Marcos 12
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA
1 Jesu nọ tama nị wẹ ilu, sị, “Okẹnnyẹ ohu nwẹ alị vaịnị, hụn o kẹnhunmẹ ụgba, guzi olu wẹ nọ a pịnpụha manya-vaịnị ye imẹ ẹ, tụn ụlọ nche imẹ ẹ, bu ya wụ alị vaịnị che ẹka ndị sikọ d'a rụn n'a e-gbu-e-ke, ọ nọ jẹnmẹ alị ịhịan. Alị-vaịnị lẹ ebe wẹ nọ a pịnpụha manya-vaịnị rịn'a|src="lb00103b.jpg" size="span" loc="MRK 12" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="12.1"
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 O ru ogẹn vaịnị, ọ nọ zijẹn odibo ohu d'e kunrun ndị hụ ugbo hụ rị ẹka d'e wẹhẹ hụn wẹ ketọn'a.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Wẹ nọ kwọndọn onyẹ hụ o zijẹn, gbu e ili, gbama a ẹka chụpụ.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Okẹnnyẹ hụ nọ zijẹn ni wẹ odibo ọzọ, wẹ nọ ti ẹ ihiẹn isi, gbe ifẹnrẹn ye ẹ ihun.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Ọ nọ zijẹnzi ọzọ, wẹ nọ gbu ẹ. Ẹrịra kẹ wẹ mẹzi ndị bu ọda o zijẹnzi; e gbu wẹ ndị hụ imẹ wẹ ili, gbu ndị hụ imẹ wẹ ozun.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Onyẹ ohu sụọ họdụ o kelẹni zi: ezi nwa a. Omẹgụụ, ọ nọ zijẹn ni wẹ nwa a, sị, ‘Wẹ jẹnkọ d'a gbaye nwa m.’
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Kanị ndị hụ nọ sị ibe wẹ, ‘Onyẹni sikọ d'e weri uku ẹ ile omẹgụụ, bịa nị nị ẹnyi gbu ẹ kẹni ihiẹn nkẹ e ru ẹ ẹka wụrụ nke ẹnyi!’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 'Ya wẹ nọ kwọndọn nwa a hụ, gbu ẹ, gha imẹ ugbo hụ tụpụ a.”
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 “Kị ọnụ ro nị 'ya kẹ onyẹ hụ nwẹ ugbo hụ jẹnkọ d'e mẹ? O sikọ d'a bịa d'e tikpọ ndị hụ, we alị-vaịnị hụ ye ndị ọzọ.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Ụnụ e ke gụntu ẹ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ nị
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Di-nwọnni-ẹnyi 'ya mẹ ẹ,
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Makẹni ndị-ndu ndị Ju a ghọtagụọ nị uwẹ k'ọ ta nị ilu hụ, wẹ te nọ chọ nị wẹ nwụnrụn a, kanị egun ndị rị ebahụn anịnị wẹ. Wẹ nọ la a tọ, gha ebahụn pụ.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Ya ndị-ndu nọ zi ndị hụ imẹ ndị Itu-Farisi lẹ ndị itu Hẹrọdụ d'a chọ ihiẹn rị Jesu ọnụ, nị wẹ gi ẹ kwọndọn ẹ.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Wẹ nọ bịa d'e kunrun Jesu, sị a, “Onyẹ-nkuzi, ẹnyi a marịnghọ n'ị wụ onyẹ ezioku, nị y'a ra lee ịhịan ẹnya ihun, y'a ra gbeyeni ịhịan, kama, y'a kuzi ụzọ Osolobuẹ k'ọ rị. Gwa ẹnyi nwan, ọ hụghọ mma nị ẹnyi kụ eze-kanị wụ Siza ụgwọ-isi ra ọ rị mma?
