Lucas 5

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ụhụọhịn ohu, Jesu turu mkpẹnrẹn “Ohimin” Gẹnẹsarẹtị, igunrun ịhịan hụ a fụfa a, kẹni wẹ nụ oku-Osolobuẹ.
1 Certo dia Jesus estava perto do lago de Genesaré, e uma multidão o comprimia de todos os lados para ouvir a palavra de Deus.
2 Ọ hụn ụgbọ-mirin ẹbụọ wẹ limẹtọ mkpẹnrẹn mirin ebahụn—ndị gi wẹ e gbu azụn natọ wẹ d'a sụ ọga wẹ.
2 Viu à beira do lago dois barcos, deixados ali pelos pescadores, que estavam lavando as suas redes.
3 Jesu nọ banye ohu imẹ wẹ hụn wụ nke Saịmọnụ, ọ nọ sị a gha mkpẹnrẹn ebẹhụ nyanshi ihun ẹkẹrẹ. Ya Jesu nọ nọdị alị imẹ ụgbọ hụ, gha ebẹhụ kuzimẹ igunrun hụ.
3 Entrou num dos barcos, o que pertencia a Simão, e pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se, e do barco ensinava o povo.
4 Ogẹn o gi kugụụ, ọ nọ sị Saịmọnụ, “Nyanshi ụgbọ ebe mirin nọ mi, nị ụnụ tụyesọnmẹ ọga ụnụ, kẹni ụnụ nwụn azụn.”
4 Tendo acabado de falar, disse a Simão: "Vá para onde as águas são mais fundas", e a todos: "Lancem as redes para a pesca".
5 Saịmọnụ nọ sị a, “Di-ọkpa, ẹnyi nọ ebeni eki e we fọn, ẹnyi anwụnnị ihiẹn-anaị. Kanị, ebe o mẹ ni ị sị ẹnyi tụye, m jẹnkọ d'a tụye ọga ndị hụ.”
5 Simão respondeu: "Mestre, esforçamo-nos a noite inteira e não pegamos nada. Mas, porque és tu quem está dizendo isto, vou lançar as redes".
6 Wẹ nọ tụyesọnmẹ ọga wẹ: wẹ nọ nwụn azụn bu ọda, nke wụ nị ọga wẹ e te tikama.
6 Quando o fizeram, pegaram tal quantidade de peixe que as redes começaram a rasgar-se.
7 'Ya wẹ nọ fe ibe wẹ rị imẹ ụgbọ hụn-ẹbọ ẹka wẹ bịa d'e yeni wẹ ẹka. A bịa wẹ, 'ya wẹ nọ kpọn azụn kpọnjun imẹ ụgbọ ẹbụọ hụ, nke wụ nị e te rubanma wẹ imẹ mirin.
7 Então fizeram sinais a seus companheiros no outro barco, para que viessem ajudá-lo; e eles vieram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase começarem a afundar.
8 Ogẹn Saịmọnụ wụ Pita gi hụn ihiẹn mẹni, ọ nọ gbuni Jesu osekpu, sị, “Gha ebe m rị pụ, Di-nwọnni-ẹnyi, nị m wụ onyẹ njọ!”
8 Quando Simão Pedro viu isso, prostrou-se aos pés de Jesus e disse: "Afasta-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador! "
9 O ku ẹrịra makẹni ọ tụ ya lẹ ndị 'ya lẹ wẹ wị ẹnya nị wẹ gbu azụn buhan ọda ẹrịra.
9 Pois ele e todos os seus companheiros estavam perplexos com a pesca que haviam feito,
10 Ẹrịra k'ọ rịzị ụmụ Zẹbẹdi wụ Jemisi lẹ Jọnụ, ndị hụn wẹ lẹ Saịmọnụ gba a rụn.
10 como também Tiago e João, os filhos de Zebedeu, sócios de Simão. Então Jesus disse a Simão: "Não tenha medo; de agora em diante você será pescador de homens".
