Marcos 14
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA
1 Ogẹn o gi họdụ akpụ-ụhụọhịn ẹbụọ nị Mmẹmmẹ-Nghafe lẹ Mmẹmmẹ wẹ gi e ri Brẹdi nwọnlẹni yisti o gi a fụ ru, ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu hụ a chọ kẹ w'a dọn gi nzuzue nwụnrụn Jesu d'e gbu.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Wẹ nọ sị, “Ẹnyi emẹkọkwọ a ogẹn Mmẹmmẹ, amamgbe isusu gha a rị.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ogẹn Jesu gi rị obodo Bẹtanị, iwe Saịmọnụ hụn emu oti te kụ, e ri ihiẹn-oriri, okpoho ohu nọ buhẹ ọgọ alabasta udẹn e shin ọhụnma jun imẹ ẹ; udẹn ahụn ṅanran ọda-ọda—nadị kẹ wẹ gi mẹmẹ ẹ. Ọ nọ kụke ọgọ hụ, hu udẹn hụ kpu Jesu isi.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Kanị ndị hụ imẹ ndị rị ebahụn nọ wemẹ iwe, a sị ibe wẹ, “Kị wẹ rị e wiwini udẹnni ṅanrannị?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Nkẹ e rekarị wẹ udẹnni ihiẹn nọkẹ egho ọrụn akp'ọhịn ọgụn-mmisẹn, we egho ẹ ye ndị igbẹnnyẹ.” Wẹ nọ kọrịamanị okpoho hụ ọda-ọda.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Kanị, Jesu nọ sị wẹ, “Hapụn'a! Kị ụnụ rị e sọngbun'ẹ? O fegụọ m ofufe rị mma.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Ọnụ lẹ ndị igbẹnnyẹ rị ebeni ogẹn ile, ụnụ nwẹ ikẹn mẹni wẹ ọhụnma ogẹn ọwụlẹ ụnụ chọ; kanị mmẹ nwẹn esọnkọ ụnụ nọdị ebeni ogẹn ile.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Okpohoni a nwangụọ ikẹn ẹ; o hukpugụọ m udẹnni ẹhịụ n'o gi kwademẹ olili m, o gini d'e ru.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Eziẹ, m rị a gwa ụnụ nị ebe ọwụlẹ wẹ sikọ d'e zi oziọma imẹ ụwa, wẹ jẹnkọ d'e ku ihiẹnni o mẹ, e gi ẹ a nyanhan a.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 'Ya Judasị nwa Iskarọtụ, onyẹ ohu imẹ wẹ mmẹbụọ hụ nọ jẹnmẹ d'e kunrun ndị-isi nchụ-ẹjan kẹni ọ hụn ụzọ re Jesu ye wẹ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹn ọ bịanị, ẹfọ nọ sụọ wẹ ụsụọ ọhụnma-ọhụnma; wẹ nọ kwe ẹ nkwa nị wẹ jẹnkọ d'e ye ẹ egho. 'Ya ọ nọ chọma efe o k'e gi we Jesu ye wẹ.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 O ru ụhụọhịn ibuzọ Mmẹmmẹ wẹ gi e ri Brẹdi nwọnlẹni yisti o gi a fụ, ụhụọhịn hụ wẹ gi e gbu ebulu Oriri-Nghafe, ụmụ-azụụn Jesu nọ jụ a, sị, “Elebe k'i chọ nị ẹnyi kwademẹ hụn y'a nọ ri Oriri-Nghafe?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 'Ya Jesu nọ zi mmadụ ẹbụọ imẹ ụmụ-azụụn a, sị wẹ, “Jẹn ni imẹ obodo hụ, okẹnnyẹ ohu bu ite-mirin jẹnkọ d'e kunrun ọnụ; sọnmẹn'ẹ.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Sị nị onyẹ nwẹ ụlọ o jẹnkọ d'a banye, ‘Onyẹ-nkuzi sị, “Elee hụn wụ mmughẹ m ahụn mẹ lẹ ụmụ-azụụn m sikọ d'a nọ ri Oriri-Nghafe?” ’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 O jẹnkọ d'a ghọsị ụnụ mmughẹ ohu shịanị rị ibe elu, hụn wẹ kwademẹgụụ ọhụnma, nọ nị ebẹhụ kwademẹ ni ẹnyi ihiẹn ile.