Lucas 4
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 'Ya Jesu nọ gha Iyi Jọdanị lụa. Mmọn-nsọ jun imẹ ẹ; Mmọn-nsọ nọ duhunmẹmẹ ẹ imẹ atụ,
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Ekwensụ nọ nwan a ebẹhụ ọrọgbọ akp'ọhịn ọgụnnaị. O rini ihiẹn ọwụlẹ ogẹn hụ ile. Mgbe akp'ọhịn ọgụnnaị ahụn gi zugụụ, ẹgụn hụ a gụn a ọda-ọda.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Ekwensụ nọ sị a, “Ọwụlẹ ị wụ Nwa Osolobuẹ, sị ọmụmanị hẹnrin ogbe brẹdi.”
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Jesu nọ sị a, “E degụọ w'a imẹ Ẹkụkwọ-nsọ nị, ‘Ịhịan ara gi ihiẹn-oriri sụọ a rị ndụn.’ ”
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 'Ya kẹ Ekwensụ nọ w'ẹ si ebe jẹn elu, gi njụbe-ẹnya ohu ghọsịchanrịn a alị-eze ile rị elu-ụwa;
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 sị a, “M jẹnkọ d'e ye i ikẹn wẹ ile lẹ ọghọ wẹ, makẹni e bugụọ wẹ uwẹ ile che m ẹka—onyẹ sụọnị m kẹ m'e y'ẹ.
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Ya wụ, i ke ni m nwan isi alị, ihiẹn ndịnị ile jẹnkọ d'e mẹ nke i.”
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Jesu nọ sị a, “Ẹkụkwọ-nsọ sị, ‘Ke ni Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ i isi-alị; fe ịya sụọ!’ ”
8 Mas Jesus respondeu:
9 'Ya kẹ Ekwensụ nọ weri Jesu si Jerusalẹm, bu ẹ che mkp'ọnụnụ Ụlọ-nsọ, sị a, “Omẹni ị wụ Nwa Osolobuẹ, gha ebeni tụha enwẹn i ye alị.
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Makẹni, e degụọ w'a imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, sị, ‘O sikọ d'a sị ndị mmọn-ozi ẹ chemẹ i;
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 wẹ jẹnkọ d'a parị ị, amamgbe y'a kpọgburu ọmụma.’ ”
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Kanị, Jesu nọ sị a, “Ẹhụhụọ-nsọ sị, ‘Anwankwọlẹ Di-nwọnni-ẹnyi wụ Chuku i.’ ”
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Ekwensụ a nwanchanrịngụụ Jesu, 'ya ọ nọ la a tọ, e che oghere ọzọ.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 'Ya kẹ Jizọsị nọ kinhẹn Galili. Ikẹn Mmọn-nsọ jun imẹ ẹ. Ẹfan a nọ kpọgbarị obodo ile rị ẹgbẹrẹ hụ.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Ọ nọ kuzimẹ imẹ ụlọ-ofufe ndị rịsọnmẹ ebahụn, onyẹ ọwụlẹ hụ a ja a mma.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 'Ya Jesu nọ si Nazarẹtị, ebe ọ nọ sue; o ru Ụhụọhịn Izu-ikẹn, ọ nọ jẹn ụlọ-ofufe k'o dọn e jẹn mbụ. Ọ nọ lihi ọtọ n'ọ gụn Ẹkụkwọ-nsọ,
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 wẹ nọ y'ẹ ẹhụhụọ Azaya onyẹ-amụma. Ọ fịfịpụ a, makẹni ẹkụkwọ w'a fịfịma afịfịma rọ; ọ nọ chọrị ebẹhụ wẹ deye nị Ọ nọ fịfịpụ ẹkụkwọ hụ wẹ fịfịma…|src="AB02871b.jpg" size="col" loc="LUK 4" copy="John Lear; American Bible Society" ref="4.17"
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 “Mmọn Di-nwọnni-ẹnyi nọkwasị m anọkwasị,
18 “O Espírito do Senhor
19 mmẹ d'a ma ọkwa nị ahụa hụ e ruọlẹ
19 e proclamar o ano aceitável
20 Jesu nọ fịfịmazị ẹhụhụọ hụ, we ẹ ye onyẹ e dọnmẹ n'ẹ; 'ya ọ nọ nọdị alị. Ịhịan ile rị imẹ ụlọ-ofufe e bu ẹnya tụma a,
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 ọ nọ gwama wẹ, sị, “Ebeni wẹ gụn imẹ Ẹkụkwọ-nsọ e mẹzugụọ tannị kẹ ụnụ dọn rị a nụ a.”
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Wẹ ile hụ e ku oku ẹ ọhụnma, oku ọma ndị hụ rị a gha a ọnụ a pụha a tụ wẹ ẹnya. Wẹ nọ sị, “Onyẹni ẹlẹ nwa Josẹfụ?”