11 A dọkpụnpụhagụụ wẹ ụgbọ wẹ mkpẹnrẹn mirin, 'ya wẹ nọ la ihiẹn ile tọ, sọnmẹ Jesu.
11 Eles então arrastaram seus barcos para a praia, deixaram tudo e o seguiram.
12 Ogẹn Jesu gi rị obodo ohu, okẹnnyẹ ohu oti fụkpo ẹhụ ile rị obodo hụ. Ogẹn o gi hụn Jesu, ọ nọ dan alị, rịọma a, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, mbụnị y'a chọghọ, ị jẹnkọ d'a s'ẹka zụọ m, a rị m ọchan!”
12 Estando Jesus numa das cidades, passou um homem coberto de lepra. Quando viu a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e rogou-lhe: "Se quiseres, podes purificar-me".
13 Jesu nọ tịnpụ ẹka, mẹtụ a, sị a, “A chọghọ m, rị ọchan!” Ọrịa hụ nọ gha ẹhụ okẹnnyẹ hụ pụ ozigbo.
13 Jesus estendeu a mão e tocou nele, dizendo: "Quero. Seja purificado! " E imediatamente a lepra o deixou.
14 Jesu nọ sị a, “Agwakwọlẹ onyẹ ọwụlẹ; ka jẹn d'e kunrun onyẹ nchụ-ẹjan ozigbo, n'o lele i, y'a chụ-ẹjan ahụn Mozizi sị onyẹ dịnhịngụụ oti k'a chụ, gi ẹ ghọsị ịhịan ile nị y'a dịnhịngụọ.”
14 Então Jesus lhe ordenou: "Não conte isso a ninguém; mas vá mostrar-se ao sacerdote e ofereça pela sua purificação os sacrifícios que Moisés ordenou, para que sirva de testemunho".
15 Kanị, oku Jesu nọ kpọkarịdẹ k'ọ kpọhan mbụ; igunrun bu ọda hụ e ruhẹ nị wẹ gọn ẹ ntịn lẹ ni ọ zụọ wẹ emu wẹ.
15 Todavia, as notícias a respeito dele se espalhavam ainda mais, de forma que multidões vinham para ouvi-lo e para serem curadas de suas doenças.
16 Kanị o ru, o si ebe ịhịan bilẹni d'e mẹ ekpere.
16 Mas Jesus retirava-se para lugares solitários, e orava.
17 Ụhụọhịn ohu, ogẹn Jesu gi rị a kuzi, ndị Itu-Farisi lẹ ndị-nkuzi Iwu hụn gha ụmụ-alị ile rịsọnmẹ Galili lẹ Judia bịa lẹ ndị gha Jerusalẹm bịa rị ebẹhụ. Ikẹn Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ hụ a hụn Jesu jẹnkọ d'e gi gwọ ọrịa.
17 Certo dia, quando ele ensinava, estavam sentados ali fariseus e mestres da lei, procedentes de todos os povoados da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar os doentes.
18 Ogẹn ahụn hụra, ikẹnnyẹ gi ute bula okẹnnyẹ ọrọ kinmin nọ bịa; wẹ hụ a nwan nị wẹ bubanhan a imẹ ụlọ hụ d'e bu ẹ tọ ihun Jesu,
18 Vieram alguns homens trazendo um paralítico numa maca e tentaram fazê-lo entrar na casa, para colocá-lo diante de Jesus.
19 kanị, ahụnnị wẹ ụzọ bubanhan a makẹni igunrun hụ jun ebẹhụ. 'Ya wẹ nọ nyinrin elu ụlọ hụ, be oghe ye okpukpu ẹ, gha ebahụn dọ 'ya lẹ ute ẹ ye etintinnaị igunrun hụ ihun Jesu. Wẹ nọ nyinrin, be oghe elu ụlọ, gha ebẹhụ dọtu ẹ|src="lb00305c.jpg" size="col" loc="LUK 5" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="5.19"
19 Não conseguindo fazer isso, por causa da multidão, subiram ao terraço e o baixaram em sua maca, através de uma abertura, até o meio da multidão, bem em frente de Jesus.