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 'Ya ụmụ-azụụn hụ nọ shi imẹ obodo hụ, hụn ihiẹn ile kẹ Jesu dọn ku; wẹ nọ kwademẹ ihiẹn-oriri Nghafe.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 O ru ogẹn ẹnyasị, Jesu lẹ ụmụ-azụụn a mmẹbụọ nọ bịa ebẹhụ.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Ogẹn wẹ gi nọdịgụụ alị e ri ihiẹn-oriri, Jesu nọ sị wẹ, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ohu imẹ ụnụ jẹnkọ d'e re m—onyẹ mmẹ lẹ 'ya rị e ri ihiẹn-oriri.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Ẹfọ asụọzịnị ụmụ-azụụn a ụsụọ; onyẹ-onyẹ hụ a sị a, “Ẹlẹkwọ mmẹ! Mmẹ rọ?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Jesu nọ za wẹ, sị, “Onyẹ ohu imẹ ọnụ mmẹbụọ rọ, onyẹ hụn mmẹ lẹ ịya gba e suru brẹdi imẹ afẹrẹ ohu e ri.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Ẹghẹẹ, Nwa nke ịhịan k'a la rịkẹ kẹ Ẹhụhụọ-nsọ dọn ku; kanị nsọngbu jẹnkọ d'a rị nị onyẹ hụn sikọ d'e we Nwa nke Ịhịan ye wẹ! O te ka onyẹ hụ mma nị amụnị w'a!”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Ogẹn wẹ gi rị e ri ihiẹn-oriri ahụn, Jesu nọ weri brẹdi, ọ gọzigụụ a, ọ nọ bebe ẹ, w'ẹ ye ụmụ-azụụn a, sị, “Weri n'ẹ, ọnwan wụ ẹhụ m.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 'Ya ọ nọ weri ope, o yegụụ Osolobuẹ ekele, ọ nọ ye wẹ ile 'ya. Wẹ ile nọ rarịsọnmẹ.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Ọ nọ sị wẹ, “Ọnwan wụ ẹdeke m, hụn wẹ gi ufiri ndị bu ọda hupụ; ẹdeke m, hụn wẹ gi biye nkwerigbama Osolobuẹ tumẹ ẹgbata 'ya lẹ ndị nke ẹ.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 M rị a gwa ụnụ ezioku, arakọzị m manya vaịnị d'e ru ogẹn m jẹnkọ d'a ra a nke ọhụn imẹ Alị-eze Osolobuẹ.”
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Wẹ nọ bụ ẹbụ Mmẹmmẹ-Nghafe; a bụgụụ w'a, wẹ nọ gha ebahụn jẹnmẹ Ugu Olivu.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jesu nọ sị wẹ, “Ụnụ ile jẹnkọ d'a gba m tọ, makẹni Ẹkụkwọ-nsọ sị,
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Kanị m ghagụọ ọnwụn lihi, m k'e bu nị ụnụ ụzọ si Galili.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Pita nọ sị a, “Anakọ m'ị tọ! Ọsụọn'a nị ndị ọzọ ile a la ị tọ!”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Jesu nọ sị Pita, “Ezioku kẹ m rị a gwa ị, nị tannị, imẹ abalịnị, ọkpa gini d'a kwan mgbe ẹbụọ, i jẹnkọ d'a ghọrị mgbe ẹtọ nị y'a marịn m.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Kanị, Pita e kusi ẹ ikẹn, sị, “O nwọnni ogẹn m'e gi la ị tọ, ọsụọn'a nị mmẹ lẹ 'yụ sikọ d'a nwụn!” Ụmụ-azụụn ile họdụnị nọ kuzikwọ ẹrịra.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Ya wẹ nọ shi ebe w'a kpọ Gẹsẹmani, Jesu nọ sị ụmụ-azụụn a, “Nọdị nị alị ebeni, nị m jẹn d'e mẹ ekpere.”