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 O nọ sị wẹ, “A marịngụọ m nị ụnụ sikọ d'a tụnị m iluni: ‘Dibiẹ, zụọ nwan enwẹn i!’ ‘Ihiẹn ndị hụn ẹnyi nụ nị 'ya k'i mẹ imẹ Kapanọm, mẹzi ẹ nwan imẹ obodo i.’ ”
23 Então Jesus disse:
24 “M rị a gwa ụnụ ezioku, w'a ra nabanhan onyẹ-amụma imẹ obodo ẹ:
24 E Jesus prosseguiu:
25 kanị, nị m gwa ụnụ ezioku rịn'a: ezioku rọ nị ikpoho di wẹ nwụn bu ọda imẹ alị Izrẹlụ ogẹn Ẹlaịja, ogẹn ahụn mirin gilẹni zue ọrọgbọ ahụa ẹtọ lẹ ifọn isin, okẹn ụnwụn nọ mụgbamẹ alị ile,
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 kanị o nwọnni hụn Osolobuẹ zi Ẹlaịja d'e kunrun; ọ na wẹ ile tọ, zi ẹ jẹn alị ọzọ—obodo Zarẹfatị hụn rị alị Sidọnụ—d'e kunrun okpoho di ẹ nwụn rị ebẹhụ.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Ndị-oti rị alị Izrẹlụ ogẹn Ẹlaịsha onyẹ-amụma buzịkwọ ọda; kalẹ o nwọnni hụn ọ zụọ; ọ na wẹ ile tọ, zụọ Nemanị onyẹ alị Siria—onyẹ alị ọzọ.”
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Ogẹn ndị rị imẹ ụlọ-ofufe hụ gi nụ ihiẹnni, iwe nọ wemẹ wẹ.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 A fụlihi wẹ, nupụ Jesu imẹ obodo hụ, w'ẹ si mkpẹnrẹn oke hụ obodo wẹ rị. Wẹ te chọ nị wẹ gha elu ebahụn kwantu ẹ,
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 kanị Jesu nọ jẹnghafe etintinnaị igunrun ahụn, jẹnmẹ nke ẹ.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 'Ya Jesu nọ si obodo w'a kpọ Kapanọm, hụn rị Galili. Ọ nọ kuzimẹ wẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn;
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 nkuzi ẹ nọ tụ wẹ ẹnya, makẹni o ku lẹkẹ onyẹ oku rị ẹka.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Okẹnnyẹ ohu eje-mmọn rị imẹ ẹ rị imẹ ụlọ-ofufe hụ; ọ nọ yi okẹn oro, sị,
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 “Euu! Hapụ ẹnyi ye, Jesu onyẹ Nazarẹtị?! Ị bịa d'e tikpọ ẹnyi? A marịnghọ m onyẹ i wụ: yụ wụ Onyẹ-nsọ Osolobuẹ!”
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Kanị, Jesu nọ jụgbọ eje-mmọn hụ, sị a, “Gba nkịntịn! Gha imẹ ẹ pụha!” Eje-mmọn hụ nọ bu okẹnnyẹ hụ gbe alị id'ẹnya wẹ ile, ọ nọ gha imẹ ẹ pụ, kanị ọ rụn'a ẹhụ.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Ọ tụ ndị hụ ile ẹnya, wẹ hụ a sị ibe wẹ, “Kị wụ ọnwan? O nwẹ ikẹn hụn o gi a gwa eje-mmọn oku rịkẹ onyẹ oku rị ẹka, wẹ hụ a pụha”
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Oku Jesu nọ kpọgbarị ẹgbẹrẹ hụ ile.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Jizọsị nọ gha imẹ ụlọ-ofufe hụ pụ, si iwe Saịmọnụ. Okẹn ẹhụ-ọkụn rị e nwun nnẹ nwunyẹ Saịmọnụ; wẹ nọ jụma Jizọsị nanị w'e m'ẹ.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Ozigbo, Jizọsị nọ jẹnburu ẹ, wuzo ebẹhụ, jụgbọ ẹhụ-ọkụn hụ, ẹhụ-ọkụn hụ nọ hapụ a. Ọ nọ lihi ọtọ ozigbo, lemẹ wẹ ọbịa.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Ogẹn anwụn gi rọma, ndị ile nwọn ndị emu ichẹn-ichẹn rị a kụ nọ we wẹ jẹnni Jizọsị, ọ nọ bu ẹka kwasị onyẹ-onyẹ, zụọchanrịn wẹ ile.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Eje-mmọn hụzị a gha imẹ ndị bu ọda wẹ rịsọnmẹ imẹ wẹ a pụ, e yi oro, a sị, “Ịyụ wụ Nwa Osolobuẹ!” Kanị, Jizọsị hụ a jụgbọ eje-mmọn ndị hụ—ọ nịnị wẹ ku oku, makẹni a marịngụọ wẹ nị 'ya wụ Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ogẹn eki gi fọn, Jesu nọ gha imẹ obodo hụ pụ, si ebe ịhịan bilẹni, kanị igunrun ahụn hụ a chọ a. Ogẹn wẹ gi hụn a, wẹ nọ chọ nị wẹ gbọndọn ẹ makẹ ọ gha a la wẹ tọ.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 Kanị ọ nọ sị wẹ, “M sikọ d'e zirịrị oziọma Alị-eze Osolobuẹ imẹ obodo ndị ọzọ, makẹni 'ya kẹ Osolobuẹ zihẹni m.”
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Ẹrịra k'o gi jẹnsọnmẹ, e ku oku-Chuku imẹ ụlọ-ofufe ndị rịsọnmẹ imẹ Judia.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.