Marcos 14

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ogẹn o gi họdụ akpụ-ụhụọhịn ẹbụọ nị Mmẹmmẹ-Nghafe lẹ Mmẹmmẹ wẹ gi e ri Brẹdi nwọnlẹni yisti o gi a fụ ru, ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu hụ a chọ kẹ w'a dọn gi nzuzue nwụnrụn Jesu d'e gbu.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Wẹ nọ sị, “Ẹnyi emẹkọkwọ a ogẹn Mmẹmmẹ, amamgbe isusu gha a rị.”
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ogẹn Jesu gi rị obodo Bẹtanị, iwe Saịmọnụ hụn emu oti te kụ, e ri ihiẹn-oriri, okpoho ohu nọ buhẹ ọgọ alabasta udẹn e shin ọhụnma jun imẹ ẹ; udẹn ahụn ṅanran ọda-ọda—nadị kẹ wẹ gi mẹmẹ ẹ. Ọ nọ kụke ọgọ hụ, hu udẹn hụ kpu Jesu isi.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Kanị ndị hụ imẹ ndị rị ebahụn nọ wemẹ iwe, a sị ibe wẹ, “Kị wẹ rị e wiwini udẹnni ṅanrannị?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Nkẹ e rekarị wẹ udẹnni ihiẹn nọkẹ egho ọrụn akp'ọhịn ọgụn-mmisẹn, we egho ẹ ye ndị igbẹnnyẹ.” Wẹ nọ kọrịamanị okpoho hụ ọda-ọda.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Kanị, Jesu nọ sị wẹ, “Hapụn'a! Kị ụnụ rị e sọngbun'ẹ? O fegụọ m ofufe rị mma.
6 Mas Jesus disse:
7 Ọnụ lẹ ndị igbẹnnyẹ rị ebeni ogẹn ile, ụnụ nwẹ ikẹn mẹni wẹ ọhụnma ogẹn ọwụlẹ ụnụ chọ; kanị mmẹ nwẹn esọnkọ ụnụ nọdị ebeni ogẹn ile.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Okpohoni a nwangụọ ikẹn ẹ; o hukpugụọ m udẹnni ẹhịụ n'o gi kwademẹ olili m, o gini d'e ru.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Eziẹ, m rị a gwa ụnụ nị ebe ọwụlẹ wẹ sikọ d'e zi oziọma imẹ ụwa, wẹ jẹnkọ d'e ku ihiẹnni o mẹ, e gi ẹ a nyanhan a.”
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 'Ya Judasị nwa Iskarọtụ, onyẹ ohu imẹ wẹ mmẹbụọ hụ nọ jẹnmẹ d'e kunrun ndị-isi nchụ-ẹjan kẹni ọ hụn ụzọ re Jesu ye wẹ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹn ọ bịanị, ẹfọ nọ sụọ wẹ ụsụọ ọhụnma-ọhụnma; wẹ nọ kwe ẹ nkwa nị wẹ jẹnkọ d'e ye ẹ egho. 'Ya ọ nọ chọma efe o k'e gi we Jesu ye wẹ.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 O ru ụhụọhịn ibuzọ Mmẹmmẹ wẹ gi e ri Brẹdi nwọnlẹni yisti o gi a fụ, ụhụọhịn hụ wẹ gi e gbu ebulu Oriri-Nghafe, ụmụ-azụụn Jesu nọ jụ a, sị, “Elebe k'i chọ nị ẹnyi kwademẹ hụn y'a nọ ri Oriri-Nghafe?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 'Ya Jesu nọ zi mmadụ ẹbụọ imẹ ụmụ-azụụn a, sị wẹ, “Jẹn ni imẹ obodo hụ, okẹnnyẹ ohu bu ite-mirin jẹnkọ d'e kunrun ọnụ; sọnmẹn'ẹ.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Sị nị onyẹ nwẹ ụlọ o jẹnkọ d'a banye, ‘Onyẹ-nkuzi sị, “Elee hụn wụ mmughẹ m ahụn mẹ lẹ ụmụ-azụụn m sikọ d'a nọ ri Oriri-Nghafe?” ’
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 O jẹnkọ d'a ghọsị ụnụ mmughẹ ohu shịanị rị ibe elu, hụn wẹ kwademẹgụụ ọhụnma, nọ nị ebẹhụ kwademẹ ni ẹnyi ihiẹn ile.”