20 Ogẹn Jesu gi hụn okukwe wẹ, ọ nọ sị okẹnnyẹ hụ, “Ọwụ m, a gbagharịgụọ wẹ i njọ ị.”
20 Vendo a fé que eles tinham, Jesus disse: "Homem, os seus pecados estão perdoados".
21 Ya ndị-nkuzi Iwu hụ lẹ ndị Itu-Farisi nọ jụma ibe wẹ, sị, “Onyẹ wụ hụnnị rị e ku arụ?! Onyẹ a saẹka a gbagharị njọ wezụka Osolobuẹ sụọ?!”
21 Os fariseus e os mestres da lei começaram a pensar: "Quem é esse que blasfema? Quem pode perdoar pecados, a não ser somente Deus? "
22 Jesu a marịngụọ ihiẹn rị wẹ obi, 'ya ọ nọ sị wẹ, “Kị haịn ụnụ gi e ro ụdị iroroni?
22 Jesus, sabendo o que eles estavam pensando, perguntou: "Por que vocês estão pensando assim?
23 Elee hụn ka nfe okuku: ị sị, ‘A gbagharịgụọ wẹ i njọ ị’ ra ị sị, ‘Lihi ọtọ n'i jẹnmẹ ijẹn’?”
23 Que é mais fácil dizer: ‘Os seus pecados estão perdoados’, ou: ‘Levante-se e ande’?
24 “M jẹnkọ nwan d'a ghọsị ụnụ nị Nwa nke Ịhịan nwẹ ikẹn o gi a gbagharị njọ imẹ ụwa.” 'Ya ọ nọ sị okẹnnyẹ hụ ọrọ kinmin, “M sị ị nihi ọtọ, heri ute i n'ị lama!”
24 Mas, para que vocês saibam que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados" — disse ao paralítico — "eu lhe digo: levante-se, pegue a sua maca e vá para casa".
25 Okẹnnyẹ hụ nọ nihi ọtọ ozigbo—id'ẹnya wẹ ile rị ebahụn, weri ute hụ o te gi dinẹ, jarị Chuku mma, lama.
25 Imediatamente ele se levantou na frente deles, pegou a maca em que estivera deitado e foi para casa louvando a Deus.
26 Ọ nọ tụ wẹ ile ẹnya ọda-ọda, wẹ nọ ja Osolobuẹ mma. Ọ tụka wẹ egun; wẹ hụ a sị, “Ẹnyi a hụnọlẹ ihiẹn ẹnyi hụntulẹni tannị!”
26 Todos ficaram atônitos e glorificavam a Deus, e, cheios de temor, diziam: "Hoje vimos coisas extraordinárias! "
27 Ọnwan e mẹgụụ, Jizọsị nọ pụ; 'ya ọ nọ hụn onyẹ w'a kpọ Livaị, hụn a na nị ndị Rom rị a kịnị ụgwọ-isi, ebe ọ nọdị alị imẹ ọdụ wẹ n'a na ụgwọ-isi. Jizọsị nọ sị a, “Sọnmẹ m.”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, e disse-lhe: "Siga-me".
28 Livaị nọ lihi ọtọ, natọ ihiẹn ile, sọnmẹ ẹ.
28 Levi levantou-se, deixou tudo e o seguiu.
29 'Ya kẹ Livaị nọ gi ifiri Jizọsị kpọ oriri hi-ogbe iwe ẹ; igunrun ndị Ụgwọ-isi lẹ ndị ọzọ hụzị teburu ebẹhụ e du wẹ e ri ihiẹn-oriri.
