Lucas 24
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Kanị, ụzọ-ụtụntụn biribiri ụhụọhịn ibuzọ imẹ izu-ụka (hụn wụ nwan ụhụọhịn Sọnde), ikpoho ndị hụ nọ weri ihiẹn ndị ahụn e shin ọhụnma wẹ kwademẹgụụ, jẹnmẹ ili hụ.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Wẹ nọ hụn a nị e nupụgụọ wẹ ọmụma wẹ gi nukin ọnụ ili hụ.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 'Ya wẹ nọ banye imẹ ẹ; kalẹ ahụnnị wẹ ẹhụ Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ọ nọ gba wẹ ngharị-ẹnya. Kẹ wẹ dọn rị e ro ẹ, idẹnmizi ikẹnnyẹ ẹbụọ yi ẹkwa rị e be nwanran-nwanran nọ wuzoye ni wẹ.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Okẹn egun nọ tụma wẹ, 'ya wẹ nọ bu ihun kọma alị. Ikẹnnyẹ ndị hụ nọ sị wẹ, “Kị haịn ụnụ gi a chọ onyẹ rị ndụn ebe ndị nwụnnị rị?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Ọ rịzị ebeni; ọ ghagụọ ọnwụn lihi. Nyanhan nị ihiẹn ọ gwa ụnụ ogẹn o gi rị Galili: nị,
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 ‘Wẹ jẹnkọ d'e bu mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan che ẹka ndị njọ, a kpọgbu wẹ m; kanị hụn m'ẹ akp'ọhịn ẹtọ, m k'a gha ọnwụn lihi.’ ”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Ya ikpoho ndị hụ nọ nyanhan ihiẹn Jesu ku,
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 a gha wẹ ili ahụn lụa, wẹ nọ gwa madụ mmanaị hụ lẹ ndị ọzọ ile họdụnị.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Ikpoho ndị hụ wụ Meri onyẹ Mag'dala lẹ Juana lẹ Meri nnẹ Jemisi; uwẹ lẹ ikpoho ndị ọzọ wẹ ile wị gba gwa ndị-ozi hụ pụ-ichẹn ihiẹn ndịnị.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Kanị, ndị-ozi hụ pụ-ichẹn egini ẹ dọn makẹni ihiẹn wẹ rị e ku rị wẹ hụ kẹ oku nwọnlẹni isi.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Kanị Pita nọ lihi ọtọ, gbasi ili ahụn; o hulụa alị, nyọnye, 'ya ọ nọ hụn ẹkwa linẹ hụ wẹ te gi kwama Jesu, kanị o nwọnzini ihiẹn ọzọ ọ hụn. Ọ nọ pụ, e ro ihiẹn mẹni.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ụhụọhịn ohu ahụn zị, ụmụ-azụụn Jesu ẹbụọ jẹnkọ obodo ohu mẹ ẹkẹrẹ w'a kpọ Ẹmaụsụ. (Gha Jerusalẹm d'e ru Ẹmaụsụ wụ ihiẹn rị kẹ maịlị ẹsa.)
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Wẹ hụ e ku oku ihiẹn ndị hụ ile mẹni.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Kẹ wẹ rị e ku, e shi inyẹnrẹn, 'ya Jizọsị lẹ enwẹn ẹ nọ nọchimẹ wẹ, sọn wẹ jẹnsọnmẹ;
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 kanị anịnị wẹ wẹ kọma a ẹnya.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Ya Jizọsị nọ sị wẹ, “Elee inyẹnrẹn kẹ ụnụ shikọ ihiẹnni ile jẹnkọ?”
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 'Ya onyẹ ohu imẹ wẹ w'a kpọ Klopasị nọ sị a, “Ọ nọkẹ sị 'yụ sụọ wụ onyẹ ọbịa rị imẹ Jerusalẹm hụn marịnlẹni ihiẹn ndị mẹ ebahụn kete ụhụọhịnnị?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Jesu nọ sị, “Kị mẹ?”
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 lẹzi kẹ ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi ẹnyi dọn we ẹ ye wẹ nị wẹ ma a ikpe-ọnwụn; 'ya wẹ nọ ma a ikpe ọnwụn, kpọgbu ẹ;
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 kanị ẹnyi te nwọn olile-ẹnya nị ịya wụ onyẹ hụn jẹnkọ d'a gbapụha Izrẹlụ!”
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Ọzọzị, ikpoho ndị hụ imẹ ndị itu ẹnyi mẹ ihiẹn tụ ẹnyi ẹnya; wẹ jẹn ili ẹ ụzọ-ụtụntụn tannị,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 kanị ahụnnị wẹ ẹhụ a. Wẹ nọ kinhẹn d'a gwa ẹnyi nị a hụngụọdẹ wẹ ọhụn ebe ndị mmọn-ozi pụha d'a gwa wẹ nị ọ hụ ndụn.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Ndị hụ imẹ ndị ẹnyi lẹ wẹ wị e jẹngụọzị ili hụ, wẹ nọ hụnzịkwọ a nị ọ rịchanrịn kẹ ikpoho ndị hụ dọn ku; kanị ahụnnị wẹ 'ya lẹ enwẹn ẹ.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 'Ya Jizọsị nọ sị wẹ, “Euu! Ụnụ e zuzukẹ; ọ fụka ụnụ ọrụn ikweri ihiẹn ile ndị-amụma ku imẹ Ẹkụkwọ-nsọ!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Ekuni w'ẹ nị Mezaya jẹnkọ d'a tagụụ afụnfụn ndịnị o kebe banye ọghọ a?”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 'Ya Jizọsị nọ gha ihiẹn Mozizi de imẹ Ẹkụkwọ-nsọ d'e ru ihiẹn ndị-amụma ile de kọwachanrịn nị wẹ ihiẹn ile Ẹkụkwọ-nsọ ku banyeni 'ya lẹ enwẹn ẹ.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Hụn wẹ gi rumẹ ẹhịụ obodo hụ wẹ jẹnkọ, Jizọsị nọ mẹ rịkẹ sị o k'e jẹnghafe;
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 wẹ nọ rịọkẹnmẹ ẹ, sị a, “Du ẹnyi nọdị ndọ-o, nị ọhị a gbamagụọ, ụhụọhịn tannị a gụmagụọ ma.” 'Ya ọ nọ banye d'e sọn wẹ nọdị.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Ogẹn o gi nọdị alị n'o sọn wẹ ri ihiẹn-oriri, ọ nọ weri brẹdi, gọzi ẹ; ọ nọ bebe ẹ, we ẹ ye wẹ.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Ebẹhụ kẹ ẹnya wẹ nọ shịapụ, wẹ nọ marịn nị ịya rọ. 'Ya ọ nọ fori, ahụnzịnị w'a!