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 'Ya ụmụ-azụụn hụ nọ shi imẹ obodo hụ, hụn ihiẹn ile kẹ Jesu dọn ku; wẹ nọ kwademẹ ihiẹn-oriri Nghafe.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 O ru ogẹn ẹnyasị, Jesu lẹ ụmụ-azụụn a mmẹbụọ nọ bịa ebẹhụ.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Ogẹn wẹ gi nọdịgụụ alị e ri ihiẹn-oriri, Jesu nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ohu imẹ ụnụ jẹnkọ d'e re m—onyẹ mmẹ lẹ 'ya rị e ri ihiẹn-oriri.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Ẹfọ asụọzịnị ụmụ-azụụn a ụsụọ; onyẹ-onyẹ hụ a sị a, “Ẹlẹkwọ mmẹ! Mmẹ rọ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Jesu nọ za wẹ, sị, “Onyẹ ohu imẹ ọnụ mmẹbụọ rọ, onyẹ hụn mmẹ lẹ ịya gba e suru brẹdi imẹ afẹrẹ ohu e ri.
20 Jesus respondeu:
21 Ẹghẹẹ, Nwa nke ịhịan k'a la rịkẹ kẹ Ẹhụhụọ-nsọ dọn ku; kanị nsọngbu jẹnkọ d'a rị nị onyẹ hụn sikọ d'e we Nwa nke Ịhịan ye wẹ! O te ka onyẹ hụ mma nị amụnị w'a!”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Ogẹn wẹ gi rị e ri ihiẹn-oriri ahụn, Jesu nọ weri brẹdi, ọ gọzigụụ a, ọ nọ bebe ẹ, w'ẹ ye ụmụ-azụụn a, sị, “Weri n'ẹ, ọnwan wụ ẹhụ m.”
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 'Ya ọ nọ weri ope, o yegụụ Osolobuẹ ekele, ọ nọ ye wẹ ile 'ya. Wẹ ile nọ rarịsọnmẹ.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Ọ nọ sị wẹ, “Ọnwan wụ ẹdeke m, hụn wẹ gi ufiri ndị bu ọda hupụ; ẹdeke m, hụn wẹ gi biye nkwerigbama Osolobuẹ tumẹ ẹgbata 'ya lẹ ndị nke ẹ.
24 Então lhes disse:
25 M rị a gwa ụnụ ezioku, arakọzị m manya vaịnị d'e ru ogẹn m jẹnkọ d'a ra a nke ọhụn imẹ Alị-eze Osolobuẹ.”
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Wẹ nọ bụ ẹbụ Mmẹmmẹ-Nghafe; a bụgụụ w'a, wẹ nọ gha ebahụn jẹnmẹ Ugu Olivu.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jesu nọ sị wẹ, “Ụnụ ile jẹnkọ d'a gba m tọ, makẹni Ẹkụkwọ-nsọ sị,
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Kanị m ghagụọ ọnwụn lihi, m k'e bu nị ụnụ ụzọ si Galili.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Pita nọ sị a, “Anakọ m'ị tọ! Ọsụọn'a nị ndị ọzọ ile a la ị tọ!”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Jesu nọ sị Pita, “Ezioku kẹ m rị a gwa ị, nị tannị, imẹ abalịnị, ọkpa gini d'a kwan mgbe ẹbụọ, i jẹnkọ d'a ghọrị mgbe ẹtọ nị y'a marịn m.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Kanị, Pita e kusi ẹ ikẹn, sị, “O nwọnni ogẹn m'e gi la ị tọ, ọsụọn'a nị mmẹ lẹ 'yụ sikọ d'a nwụn!” Ụmụ-azụụn ile họdụnị nọ kuzikwọ ẹrịra.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Ya wẹ nọ shi ebe w'a kpọ Gẹsẹmani, Jesu nọ sị ụmụ-azụụn a, “Nọdị nị alị ebeni, nị m jẹn d'e mẹ ekpere.”
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Ọ nọ weri Pita lẹ Jemisi lẹ Jọn jẹnmẹ.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Ọ nọ sị wẹ, “Obi e d'a gbawapụ m—o d'e gbu m; nọdị nị ebeni, ụnụ a mụnrụn ẹnya.”
