Marcos 15
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA
1 Hụn eki gihụ fọn, ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi lẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị ile rị Ndị-isi Nkịkwama nọ zu, tụgbama iroro ihiẹn wẹ sikọ d'e mẹ. Wẹ nọ kẹn Jesu ẹgbụn, duru ẹ pụ, wẹ ẹ ye Paịleti, hụn wụ Gọvanọ rị a kịdọn ni ndị Rom.
1 Logo pela manhã, entraram em conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o Sinédrio; e, amarrando a Jesus, levaram-no e o entregaram a Pilatos.
2 Paịleti nọ jụ a, sị, “Ịyụ wụ Eze ndị Ju?” Jesu nọ za, sị, “Ịyụ ku ẹ.”
2 Pilatos o interrogou: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
3 Ndị-isi nchụ-ẹjan nọ kusọnmẹ ihiẹn bu ọda wẹ sị nị 'ya k'o mẹ.
3 Então, os principais sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Paịleti nọ jụzị a, sị, “O nwọnni ihiẹn y'a za? Lee ihiẹn ndịnị ile wẹ rị e ku nị ịya k'i mẹ.”
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo: Nada respondes? Vê quantas acusações te fazem!
5 Jesu ekuzini ihiẹn ọwụlẹ, nke wụ nị ọ tụ Paịleti ẹnya.
5 Jesus, porém, não respondeu palavra, a ponto de Pilatos muito se admirar.
6 Ogẹn Mmẹmmẹ-Nghafe ọwụlẹ, Paịleti a gha imẹ ụlọ-ngan e wepụha nị wẹ onyẹ ohu ọwụlẹ wẹ chọ.
6 Ora, por ocasião da festa, era costume soltar ao povo um dos presos, qualquer que eles pedissem.
7 Mmẹmmẹ-Nghafeni, o nwọn okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Barabasị hụn rị imẹ ngan, ịya lẹ ndị rị a lụsọn ndị-ọkịkị; ndị ahụn ya lẹ wẹ rị imẹ ngan gbu ọchụ ogẹn isusu.
7 Havia um, chamado Barrabás, preso com amotinadores, os quais em um tumulto haviam cometido homicídio.
8 Ya kẹ igunrun hụ nọ nwan bịa d'a rịọ Paịleti n'o mẹ ni wẹ k'o dọn e mẹ mbụ,
8 Vindo a multidão, começou a pedir que lhes fizesse como de costume.
9 Paịleti nọ jụ wẹ, sị, “Ụnụ a chọghọ nị m hapụ nị ụnụ Eze ndị Ju?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que eu vos solte o rei dos judeus?
10 (Paịleti jụ wẹ ẹrịra makẹni ọ marịngụọ nị ẹnya-ụfụ kẹ ndị-isi nchụ-ẹjan gi we Jesu ye ẹ.)
10 Pois ele bem percebia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Ndị-isi nchụ-ẹjan nọ sị igunrun hụ gwa a n'o wepụha nị wẹ Barabasị hụn nkẹ o gi wepụha Jizọsị.
11 Mas estes incitaram a multidão no sentido de que lhes soltasse, de preferência, Barrabás.
12 Paịleti nọ jụ wẹ, sị, “Kị ọnụ chọ nwan nị m gi okẹnnyẹni ụnụ a kpọ ‘Eze ndị Ju’ mẹ?”
12 Mas Pilatos lhes perguntou: Que farei, então, deste a quem chamais o rei dos judeus?
13 Wẹ nọ yi oro, za, sị, “Kpọgbu ẹ!”
13 Eles, porém, clamavam: Crucifica-o!
14 Paịleti nọ jụ wẹ, sị, “Kị haịn? Elee njọ k'o mẹ?”
14 Mas Pilatos lhes disse: Que mal fez ele? E eles gritavam cada vez mais: Crucifica-o!
15 Makẹni Paịleti chọ n'o mẹ ihiẹn sikọ d'a sụọ igunrun hụ ụsụọ, ọ nọ hapụ Barabasị yeni wẹ; ọ fịangụụ Jesu mkpịnsịn, ọ nọ w'ẹ ye ndị jẹnkọ d'a kpọgbun'ẹ.
