Lucas 22

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ogẹn Mmẹmmẹ ahụn wẹ gi e ri Brẹdi nwọnlẹni yisti o gi a fụ hụn w'a kpọzịkwọ Mmẹmmẹ-Nghafe gi rumẹ,
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu hụ a chọ ụzọ w'e gi gi nzuzue gbu Jizọsị, makẹlẹ egun ndị alị rị a tụ wẹ.
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 'Ya Ekwensụ nọ banye imẹ Judasị hụn w'a kpọ Iskarọtụ, hụn wụ onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn mmẹbụọ hụ.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ọ nọ pụ, jẹnmẹ d'e sọn ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi ndị-ụnakpa Ụlọ-nsọ ku kẹ o dọn re Jesu ye wẹ.
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 Ogẹn wẹ gi nụ a, ẹfọ nọ sụọ wẹ ụsụọ, wẹ nọ kweri nị wẹ jẹnkọ d'e ye ẹ egho.
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 'Ya ọ nọ kweri. Ọ nọ chọma ezigbo efe o jẹnkọ d'e gi we Jesu ye wẹ ebe ndị bu ọda rịlẹni.
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Ụhụọhịn hụ wẹ gi e bidọn Mmẹmmẹ wẹ gi e ri Brẹdi nwọnlẹni yisti o gi a fụ e ru, ụhụọhịn ahụn wẹ gi e gbu nwa-ebulu Nghafe,
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 Jizọsị nọ zipụ Pita lẹ Jọnụ, sị wẹ, “Jẹnmẹ ni d'a kwademẹ ihiẹn nị ẹnyi ri Oriri-Nghafe.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Wẹ nọ jụ a sị, “Elebe k'ị chọ nị ẹnyi nọ mẹmẹ ẹ?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Ọ nọ sị wẹ, “Gọn ni ntịn: ụnụ banyekọnị imẹ obodo, okẹnnyẹ ohu bu ite-mirin jẹnkọ d'e kunrun ụnụ. Sọnn'ẹ banye ụlọ o sikọ d'a banye.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Sị nị onyẹ nwọn ụlọ hụ, ‘Onyẹ-nkuzi sị ị, “Elebe kẹ mmughẹ hụ ọbịa a nọdị rị, hụn mmẹ lẹ ụmụ-azụụn m jẹnkọ d'a nọdị rị ihiẹn-oriri Nghafe?” ’
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ọ sikọ d'a ghọsị ụnụ mmughẹ ohu shịanị rị ibe elu, hụn wẹ kwademẹgụụ ọhụnma-ọhụnma; nọ nị ebẹhụ kwademẹchanrịn ihiẹn ile.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 'Ya wẹ nọ jẹnmẹ. Wẹ nọ hụnchanrịn ihiẹn ile k'o dọn gwa wẹ, 'ya wẹ nọ kwademẹ Oriri Nghafe.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 Ogẹn e ru, Jizọsị nọ weri oche, ndị-ozi hụ pụ-ichẹn nọ sọn ẹ nọdịsọnmẹ alị—nị wẹ ri Oriri hụ.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 Jizọsị nọ sị wẹ, “A chọkẹnmẹkẹ m nị mmẹ lẹ ụnụ ri Oriri-Nghafeni m gini d'a ta afụnfụn!
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 Makẹni, m rị a gwa ụnụ, erikọzị m'a d'e ru mgbe ihiẹn wẹ gi ẹ e ku jẹnkọ d'e gi mẹzu imẹ Alị-eze Osolobuẹ.”
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Ya ọ nọ weri mkpu, o yegụụ Osolobuẹ ekele, ọ nọ sị, “Weri ni ọnwan keri.
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 M rị a gwa ụnụ nị arakọzị m manya vaịnị d'e ru mgbe Alị-eze Osolobuẹ bịa.”
