Lucas 4

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 'Ya Jesu nọ gha Iyi Jọdanị lụa. Mmọn-nsọ jun imẹ ẹ; Mmọn-nsọ nọ duhunmẹmẹ ẹ imẹ atụ,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Ekwensụ nọ nwan a ebẹhụ ọrọgbọ akp'ọhịn ọgụnnaị. O rini ihiẹn ọwụlẹ ogẹn hụ ile. Mgbe akp'ọhịn ọgụnnaị ahụn gi zugụụ, ẹgụn hụ a gụn a ọda-ọda.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Ekwensụ nọ sị a, “Ọwụlẹ ị wụ Nwa Osolobuẹ, sị ọmụmanị hẹnrin ogbe brẹdi.”
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Jesu nọ sị a, “E degụọ w'a imẹ Ẹkụkwọ-nsọ nị, ‘Ịhịan ara gi ihiẹn-oriri sụọ a rị ndụn.’ ”
4 Jesus respondeu:
5 'Ya kẹ Ekwensụ nọ w'ẹ si ebe jẹn elu, gi njụbe-ẹnya ohu ghọsịchanrịn a alị-eze ile rị elu-ụwa;
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 sị a, “M jẹnkọ d'e ye i ikẹn wẹ ile lẹ ọghọ wẹ, makẹni e bugụọ wẹ uwẹ ile che m ẹka—onyẹ sụọnị m kẹ m'e y'ẹ.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Ya wụ, i ke ni m nwan isi alị, ihiẹn ndịnị ile jẹnkọ d'e mẹ nke i.”
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Jesu nọ sị a, “Ẹkụkwọ-nsọ sị, ‘Ke ni Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ i isi-alị; fe ịya sụọ!’ ”
8 Jesus respondeu:
9 'Ya kẹ Ekwensụ nọ weri Jesu si Jerusalẹm, bu ẹ che mkp'ọnụnụ Ụlọ-nsọ, sị a, “Omẹni ị wụ Nwa Osolobuẹ, gha ebeni tụha enwẹn i ye alị.
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Makẹni, e degụọ w'a imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, sị, ‘O sikọ d'a sị ndị mmọn-ozi ẹ chemẹ i;
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 wẹ jẹnkọ d'a parị ị, amamgbe y'a kpọgburu ọmụma.’ ”
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Kanị, Jesu nọ sị a, “Ẹhụhụọ-nsọ sị, ‘Anwankwọlẹ Di-nwọnni-ẹnyi wụ Chuku i.’ ”
12 Então Jesus respondeu:
13 Ekwensụ a nwanchanrịngụụ Jesu, 'ya ọ nọ la a tọ, e che oghere ọzọ.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 'Ya kẹ Jizọsị nọ kinhẹn Galili. Ikẹn Mmọn-nsọ jun imẹ ẹ. Ẹfan a nọ kpọgbarị obodo ile rị ẹgbẹrẹ hụ.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Ọ nọ kuzimẹ imẹ ụlọ-ofufe ndị rịsọnmẹ ebahụn, onyẹ ọwụlẹ hụ a ja a mma.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 'Ya Jesu nọ si Nazarẹtị, ebe ọ nọ sue; o ru Ụhụọhịn Izu-ikẹn, ọ nọ jẹn ụlọ-ofufe k'o dọn e jẹn mbụ. Ọ nọ lihi ọtọ n'ọ gụn Ẹkụkwọ-nsọ,
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 wẹ nọ y'ẹ ẹhụhụọ Azaya onyẹ-amụma. Ọ fịfịpụ a, makẹni ẹkụkwọ w'a fịfịma afịfịma rọ; ọ nọ chọrị ebẹhụ wẹ deye nị Ọ nọ fịfịpụ ẹkụkwọ hụ wẹ fịfịma…|src="AB02871b.jpg" size="col" loc="LUK 4" copy="John Lear; American Bible Society" ref="4.17"
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 “Mmọn Di-nwọnni-ẹnyi nọkwasị m anọkwasị,
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 mmẹ d'a ma ọkwa nị ahụa hụ e ruọlẹ
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Jesu nọ fịfịmazị ẹhụhụọ hụ, we ẹ ye onyẹ e dọnmẹ n'ẹ; 'ya ọ nọ nọdị alị. Ịhịan ile rị imẹ ụlọ-ofufe e bu ẹnya tụma a,
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 ọ nọ gwama wẹ, sị, “Ebeni wẹ gụn imẹ Ẹkụkwọ-nsọ e mẹzugụọ tannị kẹ ụnụ dọn rị a nụ a.”
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Wẹ ile hụ e ku oku ẹ ọhụnma, oku ọma ndị hụ rị a gha a ọnụ a pụha a tụ wẹ ẹnya. Wẹ nọ sị, “Onyẹni ẹlẹ nwa Josẹfụ?”