15 Então, Pilatos, querendo contentar a multidão, soltou-lhes Barrabás; e, após mandar açoitar a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
16 Ya ndị-agha rị okpuru Paịleti nọ weri Jesu si ezi-ọgwa Paịleti; wẹ nọ kpọgbama itu-agha wẹ.
16 Então, os soldados o levaram para dentro do palácio, que é o pretório, e reuniram todo o destacamento.
17 Wẹ nọ yimẹ ẹ ẹwuru ṅanrannị e nwun ufie-rọnị, ufie-rọnị; wẹ nọ gi ogun kpa n'a okpu-eze, bu ẹ che ẹ isi.
17 Vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 'Ya wẹ nọ kelemẹ ẹ, a sị, “Eze ndị Ju, isi i che!”
18 E o saudavam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
19 A fịan w'a mkpịnsịn isi, jụkpu ẹ ẹsọn; e gbuni w'ẹ osekpu, e liyen'ẹ ẹka.
19 Davam-lhe na cabeça com um caniço, cuspiam nele e, pondo-se de joelhos, o adoravam.
20 A kpagụụ w'a ye ẹmụ, wẹ nọ yipụ a ẹfẹ pọpụ hụ, yimẹzi ẹ nke ẹ. 'Ya wẹ nọ weri ẹ d'a kpọgbu.
20 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe a púrpura e o vestiram com as suas próprias vestes. Então, conduziram Jesus para fora, com o fim de o crucificarem.
21 E ru wẹ ụzọ, wẹ nọ hụn okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Saịmọnụ, ebe ọ gha alị ọfịa lala imẹ obodo. Ndị-agha hụ nọ wa a ye ẹ olu n'o buru obe ahụn wẹ jẹnkọ d'e gi kpọgbu Jesu. (Saịmọnụ wụ nẹdi Alẹzanda lẹ Rufọsị, onyẹ alị Saịrini k'ọ wụ).
21 E obrigaram a Simão Cireneu, que passava, vindo do campo, pai de Alexandre e de Rufo, a carregar-lhe a cruz.
22 Wẹ nọ we Jesu si ebe w'a kpọ Gọgọta, hụn wụ “Ebe Okpokom'isi.”
22 E levaram Jesus para o Gólgota, que quer dizer Lugar da Caveira.
23 Ebẹhụ kẹ wẹ nọ ye ẹ manya wẹ gwọgbama 'ya lẹ ihiẹn e lu ilu w'a kpọ Maa n'ọ ra, kanị Jizọsị aran'a.
23 Deram-lhe a beber vinho com mirra; ele, porém, não tomou.
24 'Ya wẹ nọ kpọma a enu obe. Wẹ nọ kebe ẹkwa a, tụ nkpọ kẹni wẹ marịn hụn onyẹ-onyẹ jẹnkọ d'e weri.
24 Então, o crucificaram e repartiram entre si as vestes dele, lançando-lhes sorte, para ver o que levaria cada um.
25 Ọkụlọkụ itenẹi ụtụntụn kẹ wẹ gi kpọma a elu-obe.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ihiẹn wẹ deye elu obe nị ịya kẹ wẹ gi ma a ikpe wụ “Eze ndị Ju.”
26 E, por cima, estava, em epígrafe, a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 Wẹ kpọma Jizọsị lẹ ndị ohin ẹbụọ elu-obe ichẹn-ichẹn; onyẹ ohu rị elu obe rị ẹka-ihiẹn Jizọsị, hụn-ẹbọ rị elu-obe rị ẹka-ekpẹn ẹ,
27 Com ele crucificaram dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
28 [kẹni ihiẹn Ẹkụkwọ-nsọ ku hụn ụzọ mẹzu—makẹni Ẹhụhụọ-nsọ sị, “Wẹ gụn a yeni ndị a dan iwu.”]
28 [E cumpriu-se a Escritura que diz: Com malfeitores foi contado. ]
29 Ndị ghafekọnị hụ e finfin isi, a kpari ẹ, a sị, “Ha! Ẹlẹ ị sị n'i jẹnkọ d'e tikpọ Ụlọ-nsọ, gi akpụ-ụhụọhịn ẹtọ tụndọnzi ẹ?!
29 Os que iam passando, blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que destróis o santuário e, em três dias, o reedificas!
30 Zụọpụha nwan enwẹn i! Gha nwan elu obe hụ hidan.”
30 Salva-te a ti mesmo, descendo da cruz!
31 Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu hụzị a kpa a e ye ẹmụ imẹ igunrun wẹ, a sị ibe wẹ, “Ọ zụọpụha ndị ọzọ, kanị ọ sanị ẹka zụọpụha enwẹn ẹ!
31 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas, escarnecendo, entre si diziam: Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se;
32 Onyẹ nwẹn sị n'ọ wụ Kraịstị, Eze ndị Izrẹlụ, 'ya gha nwan elu obe hidan, kẹni ẹnyi hụn, kweri!”
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos. Também os que com ele foram crucificados o insultavam.
33 O ru ogẹn ẹnya-anwụn gi a rị isi, alị hụ ile nọ gba ishi d'e ru ọkụlọkụ ẹtọ efinnaị hụ.
33 Chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 Ogẹn ihiẹn nọkẹ ọkụlọkụ ẹtọ gi kụ, Jesu nọ gi okẹn olu yi oro, sị, “Ẹlọị! Ẹlọị!! Lama Sabakitani?!” hụn wụ “Osolobuẹ m! Osolobuẹ m!! Kị haịn i gi gbakịtọ m azụụn?!”
