Lucas 24
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ACF
1 Kanị, ụzọ-ụtụntụn biribiri ụhụọhịn ibuzọ imẹ izu-ụka (hụn wụ nwan ụhụọhịn Sọnde), ikpoho ndị hụ nọ weri ihiẹn ndị ahụn e shin ọhụnma wẹ kwademẹgụụ, jẹnmẹ ili hụ.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Wẹ nọ hụn a nị e nupụgụọ wẹ ọmụma wẹ gi nukin ọnụ ili hụ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 'Ya wẹ nọ banye imẹ ẹ; kalẹ ahụnnị wẹ ẹhụ Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ọ nọ gba wẹ ngharị-ẹnya. Kẹ wẹ dọn rị e ro ẹ, idẹnmizi ikẹnnyẹ ẹbụọ yi ẹkwa rị e be nwanran-nwanran nọ wuzoye ni wẹ.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Okẹn egun nọ tụma wẹ, 'ya wẹ nọ bu ihun kọma alị. Ikẹnnyẹ ndị hụ nọ sị wẹ, “Kị haịn ụnụ gi a chọ onyẹ rị ndụn ebe ndị nwụnnị rị?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Ọ rịzị ebeni; ọ ghagụọ ọnwụn lihi. Nyanhan nị ihiẹn ọ gwa ụnụ ogẹn o gi rị Galili: nị,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 ‘Wẹ jẹnkọ d'e bu mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan che ẹka ndị njọ, a kpọgbu wẹ m; kanị hụn m'ẹ akp'ọhịn ẹtọ, m k'a gha ọnwụn lihi.’ ”
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Ya ikpoho ndị hụ nọ nyanhan ihiẹn Jesu ku,
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 a gha wẹ ili ahụn lụa, wẹ nọ gwa madụ mmanaị hụ lẹ ndị ọzọ ile họdụnị.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Ikpoho ndị hụ wụ Meri onyẹ Mag'dala lẹ Juana lẹ Meri nnẹ Jemisi; uwẹ lẹ ikpoho ndị ọzọ wẹ ile wị gba gwa ndị-ozi hụ pụ-ichẹn ihiẹn ndịnị.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Kanị, ndị-ozi hụ pụ-ichẹn egini ẹ dọn makẹni ihiẹn wẹ rị e ku rị wẹ hụ kẹ oku nwọnlẹni isi.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Kanị Pita nọ lihi ọtọ, gbasi ili ahụn; o hulụa alị, nyọnye, 'ya ọ nọ hụn ẹkwa linẹ hụ wẹ te gi kwama Jesu, kanị o nwọnzini ihiẹn ọzọ ọ hụn. Ọ nọ pụ, e ro ihiẹn mẹni.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ụhụọhịn ohu ahụn zị, ụmụ-azụụn Jesu ẹbụọ jẹnkọ obodo ohu mẹ ẹkẹrẹ w'a kpọ Ẹmaụsụ. (Gha Jerusalẹm d'e ru Ẹmaụsụ wụ ihiẹn rị kẹ maịlị ẹsa.)
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Wẹ hụ e ku oku ihiẹn ndị hụ ile mẹni.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Kẹ wẹ rị e ku, e shi inyẹnrẹn, 'ya Jizọsị lẹ enwẹn ẹ nọ nọchimẹ wẹ, sọn wẹ jẹnsọnmẹ;
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 kanị anịnị wẹ wẹ kọma a ẹnya.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ya Jizọsị nọ sị wẹ, “Elee inyẹnrẹn kẹ ụnụ shikọ ihiẹnni ile jẹnkọ?”
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 'Ya onyẹ ohu imẹ wẹ w'a kpọ Klopasị nọ sị a, “Ọ nọkẹ sị 'yụ sụọ wụ onyẹ ọbịa rị imẹ Jerusalẹm hụn marịnlẹni ihiẹn ndị mẹ ebahụn kete ụhụọhịnnị?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Jesu nọ sị, “Kị mẹ?”
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 lẹzi kẹ ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi ẹnyi dọn we ẹ ye wẹ nị wẹ ma a ikpe-ọnwụn; 'ya wẹ nọ ma a ikpe ọnwụn, kpọgbu ẹ;
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 kanị ẹnyi te nwọn olile-ẹnya nị ịya wụ onyẹ hụn jẹnkọ d'a gbapụha Izrẹlụ!”
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ọzọzị, ikpoho ndị hụ imẹ ndị itu ẹnyi mẹ ihiẹn tụ ẹnyi ẹnya; wẹ jẹn ili ẹ ụzọ-ụtụntụn tannị,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 kanị ahụnnị wẹ ẹhụ a. Wẹ nọ kinhẹn d'a gwa ẹnyi nị a hụngụọdẹ wẹ ọhụn ebe ndị mmọn-ozi pụha d'a gwa wẹ nị ọ hụ ndụn.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ndị hụ imẹ ndị ẹnyi lẹ wẹ wị e jẹngụọzị ili hụ, wẹ nọ hụnzịkwọ a nị ọ rịchanrịn kẹ ikpoho ndị hụ dọn ku; kanị ahụnnị wẹ 'ya lẹ enwẹn ẹ.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 'Ya Jizọsị nọ sị wẹ, “Euu! Ụnụ e zuzukẹ; ọ fụka ụnụ ọrụn ikweri ihiẹn ile ndị-amụma ku imẹ Ẹkụkwọ-nsọ!
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Ekuni w'ẹ nị Mezaya jẹnkọ d'a tagụụ afụnfụn ndịnị o kebe banye ọghọ a?”