29 Então Levi ofereceu um grande banquete a Jesus em sua casa. Havia muita gente comendo com eles: publicanos e outras pessoas.
30 Ndị Itu-Farisi lẹ ndị-nkuzi Iwu wẹ hụn rị itu ndị Farisi nọ sọn ụmụ-azụụn Jizọsị kpemẹ, a sị, “Kị haịn ụnụ gi e du ndị Ụgwọ-isi lẹ ndị-njọ e ri, a ra?”
30 Mas os fariseus e aqueles mestres da lei que eram da mesma facção queixaram-se aos discípulos de Jesus: "Por que vocês comem e bebem com publicanos e ‘pecadores’? "
31 Jizọsị nọ shịarị wẹ, sị, “Ndị rị ikẹn ara chọ dibiẹ, ndị emu rị a kụ sụọ, uwẹ wụ ndị a chọ dibiẹ.
31 Jesus lhes respondeu: "Não são os que têm saúde que precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Ẹlẹ ndị ezi-omumẹ kẹ m bịa d'a kpọ nị wẹ rogharị, kanị ndị-njọ.”
32 Eu não vim chamar justos, mas pecadores ao arrependimento".
33 Ya wẹ nọ sị Jesu, “Ụmụ-azụụn Jọnụ e bu ọnụ mbụ-lẹ-ẹbọ, e mẹ ekpere, ụmụ-azụụn ndị Itu-Farisi e mẹzikwọ ẹrịra; kanị ụmụ-azụụn ị e ri, a ra.”
33 E eles lhe disseram: "Os discípulos de João jejuam e oram freqüentemente, bem como os discípulos dos fariseus; mas os teus vivem comendo e bebendo".
34 Jesu nọ shịarị wẹ, sị, “Ụnụ asakọ ẹka mẹ ndị bịa oriri agbamẹkụkwọ bu ọnụ ebe wẹ lẹ okẹnnyẹ rị a gba ẹhụhụọ rị. Nị ụnụ sa ẹka?
34 Jesus respondeu: "Podem vocês fazer os convidados do noivo jejuar enquanto o noivo está com eles?
35 Ogẹn w'e gi wepụ okẹnnyẹ hụn rị a gba ẹkụkwọ lala, wẹ jẹnkọ d'e bu ọnụ ogẹn hụ.”
35 Mas virão dias quando o noivo lhes será tirado; naqueles dias jejuarão".
36 Jizọsị nọzị tụnị wẹ iluni: “O nwọnni onyẹ hụn a dọkarị ẹkwa ọhụn a kwakin nke akan. O m'ẹ, nke ọhụn hụ e tikapụ; mpekele nke ọhụn hụ efurukọdẹ nke akan.
36 Então lhes contou esta parábola: "Ninguém tira remendo de roupa nova e o costura em roupa velha; se o fizer, estragará a roupa nova, além do que o remendo da nova não se ajustará à velha.
37 O nwọnni onyẹ e gi ihiẹn-manya akan a gbaye manya ọhụn. Makẹni, o m'ẹ, manya ọhụn hụ sikọ d'a gbawa ihiẹn-manya hụ, manya hụ a kwanhu, ihiẹn-manya hụ a la iwi. ihiẹn-manya wẹ gi akpụkpọ-anụ mẹmẹ|src="LB00145B.jpg" size="col" loc="LUK 5" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="5.37"
37 E ninguém põe vinho novo em vasilhas de couro velhas; se o fizer, o vinho novo rebentará as vasilhas, se derramará, e as vasilhas se estragarão.
38 'Ya wụ, gba manya ọhụn ye imẹ ihiẹn-manya ọhụn!
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em vasilhas de couro novas.
39 O nwọnni onyẹ a ragụụ manya akan hụn a chọ nke ọhụn; makẹni o jẹnkọ d'a sị, ‘Nke akan hụ mma.’ ”
39 E ninguém, depois de beber o vinho velho, prefere o novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor! ’ "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.