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 'Ya ọ nọ weri ogbe-brẹdi, ye Osolobuẹ ekele, bebe ẹ, we ẹ ye wẹ, sị, “Ọnwan wụ ẹhịụ m, hụn wẹ rị e gi ufiri ụnụ e ye. E mẹ ni ọnwan e gi a nyanhan m.”
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 Ẹrịra k'o dọnzikwọ weri mkpu hụ ye wẹ, ogẹn wẹ gi rigụụ, sị, “Mkpuni wụ nkwerigbama ọhụn hụ Osolobuẹ tumẹ, hụn wẹ gi ẹdeke m biye ẹka—ẹdeke m wẹ gi ufiri ụnụ gbapụ.”
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Ka lee n'ẹ, mmẹ lẹ onyẹ jẹnkọ d'e re m rị ebeni e ri ihiẹn-oriri!
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Nwa nke Ịhịan sikọ d'a nwụn kẹ Osolobuẹ dọn ku, kanị nsọngbu rị nị onyẹ hụ jẹnkọ d'e ren'ẹ!”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 'Ya wẹ nọ jụma ibe wẹ kẹ onyẹ imẹ wẹ jẹnkọ d'e mẹ ihiẹnni.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 Ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn nọ dọmazịkwọ ndọndọ imẹ igunrun wẹ onyẹ wẹ sikọ d'e weri ni 'ya kachanrịn imẹ wẹ ile.
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ndị-nze ụwa a kị ndị wẹ rị a kị rịkẹ sị uwẹ nwẹ wẹ; ndị rị a kịnị a za ‘Omẹ-ọghọ!’
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Kanị, emẹkwọlẹ ni ẹrịra. Kama, onyẹ kachanrịnnị imẹ ụnụ 'ya nọ kẹ onyẹ kachanrịn nwata; onyẹ-ndu 'ya nọ kẹ odibo.
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 Ẹghẹẹ, onyẹ kadẹ ibe ẹ? Onyẹ hụn nọdị alị e ri ihiẹn-oriri ra onyẹ hụn rị e buhẹ ihiẹn-oriri, e jẹn ozi rịn'a? Ẹlẹ onyẹ hụn nọdị alị e ri ihiẹn-oriri ka? Kanị, m rị nwan imẹ igunrun ụnụ lẹkẹ onyẹ e jẹn ozi.”
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 “K'osilẹrị, ụnụ wụ ndị sọn m nọdị imẹ nsọngbu ile wẹ gi lele m, ụnụ anatọnị m:
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 m rị nwan e ye ụnụ Alị-eze a kị—nọkẹ kẹ Nẹdi m dọn ye m,
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 kẹni ụnụ hụn ụzọ sọn m ri, sọn m ra imẹ Alị-eze m; ụnụ sikọ d'a nọdịsọnmẹ enu ukpo-eze, e kin ikpun-ụlọ mmẹbụọ rị Izrẹlụ ikpe.”
