Lucas 23

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 'Ya Ndị-isi Nkịkwama hụ ile nọ lihi ọtọ, weri Jizọsị jẹnni Paịleti, hụn wụ Gọvanọ rị a kịdọn ni ndị Rom.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Ebẹhụ kẹ wẹ nọ kinmẹ, sị, “Ẹnyi nwụndọn okẹnnyẹni k'ọ rị e dufie ndị alị ẹnyi, a sị wẹ akụzịlẹ eze-kanị wụ Siza ụgwọ-isi. Ọ sịzịkwọ nị 'ya lẹ enwẹn ẹ wụ Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, 'ya wụ nị ọ wụ eze.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Paịleti nọ jụ Jesu, sị, “Ịyụ wụ eze ndị Ju?”
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Ya Paịleti nọ sị ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ igunrun hụ, “Ahụnnị m ihiẹn m'e gi ma okẹnnyẹni ikpe.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Kanị, wẹ hụkwọ e ku ẹ, a sị, “O gi nkuzi ẹ e buhẹni ndị ile rị imẹ Judia isusu. Imẹ Galili k'ọ gha bidọn, o rugụọ nwan ebeni.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Ogẹn Paịleti gi nụ ihiẹnni, ọ nọ jụ wẹ kẹ okẹnnyẹ hụ wụ onyẹ Galili.
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Ogẹn o gi marịn nị azụụn Hẹrọdụ rị a kị k'ọ gha bịa, 'ya ọ nọ zi ẹ jẹnni Hẹrọdụ, hụn rịzị imẹ Jerusalẹm ogẹn hụ.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Ogẹn Hẹrọdụ gi hụn Jesu, ẹfọ nọ sụọ a ụsụọ ọda-ọda, makẹni o tekẹ ọ chọma n'ọ hụn a. Makẹni, ọ nụgụọ otiti ẹ, a tụ ẹnya n'ọ sikọ d'a hụn a ebe ọ rị a rụn ọrụn-atụmẹnya.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 'Ya ọ nọ jụsọnmẹ Jizọsị ajụjụ bu ọda, kalẹ Jizọs' a shịarịn'a ihiẹn ọwụlẹ.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu turuhụkwọ ebahụn e kukẹnmẹ eje-ihiẹn bu ọda wẹ sị nị 'ya k'o mẹ.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Hẹrọdụ lẹ ndị-agha a nọzị mẹ Jesu rịkẹ onyẹ-ẹti, kpa a ye ẹmụ. 'Ya Hẹrọdụ nọ yimẹ ẹ ẹkwa ma mma, zikin ni Paịleti ya.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ụhụọhịn hụ kẹ Hẹrọdụ lẹ Paịleti hẹnrin ọwụ; wẹ te wụ eṅẹnrẹn mbụ.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Paịleti nọ kpọgbama ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi lẹ ndị alị hụ ile,
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 sị wẹ, “Ụnụ wẹhẹ ni m okẹnnyẹni; ụnụ sị n'ọ rị e dufie ndị alịnị. E lelegụọ m'a nwan id'ẹnya ụnụ; ahụnnị m eje-ihiẹn ndị hụ ụnụ sị nị 'ya k'o mẹ.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Hẹrọdụ lẹ enwẹn ẹ ahụnzịkwọnị eje-ihiẹn ọwụlẹ o mẹ, 'ya k'o gi zikinhẹn nị ẹnyi 'ya azụụn. Lee ni ẹnya, o nwọnni ihiẹn okẹnnyẹni mẹ hụn wẹ gi gbu ẹ.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 'Ya wụ, m jẹnkọ d'a sị wẹ fịan a mkpịnsịn, a hatu m'ẹ n'ọ lama.”
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 (Ogẹn Mmẹmmẹ-Nghafe ọwụlẹ Paịleti k'e wepụharịrị nị wẹ onyẹ-ngan ohu.)
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Kanị igunrun hụ ile nọ yimẹ oro, a sị, “Wepụ onyẹni! Gbu ẹ! Wepụha nị ẹnyi Barabasị!”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 (Barabasịnị wụ okẹnnyẹ ohu wẹ buche imẹ ụlọ-ngan makẹ ufiri isusu mẹ imẹ obodo hụ lẹ ọchụ o gbu.)
