Lucas 22
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH
1 Ogẹn Mmẹmmẹ ahụn wẹ gi e ri Brẹdi nwọnlẹni yisti o gi a fụ hụn w'a kpọzịkwọ Mmẹmmẹ-Nghafe gi rumẹ,
1 Faltava pouco tempo para a Festa dos Pães sem Fermento , chamada Páscoa .
2 ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu hụ a chọ ụzọ w'e gi gi nzuzue gbu Jizọsị, makẹlẹ egun ndị alị rị a tụ wẹ.
2 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito para matar Jesus em segredo porque tinham medo do povo.
3 'Ya Ekwensụ nọ banye imẹ Judasị hụn w'a kpọ Iskarọtụ, hụn wụ onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn mmẹbụọ hụ.
3 Então Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze discípulos.
4 Ọ nọ pụ, jẹnmẹ d'e sọn ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi ndị-ụnakpa Ụlọ-nsọ ku kẹ o dọn re Jesu ye wẹ.
4 Judas foi falar com os chefes dos sacerdotes e com os oficiais da guarda do Templo para combinar a maneira como ele ia lhes entregar Jesus.
5 Ogẹn wẹ gi nụ a, ẹfọ nọ sụọ wẹ ụsụọ, wẹ nọ kweri nị wẹ jẹnkọ d'e ye ẹ egho.
5 Eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele.
6 'Ya ọ nọ kweri. Ọ nọ chọma ezigbo efe o jẹnkọ d'e gi we Jesu ye wẹ ebe ndị bu ọda rịlẹni.
6 Judas aceitou e começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus a eles, sem que o povo ficasse sabendo.
7 Ụhụọhịn hụ wẹ gi e bidọn Mmẹmmẹ wẹ gi e ri Brẹdi nwọnlẹni yisti o gi a fụ e ru, ụhụọhịn ahụn wẹ gi e gbu nwa-ebulu Nghafe,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento , dia em que os judeus matavam carneirinhos para comemorar a Páscoa .
8 Jizọsị nọ zipụ Pita lẹ Jọnụ, sị wẹ, “Jẹnmẹ ni d'a kwademẹ ihiẹn nị ẹnyi ri Oriri-Nghafe.”
8 Então Jesus deu a Pedro e a João a seguinte ordem:
9 Wẹ nọ jụ a sị, “Elebe k'ị chọ nị ẹnyi nọ mẹmẹ ẹ?”
9 Eles perguntaram: — Onde o senhor quer que a gente prepare o jantar?
10 Ọ nọ sị wẹ, “Gọn ni ntịn: ụnụ banyekọnị imẹ obodo, okẹnnyẹ ohu bu ite-mirin jẹnkọ d'e kunrun ụnụ. Sọnn'ẹ banye ụlọ o sikọ d'a banye.
10 Jesus respondeu:
11 Sị nị onyẹ nwọn ụlọ hụ, ‘Onyẹ-nkuzi sị ị, “Elebe kẹ mmughẹ hụ ọbịa a nọdị rị, hụn mmẹ lẹ ụmụ-azụụn m jẹnkọ d'a nọdị rị ihiẹn-oriri Nghafe?” ’
11 e digam ao dono dela: “O Mestre mandou perguntar a você onde fica a sala em que ele e os seus discípulos vão comer o jantar da Páscoa.”
12 Ọ sikọ d'a ghọsị ụnụ mmughẹ ohu shịanị rị ibe elu, hụn wẹ kwademẹgụụ ọhụnma-ọhụnma; nọ nị ebẹhụ kwademẹchanrịn ihiẹn ile.”
12 Então ele mostrará a vocês uma grande sala mobiliada, no andar de cima. Preparem ali o jantar.
13 'Ya wẹ nọ jẹnmẹ. Wẹ nọ hụnchanrịn ihiẹn ile k'o dọn gwa wẹ, 'ya wẹ nọ kwademẹ Oriri Nghafe.