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 'Ya Jizọsị nọ gha ihiẹn Mozizi de imẹ Ẹkụkwọ-nsọ d'e ru ihiẹn ndị-amụma ile de kọwachanrịn nị wẹ ihiẹn ile Ẹkụkwọ-nsọ ku banyeni 'ya lẹ enwẹn ẹ.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Hụn wẹ gi rumẹ ẹhịụ obodo hụ wẹ jẹnkọ, Jizọsị nọ mẹ rịkẹ sị o k'e jẹnghafe;
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 wẹ nọ rịọkẹnmẹ ẹ, sị a, “Du ẹnyi nọdị ndọ-o, nị ọhị a gbamagụọ, ụhụọhịn tannị a gụmagụọ ma.” 'Ya ọ nọ banye d'e sọn wẹ nọdị.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ogẹn o gi nọdị alị n'o sọn wẹ ri ihiẹn-oriri, ọ nọ weri brẹdi, gọzi ẹ; ọ nọ bebe ẹ, we ẹ ye wẹ.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Ebẹhụ kẹ ẹnya wẹ nọ shịapụ, wẹ nọ marịn nị ịya rọ. 'Ya ọ nọ fori, ahụnzịnị w'a!
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Wẹ nọ sị ibe wẹ, “Ogẹn o gi a gwa ẹnyi oku ụzọ lẹ ogẹn o gi rị a kọwa nị ẹnyi Ẹhụhụọ-nsọ, ẹlẹ ọ nọ kẹ sị ọkụn rị imẹ obi ẹnyi a dụn?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Wẹ nọ lihi ọtọ ozigbo ahụn, kin-azụụn si Jerusalẹm; wẹ nọ hụn ụmụ-azụụn mmanaị hụ lẹ ndị ọzọ wẹ lẹ wẹ wị kẹ wẹ gbakikomẹ;
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 wẹ ile gbakikomẹni hụ a sị, “Ezioku rọ! Di-nwọnni-ẹnyi e lihigụọ, Saịmọnụ a hụngụọ a!”
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Wẹ ẹbụbụọ nọ nwan gwa wẹ ihiẹn mẹ ụzọ, gwazịkwọ wẹ kẹ wẹ dọn ghọha nị Di-nwọnni-ẹnyi rọ ogẹn o gi bebe brẹdi.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Ebe mmadụ ẹbụọ hụ rị a gwa wẹ ihiẹnni, Jizọsị lẹ enwẹn ẹ nọ nwọnpụha idemizi, turu etintinnaị wẹ. Ọ nọ sị wẹ, “Udọn 'ya rị nị ụnụ.”
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Wẹ ile nọ jụsọhị, ezigbo egun nọ tụma wẹ; wẹ hụ e ro n'a hụn wẹ onyẹ-mmọn.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Kị haịn egun gi a tụ ụnụ? Kị haịn ụnụ gi e nwẹ obi-ẹbụọ?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Lee ni ẹka m; lee ni ụkụ m: Mmẹ rọ! Mẹtụ nị m ẹka nị ụnụ hụn a nị mmẹ rọ; onyẹ-mmọn ara nwẹ uru lẹ ọkpụkpụ kẹ ụnụ dọn hụn nị e nwọnghọ m.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 O kugụụ ihiẹnni, ọ nọ ghọsị wẹ ẹka a ẹbụọ lẹ ọkụ a ẹbụọ.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ebe omẹni ekwerikwọnị wẹ—makẹlẹ ọ tụ wẹ ẹnya lẹni ịghọghọ jun wẹ obi—ya Jesu nọ sị wẹ, “Ụnụ e nwẹghọ ihiẹn ọwụlẹ w'e ri eri ebeni?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Wẹ nọ ye ẹ mkpikpi azụn wẹ shi,
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 ọ nọ narịn wẹ ịya, ri ẹ id'ẹnya wẹ.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Ya ọ nọ sị wẹ, “Ihiẹn ndịnị kẹ m gwa ụnụ ogẹn mmẹ nị ụnụ gi rị: nị ihiẹn ile wẹ de banyeni m imẹ Iwu Mozizi lẹ imẹ ihiẹn ndị-amụma de lẹ imẹ Ẹbụ-ọma jẹnkọ d'e mẹzuchanrịnrịrị.”
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 'Ya ọ nọ kpupụ uche wẹ kẹni wẹ sa-ẹka ghọta Ẹkụkwọ-nsọ,
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 sị wẹ, “Ọnwan wụ ihiẹn wẹ de: nị Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, sikọ d'a ta afụnfụn, nwụnhụn, nke akpụ-ụhụọhịn ẹtọ ọ gha ọnwụn lihi;
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 nị wẹ jẹnkọ d'e gi ẹfan a zi ndị alị ile ozi nrogharị lẹ mgbagharị njọ—nị Jerusalẹm kẹ wẹ jẹnkọ d'a gha bidọn.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ụnụ wụ ọshẹri ihiẹn ndịnị ile hụn mẹye ụnụ ẹnya.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Lee n'ẹ, m jẹnkọ nwan d'e zihẹ ni ụnụ Mmọn-nsọ ahụn Nẹdi m kwe nkwa a. Ka cherikwọ nị imẹ obodo ebeni d'e ru ogẹn wẹ yimẹgụụ ụnụ ikẹn hụ gha Elu-igwee bịa.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ọ nọ duru wẹ gha imẹ obodo hụ pụha, duru wẹ rukwọrị Bẹtanị; e ru wẹ ebẹhụ, ọ nọ kịshi ẹka enu, gọzi wẹ.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ogẹn o gi rị a gọzi wẹ, 'ya ọ nọ gha imẹ igunrun wẹ pụ, e wẹ w'ẹ shi elu-igwee.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 'Ya wẹ nọ fe ẹ.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Wẹ hụ a nọ imẹ Ụlọ-nsọ ogẹn ile, a ja Osolobuẹ mma.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.