Marcos 15
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Hụn eki gihụ fọn, ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi lẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị ile rị Ndị-isi Nkịkwama nọ zu, tụgbama iroro ihiẹn wẹ sikọ d'e mẹ. Wẹ nọ kẹn Jesu ẹgbụn, duru ẹ pụ, wẹ ẹ ye Paịleti, hụn wụ Gọvanọ rị a kịdọn ni ndị Rom.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Paịleti nọ jụ a, sị, “Ịyụ wụ Eze ndị Ju?” Jesu nọ za, sị, “Ịyụ ku ẹ.”
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Ndị-isi nchụ-ẹjan nọ kusọnmẹ ihiẹn bu ọda wẹ sị nị 'ya k'o mẹ.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Paịleti nọ jụzị a, sị, “O nwọnni ihiẹn y'a za? Lee ihiẹn ndịnị ile wẹ rị e ku nị ịya k'i mẹ.”
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Jesu ekuzini ihiẹn ọwụlẹ, nke wụ nị ọ tụ Paịleti ẹnya.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Ogẹn Mmẹmmẹ-Nghafe ọwụlẹ, Paịleti a gha imẹ ụlọ-ngan e wepụha nị wẹ onyẹ ohu ọwụlẹ wẹ chọ.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Mmẹmmẹ-Nghafeni, o nwọn okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Barabasị hụn rị imẹ ngan, ịya lẹ ndị rị a lụsọn ndị-ọkịkị; ndị ahụn ya lẹ wẹ rị imẹ ngan gbu ọchụ ogẹn isusu.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ya kẹ igunrun hụ nọ nwan bịa d'a rịọ Paịleti n'o mẹ ni wẹ k'o dọn e mẹ mbụ,
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Paịleti nọ jụ wẹ, sị, “Ụnụ a chọghọ nị m hapụ nị ụnụ Eze ndị Ju?”
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 (Paịleti jụ wẹ ẹrịra makẹni ọ marịngụọ nị ẹnya-ụfụ kẹ ndị-isi nchụ-ẹjan gi we Jesu ye ẹ.)
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Ndị-isi nchụ-ẹjan nọ sị igunrun hụ gwa a n'o wepụha nị wẹ Barabasị hụn nkẹ o gi wepụha Jizọsị.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Paịleti nọ jụ wẹ, sị, “Kị ọnụ chọ nwan nị m gi okẹnnyẹni ụnụ a kpọ ‘Eze ndị Ju’ mẹ?”
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Wẹ nọ yi oro, za, sị, “Kpọgbu ẹ!”
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Paịleti nọ jụ wẹ, sị, “Kị haịn? Elee njọ k'o mẹ?”
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Makẹni Paịleti chọ n'o mẹ ihiẹn sikọ d'a sụọ igunrun hụ ụsụọ, ọ nọ hapụ Barabasị yeni wẹ; ọ fịangụụ Jesu mkpịnsịn, ọ nọ w'ẹ ye ndị jẹnkọ d'a kpọgbun'ẹ.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ya ndị-agha rị okpuru Paịleti nọ weri Jesu si ezi-ọgwa Paịleti; wẹ nọ kpọgbama itu-agha wẹ.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Wẹ nọ yimẹ ẹ ẹwuru ṅanrannị e nwun ufie-rọnị, ufie-rọnị; wẹ nọ gi ogun kpa n'a okpu-eze, bu ẹ che ẹ isi.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 'Ya wẹ nọ kelemẹ ẹ, a sị, “Eze ndị Ju, isi i che!”
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 A fịan w'a mkpịnsịn isi, jụkpu ẹ ẹsọn; e gbuni w'ẹ osekpu, e liyen'ẹ ẹka.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 A kpagụụ w'a ye ẹmụ, wẹ nọ yipụ a ẹfẹ pọpụ hụ, yimẹzi ẹ nke ẹ. 'Ya wẹ nọ weri ẹ d'a kpọgbu.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 E ru wẹ ụzọ, wẹ nọ hụn okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Saịmọnụ, ebe ọ gha alị ọfịa lala imẹ obodo. Ndị-agha hụ nọ wa a ye ẹ olu n'o buru obe ahụn wẹ jẹnkọ d'e gi kpọgbu Jesu. (Saịmọnụ wụ nẹdi Alẹzanda lẹ Rufọsị, onyẹ alị Saịrini k'ọ wụ).
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Wẹ nọ we Jesu si ebe w'a kpọ Gọgọta, hụn wụ “Ebe Okpokom'isi.”
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ebẹhụ kẹ wẹ nọ ye ẹ manya wẹ gwọgbama 'ya lẹ ihiẹn e lu ilu w'a kpọ Maa n'ọ ra, kanị Jizọsị aran'a.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 'Ya wẹ nọ kpọma a enu obe. Wẹ nọ kebe ẹkwa a, tụ nkpọ kẹni wẹ marịn hụn onyẹ-onyẹ jẹnkọ d'e weri.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Ọkụlọkụ itenẹi ụtụntụn kẹ wẹ gi kpọma a elu-obe.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ihiẹn wẹ deye elu obe nị ịya kẹ wẹ gi ma a ikpe wụ “Eze ndị Ju.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Wẹ kpọma Jizọsị lẹ ndị ohin ẹbụọ elu-obe ichẹn-ichẹn; onyẹ ohu rị elu obe rị ẹka-ihiẹn Jizọsị, hụn-ẹbọ rị elu-obe rị ẹka-ekpẹn ẹ,
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 [kẹni ihiẹn Ẹkụkwọ-nsọ ku hụn ụzọ mẹzu—makẹni Ẹhụhụọ-nsọ sị, “Wẹ gụn a yeni ndị a dan iwu.”]
