Lucas 6
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ACF
1 Ụhụọhịn Izu-ikẹn ohu, Jesu ghakọ imẹ ugbo ọka-witi, ụmụ-azụụn a nọ ghọrịma mkpụrụ ọka-witi, e gi ẹka a fụchanpụ, e ri.
1 E aconteceu que, no segundo sábado após o primeiro, passou pelas searas, e os seus discípulos iam arrancando espigas e, esfregando-as com as mãos, as comiam.
2 Ndị hụ imẹ ndị Itu-Farisi nọ jụma wẹ, sị, “Kị ụnụ rị e mẹni ihiẹn Iwu sị wẹ e mẹlẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Jesu nọ shịarị wẹ, sị, “Ụnụ e ke guntu ihiẹn Defidi mẹ ogẹn ẹgụn gi rị a gụn 'ya lẹ ndị 'ya lẹ wẹ wị?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nunca lestes o que fez Davi quando teve fome, ele e os que com ele estavam?
4 Ọ banye imẹ ụlọ Osolobuẹ, weri brẹdi-nsọ hụ w'e bupụhanị Osolobuẹ, ri ẹ—yezi ndị 'ya lẹ wẹ wị, bụ Iwu sị onyẹ ọwụlẹ erilẹ brẹdi hụ mmanị ndị nchụ-ẹjan sụọ.”
4 Como entrou na casa de Deus, e tomou os pães da proposição, e os comeu, e deu também aos que estavam com ele, os quais não é lícito comer senão só aos sacerdotes?
5 'Ya Jesu nọzị sị wẹ, “Nwa nke Ịhịan kẹ oku Ụhụọhịn Izu-ikẹn rị ẹka.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é Senhor até do sábado.
6 O ru Ụhụọhịn Izu-ikẹn ọzọ, Jizọsị nọ banye imẹ ụlọ-ofufe ohu, kuzimẹ. Okẹnnyẹ ohu ẹka-nni nwụnhụn rị ebẹhụ.
6 E aconteceu também noutro sábado, que entrou na sinagoga, e estava ensinando; e havia ali um homem que tinha a mão direita mirrada.
7 Ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị Itu-Farisi hụ a chọ ihiẹn wẹ k'a sị Jesu mẹ; wẹ hụ e ke ẹ nke kẹni wẹ hụn omẹni o sikọ d'a gwọ ọrịa Ụhụọhịn Izu-ikẹn, nị wẹ gi ẹ ma a ikpe.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se o curaria no sábado, para acharem de que o acusar.
8 Kanị Jizọsị a marịngụọ ihiẹn wẹ rị e ro. Ọ nọ sị okẹnnyẹ hụ, “Lihi ọtọ n'ị bịa ihun ebeni d'e turu.” Okẹnnyẹ hụ nọ lihi ọtọ, shi ebahụn d'e wuzo.
8 Mas ele bem conhecia os seus pensamentos; e disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E, levantando-se ele, ficou em pé.
9 'Ya Jizọsị nọ sị wẹ, “Nị m jụ ụnụ ajụjụ: Kịnị kẹ Iwu sị ẹnyi mẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn? Ọ sị wẹ mẹ ihiẹn rị mma ra eje-ihiẹn? Ọ sị wẹ zụọ ịhịan ra ọ sị wẹ gbu ịhịan?”
9 Então Jesus lhes disse: Uma coisa vos hei de perguntar: É lícito nos sábados fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar?