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Nị ẹnyi kụ wẹ ra ẹnyi akụlẹ?” Kanị, Jesu a hụngụọ a nị wẹ gi ẹro bịa, ọ nọ sị wẹ, “Kị haịn ụnụ gi e shini m ọnyan? Wẹhẹ ni ni m akpụrụ egho dinarịọsị, nị m lele ẹ.”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Wẹ nọ wẹhẹn'ẹ akpụrụ ego dinarịọsị ohu. Ọ nọ sị wẹ, “Isi lẹ ẹfan onyẹ wụ hụnnị?” Wẹ nọ sị a, “Nke Siza rọ.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Jizọsị nọ sị wẹ, “We ni ihiẹn Siza ye Siza, ọnụ e we ihiẹn Osolobuẹ ye Osolobuẹ.” Ihiẹn ọ za nọ tụkẹnmẹ wẹ ẹnya.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 O nwọn ndị Itu-Sadusi bịa d'e kunrun Jesu. Ndị Itu-Sadusi weri ẹ nị ndị nwụnnị ara lihi. Wẹ nọ jụ Jizọsị ụtaa, sị a,
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Onyẹ-nkuzi, Mozizi ye ẹnyi iwu, sị, ‘Omẹni okẹnnyẹ a nwụnhụn, latọ nwunyẹ ẹ, bụ ọ mụnị nwa, nwẹnẹ-ẹ-okẹnnyẹ y'a lụma nwunyẹ nwẹnẹ ẹ hụ, kẹni ọ mụdọnni nwẹnẹ ẹ nwụnhụnnị ụmụ.’
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 O nwọn umunẹ ikẹnnyẹ ẹsa; onyẹ ibuzọ imẹ wẹ a lụ nwunyẹ, ọ nwụnhụn bụ ọ mụnị nwa.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Hụn mẹ wẹ ẹbụọ nọ lụma okpoho hụ, ọ nwụnhụnzị bụ ọ mụnị nwa. Ẹrịra kẹ hụn mẹ wẹ ẹtọ jẹnzi.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Wẹ mmadụ ẹsa lụgbarị okpoho hụ, nwụnhụnchanrịn, bụ a mụnị wẹ nwa. Omẹgụụ okpoho hụ nọ nwụnhụn.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ogẹn ndị nwụnnị jẹnkọ d'e gi lihi, onyẹ k'o jẹnkọ d'a wụ nwunyẹ ẹ, ebe o mẹ ni wẹ ẹsa lụgbarị a?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Jesu nọ sị wẹ, “Ụnụ a marịn Ẹkụkwọ-nsọ, ọnụ a marịn ikẹn Osolobuẹ, ya haịn ụnụ gi e fie ụzọ, ẹlẹ 'ya?
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Ogẹn ndị nwụnnị sikọ d'e gi lihi, alụkọ wẹ di lẹ nwunyẹ, eyekọ wẹ wẹ lụrụ, wẹ jẹnkọ d'a rị kẹ ndị mmọn-ozi rị elu-igwee.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 O mẹ nke iweli ndị nwụnnị, ụnụ e ke gụn imẹ Ẹkụkwọ Mozizi, ebẹhụ ọ nọ ku banyeni akụ-ọfịa hụ rị e nwụn ọkụn, kẹ Osolobuẹ dọn sị Mozizi, ‘Mmẹ wụ Osolobuẹ Ebraham, Osolobuẹ Aziki, nị Osolobuẹ Jekọpụ’?
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 'Ya wụ n'ọ wụ Osolobuẹ ndị rị ndụn, ẹlẹ nke ndị nwụnhụnnị. Ụnụ e fiechanrịngụọ ụzọ.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Onyẹ-nkuzi Iwu ohu nọ jẹnzụnhan, nụ kẹ wẹ-wẹ rị a dọ ndọndọ, hụnzị nị Jesu za wẹ ọhụnma, ọ nọ jụ Jesu ọtaa, sị, “Elee iwu kachanrịn mkpa?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Jesu nọ za a, sị, “Hụn kachanrịnnị wụ ọnwan: ‘Ọnụ ndị Izrẹlụ, gọn ni ntịn! Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ ẹnyi, ịya sụọ wụ Nna.’