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Wẹ nọ sị ibe wẹ, “Ogẹn o gi a gwa ẹnyi oku ụzọ lẹ ogẹn o gi rị a kọwa nị ẹnyi Ẹhụhụọ-nsọ, ẹlẹ ọ nọ kẹ sị ọkụn rị imẹ obi ẹnyi a dụn?”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Wẹ nọ lihi ọtọ ozigbo ahụn, kin-azụụn si Jerusalẹm; wẹ nọ hụn ụmụ-azụụn mmanaị hụ lẹ ndị ọzọ wẹ lẹ wẹ wị kẹ wẹ gbakikomẹ;
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 wẹ ile gbakikomẹni hụ a sị, “Ezioku rọ! Di-nwọnni-ẹnyi e lihigụọ, Saịmọnụ a hụngụọ a!”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Wẹ ẹbụbụọ nọ nwan gwa wẹ ihiẹn mẹ ụzọ, gwazịkwọ wẹ kẹ wẹ dọn ghọha nị Di-nwọnni-ẹnyi rọ ogẹn o gi bebe brẹdi.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Ebe mmadụ ẹbụọ hụ rị a gwa wẹ ihiẹnni, Jizọsị lẹ enwẹn ẹ nọ nwọnpụha idemizi, turu etintinnaị wẹ. Ọ nọ sị wẹ, “Udọn 'ya rị nị ụnụ.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Wẹ ile nọ jụsọhị, ezigbo egun nọ tụma wẹ; wẹ hụ e ro n'a hụn wẹ onyẹ-mmọn.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Kị haịn egun gi a tụ ụnụ? Kị haịn ụnụ gi e nwẹ obi-ẹbụọ?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Lee ni ẹka m; lee ni ụkụ m: Mmẹ rọ! Mẹtụ nị m ẹka nị ụnụ hụn a nị mmẹ rọ; onyẹ-mmọn ara nwẹ uru lẹ ọkpụkpụ kẹ ụnụ dọn hụn nị e nwọnghọ m.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 O kugụụ ihiẹnni, ọ nọ ghọsị wẹ ẹka a ẹbụọ lẹ ọkụ a ẹbụọ.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ebe omẹni ekwerikwọnị wẹ—makẹlẹ ọ tụ wẹ ẹnya lẹni ịghọghọ jun wẹ obi—ya Jesu nọ sị wẹ, “Ụnụ e nwẹghọ ihiẹn ọwụlẹ w'e ri eri ebeni?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Wẹ nọ ye ẹ mkpikpi azụn wẹ shi,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 ọ nọ narịn wẹ ịya, ri ẹ id'ẹnya wẹ.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Ya ọ nọ sị wẹ, “Ihiẹn ndịnị kẹ m gwa ụnụ ogẹn mmẹ nị ụnụ gi rị: nị ihiẹn ile wẹ de banyeni m imẹ Iwu Mozizi lẹ imẹ ihiẹn ndị-amụma de lẹ imẹ Ẹbụ-ọma jẹnkọ d'e mẹzuchanrịnrịrị.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 'Ya ọ nọ kpupụ uche wẹ kẹni wẹ sa-ẹka ghọta Ẹkụkwọ-nsọ,
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 sị wẹ, “Ọnwan wụ ihiẹn wẹ de: nị Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, sikọ d'a ta afụnfụn, nwụnhụn, nke akpụ-ụhụọhịn ẹtọ ọ gha ọnwụn lihi;
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 nị wẹ jẹnkọ d'e gi ẹfan a zi ndị alị ile ozi nrogharị lẹ mgbagharị njọ—nị Jerusalẹm kẹ wẹ jẹnkọ d'a gha bidọn.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ụnụ wụ ọshẹri ihiẹn ndịnị ile hụn mẹye ụnụ ẹnya.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Lee n'ẹ, m jẹnkọ nwan d'e zihẹ ni ụnụ Mmọn-nsọ ahụn Nẹdi m kwe nkwa a. Ka cherikwọ nị imẹ obodo ebeni d'e ru ogẹn wẹ yimẹgụụ ụnụ ikẹn hụ gha Elu-igwee bịa.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Ọ nọ duru wẹ gha imẹ obodo hụ pụha, duru wẹ rukwọrị Bẹtanị; e ru wẹ ebẹhụ, ọ nọ kịshi ẹka enu, gọzi wẹ.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Ogẹn o gi rị a gọzi wẹ, 'ya ọ nọ gha imẹ igunrun wẹ pụ, e wẹ w'ẹ shi elu-igwee.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 'Ya wẹ nọ fe ẹ.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Wẹ hụ a nọ imẹ Ụlọ-nsọ ogẹn ile, a ja Osolobuẹ mma.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.