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Ọ nọ weri Pita lẹ Jemisi lẹ Jọn jẹnmẹ.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Ọ nọ sị wẹ, “Obi e d'a gbawapụ m—o d'e gbu m; nọdị nị ebeni, ụnụ a mụnrụn ẹnya.”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ọ nọ jẹnzụkazị, tụha enwẹn ẹ ye alị, kpe ekpere, nị mbụnị o jẹnkọ d'a nị mẹ, nkẹ a napụ w'a ogẹn afụnfụn hụ.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Ọ nọ sị, “Baba, Baba Nẹdi m! O nwọnni ihiẹn ị ghalẹni a s'ẹka e mẹ; napụ m mkpu afụnfụnnị. Kanị uche i mẹ, ẹlẹ nke m.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Ogẹn o gi kin-azụụn, ọ hụn wẹ kẹ wẹ rị ụran. Ọ nọ sị Pita, “Saịmọnụ, ị rị ụran? 'Ya wụ y'a s'ẹka mụnrụn ẹnya mgbahunmẹ ọkụlọkụ ohu?”
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Ọ nọ sị wẹ, “Mụnrụn nị ẹnya; e mẹ ni ekpere, amamgbe ọnụ a danban imẹ ọnwụnwan; mmọn ịhịan a chọghọ, kanị ndụn gụụ ẹhụ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ọ nọ pụzị d'e mẹ ekpere, e mẹzikwọ ekpere ohu hụ.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 O kinhẹnzi azụụn ebe ụmụ-azụụn a rị, hụnzị wẹ kẹ wẹ rị a ranhịn—ezigbo ụran gi wẹ, asanị wẹ ẹka shịapụ ẹnya. Amarịnzịnị wẹ ihiẹn wẹ sikọ d'a sị a.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 O kinhẹnzi nke mgbe ẹtọ, ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ rịkwọ a ranhịn, e zuru ikẹn? O higụọ! Ogẹn e rugụọ. Lee n'ẹ, e we wẹ Nwa nke Ịhịan che ẹka ndị-njọ.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Lihi ni nị ẹnyi jẹnmẹ. Lee n'ẹ, onyẹ rị e reni m e rugụọ ẹhụ ebeni!”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Ozigbo hụ, kẹ Jesu rịkwọ e ku oku hụ, Judasị, onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn a nọ bịa, 'ya lẹ igunrun busọnmẹ ihiẹn ọgụn—kẹ ọpịa-agha, kẹ ẹgbe. Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị-isi zihẹ wẹ.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 (Onyẹ hụn rị e ren'ẹ wụ Judasị gwa wẹ ihiẹn wẹ sikọ d'e gi marịn Jesu, sị, “Onyẹ hụn m jẹnkọ d'e su ọnụ, ịya wụ onyẹ hụ ụnụ chọkọ, nwụnrụn n'a, ọnụ e kwọnkẹnmẹ ẹ, duru ẹ jẹnmẹ.”)
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Ogẹn Judasị gi nwan bịa, ọ nọ jẹnburu Jizọsị, sị a, “Onyẹ-nkuzi!” Ọ nọ su ẹ ọnụ.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Ndị hụ nọ kwọndọn Jesu, nwụnrụn a.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Kanị, onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn a ndị ahụn turu ebẹhụ nọ sepụha ọpịa-agha, banpụ odibo Onyẹ-isi nchụ-ẹjan ntịn.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Jesu nọ sị wẹ, “Kị ụnụ buhẹ ni ọpịa-agha lẹ ẹgbe d'a nwụnrụn m—nọkẹ sị m wụ onyẹ-ohin?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 M rị imẹ igunrun ụnụ imẹ Ụlọ-nsọ ụhụọhịn ile a kuzi, ụnụ anwụnrụnnị m. Kanị ihiẹn ndịnị rị e mẹ kẹni ihiẹn Ẹhụhụọ-nsọ kụ hụn ụzọ mẹzu.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ụmụ-azụụn a ile nọ la a tọ, gbama ọsọ.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Okorọbịa ohu, hụn yihụ ẹkwa linẹ w'e yiye elu ẹ sụọ, nọ sọnmẹ Jesu. Wẹ nọ dọdọn ẹkwa a, chọ nị wẹ nwụnrụn a,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 kanị ọ nọ la ẹkwa a tọnị wẹ, gi ọtọ gha ebahụn gbapụ.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Wẹ nọ weri Jesu si iwe Onyẹ-isi nchụ-ẹjan. Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị-isi ile nọ gbakikomẹ ebẹhụ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Kanị, Pita sọnkọ Jizọsị; ẹgbata wẹ e teyezi ẹkẹrẹ. Ọ banye ezi ọgwa Onyẹ-isi nchụ-ẹjan, ọ nọ sọn ndị-nche nọdị alị nyanma ọkụn.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ Ndị-isi Nkịkwama ile hụ a chọ ihiẹn wẹ k'e gi hangbu Jizọsị eṅẹn, kẹni wẹ gbu ẹ, kalẹ ahụnnị wẹ —