34 À hora nona, clamou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? Que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Ndị hụ imẹ ndị wuzo ebẹhụ a nụ ihiẹn o ku, wẹ nọ sị, “Gọn ni ntịn, ọ rị a hị Ẹlaịja!”
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Vede, chama por Elias!
36 Onyẹ ohu imẹ wẹ nọ gba ọsọ, weri ẹru suru manya rụ-ụka, fa a ye ọnụnụ mkpịnsịn, ye ẹ ra, sị, “Cheri ni, nị ẹnyi lele kẹ Ẹlaịja jẹnkọ d'a bịa d'e wetu ẹ enu obe!”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de um caniço, deu-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo!
37 'Ya Jesu nọ gizi okẹn olu yikẹnmẹ oro, kwọnbepụ.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Ẹkwa wẹ gi gbọnbepụ Ebẹhụ- kachanrịn-nsọ imẹ Ụlọ-nsọ nọ bawapụ ẹbụọ gha elu d'e ru alị.
38 E o véu do santuário rasgou-se em duas partes, de alto a baixo.
39 Ọkị-agha hụn wuzo ihun ẹ ebẹhụ a hụn kẹ Jesu dọn nwụn, ọ nọ sị, “Ezioku-ezioku, onyẹni wụ Nwa Osolobuẹ.”
39 O centurião que estava em frente dele, vendo que assim expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 O nwọnghọzị ikpoho ndị hụ rị a gha ebe teni e lee ile; ndị hụ imẹ wẹ wụ: Meri onyẹ Mag'dala lẹ Salomi lẹ Meri nnẹ Jemisi hụn-nta lẹ Josisi.
40 Estavam também ali algumas mulheres, observando de longe; entre elas, Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 Ikpoho ndịnị wụ ndị e sọn Jesu, e yen'ẹ ẹka, e jẹnn'ẹ ozi ogẹn o gi rị Galili. Ikpoho ndị ọzọ bu ọda sọn ẹ bịa Jerusalẹm rịzịkwọ ebahụn.
41 as quais, quando Jesus estava na Galileia, o acompanhavam e serviam; e, além destas, muitas outras que haviam subido com ele para Jerusalém.
42 O ru ẹnyasị Ụhụọhịn hụ, ebe o mẹni Ụhụọhịn-nkwademẹ rọ, 'ya wụ ọhị gbama Ụhụọhịn Izu-ikẹn e ru,
42 Ao cair da tarde, por ser o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 'ya Josẹfụ onyẹ obodo Arịmatịa nọ jẹn d'e kunrun Paịleti. Josẹfụ wụ onyẹ wẹ marịn amarịn imẹ Ndị-isi Nkịkwama. Ọ rịzịkwọ ndị rị e che ọbịbịa Alị-eze Osolobuẹ. Ọ nọ wepụ egun ẹnya, buru Paịleti, sị a ye ẹ ẹhịụ Jesu.
43 vindo José de Arimateia, ilustre membro do Sinédrio, que também esperava o reino de Deus, dirigiu-se resolutamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Ogẹn Paịleti gi nụ nị Jesu a nwụnọlẹ, ọ tụ a ẹnya. Ọ nọ kpọ ọkị-agha hụ, jụ a k'o tegụọ Jesu nwụn.
44 Mas Pilatos admirou-se de que ele já tivesse morrido. E, tendo chamado o centurião, perguntou-lhe se havia muito que morrera.
45 Ogẹn o gi nụgụụ ihiẹn ọkị-agha hụ za, ọ nọ sị Josẹfụ jẹn d'e buru ẹhụ hụ.
45 Após certificar-se, pela informação do comandante, cedeu o corpo a José.
46 Josẹfụ nọ ṅọnrin ẹkwa linẹ, butu ẹhụ Jesu elu obe, gi ẹkwa hụ fụma a, bu ẹ che imẹ ili wẹ gu rịkẹ okporo ye imẹ ọmụma zeni kẹ wẹ e mẹ. 'Ya ọ nọ gi ọmụma hi ogbe nukin ọnụ ili hụ.
46 Este, baixando o corpo da cruz, envolveu-o em um lençol que comprara e o depositou em um túmulo que tinha sido aberto numa rocha; e rolou uma pedra para a entrada do túmulo.
47 Meri onyẹ Mag'dala lẹ Meri nnẹ Josisi rị ebahụn e lee ile, wẹ nọ hụn ebe wẹ butọ ẹhụ Jesu.
47 Ora, Maria Madalena e Maria, mãe de José, observaram onde ele foi posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.