Lucas 20

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ụhụọhịn ohu, ebe Jesu rị a kuzi, e zi oziọma imẹ Ụlọ-nsọ, ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị-isi nọ pụha,
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 sị a, “Gwa ẹnyi, elee ikẹn k'i gi e mẹ ihiẹn ndịnị? Onyẹ ye i ikẹnni?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Jesu nọ za wẹ, sị, “Mmẹ nwẹn jẹnkọ d'a jụ ụnụ ajụjụ ohu: gwa nị m,
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 mirin-Chuku Jọnụ mẹ, elebe k'ọ gha bịa? Ọ gha elu-igwee bịa ra ọ gha ẹka ịhịan bịa?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 'Ya wẹ nọ tụgbamẹ iroro yen'ẹ, sị ibe wẹ, “Kịnị kẹ ẹnyi jẹnkọ d'e ku? Ẹnyi sị, ‘Ọ gha elu-igwee bịa,’ o jẹnkọ d'a sị, ‘Kịnị haịn ụnụ gilẹni gi ihiẹn Jọnụ ku dọn?’
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Kanị ẹnyi sị, ‘Ọ gha ẹka ịhịan bịa,’ wẹ jẹnkọ d'e gi ọmụma magbu ẹnyi makẹni wẹ ile kweri ni Jọnụ wụ onyẹ-amụma.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 'Ya wẹ nọ sị a, “Ẹnyi amarịn ebe ọ gha bịa.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 'Ya Jizọsị nọ sị wẹ, “Mẹ nwẹn agwakọ ụnụ onyẹ ye m ikẹn m gi e mẹ ihiẹn ndịnị.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Ọ nọ ta nị ndị ile rị ebahụn iluni: “Okẹnnyẹ ohu rụn ugbo-vaịnị, 'ya ọ nọ we ẹ ye ndị jẹnkọ d'a rụnn'a e-gbu-e-ke, ọ nọ si alị ọzọ d'a nọbie.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Ogẹn vaịnị e ru, 'ya ọ nọ zi odibo ohu jẹnni ndị hụ rị a rụn 'ya wụ ugbo nị wẹ keye ẹ ihiẹn run'ẹ; kanị, ndị hụ nọ gbu ẹ ili, gba a ẹka la.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Ọ nọ zijẹnzi odibo ọzọ; kalẹ ndị hụ nọzị gbu ẹ ili, gbe ifẹnrẹn ye ẹ ihun, gba a ẹka la.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Ọ nọ zijẹnzi odibo hụn mẹ wẹ ẹtọ; wẹ nọ rụdẹ ọhụn ẹhụ, chụpụ a.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 'Ya onyẹ hụ nwẹ ugbo-vaịnị hụ nọ sị enwẹn ẹ, ‘Kịnị kẹ m'e mẹ nwan? M jẹnkọ d'e zi ezi nwa m, ikẹnkwọ a gbaye wẹ ẹ!’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Kanị, ogẹn ndị hụ gi hụn a, wẹ nọ sị ibe wẹ, ‘Ọnwan wụ hụn sikọ d'e nwọnrin ugboni omẹgụụ, nị ẹnyi gbu ẹ kẹni ihiẹn nkẹ e ru ẹ ẹka hẹnrin nke ẹnyi!’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 'Ya wẹ nọ gha imẹ ugbo-vaịnị hụ dọkpụnpụ a, gbu ẹ.”
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 O sikọ d'a bịa d'e tikpọ wẹ, we ugbo hụ ye ndị ọzọ.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Kanị, Jesu e lee wẹ, 'ya ọ nọ sị, “Kị wẹ den'ẹ nwan imẹ Ẹhụhụọ-nsọ nị
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 “Ọmụma hụ jẹnkọ d'e tikpọ onyẹ ọwụlẹ dankwasị n'a; kanị o sikọ d'e gweriẹn onyẹ ọwụlẹ ọ dankwasị.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Ya kẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị-isi nchụ-ẹjan nọ chọ nị wẹ nwụnrụn Jesu ozigbo—makẹlẹ a ghọtagụọ wẹ nị uwẹ k'ọ tụnị ilu hụ; kanị, egun igunrun ahụn anịnị wẹ.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 'Ya wẹ nọ kemẹ Jesu nke. Wẹ nọ zi ndị wẹ zi d'e kunrun ẹ, sị wẹ mẹ lẹkẹ sị wẹ gi ezioku bịa—kẹni wẹ hụn ụzọ gi ihiẹn o k'e ku kwọndọn ẹ, w'ẹ che ẹka Gọvanọ rị a kịdọn ni ndị Rom.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Wẹ nọ sị a, “Onyẹ-nkuzi, ẹnyi a marịnghọ nị oku-ọnụ ị lẹ nkuzi i kụrụ-ọtọ; y'a ra lee ịhịan ẹnya ihun, kama, y'a kuzi ụzọ Osolobuẹ k'ọ rịchanrịn.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Gwa ẹnyi, Iwu ẹnyi e kwerighọ nị ẹnyi kụ eze-kanị wụ Siza ụgwọ-isi ra o kwerini?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Kanị, Jizọsị nọ ghọta nị ẹro kẹ wẹ gi bịa, ọ nọ sị wẹ,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Ghọsịdẹle ni m akpụrụ egho dinarịọsị: isi onyẹ lẹ ẹfan onyẹ rị a?” Wẹ nọ za, sị, “Nke Siza rọ.”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 'Ya Jesu nọ sị wẹ, “We ni nwan ihiẹn Siza ye Siza; ụnụ e we ihiẹn Osolobuẹ ye Osolobuẹ.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ahụnzịnị wẹ ihiẹn wẹ sikọ d'e gi nwụndọn ẹ id'ẹnya ndị hụ. Oku hụn ọ shịarị wẹ a tụkẹnmẹ wẹ ẹnya, wẹ nọ kpumẹ ọnụ.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Ndị hụ imẹ ndị Itu-Sadusi nọ bịa d'e kunrun Jesu. (Ndị Itu-Sadusi kweri ni ndị nwụnnị ara lihi.)