13 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
14 Ogẹn e ru, Jizọsị nọ weri oche, ndị-ozi hụ pụ-ichẹn nọ sọn ẹ nọdịsọnmẹ alị—nị wẹ ri Oriri hụ.
14 Quando chegou a hora, Jesus sentou-se à mesa com os apóstolos
15 Jizọsị nọ sị wẹ, “A chọkẹnmẹkẹ m nị mmẹ lẹ ụnụ ri Oriri-Nghafeni m gini d'a ta afụnfụn!
15 e lhes disse:
16 Makẹni, m rị a gwa ụnụ, erikọzị m'a d'e ru mgbe ihiẹn wẹ gi ẹ e ku jẹnkọ d'e gi mẹzu imẹ Alị-eze Osolobuẹ.”
16 Pois eu digo a vocês que nunca comerei este jantar até que eu coma o verdadeiro jantar que haverá no
17 Ya ọ nọ weri mkpu, o yegụụ Osolobuẹ ekele, ọ nọ sị, “Weri ni ọnwan keri.
17 Então Jesus pegou o cálice de vinho, deu graças a Deus e disse:
18 M rị a gwa ụnụ nị arakọzị m manya vaịnị d'e ru mgbe Alị-eze Osolobuẹ bịa.”
18 Pois eu afirmo a vocês que nunca mais beberei deste vinho até que chegue o Reino de Deus.
19 'Ya ọ nọ weri ogbe-brẹdi, ye Osolobuẹ ekele, bebe ẹ, we ẹ ye wẹ, sị, “Ọnwan wụ ẹhịụ m, hụn wẹ rị e gi ufiri ụnụ e ye. E mẹ ni ọnwan e gi a nyanhan m.”
19 Depois pegou o pão e deu graças a Deus. Em seguida partiu o pão e o deu aos apóstolos, dizendo:
20 Ẹrịra k'o dọnzikwọ weri mkpu hụ ye wẹ, ogẹn wẹ gi rigụụ, sị, “Mkpuni wụ nkwerigbama ọhụn hụ Osolobuẹ tumẹ, hụn wẹ gi ẹdeke m biye ẹka—ẹdeke m wẹ gi ufiri ụnụ gbapụ.”
20 Depois do jantar, do mesmo modo deu a eles o cálice de vinho, dizendo:
21 “Ka lee n'ẹ, mmẹ lẹ onyẹ jẹnkọ d'e re m rị ebeni e ri ihiẹn-oriri!
21 Mas vejam: o traidor está aqui sentado comigo à mesa!
22 Nwa nke Ịhịan sikọ d'a nwụn kẹ Osolobuẹ dọn ku, kanị nsọngbu rị nị onyẹ hụ jẹnkọ d'e ren'ẹ!”
22 Pois o
23 'Ya wẹ nọ jụma ibe wẹ kẹ onyẹ imẹ wẹ jẹnkọ d'e mẹ ihiẹnni.
23 Então os apóstolos começaram a perguntar uns aos outros quem seria o traidor.
24 Ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn nọ dọmazịkwọ ndọndọ imẹ igunrun wẹ onyẹ wẹ sikọ d'e weri ni 'ya kachanrịn imẹ wẹ ile.
24 Os apóstolos tiveram uma forte discussão sobre qual deles deveria ser considerado o mais importante.
25 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ndị-nze ụwa a kị ndị wẹ rị a kị rịkẹ sị uwẹ nwẹ wẹ; ndị rị a kịnị a za ‘Omẹ-ọghọ!’
25 Então Jesus disse:
26 Kanị, emẹkwọlẹ ni ẹrịra. Kama, onyẹ kachanrịnnị imẹ ụnụ 'ya nọ kẹ onyẹ kachanrịn nwata; onyẹ-ndu 'ya nọ kẹ odibo.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, o mais importante deve ser como o menos importante; e o que manda deve ser como o que é mandado.
27 Ẹghẹẹ, onyẹ kadẹ ibe ẹ? Onyẹ hụn nọdị alị e ri ihiẹn-oriri ra onyẹ hụn rị e buhẹ ihiẹn-oriri, e jẹn ozi rịn'a? Ẹlẹ onyẹ hụn nọdị alị e ri ihiẹn-oriri ka? Kanị, m rị nwan imẹ igunrun ụnụ lẹkẹ onyẹ e jẹn ozi.”
27 Quem é o mais importante? É o que está sentado à mesa para comer ou é o que está servindo? Claro que é o que está sentado à mesa. Mas entre vocês eu sou como aquele que serve.
28 “K'osilẹrị, ụnụ wụ ndị sọn m nọdị imẹ nsọngbu ile wẹ gi lele m, ụnụ anatọnị m:
28 — Vocês têm estado sempre comigo nos meus sofrimentos.
