn d'e we enwẹn i ghọsị onyẹ nchụ-ẹjan n'o lele i, y'e weri ihiẹn ndị hụ Mozizi ku imẹ Iwu gi chụ-ẹjan, n'i gi ghọsị wẹ nị y'a rịgụọ ọchan.” Ọ nọ sị a lama.
44 E lhe disse:
45 Kanị, okẹnnyẹni a ghagụụ ebahụn pụ, ọ nọ kusọnmẹdẹ ihiẹnni ebe ile. O kukẹnmẹ ihiẹnni, nke wụ nị Jesu asazịnị ẹka pụha imẹ obodo ebe ịhịan a nọ hụn a, kama, ọ ghasọnmẹ azụụn ịhịan bilẹni, kanị wẹ hụzịkwọ a gha ebe ile a bịa ebahụn d'e kunrun ẹ.
45 Mas, tendo ele saído, começou a proclamar muitas coisas e a divulgar a notícia, a ponto de Jesus não poder mais entrar publicamente em nenhuma cidade. Por isso, permanecia fora, em lugares desertos. E de toda parte vinham ao encontro dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.