10 O lehunmẹgụụ wẹ ile, ọ nọ sị okẹnnyẹ hụ, “Tịnpụ ẹka ị.” Okẹnnyẹ ahụn nọ tịnpụ a, ẹka a nọ rịzị mma.
10 E, olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a mão lhe foi restituída sã como a outra.
11 Kanị, eje-olulu nọ bumẹ wẹ, wẹ nọ zumẹ umẹ ihiẹn wẹ jẹnkọ d'e mẹ Jizọsị.
11 E ficaram cheios de furor, e uns com os outros conferenciavam sobre o que fariam a Jesus.
12 Ogẹn hụ, Jesu nọ si enu ugu d'e mẹ ekpere, nọchanrịn uchinchin hụ ile e mẹ ekpere e jẹnni Osolobuẹ.
12 E aconteceu que naqueles dias subiu ao monte a orar, e passou a noite em oração a Deus.
13 Eki e fọn, ọ nọ kpọ ụmụ-azụụn a, họrị mmadụ mmẹbụọ imẹ wẹ, kpọ wẹ ndị-ozi pụ-ichẹn. Wẹ wụ:
13 E, quando já era dia, chamou a si os seus discípulos, e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Saịmọnụ hụn ọ kpọ Pita,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matiu,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 ndị ọzọ wụ Judasị nwa Jemisi lẹ
16 E Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
17 Ogẹn Jizọsị lẹ ndị-ozi hụ pụ-ichẹn gi hidangụụ, ọ nọ turu alị-aradan, 'ya lẹ igunrun ụmụ-azụụn a. Imẹrinmẹ ndị ọzọ ndị hụn gha ebe ile rị imẹ Judia lẹ Jerusalẹm lẹ azụụn alị Taya-lẹ-Sidọnụ rị mkpẹnrẹn Ohimin bịa rịzịkwọ ebahụn;
17 E, descendo com eles, parou num lugar plano, e também um grande número de seus discípulos, e grande multidão de povo de toda a Judéia, e de Jerusalém, e da costa marítima de Tiro e de Sidom; os quais tinham vindo para o ouvir, e serem curados das suas enfermidades,
18 wẹ bịa kẹni wẹ gọn ẹ ntịn lẹ n'ọ zụọ wẹ emu rị a kụnị wẹ. Ndị hụn eje-mmọn rị e ye nsọngbu bịazịkwọ ebẹhụ, wẹ nọ dịnhịn.
18 Como também os atormentados dos espíritos imundos; e eram curados.
19 Igunrun hụ ile hụ a chọ nị wẹ mẹtụ a ẹka, makẹni ikẹn rị a gha imẹ ẹ a pụha, a zụọ wẹ ile.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe, porque saía dele virtude, e curava a todos.
20 Ọ nọ bu ẹnya zinmẹ ụmụ-azụụn a, sị,
20 E, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Ngọzi wụ nke ụnụ, ndị hụn ẹgụn rị a gụn ogẹnni, makẹni ẹfọ jẹnkọ d'e jun ụnụ! Ngọzi wụ nke ụnụ ndị hụn rị a kwan ẹkwan ogẹnni, makẹni ụnụ sikọ d'a mụ ẹmụ.
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Ngọzi wụ nke ụnụ wẹ gha a e gi ifiri Nwa nke ịhịan e ze ize ụnụ, a gụnpụ ụnụ ọnụ ọgụn, a kpari ụnụ, a gba nị ụnụ ọsọ!
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem e quando vos separarem, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 A ghọghọ nị, a tụsi ni elu ogẹn ọwụlẹ wẹ m'ẹ! Makẹni ụgwọ ọrụn hi-ogbe rị e che ụnụ imẹ elu-igwee. Makẹni, ẹrịra kẹ ndị nẹdi wẹ kanị mẹ ndị-amụma ogẹn mbụ.
23 Folgai nesse dia, exultai; porque eis que é grande o vosso galardão no céu, pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 Kanị nsọngbu rị e che ụnụ, ndị wụ ọdafịn ogẹnni, makẹni ụnụ e rigụọ nke ụnụ!
24 Mas ai de vós, ricos! porque já tendes a vossa consolação.
25 Nsọngbu rị e che ụnụ ndị ẹfọ jun ogẹnni, makẹni ẹgụn sikọ d'a gụn ụnụ! Nsọngbu wụ nke ụnụ, ndị rị a mụ ẹmụ ogẹnni, makẹni ụnụ jẹnkọ d'a gha a kwan, e goo!
25 Ai de vós, os que estais fartos, porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides, porque vos lamentareis e chorareis.
26 Nsọngbu wụ nke ụnụ ogẹn ọwụlẹ ịhịan ile gi e ku oku ụnụ ọhụnma, makẹni ẹrịra kẹ ndị nẹdi wẹ kanị mẹ ndị amụma-ụgha ogẹn mbụ.”
