Lucas 20

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ụhụọhịn ohu, ebe Jesu rị a kuzi, e zi oziọma imẹ Ụlọ-nsọ, ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị-isi nọ pụha,
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 sị a, “Gwa ẹnyi, elee ikẹn k'i gi e mẹ ihiẹn ndịnị? Onyẹ ye i ikẹnni?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Jesu nọ za wẹ, sị, “Mmẹ nwẹn jẹnkọ d'a jụ ụnụ ajụjụ ohu: gwa nị m,
3 Jesus respondeu:
4 mirin-Chuku Jọnụ mẹ, elebe k'ọ gha bịa? Ọ gha elu-igwee bịa ra ọ gha ẹka ịhịan bịa?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 'Ya wẹ nọ tụgbamẹ iroro yen'ẹ, sị ibe wẹ, “Kịnị kẹ ẹnyi jẹnkọ d'e ku? Ẹnyi sị, ‘Ọ gha elu-igwee bịa,’ o jẹnkọ d'a sị, ‘Kịnị haịn ụnụ gilẹni gi ihiẹn Jọnụ ku dọn?’
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Kanị ẹnyi sị, ‘Ọ gha ẹka ịhịan bịa,’ wẹ jẹnkọ d'e gi ọmụma magbu ẹnyi makẹni wẹ ile kweri ni Jọnụ wụ onyẹ-amụma.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 'Ya wẹ nọ sị a, “Ẹnyi amarịn ebe ọ gha bịa.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 'Ya Jizọsị nọ sị wẹ, “Mẹ nwẹn agwakọ ụnụ onyẹ ye m ikẹn m gi e mẹ ihiẹn ndịnị.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Ọ nọ ta nị ndị ile rị ebahụn iluni: “Okẹnnyẹ ohu rụn ugbo-vaịnị, 'ya ọ nọ we ẹ ye ndị jẹnkọ d'a rụnn'a e-gbu-e-ke, ọ nọ si alị ọzọ d'a nọbie.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Ogẹn vaịnị e ru, 'ya ọ nọ zi odibo ohu jẹnni ndị hụ rị a rụn 'ya wụ ugbo nị wẹ keye ẹ ihiẹn run'ẹ; kanị, ndị hụ nọ gbu ẹ ili, gba a ẹka la.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Ọ nọ zijẹnzi odibo ọzọ; kalẹ ndị hụ nọzị gbu ẹ ili, gbe ifẹnrẹn ye ẹ ihun, gba a ẹka la.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Ọ nọ zijẹnzi odibo hụn mẹ wẹ ẹtọ; wẹ nọ rụdẹ ọhụn ẹhụ, chụpụ a.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 'Ya onyẹ hụ nwẹ ugbo-vaịnị hụ nọ sị enwẹn ẹ, ‘Kịnị kẹ m'e mẹ nwan? M jẹnkọ d'e zi ezi nwa m, ikẹnkwọ a gbaye wẹ ẹ!’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Kanị, ogẹn ndị hụ gi hụn a, wẹ nọ sị ibe wẹ, ‘Ọnwan wụ hụn sikọ d'e nwọnrin ugboni omẹgụụ, nị ẹnyi gbu ẹ kẹni ihiẹn nkẹ e ru ẹ ẹka hẹnrin nke ẹnyi!’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 'Ya wẹ nọ gha imẹ ugbo-vaịnị hụ dọkpụnpụ a, gbu ẹ.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 O sikọ d'a bịa d'e tikpọ wẹ, we ugbo hụ ye ndị ọzọ.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Kanị, Jesu e lee wẹ, 'ya ọ nọ sị, “Kị wẹ den'ẹ nwan imẹ Ẹhụhụọ-nsọ nị
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 “Ọmụma hụ jẹnkọ d'e tikpọ onyẹ ọwụlẹ dankwasị n'a; kanị o sikọ d'e gweriẹn onyẹ ọwụlẹ ọ dankwasị.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Ya kẹ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị-isi nchụ-ẹjan nọ chọ nị wẹ nwụnrụn Jesu ozigbo—makẹlẹ a ghọtagụọ wẹ nị uwẹ k'ọ tụnị ilu hụ; kanị, egun igunrun ahụn anịnị wẹ.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 'Ya wẹ nọ kemẹ Jesu nke. Wẹ nọ zi ndị wẹ zi d'e kunrun ẹ, sị wẹ mẹ lẹkẹ sị wẹ gi ezioku bịa—kẹni wẹ hụn ụzọ gi ihiẹn o k'e ku kwọndọn ẹ, w'ẹ che ẹka Gọvanọ rị a kịdọn ni ndị Rom.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Wẹ nọ sị a, “Onyẹ-nkuzi, ẹnyi a marịnghọ nị oku-ọnụ ị lẹ nkuzi i kụrụ-ọtọ; y'a ra lee ịhịan ẹnya ihun, kama, y'a kuzi ụzọ Osolobuẹ k'ọ rịchanrịn.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Gwa ẹnyi, Iwu ẹnyi e kwerighọ nị ẹnyi kụ eze-kanị wụ Siza ụgwọ-isi ra o kwerini?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Kanị, Jizọsị nọ ghọta nị ẹro kẹ wẹ gi bịa, ọ nọ sị wẹ,
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Ghọsịdẹle ni m akpụrụ egho dinarịọsị: isi onyẹ lẹ ẹfan onyẹ rị a?” Wẹ nọ za, sị, “Nke Siza rọ.”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 'Ya Jesu nọ sị wẹ, “We ni nwan ihiẹn Siza ye Siza; ụnụ e we ihiẹn Osolobuẹ ye Osolobuẹ.”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ahụnzịnị wẹ ihiẹn wẹ sikọ d'e gi nwụndọn ẹ id'ẹnya ndị hụ. Oku hụn ọ shịarị wẹ a tụkẹnmẹ wẹ ẹnya, wẹ nọ kpumẹ ọnụ.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Ndị hụ imẹ ndị Itu-Sadusi nọ bịa d'e kunrun Jesu. (Ndị Itu-Sadusi kweri ni ndị nwụnnị ara lihi.)