34 E lhes disse:
35 Ọ nọ jẹnzụkazị, tụha enwẹn ẹ ye alị, kpe ekpere, nị mbụnị o jẹnkọ d'a nị mẹ, nkẹ a napụ w'a ogẹn afụnfụn hụ.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Ọ nọ sị, “Baba, Baba Nẹdi m! O nwọnni ihiẹn ị ghalẹni a s'ẹka e mẹ; napụ m mkpu afụnfụnnị. Kanị uche i mẹ, ẹlẹ nke m.”
36 E dizia:
37 Ogẹn o gi kin-azụụn, ọ hụn wẹ kẹ wẹ rị ụran. Ọ nọ sị Pita, “Saịmọnụ, ị rị ụran? 'Ya wụ y'a s'ẹka mụnrụn ẹnya mgbahunmẹ ọkụlọkụ ohu?”
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Ọ nọ sị wẹ, “Mụnrụn nị ẹnya; e mẹ ni ekpere, amamgbe ọnụ a danban imẹ ọnwụnwan; mmọn ịhịan a chọghọ, kanị ndụn gụụ ẹhụ.”
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ọ nọ pụzị d'e mẹ ekpere, e mẹzikwọ ekpere ohu hụ.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 O kinhẹnzi azụụn ebe ụmụ-azụụn a rị, hụnzị wẹ kẹ wẹ rị a ranhịn—ezigbo ụran gi wẹ, asanị wẹ ẹka shịapụ ẹnya. Amarịnzịnị wẹ ihiẹn wẹ sikọ d'a sị a.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 O kinhẹnzi nke mgbe ẹtọ, ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ rịkwọ a ranhịn, e zuru ikẹn? O higụọ! Ogẹn e rugụọ. Lee n'ẹ, e we wẹ Nwa nke Ịhịan che ẹka ndị-njọ.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Lihi ni nị ẹnyi jẹnmẹ. Lee n'ẹ, onyẹ rị e reni m e rugụọ ẹhụ ebeni!”
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Ozigbo hụ, kẹ Jesu rịkwọ e ku oku hụ, Judasị, onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn a nọ bịa, 'ya lẹ igunrun busọnmẹ ihiẹn ọgụn—kẹ ọpịa-agha, kẹ ẹgbe. Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị-isi zihẹ wẹ.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 (Onyẹ hụn rị e ren'ẹ wụ Judasị gwa wẹ ihiẹn wẹ sikọ d'e gi marịn Jesu, sị, “Onyẹ hụn m jẹnkọ d'e su ọnụ, ịya wụ onyẹ hụ ụnụ chọkọ, nwụnrụn n'a, ọnụ e kwọnkẹnmẹ ẹ, duru ẹ jẹnmẹ.”)
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Ogẹn Judasị gi nwan bịa, ọ nọ jẹnburu Jizọsị, sị a, “Onyẹ-nkuzi!” Ọ nọ su ẹ ọnụ.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Ndị hụ nọ kwọndọn Jesu, nwụnrụn a.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Kanị, onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn a ndị ahụn turu ebẹhụ nọ sepụha ọpịa-agha, banpụ odibo Onyẹ-isi nchụ-ẹjan ntịn.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Jesu nọ sị wẹ, “Kị ụnụ buhẹ ni ọpịa-agha lẹ ẹgbe d'a nwụnrụn m—nọkẹ sị m wụ onyẹ-ohin?
48 Jesus lhes disse:
49 M rị imẹ igunrun ụnụ imẹ Ụlọ-nsọ ụhụọhịn ile a kuzi, ụnụ anwụnrụnnị m. Kanị ihiẹn ndịnị rị e mẹ kẹni ihiẹn Ẹhụhụọ-nsọ kụ hụn ụzọ mẹzu.”