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 ‘I jẹnkọ d'e gi obi ị ile lẹ enwẹn i ile lẹ uche i ile lẹ ikẹn i ile nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ i.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Hụn mẹ ẹ ẹbụọ wụ ọnwan: ‘Ihiẹn ibe i sikọ d'a sụọrịrị ị kẹ ihiẹn enwẹn i dọn a sụọ ị.’ O nwọnni iwu ọzọ ka ndịnị.”
31 O segundo é:
32 Onyẹ-nkuzi Iwu hụ nọ sị Jizọsị, “Y'e kughọ ọhụnma onyẹ-nkuzi. Eziẹ k'i ku nị Di-nwọnni-ẹnyi sụọ wụ Osolobuẹ, ọzọ arị a,
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 lẹni igi obi i ile lẹ nghọha ị ile lẹ ikẹn i ile nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ Osolobuẹ lẹ ịnị ihiẹn ibe i a sụọ ị kẹ ihiẹn enwẹn i dọn a sụọ i kachanrịn ẹjan ile wẹ dụn ọkụn lẹ ẹjan ndị ọzọ ile mkpa a rị.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Ogẹn Jizọsị gi hụn a n'ọ za ọhụnma, ọ nọ sị onyẹ-nkuzi Iwu hụ, “Y'a nọkunmẹgụọ Alị-eze Osolobuẹ.”
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Ogẹn Jesu gi rị imẹ Ụlọ-nsọ a kuzi, ọ nọ sị, “Kị haịn ndị-nkuzi Iwu gi e ku ni Kraịstị wụ nwa Defidi?”
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 “Bụ Defidi lẹ enwẹn ẹ ku oku ghahanị Mmọn-nsọ, sị,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Ebe o mẹ ni Defidi lẹ enwẹn ẹ kpọ a ‘Di-nwọnni-m,’ nanị k'o dọn nwan wụrụ nwa Defidi?”
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 K'o dọn rị a kuzi, ọ sị, “Kpachanpụ nị ẹnya banyeni ndị-nkuzi Iwu, ọ sụọ wẹ nị w'e yi ẹkwa tueni a ghahunmẹ; ọ sụọzị wẹ nị wẹ e kele wẹ ekele pụ-ichẹn imẹ afịa;
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 ọ sụọ wẹ nị w'a nọdị isi-ocho imẹ ụlọ-ofufe, a nọdị isi-ocho wẹ gha e ri oriri.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 W'e gi ẹro e rigbu ikpoho di wẹ nwụn lẹ ụlọ wẹ, e gi ekpere sueni e kpumẹ ẹ. Ikpe-ọmụma wẹ jẹnkọ d'a ka njọ.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Jesu nọ nọdị alị bu ihun zinmẹ ebe w'e buche oyiye, e lee kẹ igunrun hụ rị e buche egho imẹ ebẹhụ. Ndị ịdafịn bu ọda hụ e buche egho hini.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ogbẹnnyẹ ohu di ẹ nwụn nọ bịa d'e buche akpụrụ egho kọpa ẹbụọ mẹ ẹkẹrẹ, 'ya wụ ịkọbọ.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Jizọsị nọ kpọ ụmụ-azụụn a, sị wẹ, “Ogbẹnnyẹni di ẹ nwụn buchekarị ịhịan ile hụn rị e buche ego imẹ ebe w'e buche oyiye.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Makẹni wẹ ile gha imẹ hụn bu ọda wẹ nwẹ ye, kanị 'ya lẹ enwẹn ẹ, k'o mẹhan ogbẹnnyẹ, yechanrịn ihiẹn ile o nwọn, ihiẹn ile o nwọn hụn o gi bi.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.