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 O nọ sị wẹ, “A marịngụọ m nị ụnụ sikọ d'a tụnị m iluni: ‘Dibiẹ, zụọ nwan enwẹn i!’ ‘Ihiẹn ndị hụn ẹnyi nụ nị 'ya k'i mẹ imẹ Kapanọm, mẹzi ẹ nwan imẹ obodo i.’ ”
23 Então Jesus disse:
24 “M rị a gwa ụnụ ezioku, w'a ra nabanhan onyẹ-amụma imẹ obodo ẹ:
24 E continuou:
25 kanị, nị m gwa ụnụ ezioku rịn'a: ezioku rọ nị ikpoho di wẹ nwụn bu ọda imẹ alị Izrẹlụ ogẹn Ẹlaịja, ogẹn ahụn mirin gilẹni zue ọrọgbọ ahụa ẹtọ lẹ ifọn isin, okẹn ụnwụn nọ mụgbamẹ alị ile,
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 kanị o nwọnni hụn Osolobuẹ zi Ẹlaịja d'e kunrun; ọ na wẹ ile tọ, zi ẹ jẹn alị ọzọ—obodo Zarẹfatị hụn rị alị Sidọnụ—d'e kunrun okpoho di ẹ nwụn rị ebẹhụ.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Ndị-oti rị alị Izrẹlụ ogẹn Ẹlaịsha onyẹ-amụma buzịkwọ ọda; kalẹ o nwọnni hụn ọ zụọ; ọ na wẹ ile tọ, zụọ Nemanị onyẹ alị Siria—onyẹ alị ọzọ.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Ogẹn ndị rị imẹ ụlọ-ofufe hụ gi nụ ihiẹnni, iwe nọ wemẹ wẹ.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 A fụlihi wẹ, nupụ Jesu imẹ obodo hụ, w'ẹ si mkpẹnrẹn oke hụ obodo wẹ rị. Wẹ te chọ nị wẹ gha elu ebahụn kwantu ẹ,
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 kanị Jesu nọ jẹnghafe etintinnaị igunrun ahụn, jẹnmẹ nke ẹ.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 'Ya Jesu nọ si obodo w'a kpọ Kapanọm, hụn rị Galili. Ọ nọ kuzimẹ wẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn;
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 nkuzi ẹ nọ tụ wẹ ẹnya, makẹni o ku lẹkẹ onyẹ oku rị ẹka.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Okẹnnyẹ ohu eje-mmọn rị imẹ ẹ rị imẹ ụlọ-ofufe hụ; ọ nọ yi okẹn oro, sị,
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 “Euu! Hapụ ẹnyi ye, Jesu onyẹ Nazarẹtị?! Ị bịa d'e tikpọ ẹnyi? A marịnghọ m onyẹ i wụ: yụ wụ Onyẹ-nsọ Osolobuẹ!”
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Kanị, Jesu nọ jụgbọ eje-mmọn hụ, sị a, “Gba nkịntịn! Gha imẹ ẹ pụha!” Eje-mmọn hụ nọ bu okẹnnyẹ hụ gbe alị id'ẹnya wẹ ile, ọ nọ gha imẹ ẹ pụ, kanị ọ rụn'a ẹhụ.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Ọ tụ ndị hụ ile ẹnya, wẹ hụ a sị ibe wẹ, “Kị wụ ọnwan? O nwẹ ikẹn hụn o gi a gwa eje-mmọn oku rịkẹ onyẹ oku rị ẹka, wẹ hụ a pụha”
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Oku Jesu nọ kpọgbarị ẹgbẹrẹ hụ ile.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Jizọsị nọ gha imẹ ụlọ-ofufe hụ pụ, si iwe Saịmọnụ. Okẹn ẹhụ-ọkụn rị e nwun nnẹ nwunyẹ Saịmọnụ; wẹ nọ jụma Jizọsị nanị w'e m'ẹ.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Ozigbo, Jizọsị nọ jẹnburu ẹ, wuzo ebẹhụ, jụgbọ ẹhụ-ọkụn hụ, ẹhụ-ọkụn hụ nọ hapụ a. Ọ nọ lihi ọtọ ozigbo, lemẹ wẹ ọbịa.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Ogẹn anwụn gi rọma, ndị ile nwọn ndị emu ichẹn-ichẹn rị a kụ nọ we wẹ jẹnni Jizọsị, ọ nọ bu ẹka kwasị onyẹ-onyẹ, zụọchanrịn wẹ ile.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Eje-mmọn hụzị a gha imẹ ndị bu ọda wẹ rịsọnmẹ imẹ wẹ a pụ, e yi oro, a sị, “Ịyụ wụ Nwa Osolobuẹ!” Kanị, Jizọsị hụ a jụgbọ eje-mmọn ndị hụ—ọ nịnị wẹ ku oku, makẹni a marịngụọ wẹ nị 'ya wụ Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Ogẹn eki gi fọn, Jesu nọ gha imẹ obodo hụ pụ, si ebe ịhịan bilẹni, kanị igunrun ahụn hụ a chọ a. Ogẹn wẹ gi hụn a, wẹ nọ chọ nị wẹ gbọndọn ẹ makẹ ọ gha a la wẹ tọ.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Kanị ọ nọ sị wẹ, “M sikọ d'e zirịrị oziọma Alị-eze Osolobuẹ imẹ obodo ndị ọzọ, makẹni 'ya kẹ Osolobuẹ zihẹni m.”
43 Mas Jesus disse:
44 Ẹrịra k'o gi jẹnsọnmẹ, e ku oku-Chuku imẹ ụlọ-ofufe ndị rịsọnmẹ imẹ Judia.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.