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 Wẹ nọ jụ a ajụjụ, sị a, “Onyẹ-nkuzi, Mozizi de ni ẹnyi 'ya imẹ Ẹkụkwọ Iwu, nị: ‘Omẹni okẹnnyẹ a nwụnhụn bụ nwunyẹ ẹ amụnị nwa, nwẹnẹ okẹnnyẹ hụ nwụnnị ya lụrụ nwunyẹ ẹ, nị wẹ mụdọnni nwẹnẹ ẹ nwa.’
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 O nwọn nwan umunẹ ikẹnnyẹ ẹsa. Nke ibuzọ a lụ nwunyẹ, ọ nwụnhụn bụ ọ mụnị nwa.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Hụn mẹ ẹ ẹbụọ nọ lụma okpoho hụ; omẹgụụ, ọ nọ nwụnhụn bụ ọ mụzịkwọnị nwa.
30 o segundo
31 Ihiẹn ohu hụ mẹzikwọ hụn mẹ wẹ ẹtọ lẹ ndị ọzọ ile họdụnị, d'e ru nị wẹ ẹsa lụgbarị okpoho hụ—a nwụnhụnchanrịn wẹ, bụ amụnị wẹ nwa.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Omẹgụụ, okpoho nwẹn nọ nwụnhụn.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 O ru ogẹn ndị nwụnnị e gi lihi, nwunyẹ onyẹ kẹ okpoho hụ jẹnkọ d'a wụ imẹ wẹ ile ebe o mẹ ni wẹ ẹsa lụgbarị a?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Jesu nọ sị wẹ, “Ndị ogẹnni sụọ a lụ di lẹ nwunyẹ, e ye wẹ a lụrụ;
34 Jesus respondeu:
35 kanị ọ rịkọ ẹrịra ogẹn hụ lalanị. Makẹni, ndị hụ wẹ jẹnkọ d'e weri nị wẹ furu efuru, hụn wẹ jẹnkọ d'a gha ọnwụn weli kẹni wẹ bi ogẹn hụ a lụkọ di lẹ nwunyẹ, eyekọ wẹ wẹ lụrụ.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Wẹ sikọ d'a nọ kẹ ndị mmọn-ozi; anwụnkọzị wẹ. Wẹ wụ ụmụ Osolobuẹ—makẹni wẹ wụ ndị gha ọnwụn lihi—ẹlẹzi wẹ ịhịan-mmaka.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 O mẹ nke iweli ndị nwụnnị, Mozizi lẹ enwẹn ẹ e kugụọd'a imẹ Ẹkụkwọ-nsọ nị wẹ sikọ d'e weli ndị nwụnnị. Ebẹhụ ọ nọ ku oku akụ-ọfịa hụ rị e nwun ọkụn bụ ọ dụnnị ọkụn k'ọ nọ ku ẹ, ebẹhụ ọ nọ kpọ Di-nwọnni-ẹnyi ‘Chuku Ebraham lẹ Chuku Aziki lẹ Chuku Jekọpụ’.
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Osolobuẹ ndị rị ndụn k'ọ wụ, ẹlẹ nke ndị nwụnnị, makẹni ebe ọ rị, ịhịan ile rị ndụn.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Ndị hụ imẹ ndị-nkuzi Iwu nọ sị, “Onyẹ-nkuzi, y'a zagụọ ọhụnma!”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Egun anịzịnị wẹ jụzị a ajụjụ.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 'Ya Jesu nọ sị wẹ, “Kị haịn wẹ gi e ku ni Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, wụ nwa Defidi?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Bụ Defidi lẹ enwẹn ẹ e kugụọ oku imẹ ẹhụhụọ Ẹbụ-ọma, sị,
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 d'e ru mgbe m gigụụ ndị iṅẹnrẹn i
43 até que eu ponha
44 O mẹ nwan nị Defidi kpọ Kraịstị ‘Di-nwọnni-m’, nanị k'o dọnzị nwan wụrụ nwa Defidi?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Ebẹhụ ịhịan ile rị e gọn ẹ ntịn, Jizọsị nọ sị ụmụ-azụụn a,
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Kpachanpụ nị ẹnya ebe ndị-nkuzi Iwu rị: ọ sụọ wẹ nị w'e yi ẹwuru tueni a ghahunmẹ; ọ sụọ wẹ nị w'e kelesọnmẹ wẹ ekele pụ-ichẹn imẹ afịa lẹ ebe ndị ọzọ ịhịan rịsọnmẹ; ọ sụọ wẹ nị wẹ a nọdị isi-oche imẹ ụlọ-ofufe lẹ ebe wẹ nọ e ri oriri.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 W'e rigbu ikpoho di wẹ nwụn, e gi ekpere sueni e kpumẹ ẹ! Wẹ jẹnkọ d'a narịn afụnfụn ka njọ.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.