26 Ai de vós quando todos os homens de vós disserem bem, porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Kanị m rị a gwa ụnụ ndị rị e gọn m ntịn: e nwẹ ni ihiẹn-ọsụsụọ jẹnni ndị iṅẹnrẹn ụnụ; e mẹ ni ni ndị iwe ụnụ rị e we ihiẹn rị mma;
27 Mas a vós, que isto ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 a gọzi ni ndị hụn a bụ ụnụ ọnụ; e mẹ ni ni ndị hụn e mẹja nị ụnụ ekpere.
28 Bendizei os que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Onyẹ ma ị ọra nti ohu, y'e zinmẹn'ẹ hụn-ẹbọ; onyẹ napụ ị ẹwo i yiye elu ẹ, yezi ẹ hụn i yi imẹ ẹ.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, nem a túnica recuses;
30 Onyẹ ọwụlẹ rịọ ị ihiẹn, y'e ye ẹ. Onyẹ weri ihiẹn i, a dọl'a 'ya.
30 E dá a qualquer que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho tornes a pedir.
31 E mẹ ndị ọzọ kẹ ị chọ nị wẹ e mẹ i.”
31 E como vós quereis que os homens vos façam, da mesma maneira lhes fazei vós, também.
32 “Omẹni ndị ihiẹn i a sụọ sụsụọ kẹ ihiẹn wẹ a sụọ ị, elee ihiẹn-ọma kẹ i mẹ y'e gi narịn ngọzi? Ndị njọ e nwẹzikwọ ihiẹn-ọsụsụọ jẹnni ndị ihiẹn wẹ a sụọ!
32 E se amardes aos que vos amam, que recompensa tereis? Também os pecadores amam aos que os amam.
33 Omẹni ndị hụn e mẹ n'i ọhụnma kẹ y'e mẹ ni ọhụnma, elee ihiẹn-ọma kẹ i mẹ y'e gi narịn ngọzi? Kẹ ndị njọ e mẹzi ẹrịra!
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que recompensa tereis? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Omẹlẹ ndị ị marịn nị wẹ sikọ d'a kụkin i sụọ kẹ y'e zinye, elee ihiẹn ọma kẹ i mẹ y'e gi narịn ngọzi? Kẹ ndị njọ e mẹzikwọ ẹrịra, kẹni wẹ kụkin wẹ ihiẹn wẹ zinye wẹ!
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais tornar a receber, que recompensa tereis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para tornarem a receber outro tanto.
35 Mba! Kama, e nwẹ ni ihiẹn-ọsụsụọ jẹnni ndị iṅẹnrẹn ụnụ, e mẹ ni ni wẹ ọhụnma. E zinye ni onyẹ ọwụlẹ, k'a tụlẹ ni ẹnya nị wẹ jẹnkọ d'a kụkin ụnụ. Ụnụ mẹ ẹ, ụgwọ-ọrụn ụnụ jẹnkọ d'e hi-ogbe, ụnụ jẹnkọ d'a wụrụ ezigbo ụmụ Onyẹ Hụ Kachanrịnnị. Makẹni, o mẹ ni ndị ọhụnma-ogodan lẹ ndị-njọ ẹfọma.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes, e será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 E mẹ ni ebere kẹ Nẹdi ụnụ dọn e mẹ ebere.”
36 Sede, pois, misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “Amalẹ ndị-ọzọ ikpe, makẹ Chuku gha a ma ị ikpe; ekutọlẹ ndị ọzọ makẹ Chuku gha e kutọ ị; gbagharị ndị ọzọ kẹni Osolobuẹ gbagharị ị.”
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; soltai, e soltar-vos-ão.
38 “Ye ndị ọzọ kẹni Osolobuẹ ye i: i sikọ d'e nwẹhẹn hụn wẹ kpọnjun ọhụnma, bịantu ẹ alị, zinzin, o junpụha—e hu wẹ ẹ ye i ngadan. Makẹni, kẹ i yehan ndị ọzọ kẹ Chuku jẹnkọ d'e ye i.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando, vos deitarão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes também vos medirão de novo.