29 m rị nwan e ye ụnụ Alị-eze a kị—nọkẹ kẹ Nẹdi m dọn ye m,
29 Por isso, assim como o meu Pai me deu o direito de governar, eu também dou o mesmo direito a vocês.
30 kẹni ụnụ hụn ụzọ sọn m ri, sọn m ra imẹ Alị-eze m; ụnụ sikọ d'a nọdịsọnmẹ enu ukpo-eze, e kin ikpun-ụlọ mmẹbụọ rị Izrẹlụ ikpe.”
30 Vocês vão comer e beber à minha mesa no meu
31 “Saịmọnụ, Saịmọnụ! Gọn ntịn! Ekwensụ a sịgụọ Osolobuẹ nị a lele ụnụ ile, kẹni ọ yọ ụnụ kẹ wẹ dọn a yọ ọka.
31 Jesus continuou:
32 Kanị, e mẹgụọ nị m'ị ekpere Saịmọnụ, amamgbe okukwe i a dan. Ogẹn y'e gi gbehutọgụụ obi kinhẹn azụụn, y'a gba umunẹ i umẹ.”
32 Mas eu tenho orado por você, Simão, para que não lhe falte fé. E, quando você voltar para mim, anime os seus irmãos.
33 Kanị, Pita nọ sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, a kwademẹgụọ m nị m jẹnkọ d'e sọn i jẹn ngan, sọndẹ i nwụnhụn!”
33 Então Pedro disse a Jesus: — Estou pronto para ser preso e morrer com o senhor!
34 Jizọsị nọ sị a, “Pita, m rị a gwa ị, ọkpa gini d'a kwan ukinkin tannị, i sikọ d'a ghọrị mgbe ẹtọ nị y'a marịn m.”
34 Então Jesus afirmou:
35 Ya Jesu nọ jụ ụmụ-azụụn a ajụjụ, sị, “Ogẹn hụ m gi zipụ ụnụ, sị ụnụ ewerilẹ egho mọbụ buru ẹkpa mọbụ akpụkpọ-ụkụ, o nwọnghọ ihiẹn kọnị ụnụ?” Wẹ nọ sị a, “Mba, o nwọnni.”
35 Depois Jesus perguntou aos discípulos: — Não faltou nada! — responderam eles.
36 Jesu nọ sị wẹ, “Ujeni, onyẹ nwọn egho ya weri ẹ nwan; onyẹ nwẹ ẹkpa ya buruzikwọ a. Onyẹ nwọnlẹni ọpịa-agha 'ya re ẹwuru o yiye elu ẹ, gi ẹ ṅọnrin ọpịa-agha.
36 Então Jesus disse:
37 Makẹni, m rị a gwa ụnụ nị ihiẹn ahụn Ẹkụkwọ-nsọ ku, nị
37 Pois as
38 'Ya ọ nọ sị wẹ “Ọhụn e higụọ.”
38 Aí os seus discípulos disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas.
39 Jesu nọ gha imẹ obodo hụ pụ, jẹnmẹ elu Ugu Olivu k'o dọn e mẹ mbụ, ụmụ-azụụn a nọ sọnmẹ ẹ.
39 Jesus saiu e foi, como de costume, ao monte das Oliveiras; e os seus discípulos foram com ele.
40 Ogẹn o gi ru ebahụn, ọ nọ sị wẹ, “Mẹ ni ekpere makẹ ụnụ gha a danban imẹ ọnwụnwan.”
40 Quando chegou ao lugar escolhido, Jesus disse:
41 'Ya ọ nọ jẹnshi ihun ẹkẹrẹ, ihiẹn rịkẹ ebe mbụrụ e ru wẹ ma a, gbu osekpu, mẹ ekpere,
41 Então se afastou a uma distância de mais ou menos trinta metros. Ajoelhou-se e começou a orar,
42 sị, “Baba, omẹni y'a chọghọ, napụ m mkpu afụnfụnnị; kanị, uche i 'ya mẹ, ẹlẹ nke m.”
42 dizendo:
43 Ya mmọn-ozi nọ gha elu-igwee d'e kunrun ẹ, yeche n'ẹ ikẹn.
43 [Então um anjo do céu apareceu e o animava.