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Ụmụ-azụụn a ile nọ la a tọ, gbama ọsọ.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Okorọbịa ohu, hụn yihụ ẹkwa linẹ w'e yiye elu ẹ sụọ, nọ sọnmẹ Jesu. Wẹ nọ dọdọn ẹkwa a, chọ nị wẹ nwụnrụn a,
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 kanị ọ nọ la ẹkwa a tọnị wẹ, gi ọtọ gha ebahụn gbapụ.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Wẹ nọ weri Jesu si iwe Onyẹ-isi nchụ-ẹjan. Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị-isi ile nọ gbakikomẹ ebẹhụ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Kanị, Pita sọnkọ Jizọsị; ẹgbata wẹ e teyezi ẹkẹrẹ. Ọ banye ezi ọgwa Onyẹ-isi nchụ-ẹjan, ọ nọ sọn ndị-nche nọdị alị nyanma ọkụn.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ Ndị-isi Nkịkwama ile hụ a chọ ihiẹn wẹ k'e gi hangbu Jizọsị eṅẹn, kẹni wẹ gbu ẹ, kalẹ ahụnnị wẹ —
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 ọsụọn'a nị ndị bu ọda e buokinọlẹ Jesu ọnụ, oku wẹ adangbamanị.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 'Ya kẹ ndị hụ imẹ ndị rị ebẹhụ nọ lihi ọtọ, buokin Jesu ọnụ, sị,
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 “Ẹnyi nụ k'o ku n'o jẹnkọ d'e tikpọ Ụlọ-nsọnị wẹ gi ẹka tụn, gi akpụ ụhụọhịn ẹtọ tụn hụn wẹ ghalẹni e gi ẹka a tụn.”
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Kanị, ẹri wẹ a dangbamazịkwọnị.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 'Ya kẹ Onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọ lihi ọtọ ihun wẹ ile, jụ Jesu njụ, sị, “O nwọnni ihiẹn y'e ku banyeni ihiẹnni ile wẹ rị e ku nị ịya kẹ i mẹ?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Kanị Jesu a gba nkịntịn, ọ shịarịnị ihiẹn ọwụlẹ. Onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọzị jụ a, sị, “Ịyụ wụ Kraịstị, Nwa Onyẹ Hụ Rịchanrịn mma?”
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Jesu nọ sị, “Mmẹ rọ; ọnụ jẹnkọ d'a hụndẹ Nwa nke Ịhịan ebe ọ nọdị alị azụụn ẹka-nni Osolobuẹ, Onyẹ ahụn Ikẹn ile wụ nke ẹ, hụnzị a k'o gi orukpu gha elu-igwee lala!”
62 Jesus respondeu:
63 'Ya Onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọ tika ẹkwa 'ya lẹ enwẹn ẹ wụ Onyẹ-isi nchụ-ẹjan, sị, “Kị ẹnyi rịzị a chọnị ọshẹri ọzọ?!
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Ụnụ a nụgụọ arụnị o ku. Kị wụ uche ụnụ?” Wẹ ile nọ sị nị ikpe-ọnwụn a magụọ a.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Ndị hụ imẹ wẹ nọ jụma ẹsọn kpu Jesu, e kpumẹ w'ẹ ẹnya, fịan a ihiẹn, sị a, “Bu amụma!” Ndị-nche nọzị weri ẹ, gbu ẹ ili.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Kẹ Pita rị ibe alị imẹ ezi-ọgwa hụ, okpoho ohu imẹ ndị idibo Onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọ bịa ebẹhụ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Ogẹn o gi hụn Pita ebe ọ rị a nyan ọkụn, o bu ẹnya tụma a, sị a, “Ịyụ lẹ Jizọsị onyẹ Nazarẹtị hụ wịzịkwọ.”
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Kanị Pita nọ ghọrị, sị, “Amarịndẹ m ihiẹn ị rị e ku, aghọtanị m ihiẹn i rị e ku.” Ọ nọ pụ ebẹhụ, si ọnụ-mgbọn. 'Ya kẹ ọkpa nọ kwan.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Okpoho odibo hụ a hụnzị a ebahụn, ọ nọ gwama ndị wuzo ebẹhụ, sị, “Onyẹni wụ onyẹ ohu imẹ wẹ!”
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Kanị Pita a ghọrịzị.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Kanị, Pita nọ bụma enwẹn ẹ ọnụ, kundẹ Osolobuẹ, sị, “A marịn m okẹnnyẹni ọnụ rị e ku oku ẹ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Ozigbo, ọkpa nọ kwan nke mgbe ẹbụọ, ya Pita nọ nyanhan oku Jesu gwa a; nị “Ọkpa gini d'a kwan mgbe ẹbụọ, i jẹnkọ d'a ghọrị mgbe ẹtọ nị y'a marịn m.” 'Ya ndụn nọ gụụ a, ọ nọ kwan ezigbo ẹkwan.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.