Lucas 5

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ụhụọhịn ohu, Jesu turu mkpẹnrẹn “Ohimin” Gẹnẹsarẹtị, igunrun ịhịan hụ a fụfa a, kẹni wẹ nụ oku-Osolobuẹ.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ọ hụn ụgbọ-mirin ẹbụọ wẹ limẹtọ mkpẹnrẹn mirin ebahụn—ndị gi wẹ e gbu azụn natọ wẹ d'a sụ ọga wẹ.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Jesu nọ banye ohu imẹ wẹ hụn wụ nke Saịmọnụ, ọ nọ sị a gha mkpẹnrẹn ebẹhụ nyanshi ihun ẹkẹrẹ. Ya Jesu nọ nọdị alị imẹ ụgbọ hụ, gha ebẹhụ kuzimẹ igunrun hụ.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Ogẹn o gi kugụụ, ọ nọ sị Saịmọnụ, “Nyanshi ụgbọ ebe mirin nọ mi, nị ụnụ tụyesọnmẹ ọga ụnụ, kẹni ụnụ nwụn azụn.”
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Saịmọnụ nọ sị a, “Di-ọkpa, ẹnyi nọ ebeni eki e we fọn, ẹnyi anwụnnị ihiẹn-anaị. Kanị, ebe o mẹ ni ị sị ẹnyi tụye, m jẹnkọ d'a tụye ọga ndị hụ.”
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Wẹ nọ tụyesọnmẹ ọga wẹ: wẹ nọ nwụn azụn bu ọda, nke wụ nị ọga wẹ e te tikama.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 'Ya wẹ nọ fe ibe wẹ rị imẹ ụgbọ hụn-ẹbọ ẹka wẹ bịa d'e yeni wẹ ẹka. A bịa wẹ, 'ya wẹ nọ kpọn azụn kpọnjun imẹ ụgbọ ẹbụọ hụ, nke wụ nị e te rubanma wẹ imẹ mirin.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Ogẹn Saịmọnụ wụ Pita gi hụn ihiẹn mẹni, ọ nọ gbuni Jesu osekpu, sị, “Gha ebe m rị pụ, Di-nwọnni-ẹnyi, nị m wụ onyẹ njọ!”
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 O ku ẹrịra makẹni ọ tụ ya lẹ ndị 'ya lẹ wẹ wị ẹnya nị wẹ gbu azụn buhan ọda ẹrịra.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Ẹrịra k'ọ rịzị ụmụ Zẹbẹdi wụ Jemisi lẹ Jọnụ, ndị hụn wẹ lẹ Saịmọnụ gba a rụn.
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 A dọkpụnpụhagụụ wẹ ụgbọ wẹ mkpẹnrẹn mirin, 'ya wẹ nọ la ihiẹn ile tọ, sọnmẹ Jesu.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Ogẹn Jesu gi rị obodo ohu, okẹnnyẹ ohu oti fụkpo ẹhụ ile rị obodo hụ. Ogẹn o gi hụn Jesu, ọ nọ dan alị, rịọma a, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, mbụnị y'a chọghọ, ị jẹnkọ d'a s'ẹka zụọ m, a rị m ọchan!”
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Jesu nọ tịnpụ ẹka, mẹtụ a, sị a, “A chọghọ m, rị ọchan!” Ọrịa hụ nọ gha ẹhụ okẹnnyẹ hụ pụ ozigbo.
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Jesu nọ sị a, “Agwakwọlẹ onyẹ ọwụlẹ; ka jẹn d'e kunrun onyẹ nchụ-ẹjan ozigbo, n'o lele i, y'a chụ-ẹjan ahụn Mozizi sị onyẹ dịnhịngụụ oti k'a chụ, gi ẹ ghọsị ịhịan ile nị y'a dịnhịngụọ.”
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Kanị, oku Jesu nọ kpọkarịdẹ k'ọ kpọhan mbụ; igunrun bu ọda hụ e ruhẹ nị wẹ gọn ẹ ntịn lẹ ni ọ zụọ wẹ emu wẹ.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Kanị o ru, o si ebe ịhịan bilẹni d'e mẹ ekpere.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Ụhụọhịn ohu, ogẹn Jesu gi rị a kuzi, ndị Itu-Farisi lẹ ndị-nkuzi Iwu hụn gha ụmụ-alị ile rịsọnmẹ Galili lẹ Judia bịa lẹ ndị gha Jerusalẹm bịa rị ebẹhụ. Ikẹn Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ hụ a hụn Jesu jẹnkọ d'e gi gwọ ọrịa.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Ogẹn ahụn hụra, ikẹnnyẹ gi ute bula okẹnnyẹ ọrọ kinmin nọ bịa; wẹ hụ a nwan nị wẹ bubanhan a imẹ ụlọ hụ d'e bu ẹ tọ ihun Jesu,
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 kanị, ahụnnị wẹ ụzọ bubanhan a makẹni igunrun hụ jun ebẹhụ. 'Ya wẹ nọ nyinrin elu ụlọ hụ, be oghe ye okpukpu ẹ, gha ebahụn dọ 'ya lẹ ute ẹ ye etintinnaị igunrun hụ ihun Jesu. Wẹ nọ nyinrin, be oghe elu ụlọ, gha ebẹhụ dọtu ẹ|src="lb00305c.jpg" size="col" loc="LUK 5" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="5.19"
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Ogẹn Jesu gi hụn okukwe wẹ, ọ nọ sị okẹnnyẹ hụ, “Ọwụ m, a gbagharịgụọ wẹ i njọ ị.”