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ndị ghafekọnị hụ e finfin isi, a kpari ẹ, a sị, “Ha! Ẹlẹ ị sị n'i jẹnkọ d'e tikpọ Ụlọ-nsọ, gi akpụ-ụhụọhịn ẹtọ tụndọnzi ẹ?!
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Zụọpụha nwan enwẹn i! Gha nwan elu obe hụ hidan.”
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu hụzị a kpa a e ye ẹmụ imẹ igunrun wẹ, a sị ibe wẹ, “Ọ zụọpụha ndị ọzọ, kanị ọ sanị ẹka zụọpụha enwẹn ẹ!
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Onyẹ nwẹn sị n'ọ wụ Kraịstị, Eze ndị Izrẹlụ, 'ya gha nwan elu obe hidan, kẹni ẹnyi hụn, kweri!”
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 O ru ogẹn ẹnya-anwụn gi a rị isi, alị hụ ile nọ gba ishi d'e ru ọkụlọkụ ẹtọ efinnaị hụ.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Ogẹn ihiẹn nọkẹ ọkụlọkụ ẹtọ gi kụ, Jesu nọ gi okẹn olu yi oro, sị, “Ẹlọị! Ẹlọị!! Lama Sabakitani?!” hụn wụ “Osolobuẹ m! Osolobuẹ m!! Kị haịn i gi gbakịtọ m azụụn?!”
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Ndị hụ imẹ ndị wuzo ebẹhụ a nụ ihiẹn o ku, wẹ nọ sị, “Gọn ni ntịn, ọ rị a hị Ẹlaịja!”
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Onyẹ ohu imẹ wẹ nọ gba ọsọ, weri ẹru suru manya rụ-ụka, fa a ye ọnụnụ mkpịnsịn, ye ẹ ra, sị, “Cheri ni, nị ẹnyi lele kẹ Ẹlaịja jẹnkọ d'a bịa d'e wetu ẹ enu obe!”
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 'Ya Jesu nọ gizi okẹn olu yikẹnmẹ oro, kwọnbepụ.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ẹkwa wẹ gi gbọnbepụ Ebẹhụ- kachanrịn-nsọ imẹ Ụlọ-nsọ nọ bawapụ ẹbụọ gha elu d'e ru alị.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Ọkị-agha hụn wuzo ihun ẹ ebẹhụ a hụn kẹ Jesu dọn nwụn, ọ nọ sị, “Ezioku-ezioku, onyẹni wụ Nwa Osolobuẹ.”
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 O nwọnghọzị ikpoho ndị hụ rị a gha ebe teni e lee ile; ndị hụ imẹ wẹ wụ: Meri onyẹ Mag'dala lẹ Salomi lẹ Meri nnẹ Jemisi hụn-nta lẹ Josisi.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Ikpoho ndịnị wụ ndị e sọn Jesu, e yen'ẹ ẹka, e jẹnn'ẹ ozi ogẹn o gi rị Galili. Ikpoho ndị ọzọ bu ọda sọn ẹ bịa Jerusalẹm rịzịkwọ ebahụn.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 O ru ẹnyasị Ụhụọhịn hụ, ebe o mẹni Ụhụọhịn-nkwademẹ rọ, 'ya wụ ọhị gbama Ụhụọhịn Izu-ikẹn e ru,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 'ya Josẹfụ onyẹ obodo Arịmatịa nọ jẹn d'e kunrun Paịleti. Josẹfụ wụ onyẹ wẹ marịn amarịn imẹ Ndị-isi Nkịkwama. Ọ rịzịkwọ ndị rị e che ọbịbịa Alị-eze Osolobuẹ. Ọ nọ wepụ egun ẹnya, buru Paịleti, sị a ye ẹ ẹhịụ Jesu.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ogẹn Paịleti gi nụ nị Jesu a nwụnọlẹ, ọ tụ a ẹnya. Ọ nọ kpọ ọkị-agha hụ, jụ a k'o tegụọ Jesu nwụn.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Ogẹn o gi nụgụụ ihiẹn ọkị-agha hụ za, ọ nọ sị Josẹfụ jẹn d'e buru ẹhụ hụ.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Josẹfụ nọ ṅọnrin ẹkwa linẹ, butu ẹhụ Jesu elu obe, gi ẹkwa hụ fụma a, bu ẹ che imẹ ili wẹ gu rịkẹ okporo ye imẹ ọmụma zeni kẹ wẹ e mẹ. 'Ya ọ nọ gi ọmụma hi ogbe nukin ọnụ ili hụ.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Meri onyẹ Mag'dala lẹ Meri nnẹ Josisi rị ebahụn e lee ile, wẹ nọ hụn ebe wẹ butọ ẹhụ Jesu.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.