39 Jizọsị nọzị tụ nị wẹ iluni: “Onyẹ ẹnya-ishi as'ẹka du ẹnya-ishi ibe ẹ. N'ọ sa ẹka? O m'ẹ, ẹlẹ wẹ ẹbụọ a danban imẹ mgbugbu?
39 E dizia-lhes uma parábola: Pode porventura o cego guiar o cego? Não cairão ambos na cova?
40 Onyẹ wẹ rị a kuzi ara karị onyẹ-nkuzi ẹ; kama, onyẹ wẹ kuzigụụ sikọ d'a nọ kẹ onyẹ hụn kuzin'ẹ.
40 O discípulo não é superior a seu mestre, mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 K'ị rị a hụnnị irinrin-nkụn rị nwẹnẹ i ẹnya, bụ y'a hụnnị ogwe-nkụn rị ị ẹnya?
41 E por que atentas tu no argueiro que está no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Nanị ke y'e dọn sị nwẹnẹ i, ‘Nwẹnẹ-onyẹ, nị m wepụ ị irinrin-nkụn rị ị ẹnya,’ bụ y'a hụndẹni ogwe-nkụn hụn rị 'yụ lẹ enwẹn i ẹnya? Onyẹ ihunnaị! Bu ụzọ bupụ ogwe-nkụn rị i ẹnya, kẹni i legha ụzọ ọhụnma wepụ irinrin-nkụn rị nwẹnẹ i ẹnya.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não atentando tu mesmo na trave que está no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho, e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Osisi rị mma ara mị mkpụrụ rịlẹni mma; osisi jọ njọ ara mị mkpụrụ rị mma.
43 Porque não há boa árvore que dê mau fruto, nem má árvore que dê bom fruto.
44 Mkpụrụ osisi ọwụlẹ mị kẹ wẹ gi a marịn osisi hụ: w'a ra ghọrị figi elu ogun-lẹ-ẹkịrịka; w'a ra ghọrị grepu elu abị-ogun w'a kpọ brambụ.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois não se colhem figos dos espinheiros, nem se vindimam uvas dos abrolhos.
45 Ezigbo ịhịan a gha ihiẹn ọma o butọ imẹ obi ẹ e wepụha ihiẹn rị mma; kanị eje-ịhịan a gha eje-ihiẹn o butọ e wepụha eje-ihiẹn. Makẹni, ihiẹn hụn junpụha imẹ obi kẹ ọnụ e ku.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o mal, porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Kị haịn ụnụ gi a kpọ m ‘Di-nwọnni-ẹnyi, Di-nwọnni-ẹnyi,’ bụ ụnụ ara mẹ ihiẹn m ku?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu digo?
47 Nị m ghọsị ụnụ kẹ onyẹ hụn bịa d'e kunrun ni m, a nụ ihiẹn m rị e ku, e gi ẹ a rụn ọrụn, nọ:
47 Qualquer que vem a mim e ouve as minhas palavras, e as observa, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 ọ nọ kẹ onyẹ hụn rị a tụn ụlọ, hụn gumi mgbugbu, gbe iyetọ a ye elu ọmụma; ogẹn okẹn-mirin gi huru, idẹ ẹ nọ hukunrun ụlọ hụ, kanị, ọ sanị ẹka mẹhunmẹ ụlọ hụ—makẹni wẹ tụn a ọhụnma, [wẹ tụn a ye enu ọmụma].”
48 É semelhante ao homem que edificou uma casa, e cavou, e abriu bem fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, bateu com ímpeto a corrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque estava fundada sobre a rocha.
49 “Kanị, onyẹ hụn nụ oku m bụ a ra gi ẹ rụn ọrụn rị kẹ onyẹ hụ tụn ụlọ ye alị-mmakalaka bụ o gbeni iyetọ: hụn mirin ahụn gihụ hukunrun ụlọ ahụn, ọ dan ozigbo—dankpọchanrịn!”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante ao homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a corrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.