44 Makẹni ọ rị imẹ okẹn ụfụ, o mẹkẹnmẹ ekpere karị k'o mẹ mbụ; ọbanje ẹ nọ kẹ ẹdeke rị a tatuni.
44 Cheio de uma grande aflição, Jesus orava com mais força ainda. O seu suor era como gotas de sangue caindo no chão.]
45 Ogẹn o gi gha ebahụn ọ rị alị e mẹ ekpere lihi ọtọ, ọ nọ bịa d'e kunrun ụmụ-azụụn a; ọ nọ hụn nị wẹ rị ụran, makẹni ẹhụ rọ wẹ wẹ gi kwan ẹkwan.
45 Depois de orar, ele se levantou, voltou para o lugar onde os discípulos estavam e os encontrou dormindo, pois a tristeza deles era muito grande.
46 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Kị ụnụ rị a ranhịnnị? Lihi ni ọtọ mẹ ekpere makẹ ụnụ gha a danban imẹ ọnwụnwan.”
46 E disse:
47 Ebe Jizọsị rịkwọ e ku oku, idẹnmizi, igunrun ịhịan nọ bịa. Onyẹ hụ w'a kpọ Judasị, onyẹ ohu imẹ ndị-ozi pụ-ichẹn mmẹbụọ hụ, duhẹ wẹ. Ọ nọ jẹnburu Jizọsị d'e su ẹ ọnụ.
47 Jesus ainda estava falando, quando chegou uma multidão. Judas, um dos doze discípulos, que era quem guiava aquela gente, chegou perto de Jesus para beijá-lo.
48 Kanị Jizọsị nọ sị a, “Judasị, isu-ọnụ k'i gi e re Nwa nke Ịhịan?”
48 Mas Jesus disse:
49 Ogẹn ụmụ-azụụn ndị wẹ lẹ Jesu wị gi hụn ihiẹn jẹnkọ d'e mẹni, wẹ nọ sị Jesu, “Di-nwọnni-ẹnyi, nị ẹnyi gi ọpịa-agha ẹnyi lụ ọgụn?!”
49 Quando os discípulos que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: — Senhor, devemos atacar essa gente com as nossas espadas?
50 Onyẹ ohu imẹ wẹ nọ banpụ odibo onyẹ-isi nchụ-ẹjan ntịn ẹka-ihiẹn.
50 Um deles feriu com a espada o empregado do Grande Sacerdote , cortando a sua orelha direita.
51 Jesu nọ sị wẹ, “Kụsị nị ihiẹnni!” 'Ya ọ nọ mẹtụ okẹnnyẹ hụ ẹka ntịn, zụọ a.
51 Mas Jesus ordenou: Aí tocou na orelha do homem e o curou.
52 Ya Jizọsị nọ sị ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi ndị-ụnakpa Ụlọ-nsọ lẹ ndị-isi—hụn wẹ ile gba bịa ebẹhụ d'a nwụnrụn a, “Kị ụnụ buhẹni ọpịa-agha lẹ ẹgbe, rịkẹ sị m wụ onyẹ-ohin?
52 Em seguida disse aos chefes dos sacerdotes, aos oficiais da guarda do Templo e aos líderes judeus que tinham vindo para prendê-lo:
53 Ogẹn ahụn mmẹ lẹ ụnụ gba a rị imẹ Ụlọ-nsọ ụhụọhịn ile, ụnụ anwụnnị m. Kanị hụnnị wụ ogẹn ụnụ lẹ ogẹn ikẹn ishi gi a kị!”
53 Eu estava com vocês todos os dias no pátio do Templo, e vocês não tentaram me prender. Mas esta é a hora de vocês e também a hora do poder da escuridão.
54 'Ya wẹ nọ nwụnrụn Jesu, duru ẹ jẹnmẹ, w'ẹ si iwe onyẹ-isi nchụ-ẹjan. Kanị Pita sọnkọ a azụụn—bụ ẹgbata wẹ e teyeghọzị.
54 Eles prenderam Jesus e o levaram até a casa do Grande Sacerdote . E Pedro os seguia de longe.
55 Ogẹn ndị rị ebẹhụ gi fiye ọkụn ahanmahan ezi-ọgwa onyẹ-isi nchụ-ẹjan hụ, nọhụnmẹ ọkụn ahụn, Pita nọ nọdịyeni wẹ.
55 Quando acenderam uma fogueira no meio do pátio, Pedro foi e sentou-se com os que estavam em volta do fogo.
56 Ogẹn nwa-agbọọ ohu hụn wụ odibo gi gi ọkụn ahụn wẹ fiye legha Pita k'ọ nọdị ebahụn a nyan ọkụn, o bu ẹnya tụma a, ọ nọ sị, “Okẹnnyẹni lẹ Jizọsị te wịzịkwọ!”