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “Saịmọnụ, Saịmọnụ! Gọn ntịn! Ekwensụ a sịgụọ Osolobuẹ nị a lele ụnụ ile, kẹni ọ yọ ụnụ kẹ wẹ dọn a yọ ọka.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Kanị, e mẹgụọ nị m'ị ekpere Saịmọnụ, amamgbe okukwe i a dan. Ogẹn y'e gi gbehutọgụụ obi kinhẹn azụụn, y'a gba umunẹ i umẹ.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Kanị, Pita nọ sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, a kwademẹgụọ m nị m jẹnkọ d'e sọn i jẹn ngan, sọndẹ i nwụnhụn!”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Jizọsị nọ sị a, “Pita, m rị a gwa ị, ọkpa gini d'a kwan ukinkin tannị, i sikọ d'a ghọrị mgbe ẹtọ nị y'a marịn m.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Ya Jesu nọ jụ ụmụ-azụụn a ajụjụ, sị, “Ogẹn hụ m gi zipụ ụnụ, sị ụnụ ewerilẹ egho mọbụ buru ẹkpa mọbụ akpụkpọ-ụkụ, o nwọnghọ ihiẹn kọnị ụnụ?” Wẹ nọ sị a, “Mba, o nwọnni.”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Jesu nọ sị wẹ, “Ujeni, onyẹ nwọn egho ya weri ẹ nwan; onyẹ nwẹ ẹkpa ya buruzikwọ a. Onyẹ nwọnlẹni ọpịa-agha 'ya re ẹwuru o yiye elu ẹ, gi ẹ ṅọnrin ọpịa-agha.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 Makẹni, m rị a gwa ụnụ nị ihiẹn ahụn Ẹkụkwọ-nsọ ku, nị
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 'Ya ọ nọ sị wẹ “Ọhụn e higụọ.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Jesu nọ gha imẹ obodo hụ pụ, jẹnmẹ elu Ugu Olivu k'o dọn e mẹ mbụ, ụmụ-azụụn a nọ sọnmẹ ẹ.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Ogẹn o gi ru ebahụn, ọ nọ sị wẹ, “Mẹ ni ekpere makẹ ụnụ gha a danban imẹ ọnwụnwan.”
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 'Ya ọ nọ jẹnshi ihun ẹkẹrẹ, ihiẹn rịkẹ ebe mbụrụ e ru wẹ ma a, gbu osekpu, mẹ ekpere,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 sị, “Baba, omẹni y'a chọghọ, napụ m mkpu afụnfụnnị; kanị, uche i 'ya mẹ, ẹlẹ nke m.”
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ya mmọn-ozi nọ gha elu-igwee d'e kunrun ẹ, yeche n'ẹ ikẹn.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Makẹni ọ rị imẹ okẹn ụfụ, o mẹkẹnmẹ ekpere karị k'o mẹ mbụ; ọbanje ẹ nọ kẹ ẹdeke rị a tatuni.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 Ogẹn o gi gha ebahụn ọ rị alị e mẹ ekpere lihi ọtọ, ọ nọ bịa d'e kunrun ụmụ-azụụn a; ọ nọ hụn nị wẹ rị ụran, makẹni ẹhụ rọ wẹ wẹ gi kwan ẹkwan.
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Kị ụnụ rị a ranhịnnị? Lihi ni ọtọ mẹ ekpere makẹ ụnụ gha a danban imẹ ọnwụnwan.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Ebe Jizọsị rịkwọ e ku oku, idẹnmizi, igunrun ịhịan nọ bịa. Onyẹ hụ w'a kpọ Judasị, onyẹ ohu imẹ ndị-ozi pụ-ichẹn mmẹbụọ hụ, duhẹ wẹ. Ọ nọ jẹnburu Jizọsị d'e su ẹ ọnụ.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Kanị Jizọsị nọ sị a, “Judasị, isu-ọnụ k'i gi e re Nwa nke Ịhịan?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Ogẹn ụmụ-azụụn ndị wẹ lẹ Jesu wị gi hụn ihiẹn jẹnkọ d'e mẹni, wẹ nọ sị Jesu, “Di-nwọnni-ẹnyi, nị ẹnyi gi ọpịa-agha ẹnyi lụ ọgụn?!”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Onyẹ ohu imẹ wẹ nọ banpụ odibo onyẹ-isi nchụ-ẹjan ntịn ẹka-ihiẹn.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jesu nọ sị wẹ, “Kụsị nị ihiẹnni!” 'Ya ọ nọ mẹtụ okẹnnyẹ hụ ẹka ntịn, zụọ a.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Ya Jizọsị nọ sị ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi ndị-ụnakpa Ụlọ-nsọ lẹ ndị-isi—hụn wẹ ile gba bịa ebẹhụ d'a nwụnrụn a, “Kị ụnụ buhẹni ọpịa-agha lẹ ẹgbe, rịkẹ sị m wụ onyẹ-ohin?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Ogẹn ahụn mmẹ lẹ ụnụ gba a rị imẹ Ụlọ-nsọ ụhụọhịn ile, ụnụ anwụnnị m. Kanị hụnnị wụ ogẹn ụnụ lẹ ogẹn ikẹn ishi gi a kị!”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 'Ya wẹ nọ nwụnrụn Jesu, duru ẹ jẹnmẹ, w'ẹ si iwe onyẹ-isi nchụ-ẹjan. Kanị Pita sọnkọ a azụụn—bụ ẹgbata wẹ e teyeghọzị.