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 ọsụọn'a nị ndị bu ọda e buokinọlẹ Jesu ọnụ, oku wẹ adangbamanị.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 'Ya kẹ ndị hụ imẹ ndị rị ebẹhụ nọ lihi ọtọ, buokin Jesu ọnụ, sị,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “Ẹnyi nụ k'o ku n'o jẹnkọ d'e tikpọ Ụlọ-nsọnị wẹ gi ẹka tụn, gi akpụ ụhụọhịn ẹtọ tụn hụn wẹ ghalẹni e gi ẹka a tụn.”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Kanị, ẹri wẹ a dangbamazịkwọnị.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 'Ya kẹ Onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọ lihi ọtọ ihun wẹ ile, jụ Jesu njụ, sị, “O nwọnni ihiẹn y'e ku banyeni ihiẹnni ile wẹ rị e ku nị ịya kẹ i mẹ?”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Kanị Jesu a gba nkịntịn, ọ shịarịnị ihiẹn ọwụlẹ. Onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọzị jụ a, sị, “Ịyụ wụ Kraịstị, Nwa Onyẹ Hụ Rịchanrịn mma?”
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Jesu nọ sị, “Mmẹ rọ; ọnụ jẹnkọ d'a hụndẹ Nwa nke Ịhịan ebe ọ nọdị alị azụụn ẹka-nni Osolobuẹ, Onyẹ ahụn Ikẹn ile wụ nke ẹ, hụnzị a k'o gi orukpu gha elu-igwee lala!”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 'Ya Onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọ tika ẹkwa 'ya lẹ enwẹn ẹ wụ Onyẹ-isi nchụ-ẹjan, sị, “Kị ẹnyi rịzị a chọnị ọshẹri ọzọ?!
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Ụnụ a nụgụọ arụnị o ku. Kị wụ uche ụnụ?” Wẹ ile nọ sị nị ikpe-ọnwụn a magụọ a.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Ndị hụ imẹ wẹ nọ jụma ẹsọn kpu Jesu, e kpumẹ w'ẹ ẹnya, fịan a ihiẹn, sị a, “Bu amụma!” Ndị-nche nọzị weri ẹ, gbu ẹ ili.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Kẹ Pita rị ibe alị imẹ ezi-ọgwa hụ, okpoho ohu imẹ ndị idibo Onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọ bịa ebẹhụ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Ogẹn o gi hụn Pita ebe ọ rị a nyan ọkụn, o bu ẹnya tụma a, sị a, “Ịyụ lẹ Jizọsị onyẹ Nazarẹtị hụ wịzịkwọ.”
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Kanị Pita nọ ghọrị, sị, “Amarịndẹ m ihiẹn ị rị e ku, aghọtanị m ihiẹn i rị e ku.” Ọ nọ pụ ebẹhụ, si ọnụ-mgbọn. 'Ya kẹ ọkpa nọ kwan.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Okpoho odibo hụ a hụnzị a ebahụn, ọ nọ gwama ndị wuzo ebẹhụ, sị, “Onyẹni wụ onyẹ ohu imẹ wẹ!”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Kanị Pita a ghọrịzị.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Kanị, Pita nọ bụma enwẹn ẹ ọnụ, kundẹ Osolobuẹ, sị, “A marịn m okẹnnyẹni ọnụ rị e ku oku ẹ.”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Ozigbo, ọkpa nọ kwan nke mgbe ẹbụọ, ya Pita nọ nyanhan oku Jesu gwa a; nị “Ọkpa gini d'a kwan mgbe ẹbụọ, i jẹnkọ d'a ghọrị mgbe ẹtọ nị y'a marịn m.” 'Ya ndụn nọ gụụ a, ọ nọ kwan ezigbo ẹkwan.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.