56 Uma das empregadas o viu sentado ali perto da fogueira, olhou bem para ele e disse: — Este homem também estava com Jesus!
57 Kanị Pita nọ ghọrị, sị, “Okpoho, amarịn m'a!”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, eu nem conheço esse homem!
58 O tebe, onyẹ ọzọ a hụn Pita, ọ nọ sị a, “Ị wụzị onyẹ ohu imẹ wẹ!” Pita nọ sị a, “Di-ẹnyi, ẹlẹ mmẹ!”
58 Pouco tempo depois, um homem o viu ali e disse: — Você também é um deles! Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ihiẹn nọ kẹ mgbahunmẹ ọkụlọkụ a ghafegụụ, onyẹ ọzọ nọzị sị, “Ịrụ-ụka arị a, okẹnnyẹni lẹ Jesu wị, makẹni onyẹ Galili k'ọ wụ!”
59 Mais ou menos uma hora depois, outro insistiu: — Você estava mesmo com ele porque também é galileu.
60 Pita nọ sị a, “Di-ẹnyi, amarịn m ihiẹn i rị e ku!”
60 Mas Pedro respondeu: — Homem, eu não sei do que é que você está falando! Naquele instante, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 'Ya Di-nwọnni-ẹnyi nọ gbehutọ, bu ẹnya zinmẹ Pita. Pita nọ nyanhan oku Di-nwọnni-ẹnyi gwa a, k'o dọn sị a, “Ọkpa gini d'a kwan ukinkin tannị, i k'a ghọrị mgbe ẹtọ nị y'a marịn m.”
61 Então o Senhor virou-se e olhou firme para Pedro, e ele lembrou das palavras que o Senhor lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.”
62 Pita nọ pụ d'a kwan ezigbo ẹkwan.
62 Então Pedro saiu dali e chorou amargamente.
63 Ikẹnnyẹ ndị hụ gi Jesu e che ẹ nche nọ kpama a e ye ẹmụ, e gbu ẹ ili.
63 Os homens que estavam guardando Jesus zombavam dele e batiam nele.
64 E kẹnkin wẹ ẹ ẹnya, a jụ a, a sị, “Bu nwan amụma! Onyẹ imẹ ẹnyi fịan ị ihiẹn?!”
64 Taparam os olhos dele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe!
65 Wẹ nọ kusọnmẹzi ihiẹn ndị ọzọ bu ọda, e gi ẹ a kpari ẹ.
65 E diziam muitas outras coisas para insultá-lo.
66 Ogẹn eki gi fọn, Ndị-isi ile nọ zu ọgwa—kẹ ndị-isi nchụ-ẹjan kẹ ndị-nkuzi Iwu. 'Ya wẹ nọ duru Jizọsị, duhẹ ẹ Ọgwa Ndị-isi nkịkwama ahụn zuni.
66 Quando amanheceu, alguns líderes dos judeus, alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei se reuniram. Depois mandaram levar Jesus diante do Conselho Superior .
67 Ndị-isi nkịkwama ahụn nọ sị a, “Omẹni 'yụ wụ Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, gwa ẹnyi?” Ọ nọ sị wẹ, “M gwa ụnụ, ụnụ e kwerikọ;
67 Então lhe disseram: — Diga para nós se você é o Ele respondeu:
68 m jụ ụnụ ajụjụ, ụnụ azakọ.
68 E, se eu fizer uma pergunta, vocês não vão responder.
69 Kanị, gha kikẹni jẹnmẹ, Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'a nọdị alị ẹka-nni Chuku, Onyẹ nwẹ ikẹn ile.”
69 Mas de agora em diante o
70 Wẹ ile nọ sị, “Ịyụ wụ nwan Nwa Osolobuẹ?”
70 Aí todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Wẹ nọ sị, “Kị ẹnyi rị a chọzị nị ọshẹri! Ẹnyi e gigụọ ntịn ẹnyi nụ ihiẹn o ku!”
71 E eles disseram: — Não precisamos mais de testemunhas. Nós mesmos ouvimos o que ele disse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.