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Makẹni Paịleti te chọ n'ọ hapụ Jizọsị ye, ọ nọ gwamazị igunrun hụ oku.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Kanị wẹ ile hụkwọ e yi oro, a sị, “Kpọgbu ẹ! Kpọgbu ẹ!”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Paịleti nọ gwazị ndị ahụn oku hụn mẹ mgbe ẹtọ, sị, “Kị haịn? Elee eje-ihiẹn k'o mẹ? Ahụnnị m ihiẹn ọwụlẹ o mẹ hụn wẹ e gi gbu ẹ! 'Ya wụ, m jẹnkọ nwan d'a fịan a mkpịnsịn, hatu ẹ ye.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Kanị wẹ hụkwọ e yi oro, a gwakẹnmẹ ẹ 'ya kpọgbu Jizọsị. Oro wẹ nọ karị ẹka; nke wẹ nọ bụn.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 'Ya Paịleti nọ ma Jizọsị ikpe hụ wẹ chọ n'ọ ma a.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Ọ nọ hatu onyẹ hụ wẹ chọ—onyẹ hụn wẹ gi ufiri isusu lẹ igbu-ọchụ buche imẹ ngan.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ebe ndị-agha dukọ a, wẹ nọ hụn okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Saịmọnụ, onyẹ obodo Saịrini, hụn gha alị-ọfịa lala imẹ obodo. Wẹ nọ kwọndọn ẹ, bu obe hụ kwasị a uvun, sị a buru ẹ sọnmẹ Jesu.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Igunrun ịhịan hụ e sọn Jizọsị, wẹ lẹ ikpoho ndị rị a kwan nị Jizọsị ẹkwan, e ti ẹka obi, e gon'ẹ.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Jesu nọ gbehutọ, sị wẹ, “Ikpoho Jerusalẹm! Akwanlẹ ni ni m ẹkwan, ka kwanmanị nị enwẹn ụnụ lẹ ụmụ ụnụ.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 Makẹni ogẹn zeni lalarịrị, hụn wẹ e gi sị, ‘Ndị-agan lẹ ikpoho mụtulẹni nwa lẹ ndị yetulẹni nwa ẹran e nwẹkẹ isi-ọma.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Ogẹn hụ ịhịan jẹnkọ d'a gha a sị ugu, ‘Dankwasị ẹnyi ndọ-o!’, a sị oke, ‘Kpumẹ ẹnyi ndọ-o!’
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Makẹni, o mẹ nwan nị wẹ rị e mẹ ihiẹnni ogẹn osisi gi rị ndụn, kịnị k'e mẹ ọ kpọgụụ nkụn?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 O nwọn ikẹnnyẹ ẹbụọ ọzọ hụn wẹ duru wẹ lẹ Jesu d'a kpọgbu—kanị ndịnị mẹ eje-ihiẹn.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ogẹn wẹ gi ru ebẹhụ w'a kpọ “Okpokom'isi”, wẹ nọ nọ ebẹhụ kpọma Jesu elu obe, ịya lẹ ndị hụ mẹ eje-ihiẹn—onyẹ ohu azụụn ẹka-nni ẹ, hụn-ẹbọ azụụn ẹka-ekpẹn ẹ.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Jesu nọ sị, “Baba, gbagharị wẹ, makẹlẹ amarịn wẹ ihiẹn wẹ rị e mẹ.”
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Igunrun ịhịan turu ebẹhụ, e lee ile; kanị, ndị-isi ndị Ju hụ a kpa a e ye ẹmụ, a sị, “Ọ zụọ ndị ọzọ. 'Ya zụọ nwan enwẹn ẹ nụ—mbụnị ịya wụ Kraịstị Osolobuẹ, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, Onyẹ Hụ ọ họrị!”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ndị-agha hụzị a kpa a e ye ẹmụ: a bịa wẹ d'e kunrun ẹ, ye ẹ manya rụ-ụka,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 sị a, “Omẹni ịyụ wụ Eze ndị Ju, zụọpụha enwẹn i!”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 O nwẹzikwọ ihiẹn wẹ deye elu obe hụ. Ihiẹn wẹ de wụ, “Ọnwan wụ Eze ndị Ju.”