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Ya ndị-nkuzi Iwu hụ lẹ ndị Itu-Farisi nọ jụma ibe wẹ, sị, “Onyẹ wụ hụnnị rị e ku arụ?! Onyẹ a saẹka a gbagharị njọ wezụka Osolobuẹ sụọ?!”
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Jesu a marịngụọ ihiẹn rị wẹ obi, 'ya ọ nọ sị wẹ, “Kị haịn ụnụ gi e ro ụdị iroroni?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 Elee hụn ka nfe okuku: ị sị, ‘A gbagharịgụọ wẹ i njọ ị’ ra ị sị, ‘Lihi ọtọ n'i jẹnmẹ ijẹn’?”
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 “M jẹnkọ nwan d'a ghọsị ụnụ nị Nwa nke Ịhịan nwẹ ikẹn o gi a gbagharị njọ imẹ ụwa.” 'Ya ọ nọ sị okẹnnyẹ hụ ọrọ kinmin, “M sị ị nihi ọtọ, heri ute i n'ị lama!”
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 Okẹnnyẹ hụ nọ nihi ọtọ ozigbo—id'ẹnya wẹ ile rị ebahụn, weri ute hụ o te gi dinẹ, jarị Chuku mma, lama.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Ọ nọ tụ wẹ ile ẹnya ọda-ọda, wẹ nọ ja Osolobuẹ mma. Ọ tụka wẹ egun; wẹ hụ a sị, “Ẹnyi a hụnọlẹ ihiẹn ẹnyi hụntulẹni tannị!”
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Ọnwan e mẹgụụ, Jizọsị nọ pụ; 'ya ọ nọ hụn onyẹ w'a kpọ Livaị, hụn a na nị ndị Rom rị a kịnị ụgwọ-isi, ebe ọ nọdị alị imẹ ọdụ wẹ n'a na ụgwọ-isi. Jizọsị nọ sị a, “Sọnmẹ m.”
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Livaị nọ lihi ọtọ, natọ ihiẹn ile, sọnmẹ ẹ.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 'Ya kẹ Livaị nọ gi ifiri Jizọsị kpọ oriri hi-ogbe iwe ẹ; igunrun ndị Ụgwọ-isi lẹ ndị ọzọ hụzị teburu ebẹhụ e du wẹ e ri ihiẹn-oriri.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Ndị Itu-Farisi lẹ ndị-nkuzi Iwu wẹ hụn rị itu ndị Farisi nọ sọn ụmụ-azụụn Jizọsị kpemẹ, a sị, “Kị haịn ụnụ gi e du ndị Ụgwọ-isi lẹ ndị-njọ e ri, a ra?”
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Jizọsị nọ shịarị wẹ, sị, “Ndị rị ikẹn ara chọ dibiẹ, ndị emu rị a kụ sụọ, uwẹ wụ ndị a chọ dibiẹ.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Ẹlẹ ndị ezi-omumẹ kẹ m bịa d'a kpọ nị wẹ rogharị, kanị ndị-njọ.”
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Ya wẹ nọ sị Jesu, “Ụmụ-azụụn Jọnụ e bu ọnụ mbụ-lẹ-ẹbọ, e mẹ ekpere, ụmụ-azụụn ndị Itu-Farisi e mẹzikwọ ẹrịra; kanị ụmụ-azụụn ị e ri, a ra.”
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Jesu nọ shịarị wẹ, sị, “Ụnụ asakọ ẹka mẹ ndị bịa oriri agbamẹkụkwọ bu ọnụ ebe wẹ lẹ okẹnnyẹ rị a gba ẹhụhụọ rị. Nị ụnụ sa ẹka?
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Ogẹn w'e gi wepụ okẹnnyẹ hụn rị a gba ẹkụkwọ lala, wẹ jẹnkọ d'e bu ọnụ ogẹn hụ.”
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Jizọsị nọzị tụnị wẹ iluni: “O nwọnni onyẹ hụn a dọkarị ẹkwa ọhụn a kwakin nke akan. O m'ẹ, nke ọhụn hụ e tikapụ; mpekele nke ọhụn hụ efurukọdẹ nke akan.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 O nwọnni onyẹ e gi ihiẹn-manya akan a gbaye manya ọhụn. Makẹni, o m'ẹ, manya ọhụn hụ sikọ d'a gbawa ihiẹn-manya hụ, manya hụ a kwanhu, ihiẹn-manya hụ a la iwi. ihiẹn-manya wẹ gi akpụkpọ-anụ mẹmẹ|src="LB00145B.jpg" size="col" loc="LUK 5" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="5.37"
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 'Ya wụ, gba manya ọhụn ye imẹ ihiẹn-manya ọhụn!
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 O nwọnni onyẹ a ragụụ manya akan hụn a chọ nke ọhụn; makẹni o jẹnkọ d'a sị, ‘Nke akan hụ mma.’ ”
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.