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ogẹn ndị rị ebẹhụ gi fiye ọkụn ahanmahan ezi-ọgwa onyẹ-isi nchụ-ẹjan hụ, nọhụnmẹ ọkụn ahụn, Pita nọ nọdịyeni wẹ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Ogẹn nwa-agbọọ ohu hụn wụ odibo gi gi ọkụn ahụn wẹ fiye legha Pita k'ọ nọdị ebahụn a nyan ọkụn, o bu ẹnya tụma a, ọ nọ sị, “Okẹnnyẹni lẹ Jizọsị te wịzịkwọ!”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Kanị Pita nọ ghọrị, sị, “Okpoho, amarịn m'a!”
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 O tebe, onyẹ ọzọ a hụn Pita, ọ nọ sị a, “Ị wụzị onyẹ ohu imẹ wẹ!” Pita nọ sị a, “Di-ẹnyi, ẹlẹ mmẹ!”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Ihiẹn nọ kẹ mgbahunmẹ ọkụlọkụ a ghafegụụ, onyẹ ọzọ nọzị sị, “Ịrụ-ụka arị a, okẹnnyẹni lẹ Jesu wị, makẹni onyẹ Galili k'ọ wụ!”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Pita nọ sị a, “Di-ẹnyi, amarịn m ihiẹn i rị e ku!”
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 'Ya Di-nwọnni-ẹnyi nọ gbehutọ, bu ẹnya zinmẹ Pita. Pita nọ nyanhan oku Di-nwọnni-ẹnyi gwa a, k'o dọn sị a, “Ọkpa gini d'a kwan ukinkin tannị, i k'a ghọrị mgbe ẹtọ nị y'a marịn m.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Pita nọ pụ d'a kwan ezigbo ẹkwan.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Ikẹnnyẹ ndị hụ gi Jesu e che ẹ nche nọ kpama a e ye ẹmụ, e gbu ẹ ili.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 E kẹnkin wẹ ẹ ẹnya, a jụ a, a sị, “Bu nwan amụma! Onyẹ imẹ ẹnyi fịan ị ihiẹn?!”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 Wẹ nọ kusọnmẹzi ihiẹn ndị ọzọ bu ọda, e gi ẹ a kpari ẹ.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ogẹn eki gi fọn, Ndị-isi ile nọ zu ọgwa—kẹ ndị-isi nchụ-ẹjan kẹ ndị-nkuzi Iwu. 'Ya wẹ nọ duru Jizọsị, duhẹ ẹ Ọgwa Ndị-isi nkịkwama ahụn zuni.
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 Ndị-isi nkịkwama ahụn nọ sị a, “Omẹni 'yụ wụ Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, gwa ẹnyi?” Ọ nọ sị wẹ, “M gwa ụnụ, ụnụ e kwerikọ;
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 m jụ ụnụ ajụjụ, ụnụ azakọ.
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Kanị, gha kikẹni jẹnmẹ, Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'a nọdị alị ẹka-nni Chuku, Onyẹ nwẹ ikẹn ile.”
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Wẹ ile nọ sị, “Ịyụ wụ nwan Nwa Osolobuẹ?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Wẹ nọ sị, “Kị ẹnyi rị a chọzị nị ọshẹri! Ẹnyi e gigụọ ntịn ẹnyi nụ ihiẹn o ku!”
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.