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Onyẹ ohu imẹ ndị hụ mẹ eje-ihiẹn hụn wẹ kpọma elu obe nọ kparimẹ ẹ, a sị a, “Ẹlẹ 'yụ wụ Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ? Zụọpụha nwan enwẹn i, y'a zụọpụhazịkwọ ẹnyi!”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Hụn ẹbọ nọ jụgbọ hụn ku ihiẹnni, sị, “Y'a ra tụdẹ egun Osolobuẹ—ebe o mẹ ni ikpe ohu kẹ wẹ ma 'yụ lẹ ịya?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Ikpe wẹ ma ẹnyi nwẹn furu efuru, makẹni ihiẹn ẹnyi chọ kẹ ẹnyi rị a hụn; kanị o nwọnni ihiẹn okẹnnyẹni mẹ.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 'Ya ọ nọ sị Jesu, “Jizọsị, ogẹn y'e gi bịa rịkẹ Eze, dodo nyanhankwọ m-o!”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Jesu nọ sị a, “M rị a gwa ị ezioku, tannị, i sikọ d'e sọn m nọdị imẹ Alị Izu-ikẹn wụ Paradaịsị.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Ihiẹn nọkẹ ọkụlọkụ mmẹbụọ efinnaị, ogẹn hụ ẹnya-anwụn gi a rị isi, ọhịhị nọ gbachanrịn alị hụ ile d'e ru ọkụlọkụ ẹtọ efinnaị,
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 makẹni anwụn amụzịnị. Ẹkwa wẹ gi gbọnbepụ Ebẹhụ-kachanrịn-nsọ imẹ Ụlọ-nsọ nọ bawapụ ẹbụọ.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Ya Jesu nọ gi okẹn olu yi oro, sị, “Baba, e bu m mmọn m che i ẹka!” O kugụụ ihiẹnni, ọ nọ kwọnbepụ, nwụnhụn.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Ogẹn onyẹ-isi agha hụ hụn kị ndị-agha kpọgbun'ẹ gi hụn ihiẹn mẹni, ọ nọ ja Osolobuẹ mma, sị, “Ezioku-ezioku, ẹka okẹnnyẹni rị ọchan!”
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ogẹn ndị hụ ile gbakikomẹ ebahụn e lee ilee gi hụngụụ ihiẹn mẹni, wẹ nọ tiri ẹka obi lama.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Ndị ile marịn Jesu ọhụnma lẹ ikpoho ndị hụ gha Galili sọnhẹn ẹ nọtezi ẹkẹrẹ, e lee ihiẹn ndị rị e mẹni.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Ogẹn hụ, o nwọn okẹnnyẹ ohu ẹfan a wụ Josẹfụ, hụn gha obodo Arịmatịa rị Judia bịa. Ọ wụ ezigbo ịhịan lẹ onyẹ e bi obibi rị ọchan. Ọ rị e che ọbịbịa Alị-eze Osolobuẹ.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 kanị, o kweyeni ni wẹ imẹ ihiẹn wẹ ku lẹ ihiẹn wẹ mẹ Jesu.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Ọ nọ jẹn d'e kunrun Paịleti, sị a buye ẹ ẹhụ Jizọsị.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 'Ya ọ nọ gha elu obe butu ẹ, gi ẹkwa linẹ kwama a, bu ẹ che imẹ ili wẹ liyetulẹni ịhịan hụn wẹ gu rịkẹ okporo ye imẹ ọmụma zeni.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Ụhụọhịn Nkwademẹ rọ (Ụhụọhịn Fraịde), hụn wẹ gi a kwademẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn, bụ o rumẹgụọ ẹnyasị hụn Ụhụọhịn Izu-ikẹn gi e bidọn.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Ikpoho ndị hụ gha Galili sọnhẹn Jizọsị nọ sọnmẹ Josẹfụ, wẹ nọ hụn ili hụ, hụnzị kẹ wẹ dọn dọnmẹ ẹhụ Jizọsị.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ya wẹ nọ lama d'a kwademẹ ihiẹn ndị e shin ọhụnma lẹ udẹn wẹ jẹnkọ d'e gi te ẹhụ hụ.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.