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Wẹ nọ jụ a ajụjụ, sị a, “Onyẹ-nkuzi, Mozizi de ni ẹnyi 'ya imẹ Ẹkụkwọ Iwu, nị: ‘Omẹni okẹnnyẹ a nwụnhụn bụ nwunyẹ ẹ amụnị nwa, nwẹnẹ okẹnnyẹ hụ nwụnnị ya lụrụ nwunyẹ ẹ, nị wẹ mụdọnni nwẹnẹ ẹ nwa.’
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 O nwọn nwan umunẹ ikẹnnyẹ ẹsa. Nke ibuzọ a lụ nwunyẹ, ọ nwụnhụn bụ ọ mụnị nwa.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Hụn mẹ ẹ ẹbụọ nọ lụma okpoho hụ; omẹgụụ, ọ nọ nwụnhụn bụ ọ mụzịkwọnị nwa.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Ihiẹn ohu hụ mẹzikwọ hụn mẹ wẹ ẹtọ lẹ ndị ọzọ ile họdụnị, d'e ru nị wẹ ẹsa lụgbarị okpoho hụ—a nwụnhụnchanrịn wẹ, bụ amụnị wẹ nwa.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Omẹgụụ, okpoho nwẹn nọ nwụnhụn.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 O ru ogẹn ndị nwụnnị e gi lihi, nwunyẹ onyẹ kẹ okpoho hụ jẹnkọ d'a wụ imẹ wẹ ile ebe o mẹ ni wẹ ẹsa lụgbarị a?”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Jesu nọ sị wẹ, “Ndị ogẹnni sụọ a lụ di lẹ nwunyẹ, e ye wẹ a lụrụ;
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 kanị ọ rịkọ ẹrịra ogẹn hụ lalanị. Makẹni, ndị hụ wẹ jẹnkọ d'e weri nị wẹ furu efuru, hụn wẹ jẹnkọ d'a gha ọnwụn weli kẹni wẹ bi ogẹn hụ a lụkọ di lẹ nwunyẹ, eyekọ wẹ wẹ lụrụ.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Wẹ sikọ d'a nọ kẹ ndị mmọn-ozi; anwụnkọzị wẹ. Wẹ wụ ụmụ Osolobuẹ—makẹni wẹ wụ ndị gha ọnwụn lihi—ẹlẹzi wẹ ịhịan-mmaka.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 O mẹ nke iweli ndị nwụnnị, Mozizi lẹ enwẹn ẹ e kugụọd'a imẹ Ẹkụkwọ-nsọ nị wẹ sikọ d'e weli ndị nwụnnị. Ebẹhụ ọ nọ ku oku akụ-ọfịa hụ rị e nwun ọkụn bụ ọ dụnnị ọkụn k'ọ nọ ku ẹ, ebẹhụ ọ nọ kpọ Di-nwọnni-ẹnyi ‘Chuku Ebraham lẹ Chuku Aziki lẹ Chuku Jekọpụ’.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Osolobuẹ ndị rị ndụn k'ọ wụ, ẹlẹ nke ndị nwụnnị, makẹni ebe ọ rị, ịhịan ile rị ndụn.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Ndị hụ imẹ ndị-nkuzi Iwu nọ sị, “Onyẹ-nkuzi, y'a zagụọ ọhụnma!”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Egun anịzịnị wẹ jụzị a ajụjụ.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 'Ya Jesu nọ sị wẹ, “Kị haịn wẹ gi e ku ni Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, wụ nwa Defidi?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Bụ Defidi lẹ enwẹn ẹ e kugụọ oku imẹ ẹhụhụọ Ẹbụ-ọma, sị,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 d'e ru mgbe m gigụụ ndị iṅẹnrẹn i
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 O mẹ nwan nị Defidi kpọ Kraịstị ‘Di-nwọnni-m’, nanị k'o dọnzị nwan wụrụ nwa Defidi?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Ebẹhụ ịhịan ile rị e gọn ẹ ntịn, Jizọsị nọ sị ụmụ-azụụn a,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Kpachanpụ nị ẹnya ebe ndị-nkuzi Iwu rị: ọ sụọ wẹ nị w'e yi ẹwuru tueni a ghahunmẹ; ọ sụọ wẹ nị w'e kelesọnmẹ wẹ ekele pụ-ichẹn imẹ afịa lẹ ebe ndị ọzọ ịhịan rịsọnmẹ; ọ sụọ wẹ nị wẹ a nọdị isi-oche imẹ ụlọ-ofufe lẹ ebe wẹ nọ e ri oriri.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 W'e rigbu ikpoho di wẹ nwụn, e gi ekpere sueni e kpumẹ ẹ! Wẹ jẹnkọ d'a narịn afụnfụn ka njọ.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.